Erics BIBber Blog

Motivatie van de keuze:
Een nieuwe van Deaver is altijd iets om naar uit te kijken. Zeker nu, omdat hij iets goed te maken heeft, want zijn vorig boek haalde, volgens mij, niet het niveau dat van de schrijver verwacht mag worden. Dit werk is daarom een soort van herexamen geworden.

De achterflap:
Het is een waterkoude nacht in New York. Terwijl hoog aan de zwarte hemel de volle maan als enige getuige aanwezig is, doet detective Baker van de NYPD een bizarre ontdekking. Op een pier in de haven vindt hij naast duidelijke bloedsporen een oude tikkende klok en een gedicht, ondertekend door de klokkenmaker. Van een lijk ontbreekt ieder spoor. Maar wanneer de politie een tweede bijna identieke plaats delict ontdekt – dit keer met lijk – denkt Baker met een seriemoordenaar van doen te hebben. Hij roept de hulp in van de forensisch experts Lincoln Rhyme en Amelia Sachs.

Terwijl Amelia Sachs geheel in beslag wordt genomen door haar onderzoek naar corrupte collega’s, wordt Rhyme bijgestaan door Kathryn Dance, een succesvolle gedragswetenschapper. Met haar bijzondere verhoortechnieken breekt Kathryn de zaak al snel open. Maar gaat het niet allemaal te snel?

Sachs’ gevaarlijke zaak zorgt niet alleen voor grote spanningen in de politiegelederen, maar zet ook haar relatie met Rhyme flink onder druk. Zeker wanneer ze iets ontdekt dat haar midden in het hart raakt...


Bespreking:
In De koude maan, het zevende deel in de reeks met Lincoln Rhyme en Amelia Sachs, wordt deze twee forensische experts gevraagd om hun licht te laten schijnen op twee locaties waar een oude klok en een gedicht gevonden werden. Het signatuur van de moordenaar die zich De Klokkenmaker noemt.
Maar eigenlijk past dit niet helemaal in de planning van Amelia, die zelf een onderzoek leidt naar de verdachte omstandigheden van de zelfmoord van een zakenman. Hierdoor krijgt, Ron Pulaski, het jongste lid van het team, de kans om zijn waarde als forensisch onderzoeker te bewijzen. Ook wordt bij het ondervragen van de getuigen de hulp ingeroepen van ondervragingsdeskundige Kathryn Dance, die geportretteerd wordt als een menselijke leugendetector.

Deavers schrijfstijl, met zijn perfecte doseringen van verhaallijnen, beschrijvingen en achtergrondinfo resulteert in een magistraal werk met het ideale verhouding tussen diepgang leessnelheid, wat voor de lezer zeer aangenaam is.

Ook de plot heeft alle kenmerken van de meester: degelijk, geheimzinnig en met de nodige wendingen die verrassen als donderslagen bij heldere hemel. Alleen is het jammer weer te moeten vaststellen dat sommige van die wendingen te radicaal zijn, wat weegt op de geloofwaardigheid. Origineel deze keer is het subplot, waarin het onderzoek van Amelia Sachs behandeld wordt, waardoor de samenwerking met de aan het bed gekluisterde Lincoln Rhyme deze keer wat minder vlot verloopt als we onderhand gewoon waren.

Ook zijn de personages weer zeer realistisch neergezet. Deze keer ligt het zwaartepunt  op de afkomst en achtergrond van Amelia Sachs. Maar ook wordt het personage van nieuwkomer Kathryn Dance professioneel ingekleurd, zodat ze een aimabel personage van vlees en bloed wordt met veel perspectief. .Het zou me dan ook niet verbazen als we van haar nog niet alles gezien hebben en dat de auteur haar weer laat opdraven in een volgend boek..

Jeffery Deaver is er weer in geslaagd een boek te schrijven dat alle elementen bevat die in een goede thriller moet moeten aanwezig zijn. Een gezien de vele verwijzingen naar zijn vorig meesterwerk Tot op het bot, lijkt de schrijver zelf ook te beseffen dat hij een juweeltje heeft afgeleverd. Meer nog, met dit werk benadert hij de perfectie. Enkel de ongeloofwaardigheid van sommige van de plotwendingen in de tweede helft van het boek houden de maximumscore van het bord. Maar De koude maan is veruit het beste wat ik – tot hiertoe – dit jaar mocht lezen.

Mijn score: 9/10