30-11-06

ASPE Pieter - Alibi

 

apa

 

Motivatie van de keuze:
Met een regelmaat waarop de Zwitserse uurwerkmakers jaloers zijn, produceert Aspe steevast twee boeken per jaar: ééntje in het voorjaar en ééntje op de Antwerpse boekenbeurs. En ik lees elk boek dat van hem uitkomt nog altijd met veel plezier, want het is telkens een fijn weerzien met Van In en de andere personages.

De achterflap:
In Brugge wordt met man en macht gewerkt aan de opnames van een politieserie. De realitiet overtreft de fictie wanneer op het parkeerterrein bij de filmset de wagen van hoofdrolspeler Tack in vlammen opgaat. De brandweer doet een uiterst macabere ontdekking: in het uitgebrande wrak bevindt zich een verkoold lijk dat met handboeien aan het stuur werd vastgeketend. Tack blijkt ongedeerd en algauw wordt duidelijk dat de dader noch het lijk iets te maken heeft met de acteurs in Brugge. Uiteindelijk slaagt de onvolprezen Carine Neels erin om via een lijst van alle in België vermiste personen een spoor te vinden dat naar Antwerpen leidt.
Vanaf dan verplaatst het werkterrein van Van In en Versavel zich naar de Scheldestad, waar ze, samen met de Antwerpse politie, op zoek gaan naar de identeit van het slachtoffer en de dader. Guido Versavel beleeft in Antwerpen zijn tweede jeugd en Van In ontdekt er de geneugten van een bolleke Koninck.


Bespreking:
De recente verfilmingen van zijn vroegere werken, hebben Aspe blijkbaar geïnspireerd om het begin van dit boek te laten afspelen op en rond de filmset van een politieserie. Op een parking in de buurt van de set wordt in de uitgebrande wagen van de hoofdrolspeler een gehandboeid verkoold lichaam gevonden. Al snel brengt het onderzoek Van In en Versavel naar Antwerpen, waar ze de oplossing van deze moord pogen te vinden in het nachtleven van een hippe discotheek.

In dit negentiende deel van de reeks met Van In in de hoofdrol, verlaat de commissaris zijn vertrouwde Brugge en wordt hij verplicht om de zaak te volgen naar Antwerpen. En dat zorgt voor een kleine cultuurschok. Deze verschillen tussen de West-vlaamse en de Antwerpse mentaliteit worden door Aspe in die mate mooi neergezet, dat het voor de Vlaamse lezers een extraatje geeft aan het boek. En ook laat deze verandering van omgeving een nieuwe wind waaien door de reeks, zodat Alibi bijzonder fris voor de dag komt en een plezier om lezen is.

Zoals we ondertussen al van Aspe gewend zijn is zijn schrijfstijl nog steeds bijzonder vlot leesbaar, waardoor je als lezer even makkelijk door het boek racet, als een mes door zachte boter.

Na zoveel boeken in dezelfde reeks begint ook stilaan een soap-effect te ontstaan, want de ontwikkelingen in de privélevens van de hoofdpersonages zijn stilaan even interessant om volgen, als de per boek afgewerkte misdaadverhaallijnen. En het success van soaps kennende, is het absoluut niet verwonderlijk dat Aspe zoveel boeken blijft verkopen.

Maar ook de plot is deze maal weer origineel van opzet en goed uitgewerkt, want ondanks enkele inkijkjes in de loop van het boek, blijft de lezer tot op het eind in het ongewisse van de uiteindelijke dader. Maar toch was daar weer het gevoel dat het op het eind allemaal wat snel moet gaan om toch maar onder de kaap van de 300 bladzijden te kunnen blijven.

Aspe slaagt er telkens in min of meer hetzelfde niveau te halen en heeft met Alibi dus weer een goed boek afgeleverd. Op naar nummer 20 maar.

Mijn score:
7/10

EOB
 

18:00 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (2) | Tags: aspe_pieter, nederlandstalig |  Facebook |

Commentaren

Hallo!
Ik wou je recensie van het boek graag gebruiken voor een taak van mij op school... nu heb ik een klein probleem. Ik moet een bibliografie maken, en daar heb ik je achternaam voor nodig... Bezwaar?
vriendelijke groeten,
Winke

Gepost door: Winke Van der Gucht | 08-10-08

Het boek heeft me meegesleurd van het begin tot het einde! Pieter Aspe is een fantastische schrijver en zijn boeken zijn stuk voor stuk even goed. De verhalen lijken zo alledaags , maar toch uniek op hun eigen manier. Ikzelf heb het boek op anderhalve dag uitgelezen. Het was gewoon te aanlokkelijk om verder te lezen. Soms is het voor mij persoonlijk iets te ver gezocht. Er zijn teveel tussenstations of er worden teveel omwegen gemaakt , waardoor het iets te langdradig kan worden na een tijd. Maar toch blijf ik zijn boeken en schrijfstijl adoreren. Het is een man die ijzersterke verhalen kan neerzetten. Voor mij blijft hij men favoriete auteur. ik ben sowieso al een harde voorstander van politiereeksen en zijn verhalen passen helemaal in dat plaatje. Ik hoop dat hij nog veel boeken zal en kan schrijven want ik popel nu al om zijn volgende boeken één voor één allemaal te verslinden.

Gepost door: jente pil | 29-01-12

De commentaren zijn gesloten.