Erics BIBber Blog

De buitenkant:
Hoewel de cover is uitgevoerd in opvallend rood, trekt de compositie, die bestaat uit een detail van een oud (aandoend) schilderij wellicht niet direct de aandacht van het doelpubliek: de liefhebber van het spannende boek. Gelukkig staat er expliciet bij vermeld dat het hier een historische thriller betreft, waardoor alle misverstanden meteen uit de wereld geholpen worden. Ook moet er volgens de auteur geen symboliek achter deze prent gezocht worden.
De cover geeft, met diezelfde oude look, wel goed de tijdsgeest aan waarin het verhaal zicht afspeelt en ligt in de lijn van de vorige boeken in de reeks.

De achterzijde bevat mijns inziens een overdaad aan tekst in een lettertype waarvoor veel mensen hun bril zullen moeten te voorschijn halen, maar bevat wel alle informatie die noodzakelijk is voor de potentiële koper.

De achterflap:
Najaar 1597, Begijnhof van Lier.
Na een vermoeiende tocht naar het klooster van Terbank, net ten zuiden van Leuven, keren juffrouw Catharina en juffrouw Barbara terug naar het begijnhof van Lier. Onderweg helpen ze Marga, die beweert op de vlucht te zijn voor een aanrander, om aan haar achtervolger te ontsnappen.
Barbara is argwanend, maar Catherina stelt Marga voor met hen mee te reizen naar het begijnhof. Ze biedt haar kost en inwoon aan, een jaar lang, met op het einde van die periode zelfs een aanzienlijke financiële vergoeding. In ruil daarvoor hoeft Marga slechts één leugen te vertellen. Die leugen moet Catherina in staat stellen op het begijnhof te blijven.
De leugen wordt zonder problemen gelanceerd, maar ze keert als een boemerang terug en treft Catherina in haar kostbaarste bezit. Ook grootjuffrouw Amandine komt erdoor in moeilijkheden en het hele begijnhof wankelt op zijn grondvesten.
Het wordt steeds duidelijker dat juffrouw Barbara gelijk had om Marga te wantrouwen. De vrouw heeft een voorwerp ontvreemd waarnaar zowel de Spanjaarden als de Staatsen uit de Noordelijke Nederlanden koortsachtig op zoek zijn. De aanwezigheid van Marga op het begijnhof trekt daardoor enkele gevaarlijke individuen aan die er alles voor over hebben om het ontvreemde voorwerp weer in handen te krijgen.

De binnenkant:
De Vlaamse, in Boechout verblijvende, Lydia Verbeeck stond jarenlang in het onderwijs en ze schrijft al sinds haar tienerjaren. Toen beide bezigheden niet meer te combineren waren, koos ze resoluut voor de pen. Zo schreef en schrijft ze onder andere luisterspelen, kinderboeken en scenario’s voor theater en televiereeksen, waar De kotmadam en Twee straten verder – beide uitgezonden op de Vlaamse commerciële zender VTM - de meest klinkende namen zijn. Daarnaast is ze ook nog actief als gids in het gezellige Antwerpse provinciestadje Lier

Toen in 2007 het idee begon te rijpen om ook boeken voor volwassenen te gaan schrijven, was de samenvoeging van haar interesse voor geschiedenis en historiek, en haar favoriet genre – het spannende boek – een eenvoudige keuze. Het resultaat was Toevluchtsoord waarin twee begijntjes hun avonturen beleven in het Lier van het einde van de zestiende eeuw. Verzegeld is het derde boek in die reeks met grootjuffrouw Amandine en juffrouw Catharina in de hoofdrol.

Op de terugweg naar het Lierse begijnhof helpen de begijnen Catharina en Barbara de onfortuinlijke Marga te ontsnappen aan een mannelijke achtervolger. Catharina gaat – tot ontsteltenis van haar reisgezellin – zelfs zover dat ze Marga een baan aanbiedt, in ruil voor een leugen waardoor Catharina op het begijnhof zal kunnen blijven wonen. Maar dit plan richt na verloop van tijd zowel Catharina als Amandine, het hoofd van het begijnhof, en het hof zelf bijna ten gronde. Want Marga is helemaal niet zo onschuldig als ze eruit ziet.

Dat Lydia Verbeeck al jaren ervaring heeft als auteur blijkt uit de zeer gestructureerde opbouw van Verzegeld: de korte hoofdstukjes zijn mooi afgelijnd en bij tijd en wijlen eindigen ze met rasechte cliffhangers die resulteren in onverwachte plotwendingen. Voeg daar nog aan toe dat het verhaal aardig wegleest en het staat meteen vast dat dit boek garant staat voor enkele uren ontspannend leesgenot.

Zoals we wel meer kunnen vaststellen bij reeksen met vaste personages wordt ook nu weer erg weinig inkt besteed aan de beschrijving van de personages; enkel van Catharina wordt een deel van haar verleden blootgegeven. Wel zorgt deze beknoptheid in combinatie met een paar sumiere hints ervoor dat het boek erg te genieten is voor lezers die nu pas kennismaken met deze serie. Zij hebben het voordeel op de trouwe lezer dat hun nieuwsgierigheid aangewakkerd wordt naar wat vooraf ging. Mogelijk beleeft de nieuwe lezer er zelfs meer plezier aan dan de trouwe fan, die al volledig op de hoogte is van de voorgeschiedenis.

Het feit dat Lydia Verbeeck ook deel uitmaakt van het contingent Lierse stadsgidsen, laat haar toe met kennis van zaken die stad gedetailleerd te beschrijven zoals het er op het eind van de jaren vijftienhonderd zou kunnen aan toe gegaan hebben. Maar toch wordt die historische setting nooit een extra personage omdat die er niet in slaagt de functie van decor te ontgroeien.

Technisch beschouwd construeert de schrijfster een mooi vlechtwerk van haar verhaallijnen, maar moeten we vaststellen dat de belangrijkheid van de verschillende lijnen doorheen het verhaal verschuift, alsof de auteur zelf niet altijd even goed wist welke richting ze uit wilde met dit boek. En aan het het eind blijven er ook een aantal onafgesloten lijntjes over. Of dit al dan niet de bedoeling is zal moeten blijken wanneer het vierde boek uit de reeks verschijnt, maar het geeft een onzorgvuldige indruk. Ook zijn de hoofdlijnen waarrond het verhaal gebouwd werd, net iets te doorzichtig om de auteur op dit gebeid tot de top te kunnen rekenen.

Toch kan na deze kritische blik geconcludeerd worden dat Verzegeld een leuke en onderhoudende, misschien iets te vrijblijvende, historische thriller is. Goed, maar ook niet meer dan dat.

De score: 7/10