14-02-08

MOSBY Steve - De 50/50-moorden

msdvvm

Motivatie van de keuze:
Dit is weer een recensieboek van Crimezone dat ik in de brievenbus vond. De cover trok mij onmiddellijk aan en maakte mij erg nieuwsgierig naar het verhaal.

De achterflap:
Een psychopaat met een duivelsmasker ontvoert stelletjes en dwingt hen te kiezen wie van hen tot zonsopgang blijft leven en wie niet. De jonge profiler Mark Nelson wordt op zijn eerste werkdag in het team van de succesvolle rechercheur John Mercer meteen in de zaak van de 50/50-moordenaar betrokken. Op de plaats delect ligt het lijk van een verbrande man in bad en vinden ze een verontrustende tekening op de muur van een soort spinnen web met symbolen. Als een volgend slachtoffer ontsnapt en zich verward en verminkt op het politiebureau meldt, wordt de zoektocht naar diens vriendin een race tegen de klok. Zij moet vóór de ochtend aanbreekt, gevonden worden.

Bespreking:
De in Leeds wonende, 31 jaar jonge Brit Steve Mosby is met dit boek al aan zijn derde publicatie toe, maar De 50/50-moorden is het eerste werk van zijn hand dat in een Nederlandse vertaling verschijnt. Ondertussen heeft hij van schrijven zijn beroep gemaakt en werkt hij voltijds aan nummer vier, die in de loop van dit jaar zal verschijnen..

In dit boek maken we kennis met Mark Nelson, een rechercheur die gespecialiseerd is in het verhoren van zowel slachtoffers van misdrijven als de daders ervan. Zijn eerste werkdag in het team van de gerenommeerde speurder John Mercer, valt net samen het de vondst van een lijk dat met grote waarschijnlijkheid kan toegeschreven worden aan een misdadiger die ondertussen de bijnaam de 50/50-moordenaar toebedeeld kreeg, omdat hij echtparen ontvoert en één van hen laat kiezen wie van de twee zal sterven. Als er wat laten een man gevonden wordt die blijkbaar kunnen ontsnappen is uit de handen van deze medogenloze misdadiger, komt het onderzoek in een stroomversnelling om ten allen prijzen te voorkomen dat er die nacht nog een slachtoffer valt.

De auteur heeft een aangenaam lezende schrijfstijl die dicht aanleunt bij de stijl van Simon Beckett, maar hier een daar doorspekt met een flard rauw geweld dat we eerder toeschrijven aan Cody MacFadyen of Mo Hayder. Maar deze kruising van stijlen komt het boek alleen maar ten goede.

Wat opvalt is dat Steve Mosby zeer veel werk gemaakt heeft van zijn personages. Niet alleen zijn ze mooi uitgewerkte, levensechte karakters, maar zowel speurders, slachtoffers als daders krijgen elk meer dan hun portie aandacht toebedeeld. En dat staat in schril contrast met de locaties. Hoewel deze ook treffend en beeldend worden beschreven is er in heel het boek geen enkele specifieke plaatsaanduiding – of het nu een straatnaam, gemeente, stad n streek of land is – terug te vinden. En het meest opmerkelijk is dan nog waarschijnlijk dat dit helemaal niet stoort.

De plot wordt goed opgebouwd, maar is toch voor berbetering vatbaar, want op het eind blijkt dat er onderweg toch een paar draadjes verloren gaan, zodat de lezer toch met een paar vraagjes, verweesd achterblijft. Ook komen sommige handelingen van de dader lichtjes ongeloofwaardig over. Wel origineel gevonden is dat het boek begint zoals het eindigt – of eindigt zoals het begint: met een begrafenisplechtigheid.

Alles bij elkaar genomen heeft De 50/50-moordenaar zeker en vast bestaansrecht omdat het garant staat voor enkele uren pretentieloos leesplezier, maar moet ook vastgesteld worden dat Steve Mosby zeker nog kan groeien als schrijver.

Mijn score: 7/10
EOB

18:52 Gepost door Eric Diepvens Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: mosby_steve, vertaald, 7 |  Facebook |

Post een commentaar