Erics BIBber Blog

Motivatie van de keuze:
Weer een boek dat bij mij terecht kwam via Crimezone, en dat me, zonder het zelfs maar open te slaan al twee keer verraste : Marc Cave blijkt een Belg te zijn en dit is al zijn derde boek. Maar voor mij was het tot nu toe een nobele onbekende. Meer zelfs, ik had nog nooit van die man gehoord.

De achterflap:
In Vals goed is de hoofdrol weggelegd voor De Beemden, een uitgestrekt stuk landbouwgrond in Loverbeek, een groot dorp tussen Gent en Sint-Niklaas. Dit begerenswaardige perceel is de twistappel tussen twee politieke tegenstanders. De ene wil er – onder groot protest van de buurtbewoners – een reeks serviceflats bouwen. De andere heeft er zo zijn eigen plannen mee.
Maar dan wordt op De Beemden een gruwelijk verminkt lijk van een vrouw gevonden. Eerst denkt de politie aan een passionele misdaad, maar dat denkspoor moeten ze al snel verlaten. Plots blijkt Loverbeek niet alleen het toneel van financieel gesjoemel, intrige en verraad, maar van nog veel meer.

Bespreking:
In Vals goed maakt de lezer kennis met Guido Tavernier, GT voor de vrienden. Deze vastgoedmakelaar met een bourgondische levensstijl, probeert ten allen prijze in het bezit te komen van De Beemden, een stuk braakliggende bouwgrond in Loverbeek, een fictieve gemeente gesitueerd in het Waasland. De strijd die hij levert met de eigenares, en met een concurrerende bouwondernemer, knaagt aan zijn gezondheid en de onvermijdelijke hartaanval is het begin van een reeks gebeurtenissen die verstrekkende gevolgen hebben voor een aantal dorpsbewoners en hun onderlinge relaties.

Terwijl zijn twee eerder verschenen boeken het label financieel spannend boek opgeplakt kregen, neigt dit boek veel meer naar een psychologische thriller, waarin geld echter nog wel een grote rol speelt.

Met zijn vlotte pen schetst Marc Cave zeer herkenbaar het reilen en zeilen in een typisch Vlaams dorpje, waar de priester nog invloed heeft op de ouderen en de locale politici in de eerste plaats aan zichzelf denken in plaats van aan hun kiezers. Tegen deze achtergrond speelt zich een vlot lezend verhaal af dat zorgt voor enkele uren aangenaam leesplezier en dat nooit zijn geloofwaardigheid verliest. Vals goed is dan is dan ook echt goed.

Dit werk vertoont een aantal parallellen met de boeken van Patrick De Bruyn in het algemeen en, meer specifiek met Verdoemd. Want ook Marc Cave maakt gebruik van een beperkt aantal personages die op een of andere manier een band met elkaar hebben en waarbij een banale gebeurtenis, als een rij vallende doninostenen, gevolgen heeft voor ieder van hen.

Met dit werk bewijst Marc Cave dat hij het schrijversvak onder de knie heeft en Vals goed zou, in Vlaanderen, wel eens een de doorbraak kunnen betekenen van deze bij het grote publiek, tot nu toe, nobele onbekende auteur.

Mijn score: 7/10

Motivatie van de keuze:
Nog maar eens een kennismaking met een voor mij onbekend auteur. Dit boek kwam mee in het pakketje dat een collega recensent bij Crimezone me bezorgde, omdat hij niet de tijd vond om al de hem toegezonden boeken te verwerken.

De achterflap:
Elise Valmoe, excentriek en neurotisch, leeft in een mooi, vrijstaand huis in een rustige straat van Hamar. Haar leven raakt in een stroomversnelling als haar geheime geliefde Jacob Lind dood wordt aangetroffen. Niet lang daarna wordt ook het ernstig verminkte lichaam gevonden van haar vriendin Edith Sommer, nota bene in Elise tuin. Edith bleek eveneens de minnares van Jacob Lind te zijn geweest. Als er ook nog een derde moord wordt gepleegd, is het angstaanjagende raadsel compleet. Wie of wat zit hierachter?

De rechercheurs Jonfinn Valmann en Anita Hegg nemen de zaak ter hand en vinden een spoor dat voert naar het duistere verleden van Elise en naar een dubieuze kunsthandel ten tijde van de Tweede Wereldoorlog...


Bespreking:
De Noor Knut Faldbakken schrijft al veertig jaar romans en theaterstukken. Maar pas in 2002 waagt hij zich voor het eerst aan een thriller. Na een op zichzelf staand verhaal heeft hij ondertussen al drie boeken op de markt met vaste hoofdpersonages. De turner, uit 2004, is het eerste boek van die reeks en tot nu toe het enige vertaalde spannend boek van zijn hand.

De turner speelt zich af in een ouderenwijk in het Noorse Hamar. De inwoners hebben een druk sociaal leven en iedereen kent iedereen. Als op de ochtend na een feest ter gelegenheid van de Nationale Feestdag Jacob Lind, één van de oudjes, levenloos wordt gevonden wordt er in eerste instantie nog aan een natuurlijke dood gedacht. Maar al tijdens de verhoren stellen rechercheurs Jonfinn Valmann en Anita Hegg vast dat de bejaarden niet het achterste van hun tong laten zien: zo eisen twee vrouwen Jacob op als hun verloofde. Als wat later één van die vrouwen dood, en verminkt, wordt gevonden, in de tuin van de andere verloofde, weten de onderzoekers dat er iets grondig fout zit. Nu moeten ze er nog in slagen om de dader te vinden en zijn beweegredenen bloot te leggen.

De turner heeft een solide opgebouwd plot waaruit de ervaring van de auteur naar voren komt. Maar.de uitwerking laat hier en daar nog wat te wensen over, want veel te vroeg in het verhaal kan de aandachtige lezer al opvangen in welke richting de oplossing van deze tragegie gezocht moet worden. Gelukkig blijven de details wel lang genoeg goed verborgen onder een deklaag van kunst en bedekte erotiek.

De wijkbewoners in dit boek zijn bijna zonder uitzondering goed uitgewerkte, mooi geschetste, complexe en fascinerende karakters. Andere nevenpersonages zijn veel oppervlakkiger, en van een aantal van hen – met name de leden van nationale recherche die het team komen versterken – lopen er maar voor spek en bonen bij. Ook de hoofdpersonages, die elkaar wel goed aanvullen, zijn nogal tweedimentioneel, maar zij zullen, zoals dat bij reeksen meer voorkomt nog wel meer diepgang krijgen in de volgende boeken: Valmann oogt als een ietwat uitgebluste speurder met weinig oog voor detail die, in tegenstelling tot Columbo, pas de juiste vragen stelt als de deur al terug dicht is. Die onbeholpenheid wordt nog versterkt door zijn verandering van gedrag als hij in de buurt komt van zijn vrouwelijke collega, die wel pienter en opmerkzaam is.Maar op het eind van het boek blijft de lezer toch met een onvoldaan achter wat betreft de relatie van de twee hoofdpersonen onderling.

Maar het goed uitgedachte plot en de gezapige, aangenaam lezende, vertelstijl van Knut Kaldbakken redden het boek en tillen het boven de middelmaat uit.

Mijn score: 7/10

Motivatie van de keuze:
Toen een mederecencent van Crimezone aangaf dat hij er momenteel niet toe kwam om dit boek te lezen, heb ik aangeboden om het over te nemen. Dit omdat ik de auteur nog niet ken, en omdat zijn boeken over het algemeen genomen hoge waarderingen krijgen. Voor de 23^ste keer dit jaar waag ik mij aan een eerste kennismaking met een schrijver. Ik ben benieuwd.

De achterflap:
Natchez: een slaperig Southern stadje niet ver van New Orleans, vol zuidelijke tragedie, oud geld en geheimen. Penn Cage, de officier van justitie die schrijver is geworden, raakt er betrokken bij de problemen van zijn oude vriend Drew Elliot als die van de verkrachting van en de moord op een zwanger, zeventienjarig meisje beschuldigd wordt en Penns hulp als advocaat inroept.

Penn blijft rotsvast in Drews onschuld geloven, terwijl er in de loop van het onderozek steeds meer mensen vermoord worden naarmate er meer duistere zaken aan het licht komen. Penn wordt zelf ook doelwit, terwijl hij in een race tegen de klok de waarheid boven waten moet krijgen: Drew wordt aangeklaagd voor moord. En daar staat de doodstraf op...


Bespreking:
Ontluistering is het tiende boek van Greg Iles, en op zijn eerste twee boeken na, verschenen ze allen in een Nederlandse vertaling.. Het is het tweede boek met Penn Cage als hoofdpersonage. Het eerste, Het stille spel, verscheen zes jaar geleden.

Penn Cage is, na de dood van zijn vrouw, teruggekeerd naar zijn geboortestad Natchez, Mississippi, waar hij zijn tijd vult met het schrijven van boeken en het zeleten in de schoolraad van de locale middelbare school. Wanneer het bericht verspreid wordt dat een van de leerlingen dood en waarschijnlijk misbruikt is gevonden aan de rand van de stad, vraagt zijn goede vriend Drew Elliot Penn om zijn advocaat te worden. En terwijl alle sporen in de richting van Drew wijzen, blijft Penn geloven in zijn onschuld en hemel en aarde bewegen om zijn onschuld te bewijzen, want de openbare aanklager wil deze zaak zo snel mogelijk achter de rug hebben om de rust in het stadje te laten terugkeren. Of spelen er andere belangen?

Het eerste wat opvalt als men dit boek begint te lezen, is de degelijke, vlotte vertelstijl van de auteur. Een aangenaam lezende stijl waarin de achtergrondinformatie bij beetjes verwerkt wordt, zodat het nooit saai wordt en bijna constant blijft boeien.

De tweede indruk betreft de opbouw van het verhaal: beetje bij beetje wordt de nodige informatie vrijgegeven, en met elk brokje extra informatie, ziet het er telkens minder rooskleurig uit voor de hoofdpersonages, waarbij je als lezer telkens weer verbaasd en zelfs geschokt achter blijft. En toch verliest het verhaal nooit zijn geloofwaardigheid

Greg Iles tekent zijn personages met ongekend gemak tot levensechte figuren, hun kleine gebreken inbegrepen. En de locaties worden al met even grote zorg uitgetekend en gebruikt. De auteur kent de plaatsen van de feiten in dit boek als zijn broekzak, want hij resideert er al vanaf zijn jeugd. Dit blijkt ook uit de doeltreffendeheid waarmee hij de problemen van een zuidelijk provinciestadje tekent en typeert: de verloedering van de jeugd; het contrast en de vooroordelen tussen blank en zwart; het insijpelende druggebruik, ... Dit alles zorgt voor een ongelooflijk realischtische achtergrond en diepgang; die een stevige basis vormt om het verhaal op te bouwen.

En tot slot is er nog het plot dat briljant wordt opgebouwd: vanuit het simpele gegeven  van de vonst van een dood meisjeslichaam wordt het, naar mate er meer feiten het daglicht zien, alsmaar groter en groter, en deint het uit tot een zwarte wolk die het einde van het stadje kan betekenen.

Dit boek verdient alle superlatieven die men maar kan bedenken want alle noodzakelijke ingrediënten zijn niet alleen aanwezig, ze worden door meesterkok Greg Iles perfect gedoseerd tot een kwalitatief hoogstandje dat ales heeft wat een boek moet hebben: pakkend, maatschappijkritisch, ongelooflijk goed verhaal, degelijke sfeerschepping, vlot leesbaar, vol spanning en actie, meeslepend verteld .... Kortom een meesterwerk van een harde thriller die, onbegrijpelijkerwijs, verstopt gaat achter een omslag die het vermoeden doet rijzen een literaire thriller in de hand te hebben, waardoor het jammer genoeg waarschijnlijk zijn doelpubliek voor een groot deel zal missen.

Na het dichtslaan van het boek bleef ik echter achter met slechts één onbeantwoorde vraag: hoe is het mogelijk dat ik deze auteur pas ontdek bij zijn tiende boek? Ik heb er geen verklaring voor, maar mijn verlanglijstje is bij deze weer wat langer geworden.

Mijn score: 10/10