29-08-06
GOEKEN Paul - Hammerhead
Motivatie van de keuze:
Een van de Crimezone forum bezoekers is Paul Goeken, een naar Gran Canaria uitgeweken Nederlander, die daar een souvenirwinkel uitbaat en schrijft. Toen ik zijn debuut voor een prikje op de kop kon tikken heb ik geen moment getwijfeld, en nu ben ik toe aan mijn eerste kennismaking met zijn werk.
De achterflap:
Een duikersechtpaar ziet in de Costa Ricaanse wateren een enorme groep haaien aan zich voorbijtrekken. Twee Braziliaanse broers zijn aan het vissen als een onvorrstelbaar grote groep haaien de koers van hun schip kruist. Een ontmoeting met dramatische gevolgen
Meldingen over grote scholen hamerhaaien die als een militaire colonne op weg lijken te zijn naar een bepaalde plaats, komen terecht bij haaienexpert Ethan Cohen.
Om mysterieuze redenen blijken de haaien onderweg naar Gran Canaria en maken de zee rondom het eiland onveilig. Het plaatselijk bestuur en de Spaanse overheid zien zich genoodzaakt maatregelen te nemen om te voorkomen dat de haaien een economische ramp voor het eiland gaan betekenen.
Cohen wordt gevraagd om samen met een internationaal team van deskundigen te zoeken nat een oplossing. Maar een groep mensen met hele andere belangen zortg ervoor dat Cohen gedwarsboomd wordt.
Het eiland lijkt af te stevenen op een regelrechte ramp...
Bespreking:
Ethan Cohen, een authoriteit inzake het gedrag van haaien, is nog volop bezig met het verwerken van de dood van zijn zoontje, als er een aantal meldingen over waarnemingen van grote gemengde scholen haaien op zijn bureau belanden. In eerste instantie twijfelt hij, ondanks de de betrouwbaarheid van de bronnen, aan deze vaststellingen. Maar als hij een tijd later gevraagd wordt om, aan het hoofd van een team deskundigen, een verklaring en een oplossing te zoeken voor een enorme groep haaien die rond Gran Canaria de zee onveilig maken, blijken die waarnemingen toch waarheidsgetrouw te zijn.
Eenmaal het onderzoek gestart, krijgt het team alle mogelijke medewerking van de Spaanse overheid, maar verschillende instanties proberen de haaien voor publicitaire en andere doeleinden te gebruiken.
De cover van dit boek roept ontegensprekelijk associaties op met Jaws, één van de meest spannende films die ik ooit mocht aanschouwen. En dus worden mijn verwachtingen ook hooggespannen.
Dit boek begint vrij sterk, met een mooi beschreven duikscene, gevolgd door een degelijke karakterschets van het hoofdpersonage, maar daarna zakt het niveau danig, en bij momenten werd het voor mij zelfs verwarrend.
Ook vond ik het boek niet vlot lezen, want ik kwam niet verder dan sessies van max 30 blz. Dit kwam mede door de soms ingewikkelde zinsconstructies, die misschien wel goed tot zijn recht komen in korte teksten, maar die het lezen van het boek zo’n inspannende ervaring maakten.
En het einde was ook al een tegenvaller. Het deed me direct terugdenken aan het einde van Jos Pierreux zijn Het trio dat iets te vieren had.
Jaws slaagde er, op zijn eentje, in mij op het puntje van mijn stoel te laten zitten, maar deze duizenden soortgenoten konden mij amper in beroering brengen. Jammer, want het plot had zeker potentieel, maar de uitwerking ervan kwam mij rommelig over. Maar dit boek is een debuut, en dat maakt dat de schrijver nog veel ruimte heeft om te groeien en te perfectioneren.
Mijn score: 4/10
18:17
Gepost door Eric Diepvens
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Tags: nederlandstalig, goeken_paul, 4 | 
Facebook
|
22-08-06
PRESTON & CHILD - De verloren stad
Motivatie van de keuze:
Het is alweer een paar maanden geleden dat ik nog eens iets van dit schrijversduo las, en dit werk is voorlopig het laatste van hen dat nog in mijn stapel te lezen boeken zit. Tot nu dus.
De achterflap:
Archeologe Nora Kelley is gefascineerd door de oude beschaving van de Anasazi-indianen in het zuidwesten van de Verenigde Staten.
Een beschaving waarvan duizend jaar geleden – op het hoogtepunt van haar bloei – plotseling een einde is gekomen.
Nora’s vader is jaren geleden verdwenen tijdens een zoektocht naar dezelfde beschaving. Nu, zestien jaar later, krijgt ze een brief van hem. Nora stelt een expeditieteam samen en begint een trektocht door de onbarmhartige canyons. Want het kan niet anders of haar vader heeft het legendarische Quivira, de verloren Gouden Stad van de Anasazi-indianen, gevonden...
Bespreking:
Dit boek verscheen na Dodelijk tij, en dat merk je ,want het tapt uit hetzelfde vaatje: schattenjacht. Deze keer leidt de zoektocht niet naar piratengoud, maar naar een nog onontdekte stad van een verdwenen beschaving in het rotsige stroomgebied van de Colorado rivier.
Nora Kelly’s vader verdween jaren geleden spoorloos toe hij op zoek ging naar Quivira, een nog niet ontdekte stad van de Anasazi-indianen. En nu ontvangt Nora, die zelf archeologe is, een brief die hij zestien jaar geleden schreef. De inhoud van de brief motiveert haar om een expeditie te organiseren om, in de voetstappen van haar vader, de ligging van Quivira te bepalen.
Dit boek is een avonturenverhaal in de traditie van de Indiana Jones films: een mengeling van wetenschap, geschiedenis en avontuur overgoten met een mystiek sausje. Maar waar de verfilmingen bol staan van zeer varieerde onverwachte actiescenes, kan je hier als aandachtig lezer de mogelijke tegenslagen van het team al lang op voorhand zien aankomen. En dat is jammer want de beschrijving van de actie is zeer goed uitgewerkt, maar het verrassingselement is spijtig genoeg niet altijd aanwezig.
Wel van zeer hoog niveau is het gedrag van en de interactie tussen de expeditieleden. De wijzigingen van de gemoedsgesteldheid van de personages in de verschillende situaties waarin ze verzeild raken is zeer herkenbaar en realistisch neergezet.
Ook vind ik het einde erg tegenvallen. Het einde van het verhaal komt (te) plots en laat mij achter met een groot aantal vragen. Alsof er rekening mee gehouden wordt dat er nog een vervolg zit aan te komen.
Maar Preston & Child blijven ondanks alles toch prachtige vertellers die erin slagen dat je als lezer gedwongen wordt om verder te lezen. Het boek neerleggen is geen optie. Ook was het, alhoewel dit een op zichzelf staand verhaal is, een prettig weerzien met de journalist des huizes, Bill Smithback, die ik nog kende van De vloek van het oerwoud.
Al bij al geen slecht boek, maar Preston & Child kunnen beter.
Mijn Score: 6/10
18:37
Gepost door Eric Diepvens
Permalink
| Commentaren (1)
| Email dit
| Tags: vertaald, preston_en_child, 6 | Facebook
|
15-08-06
VAN DER VLUGT Simone - De reünie
Motivatie van de keuze:
Dit is weer een prijswinnaar, en dus moet ik het gelezen hebben. Dit boek werd door de leden van Crimezone verkozen tot beste debuut van 2004.
De achterflap:
De aankondiging van een middelbare-schoolreünie zet het leven van Sabine plotseling op zijn kop. Deze rakelt een belangrijke gebeurtenis uit haar jeugd op: de verdwijning van haar klasgenoot Isabel. Ooit waren zij hartsvriendinnen, maar toen Isabel zich ontpopte als het populairste meisje van de school, liet zij Sabine plotseling links liggen. En dat was niet het enige wat Isabel haar aandeed. Toch voelt Sabine zich enorm schuldig: misschien zou Isabel nooit verdwenen zijn als Sabine die bewuste dag met haar mee naar huis was gefietst...
Bespreking:.
Ik moet toegeven dat de term “literaire thriller” op de cover me wat angst inboezemt, want uit ervaring is gebleken dat dit subgerne me meestal niet bevalt. Ergens las ik dat de schrijfster zelf de term psychologische thriller in de mond nam. En dat is achteraf beschouwd een vlag die de lading absoluut dekt, want de drijfveer van het verhaal speelt zich volledig in het hoofd van het hoofdpersonage af.
Dat hoofdpersonage, Sabine, is een jonge, onzekere, alleenstaande vrouw, die net haar eerste stappen terug in de maatschappij zet nadat ze een zware depressie achter de rug heeft. De aankondiging van een schoolreünie drijft haar gedachten terug naar die tijd, en meer bepaald naar Isabel. In de lagere school waren ze de beste vriendinnen, maar daarna verwaterde hun vriendschap. Meer nog Sabine werd slachtoffer nummer 1 van de pesterijen van Isabel en haar aanhang.
Op een dag verdween de ondertussen vijftienjarige Isabel, en tot op heden werd er van haar niets meer vernomen. Sabine weet zich van die dagen zo goed als niets meer te herinneren, maar haar dromen lijken haar te vertellen dat ze meer weet dan ze beseft. De zoektocht naar haar herinneringen uit die tijd vormen de rode draad van dit boek.
Tot mijn verbazing stel ik vast dat het boek mij van bij de eerste bladzijden boeit. Het is zelfs intrigerend. De schrijfster heeft het verhaal mooi opgebouwd en stukje bij beetje komt het volledige plaatje te voorschijn. Ook wordt de gevoelswereld van Sabine; haar overwinningen, nederlagen, twijfels en frustratie zeer treffend beschreven. En dit zorgt ervoor dat de lezer zich makkelijk kan vereenzelvigen met het hoofdpersonage . Vakwerk dus, dat door Crimezone in 2004 bekroond werd met de Zilveren vingerafdruk voor het beste debuut van dat jaar.
Simone van der Vlugt is met dit debuut echter niet aan haar proefstuk toe, want ze heeft al een aantal jeugdboeken op haar naam staan, maar het is haar eerste boek voor volwassenen. Haar achtergrond kan ze toch niet volledig verloochenen, want ook hier gebruikt ze veelvuldig korte zinnen. Toch wel een kenmerk van jeugdliteratuur. Maar storen doet het absoluut niet. Ze zorgen er eerder voor dat je vlot door het verhaal leest.
Dit is zonder twijfel het beste boek dat onder de noemer “literaire thriller” verscheen dat ik las. Alleen vond ik het jammer dat ik de oplossing van het mysterie vrij vlug door had. Had ik enkel geluk? Of was deze oplossing toch niet voldoende weggewerkt voor een volwassene? Wie zal het zeggen, maar eigenlijk maakt het niet uit want het is en blijft een goed boek.
Mijn score: 7/10
17:01
Gepost door Eric Diepvens
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Tags: van_der_vlugt_simone, nederlandstalig, prijswinnaar, 7 | Facebook
|
09-08-06
GERRITSEN Tess - Alarmfase rood
Vermits de boeken van Tess Gerritsen mij wel aanspreken, probeer ik ook haar ouder werk te lezen. En zo kwam ik uit bij dit boek.
De achterflap:
Emma Watson, een briljante arts, is klaar voor de missie van haar leven: onderzoek doen naar levende wezens in de ruimte. Haar man Jack McCallum, van wie Emma op het punt staat te scheiden, moet vanwege een lichamelijke klacht verbitterd toezien hoe Emma zich zonder hem opmaakt voor de expeditie. Zodra Emma en de vijf bemanningsleden het ruimtestation bereiken, gaat er direct van alles mis. Een eencellig organisme vermenigvuldigt zich in een alarmerend tempo en infecteert de bemanning met een onbekend virus. Emma, de arts aan boord, probeert verwoed de astronauten van de dood te redden, maar niet helpt: de een na de ander sterft onder haar handen.
Bespreking:
Als een bemanningslid van het ISS, het internationale ruimtestation, ernstig ziek wordt, wordt arts en astronaute Emma Watson de ruimte ingestuurd. Al snel blijkt dat de man aan een onbekende ziekte lijdt. Emma doet wat ze kan maar staat machteloos en de man sterft. Maar de dodelijke parasiet is nog niet verslagen en terwijl de bemanningsleden één voor één de strijd verliezen tegen dit killervirus, wordt op de grond, in het vlucht geliedingscentrum met man een macht gewerkt om een oplossing te vinden, want niemand durft de besmette bemanningsleden terug naar de aarde halen.
Dit boek, een goede mix is tussen medische thriller en techno thriller, is een rampenboek pur sang. Als lezer zit je constant op het puntje van je stoel, want de schrijfster slaagt er in de spanning bijna constant op hoog niveau te houden door veel, en gelukkig, gevarieerde voorvallen de revue te laten passeren. En toch blijft alles zeer geloofwaardig. Dit is weer zo’n boek waarvan je je afvraagt waarom het nog niet verfilmd werd, want je kan je alles zo levendig voorstellen, dat een scenarist er weinig werk aan heeft. Het is een mooi staaltje actie-schrijven, waarmee Tess Gerritsen bewijst dat, alhoewel het medische aspect wel in al haar spannende boeken terugkomt, ze niet in één hokje te stoppen is.
Het enige minpunt in dit op zichzelf staande verhaal is de overdaad aan afkortingen, maar anderzijds maakt dit de conversaties ook realistisch. Gelukkig is er achteraan het boek een verklarende woordenlijst opgenomen, maar doordat er nergens naar verwezen wordt, heb ik die pas ontdekt als ik bijna aan het einde van het verhaal gekomen was.
Mijn score: 7/10
18:32
Gepost door Eric Diepvens
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Tags: vertaald, gerritsen_tess, 7 | Facebook
|
02-08-06
GEERAERTS Jef - Het Rashomon complex
Motivatie van de keuze:
Het was nog eens tijd om een het werk van een schrijver van eigen bodem ter hand te nemen, en vermits er nog 2 werken van Jef Geeraerts tussen de stapel lagen, heb ik maar gekozen om te beginnen met het oudste van de 2, dat dateert uit 1992.
De achterflap:
Financieel adviseur Karel Holvoet wordt op een nacht dood aangetroffen in zijn auto. De autopsie wijst op koolstofmonoxidevergiftiging. Een week later komt zijn zoon en vennoot om tijdens een jachtpartij. Dezelfde avond wordt er brand gesticht in het kantoor van Talpe & Holvoet. De samenloop van omstandigheden is verdacht genoeg om Vincke & Verstuyft met een onderzoek te belasten. Al spoedig blijkt leidt dit naar de Belgische financiële en politieke top, die nauwe contacten blijkt te onderhouden met Europees ultrarechts en Opus Dei.
Bespreking:
Dit zesde boek met de Antwerpse speurders Vincke en Verstuyft begint op het moment dat een verzekeringsmaatschappij de autopsie vraagt bij een verkeersdode, die een hoge verzekeringspolis had lopen. Uit het onderzoek blijkt dat er kwaad opzet in het spel is. Als enkele dagen later de zoon, en zakenpartner, van de verkeersdode het loodje legt tijdens een jachtpartij, bijten Vincke en Verstuyft zich in het onderzoek vast, maar aanknopingspunten zijn moeilijk te vinden. Wat wel opvalt is dat bijna alle betrokkenen banden hebben met Opus Dei, een katholieke beweging, die er werk van maakt om zoveel mogelijk van hun leden op zeer belangrijke functies te posteren. Hierdoor heeft de organisatie veel invloed op het reilen en zeilen van de Belgische economie, rechtswezen en zelfs bestuur.
Dit boek is een typisch werk van Jef Geeraerts, waarin hij met scherp schoot op de Belgische machthebbers, zoals daar zijn: politici, het rechtswezen, politie en rijkswacht. En ook in dit boek is het verhaal doorspekt met deze maatschappelijke kritiek, waarbij de invloed van godsdienst, corruptie, vriendjespolitiek en doofpotacties het moeten ontgelden.
De schrijver gaat er prat op dat er heel wat research aan zijn boeken vooraf gaat, en dat bewijst hij hier ook weer door enkele dossiers bij het verhaal te voegen over het onstaan en de huidige invloed van Opus Dei.
Dit alles staat echter leesbaarheid niet in de weg, want buiten één personage dat spreekt zonder interpunctie, is het boek geen zware pil, maar een vlot leesbaar, degelijk politieverhaal.
Mijn score: 7/10
18:28
Gepost door Eric Diepvens
Permalink
| Commentaren (2)
| Email dit
| Tags: nederlandstalig, geeraerts_jef, 7 | Facebook
|