31-12-07
2007 in cijfers
Mijn stapel:
Oftewel: 24043 bladzijden of gemiddeld 329 blz per boek en 65,8 blz per dag, daar waar ik als doelstelling 50 blz per dag hoop te lezen.
10 vrouwelijk - 7 verschillende - populairste: Gerritsen Tess met 3 boeken
1 gemend duo
Van 39 auteurs las ik voor het eerst een boek
1998 3
2001 1
2002 4
2003 1
2004 2
2005 7
2006 11
2007 42
1/10: 0 5/10: 9 9/10: 5
2/10: 1 6/10: 11 10/10: 1
Maakt een gemiddelde van 6,57 per boek.(480/73)
Beste Nederlandstalig boek: Toes Jac. – Fotofinish (8/10)
Beste boek van 2007: Iles Greg - Ontluistering (10/10)
Beste Nederlandstalig boek van 2007: Rost van Tonningen G. – De roofridders (8/10)
14:55
Gepost door Eric Diepvens
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| 
Facebook
|
WAGENAAR Gebr. - Moord op het Pieterpad
Motivatie van de keuze:
Dit boek stond al op mijn verlanglijstje vanaf het moment dat het verscheen, want het combineert twee van mijn hobby’s: spannende boeken en wandelen. Het eerste hoeft geen betoog meer, maar dat ik zelf ook regelmatig vertoef op Grote Routepaden of Lange Afstand Wandelpaden, zoals ze in Nederland genoemd worden - en tot rust kom terwijl ik de wit-rode markeringen aaneen rijg tot tientalle kilometers lange dagmarsen – is niet zo algemeen bekend.
De achterflap:.
Wat doe je als je onder het bloed wakker wordt in een hotel, met de vage herinnering dat je de avond tevoren je baan en toekomstperspectief bent kwijtgeraakt en de politie komt aan je kamerdeur melden dat je baas is vermoord?
Jaro van Campen kan maar één ding bedenken: wegwezen!
Wat volgt is een krankzinnige achtervolging over de populairste wandelroute van Nederland, vol literaire raadsels, bedreigingen, droogkomische rechercheurs en onbewezen onschuld.
Bespreking :.
In tegenstelling tot wat de naam laat vermoeden, liggen er geen broers Wagenaar aan de oorsprong van dit boek, maar achter dit pseudoniem gaat de samenwerking schuil van twee schrijver-vertalers: Gerd Jan de Vries, die ook al Het dode kind op zijn palmares heeft staan en Auke Leistra, die al menig vertaalwerk op zijn conto heeft.
En de titel is al even misleidend als de auteursnaam, want het Pieterpad – een bijna 500 km lange GR of LAW dat Nederland, vertrekkende in Pieterburen, van noord naar zuid doorkruist om te eindigen op de Sint-Pietersberg in de buurt van Maastricht – speelt maar een kleine rol. De hoofdrol wordt toebedeeld aan de romantisch dichter A.C.W. Staring, die rond de jaren 1800 leefde en werkte in Vorden, waar het Pieterpad doorheen loopt.
Hoogleraar Historische Letterkunde Lubbert Klein Eggink nodigt een aantal medewerkers uit om samen een stukje van het Pieterpad af te wandelen. Op het eindpunt van hun tocht, in Vorden, doet Lubbert een mededeling die bij het gezelschap inslaat als een bom, en de volgende ochtend wordt hij dood – vermoord – teruggevonden. Jaro van Campen kan zich met de beste wil van de wereld bijna niets meer herinneren van die nacht, en besluit de groep te verlaten om te proberen zijn onschuld voor zichzelf te bewijzen, en hopelijk tegelijkertijd ook nog de moordenaar te kunnen ontmaskeren.
Moord op het Pieterpad is een zeer atypisch werk binnen het genre van het spannende boek gebleken. In plaats van een verhaal vol actie na te streven, dat zich aan een rotvaart voor de ogen van de lezer afspeelt, kiezen de auteurs, geheel volgens het wanteltempo voor een gezapige schrijfstijl, die resulteert in bijna gezellig voortkabbelend verhaal. De nadruk ligt voor één keer eens niet op de zoektocht naar de daders of het achterhalen van het motief, maar op de band die de elk van de wandelaars heeft met de plaatselijke poëet Antoni Staring.
Ook hebben de schrijvers veel ruimte gelaten voor, en aandacht besteed aan, de humor in het boek. Hun woordkeuze, taalkundige spitsvondigheden en zinsconstructies zorgen voor een sappig muniscript, waardoor er meermaals een zweem van glimlach op de lippen van de lezer getekend wordt. Maar ook de droge humor waarmee de interactie tussen, en de conversaties van, de twee politierechercheurs overgoten werd, maakt van dit boek een plezierom lezen. En dat alles zo goed gedoseerd dat we toch niet kunnen spreken van humoristische boventoon.
Natuurlijk knabbelt de humor aan de geloofwaardigheid van het verhaal, maar voor één keer stoort dit totaal niet. Voor één keer is het etiket “literaire thriller” eens gerechtvaardigd toegekend.
Hoewel dit boek werd aangekondigd als het begin van eens reeks thrillers rond het Nederlandse erfgoed, is het tweede deel tot op heden nog niet verschenen. En dat is jammer, want dit sympathieke buitenbeentje is een aangename literaire verrassing dat best naar meer smaakt. Liefhebbers van de werken van Jos Pierreux en Toni Coppers mogen dit boek dan ook niet links laten liggen en de anderen moeten Moord op het Pieterpad zeker in hun achterhoofd houden voor het geval ze even uitgekeken raken op de klassieke spannende boeken en ter afwisseling eens wat anders willen lezen
Mijn score: 7/10
14:49
Gepost door Eric Diepvens
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Tags: wagenaar_gebr, 7, nederlandstalig | Facebook
|
ABBOTT Jeff - Angst
Motivatie van de keuze:
Zijn vorige boek was voor mij een positieve verrassing gebleken, en daarom heb ik, zonder twijfelen, zijn nieuwste aangeschaft in de hoop zijn talent bevestigd te zien.
De achterflap:
Miles Kendrick wordt nog elke dag achtervolgd door de dood van zijn beste vriend. Met behulp van zijn psychiater Allison Vance, lukt het Miles maar net om zich staande te houden – en probeert hij zich uit alle macht te herinneren wat er die bewuste avond precies is gebeurd.
Als Allison om het leven komt door een ontploffing in haar kantoor, raakt Miles tegen wil en dank betrokken bij een complexe samenzwering. Op de hielen gezeten door een ontspoorde FBI-agent moet hij alles op alles zetten on te overleven. De dood van zijn best vriend lijkt een cruciale rol te spelen in het geheel, maar zal het Miles lukken om zich de vreselijke waarheid op tijd te herinneren?
Bespreking:
Angst is, na Paniek, het tweede boek van deze auteur dat naar het Nederlands vertaald werd. Hierin maken we kennis met Miles Kendrick, iemand die in behandeling is voor het Post Traumatisch Stress Syndroom. Op en dag vindt hij tussen zijn medicijnen een noodkreet van zijn psychiater, Allison Vance, die wat later de dood vindt als haar kantoor de lucht in gaat. Miles gelooft niet in een ongeluk en terwijl hij probeert de dood van Allison op te helderen, blijkt dat anderen het ook op zijn leven voorzien hebben en langzaamaan groeit het besef dat hij deel is gaan uitmaken van een grote samenzwering, waarvan de deelgenoten maar één ding betrachten: geheimhouding ten koste van alles. Wat begon als nieuwsgierigheid eindigt in een race tegen de tijd om in leven proberen te blijven.
Met zijn zeer vlot lezende schrijfstijl schetst Jef Abbott weer een verhaal dat met zich met een rotvaart voor de ogen van de lezer doorraast. Als het boek dan ook nog eens; van voor tot achter, boordevol actie zit, ligt de vergelijking met een rollercoaster, waarin de enige momenten rust enkel maar een noodzaak zijn om even later weer de zwaartekracht te kunnen trotseren en over de rails te denderen, voor de hand.
Maar net zoals bij een ritje op die achtbanen, wordt die snelheid zo overheersend dat al het andere vervaagt tot een schemerige achergrond. In het boek komt dit tot uiting in onrealistische, amper uitgediepte, personages en locaties, zoals onder andere het Yosemite Park, die ondanks hun mogelijkheden amper beschreven worden, zodat ze amper de status van behangpapier overstijgen. Het hoeft dan ook geen betoog dat de geloofwaardigheidsgraad amper boven het vriespunt uitstijgt.
Ook de plot behoort niet tot de hoogtepunten van het genre en meermaals stelt de lezer zich de vraag of de auteur zelf nog wel weet waar hij naartoe wil werken.
Angst is het bewijs bij uitstek een er met alleen maar een mitrailleurvuur aan actiescenes geen goed te maken valt. Want hierdoor komen alle andere criteria dermate onder vuur te liggen dat ze amper waarneembaar zijn. In plaats van de verhoopte bevestiging van het kunnen, dat Jeff Abbott in Paniek tentoon spreidde, is dit werk op bijna alle fronten een teleurstelling gebleken.
Mijn score: 4/10
14:45
Gepost door Eric Diepvens
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Tags: abbott_jeff, vertaald, 4 | Facebook
|
21-12-07
BOURNE Sam - Het laatste testament
Motivatie van de keuze:
Weer een pakketje van Crimezone ontvangen met dit boek erin dat zowel qua titel als cover onmiddellijk doet denken aan een typische reli-thriller. Maar vermits ik de auteur niet ken, zal ik het onbevangen over mij laten komen.
De achterflap:
April 2003, oorlog in Bagdad. Het oudheidkundig museum wordt geplunderd en een Iraakse jongen vindt een eeuwenoud kleitablet in een vergeten catacombe. Hij neemt het tablet mee en verdwijnt in de nacht...
Enkele jaren later, de vredesonderhandelingen tussen Israël en Palestina zijn bijna afgerond. Een man die een briefje aan de Israëlische premier probeert te geven wordt door een bewaker doodgeschoten, omdat het leek of hij een pistool wilde pakken.
Dit is het begin van een lange reeks moorden over en weer, die het voortbestaan van de vrede bedreigen. Maggie Costello; peace negotiator in ruste, wordt door Washington naar de brandhaard gestuurd om te proberen die te doven.
Maggie komt erachter dat de moorden niet zo lukraak zijn als ze lijken: he betreft archeologen en historici. Wat wisten deze slachtoffers? Wat stond er in het briefje? Wat heeft de kleitablet ermee te maken? En wat is het laatste onopgeloste raadsel in de bijbel?
Bespreking:
Sam Bourne is het pseudoniem waaronder de Britse dagblad- en radiojournalist Jonathan Freedland zijn spannende boeken op de markt brengt. Officieel heet het dat zijn hij deze schrijversnaam koos omdat zijn zoon geboren werd (Sam born) in het jaar dat zijn debuut, De rechtvaardigen, verscheen. Anderen stellen dat hij wou meeliften op het succes van Ludlums Jason Bourne boeken en films en Dan Browns werken. De klankkleur van beide namen ligt inderdaad wel zeer dicht bij elkaar.
En nu ligt zijn tweede boek, Het laatste testament, in de winkels. Hierin volgen we Maggie Costello, een toponderhandelaarster, of mediator, bij internationale conflicten die door een persoonlijke fout op non-actief gesteld werd en zich nu bereddert met het bemiddelen tussen scheidende echtgenoten. Als ze geheel onverwacht gevraagd wordt terug te keren naar haar oude job, twijfelt ze geen moment en begeeft ze zich naar Jeruzalem, waar ze ervoor moet zorgen dat Israëliërs en Palestijnen de laatste stap naar de ondertekening van een vredesakkoord zetten. Maar ze is nog maar net aangekomen als tijdens een manifestatie iemand wordt neergeschoten. De kettingreactie van vergelding zorgt voor een golf van geweld over de regio. Maggie verdiept zich in deze aanslagen en stelt vast dat de slachtoffers banden hadden met elkaar en een geheim bewaarden dat van cruciaal belang kan zijn voor het al dan niet slagen van haar opdracht.
Zowel titel als omslagontwerp schreeuwen uit dat dit een reli-thriller is. Maar door de perfecte locatie te kiezen voor zijn boek zorgt Bourne ervoor dat het veel meer is, dan het zoveelste verhaal in de lijn van De Da Vinci Code. Want Jeruzalem is het gebied bij uitstek waar twee culturen botsen en waar godsdienst en politiek onlosmakelijk met elkaar verweven zijn. Hierdoor kan er net zo goed het etiket van politieke thriller op het boek gekleefd worden.
En die combinatie van politiek en religie blijkt verrassend goed te werken want Het laatste testament is een fascinerende pageturner gebleken, die nog een extra dimensie krijgt doordat de lezer op sleeptouw genomen wordt voor een blik achter de schermen van de vredesbesprekingen die hij of zij alleen maar kent van in de krant of van op televisie. Als toemaatje gebruikt de auteur zijn werk ook nog om de illegale oudhedensmokkel van kunstwerken uit het naburige Irak aan de kaak te stellen.
De auteur maakt optimaal gebruik van zijn gekozen locatie, door Maggie, tijdens haar zoektocht, langs de belangrijkste godsdienstige – en dus ook toeristische – monumenten te sturen, waardoor de lezer een gevoel van herkenning krijgt.
Het plot zelf is niet meesterlijk, maar degelijk genoeg om de lezer te onderhouden en bij momenten op het verkeerde been te zetten. Natuurlijk komt de geloofwaardigheid van het verhaal soms aan een zijden draadje te hangen, maar het grootste minpunt is eigenlijk dat de lezer strekking van de, tot op het einde angstvallig verborgen gehouden, inhoud van het geheim al bijna kan raden.
Toch is Het laatste testament over het geheel genomen een absolute hoofvlieger. Het is er niet alleen in geslaagd mij inhoudelijk te verrassen, maar het is ook een van de meest complete boeken gebleken die ik de laatste tijd mocht lezen. Een aanrader voor de meerwaarde zoekende liefhebber van het spannende boek.
Mijn score: 9/10
14:05
Gepost door Eric Diepvens
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Tags: bourne_sam, vertaald, 9, creme_de_la_crime | Facebook
|
20-12-07
SANDFORD John - Verborgen boodschap
Dit werk met een toch wel wat intrigerende cover werd me door Crimezone toegestuurd. De auteursnaam deed me een belletje rinkelen en na even zoeken, bleek dat ik een viertal jaar geleden al eens een paar boeken van hem las.
Ook is het positief om vast te stellen dat de uitgever zich niet beperkt tot zijn ecothrillers, maar ook dit boek gedrukt heeft op papier dat afkomsting is van duurzaam beheerde bossen.
De achterflap:
Constance Bucher, een schatrijke vrouw van in de tachtig, wordt vermoord in haar slaapkamer gevonden. Haar dienstmeisje ligt met verbrijzelde schedel in de hal van het gigantische huis.
Rechercheur Lucas Davenport vermoedt aanvankelijk dat het een roofmoord betreft. Maar waarom zijn er dan zoveel kostbaarheden achtergelaten, zoals een vermogen aan zilver, juwelen en antiek, en worden wel twee stoelen, een rol postzegels en een spelcomputer vermist? Of is er iets veel kostbaarders gestolen waar niemand weet van heeft?
Bespreking:
John Camp werkt voor het regionaal dagblad St. Paul Pioneer Press. Zijn journalistiek interessegebied is portretteren van de mens en zijn leven, zowel vroeger als nu. Zijn artikelenreeksen werden twee maal beloond met een nominatie voor de Pulitzer prijs. Met zijn tweede nominatie, in 1986, voor een reeks over het boerenleven, sleepte hij die prestigieuze prijs effectief in de wacht.
Toen hij zich eind jaren tachtig besloot toe te leggen op het schrijven van spannende fictie werd hij genoodzaakt een pseudoniem te kiezen, omdat twee van zijn boeken – de eerste delen van zowel zijn Kidd-serie als zijn prey-series – quasi tegelijkertijd op de markt zouden komen. Ondertussen is zijn heel thriller oeuvre verzameld onder dat pseudoniem: John Sandford.
In Verborgen Boodschap, het zeventiende deel van de prey-serie met Lucas Davenport in de hoofdrol, wordt hij geconfronteerd met de moord op Constance Bucher, een oude rijke dame, en haar dienstmeisje. Op het eerste zicht is het een ordinaire roofmoord, maar als Lucas was aandachtiger naar de plaats van de moord kijkt, springen er een aantal ongerijmdheden in het oog die erop wijzen dat er wel eens meer achter deze brute moorden zou verscholen kunnen gaan.
Zoals te verwachten was, wordt de beschrijving van de vaste personages tot een minimum beperkt. De auteur gaat er makkelijkshalve vanuit dat de lezer van dit boek al meer delen uit de reeks door zijn of haar handen heeft laten gaan. Toch zijn er, buiten bovenstaand gegeven, quasi geen verwijzingen naar de vorige delen, zodat het boek toch makkelijk kan gelezen worden zonder enige voorkennis. De personages die eigen zijn aan dit boek werden allen voorzien van een goede achtergrond en beschrijving. De naam van één van de personages – Del Capslock – bewijst dat schrijvers hun inspiratie overal vandaan kunnen halen: in dit geval zelfs bij de toetsen van hun klavier.
De schrijver situeerde het verhaal in zijn spreekwoordelijke achtertuin. Hierdoor komen de beschrijvingen van de straten en omgeving zeer dynamisch over. Hierdoor spreekt uit de beschrijvingen van de routes, die Lucas Davenport met zijn Porsche neemt, zelfs de snelheid die bij zo’n wagen hoort.
Maar dat gevoel van vaart ontbreekt bijna volledig in het verhaal zelf. Zo duurt het al bijna honderd bladzijden vooraleer het onderzoek wat opschiet. Ook het feit dat het hoofdpersonage ondertussen ook nog een andere zaak moet afhandelen zorgt voor de nodige vertragingen in de afhandeling van het hoofdonderzoek in dit boek.
Maar tegelijk is het nevenonderzoek een noodzakelijkheid voor het goede verloop van dit verhaal. En daarmee zijn we aangekomen bij het sterkste punt van dit boek: het plot. Vertrekkend van een origineel gegeven heeft John Sandford er, als een spin, een oerdegelijk verhaal rondgeweven waarvan de lezer zich best kan voorstellen dat het in het echte leven wel eens zou kunnen plaatsvinden.
Voor een deel uit een langlopende serie heeft dit boek een verbazend sterk plot dat jammer genoeg door het gebrek aan vaart niet volledig tot zijn recht kom en wat van zijn kracht verliest. Hierdoor komt Verborgen boodschap wat zwaar over.
Mijn score: 7/10
17:29
Gepost door Eric Diepvens
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Tags: sandford_john, vertaald, 7 | Facebook
|
14-12-07
VAN DIJK Ruben - Het Kyoto complot
Motivatie van de keuze:
Dit boek is door de trouwe bezoekers van de Crimeclub – de discussiegroep van Crimezone – uitverkoren om besproken te worden in de laatste discussie van dit jaar, waarin deze keer een origineel Nederlandstalig werk het lijdend voorwerp zou uitmaken. De meerderheid werd vooral aangetrokken door de profilering van dit boek als eco-thriller.
De achterflap:
Wanneer de Nijmeegse student Tim Peters door een beveiligingsbedrijf wordt gevraagd om informatie over de milieubeweging in zijn woonplaats te verzamelen, ziet hij daar geen kwaad in. Hij moet de identiteit achterhalen van de persoon die vanuit de Rotterdamse haven informatie over de olie-industrie lekt naar een groep radicale milieuactivisten die een aanslag voorbereiden. Maar is dit wel de waarheid?
In de Verenigde Staten is president George W. Bush door de internationale olie-industrie onder druk gezet om het Kyoto-verdrag niet te ondertekenen. Via een klokkenluider bij een Rotterdams oliebedrijf is journaliste Jacqueline Schuurman achter dit schandaal gekomen, en de betrokkenheid daarbij van een Nederlands bedrijf. Algauw blijkt dat de machtige olie-industrie bereid is tot het uiterste te gaan om de zaak geheim te houden. Wanneer de klokkenluider wordt ontmaskerd en om het leven komt bij een auto-ongeluk, slaan Schuurman en Peters de handen ineen om de ware toedracht boven water te halen. Maar de waarheid over het Kyoto-complot zal zeer explosief blijken te zijn...
Bespreking:.
De schrijver van het Kyoto complot heeft ervoor geopteerd om niet op de voorgrond te treden. Om zijn dagelijke professionele beslommeringen gescheiden te houden van zijn literaire bezigheden, en om, volgens eigen zeggen, te voorkomen dat hij te pas en te onpas aangesproken zou worden in verband met zijn boek, koos hij ervoor om een pseudoniem – Ruben Van Dijk – op de omslag te laten prijken.
In dit boek wordt het verhaal verteld van Tim Peters, een student economie uit Nijmegen, die door een Rotterdamse beveiligingsfirma gepolst wordt om te infiltreren bij de lokale milieu-activisten. Tim, die wel wat extra zakgeld kan gebruiken, stemt toe om op zoek te gaan naar een werknemer bij een Nederlandse oliegigant, die vertrouwelijke informatie lekte naar een milieubeweging. Amper is de klokkenluider ontmaskerd of deze laat het leven bij een aanrijding. Hierdoor begint Tim te twijfelen aan de oprechtheid van zijn werkgever en gaat hij, samen met enkele groene jongens, op zoek naar de ware aard van zijn job: het geheim houden dat de olie-industrie de Amerikaanse president chanteert om het Kyoto protocol niet te ondertekenen.
In het begin van het boek wordt de lezer als het ware overrompeld: in het eerste hoofdstuk wordt hij al meegevoerd naar Amerika, Europa en Afrika. Ook wordt er meteen een overvloed aan los van elkaar staande paragrafen op de lezer afgevuurd, waardoor een rommelige en onsamenhangende indruk gewekt wordt.Gelukkig herpakt het verhaal zich vrij snel. Er wordt gefocust op Nederlandse draadje en stukje bij beetje worden de losse stukken verweven tot een samenhangend geheel: een verhaal wordt geboren.
En dat verhaal mag er best wezen, want eenmaal op kruissnelheid bewijst Ruben Van Dijk dat hij weet hoe hij een spannend boek moet schrijven. Op meerdere punten deed het boek denken aan De macht van meneer Miller van Charles den Tex: een instantie die met veel, en technisch hoogstaande, middelen jacht maakt op een eenling die de sympathie van de lezer heeft. Zo’n opzet resulteert per definitie in een plot met veel vaart, en dat is ook deze keer niet anders. Zoals typisch is voor dit soort boeken worden de grenzen van het geloofwaardige bij momenten wel eens overschreven, maar vermits het nooit echt stoort, is er geen enkel probleem. Meer zelfs, het juist kunnen inschatten hoever men kan gaan is net een aspect dat getuigt van vakmanschap.
De auteur besteedt ook voldoende tijd aan de beschrijving van zowel de achtergrond als de karakters van zijn personages waardoor deze over het geheel genomen geloofwaardig over komen.
Dan is er het eco-label waarop de reclamecampagne voor dit boek zoveel nadruk legt. Eigenlijk valt het wat tegen, want buiten de kapstok - de ommekeer in zijn milieupolitiek die George W. Bush maakte na zijn benoeming als president van de USA – waaraan het het verhaal werd opgehangen, en een aantal markante, maar algemeen bekende; feiten die op tijd en stond eens aangehaald worden, speelt het milieubewustzijn eigenlijk maar een relatief klein rolletje. Wel wordt er constant gehamerd op de invloed van de olie-industrie op het officiële Amerikaanse standpunt inzake klimaatbeheersing, maar dat is eigenlijk maar één aspect van de hele problematiek. Een boek als Staat van angst van Michael Crichton liet een veel diepere indruk na met betrekking tot de milieuproblematiek.
Ondanks dit overroepen groene vlaggetje waaronder dit boek vaart, behoort Het Kyoto complot toch tot het beste origineel Nederlandstalig werk dat ik in 2007 mocht lezen.
Mijn score: 8/10
19:30
Gepost door Eric Diepvens
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Tags: van_dijk_ruben, nederlandstalig, 8 | Facebook
|
12-12-07
GEERAERTS Jef - Double-face
Motivatie van de keuze:
Dit een van de weinige spannende boeken van deze auteur die ik nog nooit gelezen heb. Het is dan ook dringend tijd om deze blinde vlek op mijn literaire kaart te laten verdwijnen. Vooral ook omdat het al veel te lang geleden is dat ik nog eens iets van Jef Geeraerts las.
De achterflap:
Op de Kalmthoutse heide vindt een jogger het onthoofde en verminkte lijk van een jonge vrouw. Deze lugubere vondst is de eerste in een akelige reeks ontdekkingen die stuk voor stuk, zo zullen de speurders Vincke & Verstuyft moeizaam ontrafelen, het waanzinnige werk zijn van een koele seriemoordenaar. Door puur toeval wordt de dader in Antwerpen gearresteerd. Wat tijdens het verhoor aan het licht komt, tart elke verbeelding.
Bespreking:
Jef Geeraerts is het ikoon van de Vlaamse misdaadroman. Hij zorgde er op zijn eentje voor dat het Vlaamse spannende boek uit de obscuriteit werd gehaald en voor het eerst serieus genomen werd. Sinds de verfilming van zijn boek De zaak Alzheimer in 2003 geniet hij ook bekendheid bij niet-lezend Vlaanderen.
In dit boek, dat dateert uit 1990, ontdekt een vroege joggende hondenliefhebber op de Kalmthoutse Heide het naakte en onthoofde lichaam van een jonge vrouw. De politie komt ter plaatse en niet veel later worden er nog een aantal lijken met dezelfde kenmerken gevonden. Het speurdersduo Vincke en Verstuyft kan niet anders dan vaststellen dat ze jacht zullen moeten maken op de eerste seriemoordenaar in België.
Dit vijfde werk met de Antwerpse speurders Eric Vinkce en Freddy Verstuyft in de hoofdrollen is een plezier om te lezen, en kan ook best gesmaakt worden zonder op de hoogte te zijn van hun vroegere avonturen. Met zijn typische vlotte schrijfstijl schotelt de auteur de lezer een geloofwaardig verhaal voor dat zich afspeelt in en rond Antwerpen, al is het best mogelijk dat sommigen zullen struikelen over het gebruik van plaatselijke dialecten in de conversaties. Maar het geeft tegelijk een zekere naturel aan de personages die zo’n tongval bezigen.
Wat ook meteen na he lezen in het oog springt is dat de structuur en de grote lijnen van dit werk enorm veel gelijkenissen vertoont met het opzet van zijn bekroonde – en vijf jaar oudere – boek De zaak Alzheimer: de jacht op een goed georganiseerd misdadiger met internationale connecties, die met veel geluk kan gearresteerd worden, gevolgd door een uitgebreid verhoor en een ietwat ontgoochelende ontknoping. Of de auteur deze blauwdruk met opzet heeft gebruikt, laat ik in het midden, maar de gelijkenissen zijn in ieder geval zeer frappant.
En natuurlijk kan het stokpaardje van Jef Geeraerts niet ontbreken. Het onefficiënt functioneren van de overheid en het ontbreken van enige belangeloze samenwerking tussen de verschillende Belgische politiediensten – die ten tijde van het verschijnen van dit boek nog niet verenigd waren onder de noemer van de federale politie – wordt weer volop bekritiseerd en becommentarieerd door een auteur die geen blad voor de mond neemt.
Double-face bevat al de elementen die typerend zijn voor het werk van Jef Geeraerts: een goed opgezet, vlot lezend, verhaal; een berg kritiek op de Belgische overheid en massa’s informatie over het centrale onderwerp – de seriemoordenaar in dit geval – waaruit de grondigheid van de research moet blijken. Dit alles zorgt ervoor dat het boek tegelijk degelijk maar ook weinig verrassend is.
Mijn score: 7/10
18:31
Gepost door Eric Diepvens
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Tags: geeraerts_jef, nederlandstalig, 7 | Facebook
|
03-12-07
SCHEURING Paul T. - Prison break (seizoen 2, deel 2)
Motivatie van de keuze:
Groot was mijn verbazing toen ik het pakje van Crimezone opende en daar dit boekje uit te voorschijn haalde. Uit mijn ervaring valt er maar één ding meer tegen dan de film van het boek. En dat is het boek van de film. Of serie in dit geval. Maar toch zal ik met een open geest aan dit boek beginnen. Misschien is dit de uitzondering op de regel...
De achterflap:
De Fox River 8 worden ze genoemd, de acht mannen die uit de Fox River State gevangenis zijn ontsnapt. De politie en de FBI zetten de achtervolging in en laten niets aan het toeval over om de ontsnapte gevangenen te vangen: klopjachten met helikopters, honderden mannen en speurhonden, via televisie, internet en posters wordt het publiek op de hoogte gebracht van deze gevaarlijke groep veroordeelden. De ontsnapte mannen hebben ieder hun eigen redenen en hun eigen doelen, maar de wetenschap dat er ergens in Kansas miljoenen geheime dollars op een vinder liggen te wachten verenigd (sic) hen.
Bespreking:
Prison break is de hype van het moment in het land van de televisieseries, en dat moet commercieel uitgebuit worden, moeten ze bij de Fox Broadcasting Company gedacht hebben. En dus wordt de consument verleid tot de aanschaf van DVDs, soundtracks, poppetjes, enz. En ook boeken. In het voorafgaande Prison Break (seizoen 2, deel 1) werden afleveringen 1 tot en met 7 aan het papier toevertrouwd en in dit tweede deel komen de episodes 8 tot en met 15 van het tweede seizoen aan de beurt.
In deze afleveringen zijn de ontsnapte gevangen nog steeds op de vlucht. In kleine groepjes of alleen proberen ze met wisselend succes de achtervolgende FBI en politiemacht voor te blijven, zonde relk hun eigen belangen en einddoelen uit het oog te verliezen.
Om niet totaal verloren aan dit boek te moeten beginnen worden de eerste zeven afleveringen bondig samengevat op de eerste bladzijde van het boek, waarbij de lezer die niet bekend is met de serie al meteen zestien personages voor de voeten gegooid worden.
Het mag al duidelijk zijn: het boek is identiek aan de serie, en daarbij stelt de bewuste consument zich onmiddellijk de vraag wat de meerwaarde dan wel mag zijn. Het antwoord is simpel: helemaal geen. Het boek is de letterlijke transcriptie van alle conversaties en handelingen die plaatsvinden in de TV-serie, op papier gezet in korte zinnen waarbij het gebruik van beschrijvende bijvoeglijke naamwoorden tot een uiterste minimum beperkt wordt.
Omdat bijna elke beschrijving van zowel personages als plaatsen vrijwel volledig ontbreekt, is de literaire kwaliteit van dit werk quasi onbestaande en heeft de lezer regelmatig het gevoel dat hij of zij niet het volledige plaatje voorzich heeft, wat ongeveer te vergelijken is met het naar een televisieprogramma kijken zonder het bijhorende geluid te horen.
Anderzijds zorgt de minimale aandacht aan de uitwerking van personages en achtergrond er wel voor dat het verhaal bol staat van de actiescenes, die als een wervelwind voor de ogen van de lezer voorbij trekken, door het gebruik van de al eerder vernoemde korte zinnen en al even korte paragrafen, die het dynamische cameragebruik doeltreffend vertalen naar het geschreven woord.
Maar toch rechtvaardigt deze laatste positieve noot het bestaansrecht van dit literaire onding absoluut niet. De fans van de serie, die graag een herinnering aan dit dit tweede seizoen hebben, doen er veel beter aan het boek Prison break (seizoen 2, deel2) links te laten liggen en – voor een meerprijs weliswaar - de DVD box aan te schaffen.
Mijn score: 2/10
20:08
Gepost door Eric Diepvens
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Tags: scheuring_paul, vertaald | Facebook
|
02-12-07
PATTERSON Richard North - De zaak Lasko
Dit exemplaar werd me weer bezorgd door Crimezone. Het betreft een voor mij onbekend auteur, maar de aantrekkelijke omslag zorgt ervoor dat ik er best graag in wil beginnen lezen.
De achterflap:
William Lasko is een multimiljonair met een zesde zintuig voor rijkdom en invloed, én toegang tot de president van de Verenigde Staten. En hij bezit het talent dit alles te gebruiken om te krijgen wat hij wil. De overheidscommissie voor economische delicten wil de corrupte Lasko echter veroordelen en officier van justitie Christopher Paget bijt zich in de zaak vast. Paget moet volgens het boekje werken om genoeg bewijsmateriaal te verzamelen om Lasko te pakken zonder het Witte Huis in diskrediet te brengen. Paget werkt op de grens van wat kan en wat niet mag. Maar Lasko maakt zo zijn eigen regels, en tegenstanders uit de weg ruimen is voor Lasko regel nummer één...
Bespreking:
Richard North Patterson is een Amerikaans jurist die in 1979 met De zaal Lasko debuteerde. Dat boek werd het jaar erna bekroond met een Edgar Allan Poe award voor beste spannend debuut. Hij bleef nog tot in 1993 het schrijven combineren met zijn job als advocaat, maar vanaf dan legde hij zich volledig op het schrijven toe. Ondertussen heeft hij al dertien juridische en politieke thrillers op zijn naam staan en is hij voorzitter van een grote lobbygroep die strijd voor een financiële reorganistaie van de Amerikaanse politiek.
In dit gelauwerde debuut maken we kennis met de Christopher Paget, een jonge, maar gemotiveerde medewerker bij de commissie inzake economische misdrijven. Hij krijgt van zijn baas een politiek gevoelig liggende zaak toebedeeld: er zijn sterke vermoedens dat de succesvolle zakenman William Lasko zich bedient van illegale praktijken om zijn imperium verder uit te bouwen. Dat Lasko vriend des huizes is bij de president van de Verenigde Staten maakt dat het onderzoek in alle discretie moet gevoerd worden. Maar die discretie is relatief, want Paget ziet alle mogelijke sporen één voor één voor zijn neus verdwijnen. Miljardair Lasko is blijkbaar bereid zeer ver te gaan om zijn zaken te beschermen.
Alleereerst is het zeer opvallend dat het boek, dat toch al bijna dertig jaar geleden geschreven is, nog opvallend bij de tijd is. Geen enkel moment heeft de lezer het gevoel een “oud” boek in handen te hebben. De enige tekenen van gedateerdheid zijn dat er nog volop gerookt wordt en het ontbreken van GSMs, maar dat zijn details die absoluut niet storen. Wel was het vreemd dat deze uitgave – uit 2007 - begint met een inleiding van de auteur uit 1993.
De zaak Lasko is een kruising tussen een politieke en een juridische thriller, waarbij de nadruk toch ligt op het juridische aspect. De auteur koos er voor te schrijven vanuit het oogpunt van het hoofdpersonage en gebruikt dan ook de ik-vorm voor dit boek. Ook bedient Patterson zich van een sappige, vlotlezende schrijfstijl: hij schrijft met veel oog voor detail en bedient zich, met mate, van een vleugje humor en sarcasme.
Qua uitwerking is het nog wel te merken dat het hier een eersteling betreft, want ondanks een mooie opzetting is het plotverloop net iets te rechtlijnig, en waren er hier en daar wat zaken die, voor de doorgewinterde thrillerlezer, voorspelbaar en te doorzichtig waren.
Maar toch is De zaak Lasko voor de liefhebbers van de advocatenthriller best genietbaar. En in het geval je meer wil lezen over de avonturen van Christopher Paget: hij keert terug in nog drie andere boeken, waarvan er al twee naar het Nederlands vertaald zijn: De schuldvraag, en Het alibi.
Mijn score: 5/10
13:12
Gepost door Eric Diepvens
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Tags: patterson_richard_north, vertaald | Facebook
|