Erics BIBber Blog

Motivatie van de keuze:
Vandaag vond ik een weer een pakje van Crimezone in de brievenbus. En tot mijn groot jolijt bestond de inhoud uit de nieuwste van Pieter Aspe.En toevallig moest ik vandaag net in een nieuw boek beginnen. De keuze is dus snel gemaakt.

De achterflap:.
In het eenentwintigste avontuur van Pieter Van In, Hannelore Martens en Guido Versavel is er weer een mooie rol weggelegd voor de charmante badstad Blankenberge. Het toeristische vertier wordt er opgeschrikt door een niets of niemand ontziende drugsbende. Doema, een Russisch meisje, wordt vermoord aangetroffen in een natuurreservaat in de duinen. Doema maakt deel uit van een groep jongleurs die optreden in het Witte Paard, een zaal waar tijdens de zomermaanden een zang- en dansspektakel wordt gebracht. Een tijdje later wordt ook haar dealer neergestoken. Van In en Versavel proberen de bende op te rollen maar ze doen ondertussen een vreselijke ontdekking. Ze komen te weten dat een grote partij chemische drugs op komst is waarin toevallig een dosis dodelijk gif is terechtgekomen.


Bespreking:
Pieter Aspe is de enige Vlaming die met de regelmaat van een Zwitsers uurwerk elk half jaar een boek uit zijn schrijversmouw weet te toveren: eentje in april en eentje in oktober, net voor de Antwerpse boekenbeurs. En de verkoopscijfers spreken voor zich: de Vlaming draagt de auteur op hun handen en kan er niet genoeg van krijgen. Zijn recentste werk ,nummer eenentwintig in de reeks met Van In, kreeg de titel Op drift mee.

Het verhaal begint met de vondst van een mishandeld levenloos lichaam van een jonge vrouw in een natuurgebied op de grens van Brugge en Blankenberge. Al snel blijkt dat het slachtoffer deel uitmaakt van de cast van de revue die ’s zomers opgevoerd wordt in de bekende Blankenbergse zaal Het witte paard. Tijdens het onderzoek worden er verbanden gevonden met het drugsmilieu in de populaire badplaats en zo krijgt Van In te horen dat er met aan zekeheid grenzende waarschijnlijkheid een grote zending drugs op komst is die, door een productiefout, wellicht zeer veel slachtoffers zal maken.

Ook in dit werk blijft Aspe trouw aan zijn beproefd concept: een moord op de eerste bladzijden; Van In, die tegengewerkt door procureur Beeckman, en constant blootgesteld aan de verleidingen van het het vrouwelijk geslacht, maar gesterkt door een grote hoeveelheid Duvel de zaak toebedeeld krijgt en deze, zich gedragend als een olifant in een porceleinwinkel, tot een goed einde brengt. Dat alles wordt op papier gezet in een vlot lezend, makkelijk verteerbaar taaltje. Het lijkt zo simpel, maar niemand anders slaagt erin zich deze formule eigen te maken, wat een goede indicatie is van de krachttoer die deze auteur telkens weer blijft uithalen. Altijd hetzelfde, maar telkens weer met een kleine variatie zodat het interessant blijft voor de lezer. Dat mag ook als vakwerk bestempeld worden.

Het uitbreiden van het actiegebied van de Brugse speurder, naar Blankeberge in dit geval, is ook een van die kleine veranderingen die zorgen dat er een frisse wind waait door de reeks, want Brugge is een te kleine stad om constant als locatie gebruikt te worden voor deze avonturen.

Met Op drift zit Pieter Aspe – na zijn lichtjes tegenvallende vorige, Rebus – terug op kruissnelheid. Hij is er weer in geslaagd een ingenieus plot uit te denken en dit zo te vertellen dat de lezer tot op een paar bladzijden van het einde het raden naar de daders.
Wordt vervolgd binnen zes maanden...

Mijn score: 7/10

Motivatie van de keuze:
Dit is weer een recensieboek voor Crimezone, maar groot is mijn verbazing als ik gewoon “Roman” op de voorpagina zie staan, want dat vind je praktisch nooit op een thriller terug. We zien wel wat het geeft.

De achterflap:
Stel dat Engeland in de Tweede Wereldoorlog wél was bezet door de Duitsers. Het is 1944. Een Duitse legereenheid landt op Brits grondgebeid. Binnen een maand is de helft van Groot-Brittannië bezet. Tegen deze achtergrond begint Verzet. Sarah Lewis, een zesentwintigjarige boerin, wordt op een ochtend wakker en realiseert zich dat haar man verdwenen is. Dat lot treft niet alleen haar: alle echtgenoten uit het Welshe valleidorpje Olchon zijn verdwenen. In deze periode van afwezigheid hergroeperen de vrouwen zich, wachtend en hopend op nieuws. Later arriveert een Duitse patrouille in het dal, maar het doel van zijn missie is een mysterie. De strenge winter dwingt de twee groepen samen te werken en er ontstaat een precaire wederzijdse afhankelijkheid


Bespreking:
Mijn vermoeden is ondertussen bevestigd: dit werk is een echte roman. Geen spannend boek, maar een degelijk literair werk.

1944. De geallieerde landing bij Normandië is mislukt en het Duitse leger lanceert een tegenaanval begint gestaag Groot-Brittannië te veroveren. Tegen deze fictieve achtergrond schildert Owen Sheers zijn al verhaal van een groepje vrouwen uit een Welsh dorpje die op een ochtend zijn wakker geworden en moesten vaststellen dat hun mannen spoorloos verdwenen zijn. Terwijl ze langzaam tot de vaststelling komen dat het – zonder hun echtgenoten – een hopeloze zaak is om al het werk op hun boerderijen gedaan te krijgen, wordt het dorpje opgeschrikt door de aankomst van enkele Duitse militairen. De strenge winter nadert met rasse schreden, en voor beide groepen is er maar één vaststelling: ze zullen hun vooroordelen moeten opzij schuiven en samenwerken als ze de lente willen halen.

Heel het boek door zit ik me af te vragen waarom de auteur zich de moeite getroost heeft om een alternatieve geschiedenis te schrijven, want echt veel gebruik maakt hij niet van deze situatie. Hij had, met minder moeite, hetzelfde resultaat kunnen bereiken door het verhaal ergens in Frankrijk te situeren ten tijde van de Duitse inval. Maar pas in het nawoord verklaart hij zijn keuze: het verhaal integreert een aantal niet fictieve elementen die de gebruikte achtergrond noodzakelijk maken.

Maar los daarvan portretteert Owen Sheers prachtige personages en beschrijft hij levensecht en doeltreffende de gemoedstoestanden van de vrouwen: gevoelens als verbaasdheid, liefde twijfel, haat, hoop komen aan bod. Ook de fascinerende weg die te beide groepen afleggen om tot een levensnoodzakelijk simbiose te komen wordt meesterlijk op papier gezet. En dat alles is verpakt in een aangenaam lezend boek dat geen moment verveelt en mij geïntrigeerd vasthield tot aan het eind.

Niet-spannende romans zijn niet echt mijn ding, maar toch ik kan vaststellen dat deze jonge auteur bulkt van het talent en zeker zijn weg zal vinden in de literatuur. Kortom beter dan een literaire thriller: een echt literair werk.

Mijn score: 8/10

Motivatie van de keuze:
De democratie van de Crimezone Crimeclub besliste dat dit boek het lijdend voorwerp werd van de vierde discussie van dit jaar: de budgeteditie. Deze paperback ligt in de winkels voor 9,95€. Een prijsje dat inderdaad uitnodigt om kennis te maken met deze schrijver.

De achterflap:
‘Pak me dan als je kan.’ Met deze uitdagende, in lippenstift geschreven boodschap daagt een moordenaar advocaat Jake Lassiter uit voor een macaber duel. Het lichaam van t.v.-presentatrice Michelle Diamond wordt in haar appartement gevonden. Uit haar computergegevens blijkt dat zij lid was van een high-tech computernetwerk waarmee eenzame vrouwen met frivole pseudoniemen ’s nachts contact zoeken met onbekende mannen. Hun anonieme, seksueel beladen gesprekken leiden tot heel verrassende – soms dodelijke – ontmoetingen. Miami’s misdaadadvocaat Jake Lassiter, ex-football speler, ex-pro-Deoadvocaat en nog heel wat meer ex-, krijgt de twijfelachtige eer deze gordiaanse knoop van computerseks, corruptie en afpersing te ontwarren. Maar al snel blijkt dat verscheidene mensen niet erg gelukkig zijn met zijn bemoeienissen...


Bespreking:
Dat de Amerikaanse auteur Paul Levine een zeker marktpotentieel moet hebben blijkt uit het feit het boek al drie keer werd gelanceerd op de Nederlandtalige markt. Na eerdere titels “Zonder genade” en “Nachtzicht”, prijkt er nu “Duel in de nacht” op de cover. Maar diezelfde drievuldigheid laat uitschijnen dat het publiek de weg naar deze boeken niet vindt. Dit boek is het tweede in een reeks van zeven met de advocaat Jake Lassiter in de hoofdrol, waarvan tot nu toe alleen de eerste drie in een Nederlandse vertaling verschenen.

Michelle Diamond, een presentatrice van een namiddag-talkshow op TV wordt, in haar appartement voor haar PC zittend, gewurgd gevonden. De openbare aanklager van Miami schakelt, ex-footballspeler en nu advocaat, Jake Lassiter in, om de dader voor het gerecht te dagen. De meest bruikbare aanwijzing is het lidmaatschap van het slachtoffer van een populaire erotische chatbox. In zijn zoektocht naar dader en motief stuit Lassiter op verscheidene zaken die het daglicht niet kunnen verdragen.

Het eerste wat opvalt aan deze voordeeleditie is het gebruik van gerecycleerd papier. Hierdoor ligt het boek zeer aangenaam in de hand, maar wordt jammer genoeg het bladeren fel bemoeilijkt, want regelmatig blijven de bladzijden tijdens het omslaan aan elkaar vast zitten.

Het verhaal, dat met een vlotte pen geschreven is, komt bij momenten toch rommelig over: zo zijn er heel wat scenes in het boek die weinig of niets toevoegen aan het plot. Met name de meeste anekdotes van Jake en zijn vriend alsook Jakes optredens voor de rechtbank in andere zaken, die niets met het boek te maken hebben. Deze intermezzo's veroorzaken vooral breuken in de continuiteit van het geheel, en liggen aan de basis van de introductie van een aantal overbodige personages.

En dat is jammer, want de basis van het verhaal is origineel, en had met een betere uitwerking zeker kunnen resulteren in een goed boek.En de goede onthaal van zijn debuut bewijst dat de auteur het talent heeft om een degelijke thriller te schrijven. Maar dat komt dus niet tot uiting in deze Duel in de nacht, waar oppervlakkigheid op alle fronten de toon voert.

Mijn score: 4/10