19-04-07

PIERREUX Jos - Het viervijfdeprincipe

 

pjhv

 

Motivatie van de keuze:
Dit boek werd in mijn brievenbus gedeponeerd ter recensie. En ik kijk er eerlijk gezegd niet echt naar uit om weer iets van Jos Pierreux te lezen. Niet dat het slechte boeken zijn, maar ook zijn het geen echt spannende boeken. Tijdens de Crimeclub discussie van zijn vorige werk heeft hij al een tipje van de sluier van dit boek opgelicht, waardoor ik verwacht dat dit boek volledig in de lijn van zijn vorig werk ligt. Maar ik leg mijn vooroordelen aan de kant, blank mijn geheugen uit en begin eraan met de onschuld van een pasgeboren lammetje.

De achterflap:
In Knokke-Heist komen drie bejaarden op een geweldadige manier om het leven. Inspecteur Luc Borré ondervindt snel dat de mondaine badstad niet zit te wachten op een seriemoordenaar. Men gelooft liever in het toeval. De inspanningen van Borré worden matig geapprecieerd, en achter iedere sluier die hij oplicht, vindt hij een andere. Hij bijt zich vast in de zaak en stuit daarbij op een onprettig en onfris spoor. Tegelijk is in de badstad een schrijver neergestreken. Die wil Knokke en Leopold Lippens in zijn boeken laten opdraven. De graaf burgemeester vindt dit hoogst onaangenaam. Hij bedenkt een manier om dat schrijvertje te stoppen.


Bespreking:
In dit vierde boek in de reeks met inspecteur Luc Borré in de hoofdrol, volgen we de speurder en zijn collega’s bij het onderzoek naar het verdachte overlijden van drie bejaarde inwoners van Knokke. Dat er drie bejaarden sterven is niet zo ongewoon, maar dat ze allen van Amerikaanse afkomst blijken te zijn, is te toevallig om niet als verdacht te worden beschouwd. Als er dan nog een schrijver in Knokke opdaagt die graaf burgemeester Lippens het leven probeert moeilijk te maken, is er weer meer dan werk genoeg aan de winkel voor de niet altijd even sympathieke speurder.

”Geen detective. Misdaadroman. Dat is niet hetzelfde.” is een van de citaten aan het begin van het boek dat direct in het oog springt. En dat is een waarheid als een koe voor de boeken van Jos Pierreux, die het werk van de, ons ondertussen vertrouwde, Knokse politiebrigade vooral gebruikt als kapstok om een roman aan op te hangen over het dagelijkse leven in de mondaine badplaats, met zijn faits divers, zijn contrasten en zijn extravangante burgervader. Maar de auteur slaagt erin zijn messcherpe observaties over wat leeft bij de Knokse, en bij uitbreiding de Vlaamse, bevolking doeltreffend en op een onderhoudende wijze aan het papier toe te vertrouwen.

Maar het is jammer dat het aspect misdaad een beetje naar de achtergrond verbannen wordt door al deze uitgebreide beschrijvingen en besluimeringen over relaties, politiek, arm en rijk. Want Het viervijfdeprincipe is gezegend met een mooi sluitend en goed uitgewerkt misdaadplot, waar veel van zijn schrijvende collega’s jaloers op kunnen zijn. Zo’n juweel van een verhaallijn mag je, mijn inziens, niet wegstoppen, maar moet je in al zijn glorie laten schitteren.

In boeken met terugkerende hoofdrolspelers, zit de schrijver voor een groot stuk vast aan zijn personages. Dan doet hij er goed aan om deze personages vanaf het begin realistisch uit te werken, want personages veranderen niet, ze evolueren enkel maar. En Pierreux heeft ervoor gekozen om zeer clichématige karakters op te voeren: een knappe kop die constant tegengewerkt wordt door de incompetente chef; een vent die een vrouw enkel ziet als lustobject; een vrouw die meer decollete is dan mens; een extreem-rechtse rakker en dan nog een lelijk lesbisch eendje. Deze, als het ware rechtstreekt uit een satire weggelopen, individuen komen de geloofwaardigheid niet ten goede, en zijn moeilijk ver uit te diepen, wat een grote beperking lijkt.Ook vormen deze typetjes een te groot contrast met de realistisch beeld dat geschetst wordt van de gebruikte locatie.

Al bij al is het een aangenaam boek om lezen, en als je graag eens afwijkt van de vast betreden paden van het spannende boek, moet je echt Het viervijfdeprincipe eens ter hand nemen., want Jos Pierreuxs werken zijn buitenbeentjes in de misdaadliteratuur.

Mijn score:
7/10

EOB

21:03 Gepost door Eric Diepvens Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: pierreux_jos, nederlandstalig |  Facebook |

Post een commentaar