Erics BIBber Blog

« THIJSSEN Felix - Het diepe water | Homepage | MCFADYEN Cody - Het gezicht van de dood »

12-05-08

ASPE Pieter - De zevende kamer

 

 

Motivatie van de keuze:
Ik heb een haat/liefde verhouding met de boeken van Aspe: enerzijds staan ze garant voor enkele uurtjes leesplezier, maar anderzijds weet ik al op voorhand dat het geen topper zal zijn, zodat ik op het einde van elk verhaal toch dikwijls met een gevoel van lichte ontgoocheling achterblijf.  Toch blijf ik – en samen met mij ongeveer 45000 anderen – de boeken lezen.  De dag dat ik naar de boekhandel wilde trekken om me, ondere andere, dit boek aan te schaffen werd het me door Crimezone bezorgd ter bespreking.  Van een perfecte timing gesproken.

De achterflap:.
Louis Vandervelde, ex-minister van Justitie en toekomstig premier, wordt vermoord aangetroffen in de buurt van de Villa Papillon, een luxebordeel in de buurt van Brugge.  Van In legt meteen een verband tussen de locatie waar Vandervelde werd vermoord en de Villa.  Uiteraard werd hem deze toch voor de hand liggende conclusie niet in dank afgenomen.  Procureur Beekman belast de federale politie met het onderzoek en dat zeer tegen de zin van commissaris Van In, die samen met Guido Versavel en Hannelore een parallelonderzoek start.
Van In stuit daarbij op zoveel weerstand dat hij stilaan begint te beseffen dat er andere belangen op het spel staan.  Wordt dit een beruchte doofpotaffaire omdat de reputatie van vooraanstaande personen in het gedrang is?  En belangrijker: volgt Pieter Van In wel het goede spoor?


Bespreking:
De naar Blankenberge uitgeweken Bruggeling Pieter Aspe is met voorsprong de populairste misdaadauteur in Vlaanderen.  Met een zelfopgelegd werkritme om zes dagen per week, elke voormiddag vier bladzijden te produceren slaat hij erin om met de precisie van een Zwitsers uurwek twee boeken per jaar af te werken.

De zevende kamer, het eerste boek van 2008 is al het tweeëntwintigste in de reeks van commissaris Pieter Van In en zijn companen Guido Versavel en Hannelore Martens.  De boekvoorstelling vond eind april plaats in privé-club Villa papillon, dat ook het decor en het bindmiddel vormt van dit verhaal.

Deze keer begint het boek met de vondst van het vermoorde lichaam van Louis Vandervelde.  Vermits de moord op een toppoliticus nogal gevoelig ligt wordt het onderzoek al vlug over gedragen aan federale politie.  Van In voelt zich hierdoor gepasseerd, en start op eigen houtje een nevenonderzoek.  Een paar doden later lijken al de aanwijzingen één richting aan te duiden: bordeel Villa Papillon.  Maar toch heeft Van In zijn handen vol om zowel zijn privé-leven als zijn onderzoek ophet juste spoor de houden.

Een boek van Pieter Aspe bespreken is eigenlijk een zeer eenvoudige taak want net zoals de auteur werkt met een vast stramien doorheen zijn boeken kan een oude recensie ook makkelijk gebruikt worden als basis voor een nieuwe: dus ook deze keer weer een als een schoorsteen rokende en als een spons Duvel zwelgende Van In die een reeks moorden moet oplossen waarvan de eerste steevast al in het eerste hoofdstuk gepleegd werd.  Maar deze keer staat Van In – en niet alleen hij – ook nog eens bloot aan een andere verlokking des levens: ontrouw.

Daar waar de schijver over het algemeen genomen er toch in slaagt het kwalitatieve niveau van zijn boeken aanvaardbaar te houden, slaat hij deze keer de bal mis: er zit weinig of geen evolutie in de hoofdpersonages. Een te groot percentage van het verhaal wordt besteed aan Villa Papillon en vreemdgaan, waardoor er niet veel ruimte meer overblijft om een degelijk spannend verhaal te vertellen. Meer zelfs, het lijkt erop dat het plot enkel maar een excuus is om publiciteit te maken voor de club in kwestie.

Als dan ook een personage op een bepaald moment het plat Brugse dialect in de mond gelegd wordt; en datzelfde personage bij haar tweede optreden opeens algemeen Nederlands praat, kan alleen maar de conclusie getrokken worden dat er beter wat meer tijd uitgetrokken was om het werk te perfectioneren. Komt er stilaan sleet op de formule? Of is twee boeken per jaar toch van het goede teveel? Binnen een maand of zes zullen we het weten.

De zevende kamer bevat een teveel aan drank en vrouwen en te weinig spanning om een goede Aspe genoemd  te kunnen worden.

Mijn score: 4/10