Erics BIBber Blog

Motivatie van de keuze:
Deze vond ik weer in de brievenbus en heeft een intrigerende cover: een witte muur met rode (bloed?)vlekken. Tevens zijn de letter A en D gaten in de cover.

De achterflap:
Het leven van de beroemde onderzoeksjournalist Joe Donovan stortte in toen zijn zesjarige zoontje spoorloos verdween. Nu hij eigenlijk een kluizenaarsbestaan leidt, komt hij opnieuw in het licht van de schijnwerpers als een wanhopige jongen contact met hem zoekt. Jamal, op de vlucht voor zijn leven, heeft iets in zijn bezit dat de sleutel inhoudt tot Donovans verleden. Als lang begraven geheimen aan de oppervlakte komen en de lijken zich opstapelen, merkt Donovan dat hij gevangen zit in een sinister web van angst. Om te overleven en de verontrustende waarheid over deze gevaarlijke onderwereld te ontdekken, stelt hij een team samen om hem bij te staan, een team van outsiders dat het niet kan schelen aan welke kant van de wet het opereert.
En Donovan zal hun hulp zeker nodig hebben. Want hij en Jamal worden opgejaagd door een meedogenloze moordenaar.
Een moordenaar die het woord genade niet kent...

Bespreking :
Als hoofdredacteur Maria Bennett onrechtstreeks een verhaal aangeboden krijgt, ziet ze maar een oplossing: proberen haar oud-collega Joe Donovan, wiens leven zinloos werd op het moment dat zijn zoontje van de aardbol verdween, zo te motiveren dat hij terug in zijn pen wil kruipen. De zoektocht naar de volledige waarheid achter het verhaal loopt langs kindermishandeling, verregaande corruptie, verminking en moord. Oude koeien, die het licht niet mochten zien, worden weer uit de gracht gehaald, en ook Joe’s leven is constant in gevaar. Zal het recht geschieden of is dit alles slechts een rimpeling in de poel van de misdaad in Newcastle?

Genadeslag is het zesde boek van deze auteur, maar pas het eerste dat in het Nederlands verschijnt. Het is tevens het eerste deel in een reeks met Joe Donovan in de hoofdrol.

”Martyn Waites wordt beschouwd als een van de toonaangevendste schrijvers van de Britse thriller noir” staat er op de achterflap. En daar is geen woord van gelogen, want heel het boek door overheerst het donkere gevoel van geweld, wanhoop en uitzichtloosheid op zo’n overweldigende wijze, dat de weinige sprankeltjes van positieve gevoelens en indrukken amper de mogelijkheid krijgen om opgemerkt te worden. Werkelijk alles en iedereen is overladen met negativisme en depressiviteit: van de gebruikte locaties en beschrijvingen over de personages en hun daden tot aan de soundtrack toe. Deze consequentie in tinten die variëren tussen zwart en donker grijs maken van dit werk een echt geheel, wat de geloofwaardigheid ten goede komt.

De personages worden levensecht geportretteerd en dragen elk hun verleden met zich mee. Hun favoriete muziek geeft ze een extra dimentie: van death metal voor de gewelddadige handlanger tot Nick Cave voor het hoofdpersonage

Ook de beschrijvingen van de plaats van gebeuren, Newcastle upon Tyne, past perfect in het plaatje. Niet alleen omdat de schrijver, die er zijn jeugd doorbracht, er blindelings zijn weg weet te vinden, maar vooral omdat deze stad zelf nog maar amper aan het bekomen is van het verdwijnen van de zware industrie. De vele leegstand, verwaarlozing en criminaliteit die hiervan een rechtstreeks gevolg zijn, passen perfect in het totaalpakket.

En ook het plot mag er best wezen. Het wordt degelijk opgebouwd, is niet te voor de hand liggend en zit vol kritiek op de, van egoïsme verzadigde, maatschappij waarin we leven. Op het eind worden alle eindjes mooi samengeknoopt tot een afgerond geheel dat, op het soms excessieve geweld na, zeer aannemelijk overkomt. Vakwerk dus.

Een punt van kritiek is echter de schrijfstijl: alhoewel het boek schreven is in een vol vaart zittende stijl, die aardig wegleest, en zeer goed bij het verhaal past, waren er zo veel “Zou hij nog komen? Daar kwam hij aan”-achtige passages dat het opviel en zelfs begon te storen. Hier kan nog wat aan geschaafd worden

Maar de balans voor Genadeslag slaat in alle opzichten positief uit. Lezers die genoten van de film Conspiracy theory (met Mel Gibson in de hoofdrol) zullen dit boek zeker ook smaken, want qua sfeer en geweld vertonen beide werken veel overeenkomsten.

Mijn score: 7/10