Erics BIBber Blog

Motivatie van de keuze:
In de loop van de maand juli komt de verschijnt het volgende deel in de Linton en Tolliver reeks. Vermits ik nog 2 boeken achterstand heb, is het dus de hoogste tijd om bij te benen. Anderzijds is het toch al veel te lang geleden dat ik nog iets van deze schrijver in mijn handen dan.

De achterflap:
Een gewelddadige gijzeling houdt de inwoners van Grant County in zijn greep. Kinderarts Sara Linton en haar ex-echtgenoot politiechef Jeffrey bevinden zich onder de gegijzelden. Houdt de gijzeling verband met mysterieuze gebeurtenissen uit het verleden? Heeft Jeffrey duistere kanten die zelfs Sara niet kan vermoeden?


Bespreking:
In dit vierde boek met Sara Linton en Jeffrey Tolliver in de hoofdrollen gijzelen twee mannen, met veel geweld, het politiebureau van Grant County. Onder de gegijzelden bevinden zich ook Sara en Jeffrey. Maar in tegenstelling tot wat Jeffery Deaver in Monddood en Tess Gerritsen in Verdwijn wel glansrijk lukten, slaagt Slaughter er niet in van deze gijzeling en de reactie van de ordehandhavers erop, een spannend en aangrijpend verhaal te maken. Gelukkig is de schrijfster er zich blijkbaar ook snel van bewust dat het verhaal niet echt de goede richting uit gaat, en ze introduceert een tweede verhaallijn waarin ze terugkeert in de tijd en ons meeneemt naar het eerste reisje dat Sara en Jeffrey maakten toen ze elkaar nog maar net kenden. De bestemming van die trip was de Californische kust, maar ze besluiten een tussenstop te maken in het geboorteplaatsje van Jeffrey. De motor van hun wagen is nog niet koud of er valt een dode, waardoor oude koeien weer uit de gracht gehaald worden. Het weerzien met zijn oude vrienden en dorpsgenoten laat ons toe, aan de hand van de opgehaalde herinneringen, de puber Jeffrey wat beter te leren kennen. Maar dit is ook weer geen goede zet, want de kleine Jeffrey is gewoon de complete tegenpool van de Jeffrey die we al drie boeken lang kennen. Het contrast is zo groot dat het alle geloofwaardigheid ver te zoeken is. En de link lussen de twee verhaal lijnen is zo onwaarschijnlijk dat het bijna genant wordt.

De gelegenheidspersonages die Karin Slaughter in dit boek opvoert zijn allemaal zeer eendimentionaal en clichematig gestoord. Vooral bij Jeffrey’s oude dorpsgenoten loopt geen enkel normaal mens rond en wordt er meer geleefd op alcohol dan op voedsel. Geheel in de lijn van de rest van het verhaal liggen deze personages verder van echte mensen dan de zon van de aarde.

Is Onzichtbaar een boek te veel in de reeks of is het enkel de bijna obligate misser die elke auteur wel in zijn bibliografie heeft. De toekomst zal het uitwijzen.

Mijn score: 4/10