Erics BIBber Blog

Motivatie van de keuze:
Dit boek werd gekozen tot het eerste Crimezone Crimeclub discussieboek van 2007. Dus is het verplichte lectuur. Maar ook zonder deze verplichting zou ik het ooit lezen, omdat ik hoop dat dit boek de trend verder zet die Esther Verhoef startte in haar eerste twee boeken: een razendsnel verhaal vol harde actie.

De achterflap:
Wanneer Alex Fisher, Brits militair, terugkeert na zijn uitzending in Bosnië; blijkt dat de oorlog hem nog niet wil losloten. Black-outs, nachtmerries en ongecontroleerde gewelduitspattingen zijn het gevolg. De demonen in zijn hoofd drijven Fisher en zijn jeugdliefde Helen uit elkaar.
Als het hem niet lukt om zich weer in het dagelijkse leven in te passen, vlucht hij naar Mexico om letterlijk afstand te nemen en alles van zich af te zetten.

In Mexico komt hij op onorthodoxe wijze in aanraking met de mysterieuze Angela, oogverblindend mooi, gepassioneerd – en gevaarlijk. Alex komt opnieuw in levensbedreigende situaties terecht, maar nu is hij niet langer alleen voor zichzelf op de vlucht...


Bespreking:
Alex Fisher is een Brits beroepsmilitair, die er maar niet in slaagt de trauma’s te verwerken die hij opliep tijdens zijn deelname aan de VN vredesmissie in ex-Joegoslavië. Alhoewel hij nog zielsveels van zijn vrouw houdt, is zijn huwelijk er door op de klippen gelopen. Hierdoor is de laatste zekerheid in zijn leven weggevallen, en in een poging zijn angsten te bedwingen trekt hij naar Mexico. Daar ontmoet hij Angela, een  en voor hij het goed en wel beseft blijkt iemand het op zijn leven gemunt te hebben. Maar wie en waarom?

Dit boek is de eersteling van Escober, een pseudoniem waarmee Esther Verhoef, die haar kunde al meermaals bewees, en haar man Berry nu ook professioneel hun band officialiseren.

De opbouw van het verhaal is niet rechtlijnig, maar lijkt op de processie van Echternach: het boek begint in het heden, duikt dan terug in het recente verleden, om daarna terug de draad op te pakken in het heden. Deze opbouw is overdacht en dient twee doelen: het boek begint hierdoor met een actiescene en de nieuwsgierigheid van de lezer wordt onmiddellijk gewekt. Tel daar de vlotte schrijfstijl bij, en het resultaat is een boek dat moeilijk weg te leggen is.

Chaos is een donker boek geworden, waarin elke opflakkering van enige kans op geluk meedogenloos gecounterd wordt door misbruik van vertrouwen en verraad.Onder andere hierdoor – hoeveel tegenslag kan een mens in zijn leven hebben – komt de geloofwaardigheid soms wel eens in nauwe schoentjes te zitten, maar over het hele boek genomen, en mede door de ontknoping van het verhaal is Escober erin geslaagd een vrij realistisch verhaal neer te pennen.

Heel het boek door slaagt Escober erin een lichtpuntje hoop op een goede afloop brandende te houden voor het hoofdpersonage die, ondanks het feit dat hij niet meer in staat is normaal te functioneren in de maatschappij, op enige sympathie van de lezer kan rekenen. Want, hoewel het niet altijd blijkt uit zijn daden, is zijn moreel besef nog normaal. Die constante tegenstellingen zorgen ervoor dat Alex een voor de lezer intrigerend persoon is.

Door al deze aandacht voor de hersenroerselen van het hoofdpersonage is dit boek echter niet zozeer een actie-thriller geworden maar had het, met recht, een literaire thriller genoemd kunnen worden. Welliswaar een literaire thriller met een zeer donkere kant. Maar welk label er ook opgekleefd wordt, het is op de eerste plaats een goed boek geworden.

Mijn score: 7/10