Erics BIBber Blog

« ABBOTT Jeff - Angst | Homepage | 2007 in cijfers »

31-12-07

WAGENAAR Gebr. - Moord op het Pieterpad

 

 

 

 Motivatie van de keuze:
Dit boek stond al op mijn verlanglijstje vanaf het moment dat het verscheen, want het combineert twee van mijn hobby’s: spannende boeken en wandelen. Het eerste hoeft geen betoog meer, maar dat ik zelf ook regelmatig vertoef op Grote Routepaden of Lange Afstand Wandelpaden, zoals ze in Nederland genoemd worden - en tot rust kom terwijl ik de wit-rode markeringen aaneen rijg tot tientalle kilometers lange dagmarsen – is niet zo algemeen bekend.

De achterflap:.
Wat doe je als je onder het bloed wakker wordt in een hotel, met de vage herinnering dat je de avond tevoren je baan en toekomstperspectief bent kwijtgeraakt en de politie komt aan je kamerdeur melden dat je baas is vermoord?

Jaro van Campen kan maar één ding bedenken: wegwezen!
Wat volgt is een krankzinnige achtervolging over de populairste wandelroute van Nederland, vol literaire raadsels, bedreigingen, droogkomische rechercheurs en onbewezen onschuld.

Bespreking :.
In tegenstelling tot wat de naam laat vermoeden, liggen er geen broers Wagenaar aan de oorsprong van dit boek, maar achter dit pseudoniem gaat de samenwerking schuil van  twee schrijver-vertalers: Gerd Jan de Vries, die ook al Het dode kind op zijn palmares heeft staan en Auke Leistra, die al menig vertaalwerk op zijn conto heeft.

En de titel is al even misleidend als de auteursnaam, want het Pieterpad – een bijna 500 km lange GR of LAW dat Nederland, vertrekkende in Pieterburen, van noord naar zuid doorkruist om te eindigen op de Sint-Pietersberg in de buurt van Maastricht – speelt maar een kleine rol. De hoofdrol wordt toebedeeld aan de romantisch dichter A.C.W. Staring, die rond de jaren 1800 leefde en werkte in Vorden, waar het Pieterpad doorheen loopt.

Hoogleraar Historische Letterkunde Lubbert Klein Eggink nodigt een aantal medewerkers uit om samen een stukje van het Pieterpad af te wandelen. Op het eindpunt van hun tocht, in Vorden, doet Lubbert een mededeling die bij het gezelschap inslaat als een bom, en de volgende ochtend wordt hij dood – vermoord – teruggevonden. Jaro van Campen kan zich met de beste wil van de wereld bijna niets meer herinneren van die nacht, en besluit de groep te verlaten om te proberen zijn onschuld voor zichzelf te bewijzen, en hopelijk tegelijkertijd ook nog de moordenaar te kunnen ontmaskeren.

Moord op het Pieterpad is een zeer atypisch werk binnen het genre van het spannende boek gebleken. In plaats van een verhaal vol actie na te streven, dat zich aan een rotvaart voor de ogen van de lezer afspeelt, kiezen de auteurs, geheel volgens het wanteltempo voor een gezapige schrijfstijl, die resulteert in bijna gezellig voortkabbelend verhaal. De nadruk ligt voor één keer eens niet op de zoektocht naar de daders of het achterhalen van het motief, maar op de band die de elk van de wandelaars heeft met de plaatselijke poëet Antoni Staring.

Ook hebben de schrijvers veel ruimte gelaten voor, en aandacht besteed aan, de humor in het boek. Hun woordkeuze, taalkundige spitsvondigheden en zinsconstructies zorgen voor een sappig muniscript, waardoor er meermaals een zweem van glimlach op de lippen van de lezer getekend wordt. Maar ook de droge humor waarmee de interactie tussen, en de conversaties van, de twee politierechercheurs overgoten werd, maakt van dit boek een plezierom lezen. En dat alles zo goed gedoseerd dat we toch niet kunnen spreken van humoristische boventoon.

Natuurlijk knabbelt de humor aan de geloofwaardigheid van het verhaal, maar voor één keer stoort dit totaal niet. Voor één keer is het etiket “literaire thriller” eens gerechtvaardigd toegekend.

Hoewel dit boek werd aangekondigd als het begin van eens reeks thrillers rond het Nederlandse erfgoed, is het tweede deel tot op heden nog niet verschenen. En dat is jammer, want dit sympathieke buitenbeentje is een aangename literaire verrassing dat best naar meer smaakt. Liefhebbers van de werken van Jos Pierreux en Toni Coppers mogen dit boek dan ook niet links laten liggen en de anderen moeten Moord op het Pieterpad zeker in hun achterhoofd houden voor het geval ze even uitgekeken raken op de klassieke spannende boeken en ter afwisseling eens wat anders willen lezen

Mijn score: 7/10