Erics BIBber Blog

Motivatie van de keuze:
Na een hele reeks van recensie-exemplaren kan ik eindelijk nog eens een boek uit mijn eigen collectie in mijn handen nemen. Het is dan ook hoog nodig, want de stapel ongelezen boeken groeit gestaag aan. Daarenboven is het ook een eeuwigheid geleden dat ik nog eens iets las van een schrijver van eigen bodem.

De achterflap:
Het begint op een hete lentedag. Een idyllische landweg. Een zware wagen rijdt een fietser aan. Wat eerst een banaal ongeluk lijkt, maat deel uit van een dodelijk machtsspel dat demonen uit een ver verleden bruusk wakker schudt.

Topconcern Nortensia International Finance wacht argwanend de jaarlijkse bijeenkomst van de directieraad af. Er dreigen drastische herstructureringen, de scherven van collegialiteit liggen in een hoekje bijeengeveegd.

Wanneer Nortensia de beruchte kolonel Benson aantrekt voor een bewakingsopdracht, belandt die ongewild in een verstikkend net van smerige intriges en lugubere moorden. Zeer tegen de zin van de ambitieuze politiecommissaris Eyckman, start Benson op eigen houtje een onderzoek. Brengt de mooie , jonge stagiaire Ruth hem op het juiste spoor?

Ze stuiten op geheimen die onophoudelijk als ongedierte levens overhoop gooien. Levens met een verleden dat niet zomaar af te schrobben valt. Maar vuil moet nu eenmaal de poriën uit...


Bespreking:
Achter de auteursnaam Bogaerts, schuilen twee personen uit het Leuvense: vader Willy Bogaerts en zijn zoon Steven. Beiden zijn verdienen hun brood in de bankwereld en leverden in 2005, met Blik vol passie, hun spannend debuut af. Recentelijk verschijn ook tweede vrucht van hun samenwerking onder de titel Het intieme verlangen.

De beveiliging van de jaarlijkse bijeenkomst van de raad van bestuur van de financiële onderneming Nortensia International Finance – die deze keer in Leuven plaats heeft – werd uitbesteed aan een privé-bedrijfje dat geleid wordt door een Rijkswachtkolonel op rust, die zich Benson laat noemen. Als er tijdens zijn opdracht een dode valt, wil Benson er het fijne van weten en gaat hij, parallel aan het officiële politieonderzoek, zelf ook op pad om de moord proberen op te lossen. Tijdens zijn zoektocht worden heel wat intriges blootgelegd... intriges die zeer ver terug gaan in de tijd.

In Blik vol passie laten de auteurs ons mee genieten van een blik achter de schermen van een internationale financiële instelling, waarbij vooral de onderlinge relaties tussen de leden van het hoger management onder de loep genomen wordt. En de drijfveren om die relaties aan te gaan, in stand te houden of af te breken gaan veel verder dan het professionele gemeenschappelijke doel: alle emoties van liefde tot haat over geldbejag en opportunisme komen aan bod.

Het verhaal begint zeer rommelig. De auteurs opteerden ervoor om van bij het begin, door constant van de hak op de tak te springen, een rookgordijn op te trekken. Dat de lezer in plaats van nieuwsgierig eerder verweesd, gedesoriënteerd en onbegrepen achterblijft kan niet de bedoeling geweest zijn. Daarna worden stilaan de verschillende rode draden, als spinrag in het zonlicht, beetje bij beetje blootgelegd. Het boek doet dan ook denken aan een bord spaghetti, want alles zo met elkaar verweven dat het ontrafelen ervan bijna onbegonnen werk is. En net als de lezer begint klaarheid te zien, wordt er een nieuw kluwen pasta op zijn of haar bord gekwakt, door de tot dan toe bestaande verhaallijnen die zich binnen de Nortentia afspelen bijna te laten voor wat ze zijn en zich te concentreren op een aantal intriges die zich buiten het bedrijf afspelen. Het is allemaal nogal verwarrend en moeilijk – zelfs te moeilijk voor mij persoonlijk. Laat ons het erop houden dat vader en zoon Bogaerts teveel ideeën in een enkel boek hebben proberen te proppen.

Maar gelukkig is er ook nog de saus, want het verhaal is overgoten met een degelijke, aangenaam lezende, stijl van schrijven, die doorregen is met droge humor, waarvan je echt wel meer van voorgeschoteld wil krijgen.

Blik vol passie is een debuut dat de lezer achterlaat met een dubbel gevoel: het is een leuk boek om te lezen, maar het is bijna onmogelijk om grip te krijgen op het plot: te veel spaghetti, maar de saus smaakt naar meer.

PS Kan iemand het verband verklaren tussen de cover en het verhaal? Het enige raakvlag tussen de twee dat ik kan vinden zijn de blauwe ogen, maar zelfs dat is ver gezocht.

Mijn score: 6/10