Erics BIBber Blog

Motivatie van de keuze:
Dit is nogmaals een boek dat ik een hele tijd geleden kocht, afgaande op de hoge quoteringen bij Crimezone. En omdat ik de auteur nog niet ken, heb ik hem nu maar eens uit de stapel gehaald.

De achterflap:
Adam Cassidy is zesentwintig. Hij haat zijn saaie baan bij een computerbedrijf. Als hij het netwerk gebruikt om een vriend een plezier te doen, wordt hij beschuldigd van diefstal. Men geeft hem de keus tussen een strafblad of spioneren bij de concurrent, Trion systems.

Ze trainen hem en geven hem inside-informatie. En bij Trion is hij een ster. Opeens heeft hij talent, geld, een Porsche, een cool appartement en invloed op de directie. Hij ontmoet zijn droomvrouw. Zijn leven is perfect. Maar om dat zo te houden moet hij alles en iedereen verraden. En als hij daarmee wil ophouden, begint de echte nachtmerrie.

Bespreking:
Joseph Finder begon zijn schrijverscarriere met spionageverhalen. Maar met dit boek maakte hij in 2005 de overstap naar de bedrijfsthriller; een genre waarin hij nu nog altijd actief is.

In Paranoia volgen we Adam Cassidy, een jonge man die er een sport van maakt om op professioneel gebied er de kantjes van af te lopen: hij wil zoveel mogelijk geld verdienen met zo weinig mogelijk inzet. Als hij bij zijn werkgever, Wyatt Telecom, een afscheidsfeestje van een vriend organiseert op kosten van de firma, krijgt hij twee opties aangeboden: ofwel krijgt hij een resem aanklachten aan zijn broek gesmeerd, die gegarandeerd resulteren in een effectieve gevangenisstraf, ofwel aanvaardt hij de opdracht om bij de grootste concurrent van Wyatt Telecom, Trion Systems, te gaan spioneren. De keuze is snel gemaakt, en hij wordt klaargestoomd voor zijn nieuwe job. Eenmaal aan de slag bij Trion, gaat het hem uiterlijk voor de wind. Maar innerlijk heeft hij alle moeite om niet ten onder te gaan aan de paranoia die zo’n dubbelleven met zich meebrengt.

De zeer aangenaam lezende schrijfstijl is al vrij vroeg in het verhaal een eerste hint dat er een ervaren en kundig auteur aan het werk is geweest. En dat respect blijft groeien naar mate het verhaal vordert. De opgevoerde personages worden al naargelang de behoefte uitgebreid omkaderd, perfect getypeerd of met opzet gehuld in een wolk van geheimzinnigheid. Maar het worden zonder uitzondering zeer menselijke en geloofwaardige karakters. Ook de interactie tussen de personages en hun onderlinge conversaties zijn ook van hoog niveau.

De verhaallijn begint al met een zeer origineel gegeven, en de uitwerking ervan is vakwerk:Het hele scala van emoties passeren de revue, onderling zo afgewisseld dat een verhaal zonder enig probleem blijft boeien. Enig puntje van kritiek hier, is het gemak waarmee het hoofdpersonage erin slaagt om sleutels te bemachtigen en paswoorden te raden, maar dat kan de pret echt niet drukken.

Paranoia moet je gelezen hebben, want het is een hoogvlieger op alle fronten in het amper gekende subgenre van de bedrijfsthriller. Klasse.

Mijn score: 9/10