Erics BIBber Blog

De buitenkant:
De cover is enerzijds opvallend door de blauwe kleur, maar anderzijds vrij sober uitgevoerd, door gebruik te maken van een wazige afbeelding en een minimum aan tekst: titel, auteur en de vermelding dat het een psychologische thriller btreft. Een label dat de lading volledig dekt. De wazigheid van de cover is ondertussen al uitgegroeid tot het handelsmerk van de boeken van deze Duitse auteur, want ook zijn volgende boeken maken gebruik van soortgelijke coverfoto’s.

De achterflap is overzichtelijk opgebouwd. Door gebruik te maken van kleurschakeringen worden drie vakken ordelijk van elkaar gescheiden: auteur en titel; korte inhoud en citaten uit de pers krijgen zo elk hun plaatsje Enkel de informatie van de auteur blinkt uit door zijn afwezigheid

De achterflap:
Geen getuigen. Geen sporen. Geen lijk.
Josy, de 12-jarige dochter van psychiater Viktor Larenz, verdwijnt onder mysterieuze omstandigheden. Er wordt nooit iets van vernomen.

Vier jaar na de verdwijning van zijn dochter trekt Viktor Larenz zich terug in een afgelegen vakantiehuis op een eiland. Op een dag duikt daar de mooie Anna op. Ze wil bij dr. Larenz in therapie komen omdat ze last heeft van waanvoorstellingen. Daarin komt steeds een jong meisje voor, dat net zo spoorloos verdwenen is als Josy. Viktor hoort haar met tegenzin aan, maar dan blijken er opmerkelijk veel overeenkomsten te zijn met de verdwijning van Josy. Anna beschrijft details die een buitenstaander niet kan weten. In de hoop dat ze hem meer over de verdwijning kan vertellen, stemt dr. Larenz toe in de therapie. Maar gaandeweg lijken de vermoeiende en emotionele sessies meer en meer op een dramatisch verhoor en gebeuren er vreemde en onverklaarbare dingen op het eiland...


De binnenkant:
Sebastian Fitzek is in 1971 geboren in Duitslands hoofdstad Berlijn, waar hij nog altijd woont en werkt. Naast het schrijven van boeken is hij tevens nog altijd adjunct-directeur programmering bij radio RTL Berlijn.

Hij debuteerde in 2006 met De therapie. Daarna volgden De gijzeling en De wreker. Eerstdaags verschijnt in Duitsland zijn vierde boek, getiteld Splitter.

In De therapie volgen we Viktor Larenz, een psychiater die het spoorloos verdwijnen van zijn dochter maar niet kan verwerken. Vier jaar na de zwartste dag in zijn leven, trekt hij zich terug in zijn buitenverblijf op een klein eilandje met de bedoeling een interview voor te bereiden. Daar leert hij Anna kennen, een vreemde vrouw die leidt aan waanvoorstellingen. Hij neemt haar in behandeling, maar hoe langer de therapie doorgaat, hoe meer overeenkomsten er lijken te bestaan tussen Anna’s waanbeelden en de verdwijning van zijn dochter Josy Larenz; en hoe meer vreemde dingen er op het eiland blijken plaats te vinden.

Met dit debuut levert Sebastian Fitzek meteen een bewijs van zijn vertelkunst af. Een zeer vlot lezend verhaal waarin de rode draad omgeven wordt door een mysterieuze sluier van geheimzinnigheid. En hoewel er bij de lezer onderweg in het boek, regelmatig grote vraagtekens opduiken en gefronste wenkbrauwen verschijnen betreffende de geloofwaardigheid van hetgeen de auteur uit zijn mouw geschud heeft, komt alles mooi samen en klopt op het eind alles al de spreekwoordelijke bus. Het enige gevaar is dat de lezer met een dubbel gevoel achterblijft: moet hij of zij zich bekocht voelen door het ongelooflijk onverwachte einde? Of is dit een staaltje van geniaal plotwerk? Ik heb het boek nu een tijdje laten bezinken en ben er nog altijd niet uit naar welk van die twee mogelijkheden ik neig.

De personages worden realistisch genoeg beschreven om ze geloofwaardig te maken voor de lezer en de auteur heeft zijn best gedaan om een aantal originele locaties te vinden in de buurt van Berlijn, waar het verhaal zich deels afspeelt. Enkel Anna vormt een probleemgeval: haar gedrag is niet van deze wereld en een teer punt in deze psychologische thriller. Maar als tip aan de toekomstige lezer wil ik best meegeven dat het geen zin heeft zich eraan te ergeren, want het wordt allemaal verklaard. En dan is het achteraf allemaal toch vrij logisch.

De therapie heeft nogal wat raakpunten met sommige werken van Stephen King en vertoont een grote overeenkomst met Dri3 van Ted Dekker. De lezer moet zich dus wat kunnen openstellen voor het onverklaarbare en het bovenmenselijke om er voor het volle pond van te kunnen genieten. Zij die vanzich zelf weten dat ze tot die groep behoren zullen gegarandeerd veel plezier beleven aan Sebastian Fitzeks eersteling. De anderen moeten het boek maar eens proberen, want het is echt wel de moeite waard.

De score: 7/10