Erics BIBber Blog

In Vlaanderen is deze week het startschot gegeven voor de zomer van het spannende boek en het hoogtepunt is:

De dag van de misdaad

Zondag 21 juni 2009

8 locaties in Antwerpen

Vlaamse auteurs doen hun ding:

muziek, interviews, panelgesprekken, anekdotes,voordracht en film

Voor meer info en het volledige programma: http://www.dagvandemisdaad.be

Toevoeging: Een link naar de reportage die ATV van het evenement maakte. Ondergetekendekomt ook even aan het woord: Klik hier

De buitenkant:
Dit is wel een zeer rare cover. Niet alleen de vreemde kleurkeuze – een teint ergens tussen rose en oranje in – maar ook het beeld. Elke liefhebber van het genre linkt zo’n omslag met de boeken van Nicki French, die toch, met hun literaire thrillers, een ander publiek aanspreken dan het doelpubliek van dit boek.

De achterzijde is een typische creatie van de Manteau-stal: teveel tekst in te kleine letters. Door de kleurencombinatie komt daar nog bovenop dat het wellicht niet voor iedereen even duidelijk leesbaar is.

De achterflap:
Op zijn ronde door het Museum voor Schone Kunsten in Brussel ontdekt nachtwaker Alain Richaux tot zijn afgrijzen dat er onder een schilderij een beeldje van een engel ligt, badend in een plas bloed.
Inspecteur Liese Meerhout van de afdeling Kunstcriminaliteit ontvangt in de dagen na dit merkwaardige voorval verscheidene raadselachtige boodschappen. Zijn ze afkomstig van een grappenmaker die haar op stang wil jagen of bevatten de briefjes aanwijzingen en tips?
Dan valt er een dode. Een man is op de Zavel vermoord zoals de revolutionair Marat op het beroemde schilderij van David: doodgestoken in zijn bad. En de klok voor het tweede slachtoffer begint te tikken...
Zal Liese er samen met haar steun en toeverlaat Simon de Vere uiteindelijk in slagen deze complexe kunsthistorische legpuzzel op te lossen?


De binnenkant:
De uit Sint-Truiden afkomstige Tony Coppers woont momenteel in de regio van de Brabantse provinciestad Tienen. Naast het schrijven van boeken heeft hij nog een voltijdse job als projectleider Strategie bij de Vlaamse Radio en Televisie (VRT), waar onder zijn verantwoordelijkheid onder andere de multimediale projecten opgestart worden.

Zijn literaire loopbaan begon hij met het schrijven van reislectuur. Daarna legde hij zich even toe op het komische genre, vooraleer zich op het spannende boek te concentreren. Na zijn debuut in dat genre, Niets is ooit, ligt nu, met Engel, het tweede boek in de winkel dat zich situeert in de wereld van de Brusselse kunsthandel met de vaste personages Liese Meerhout en Simon de Vere.

In Engel wordt inspecteur van de afdeling kunstcriminaliteit Liese Meerhout op de hoogte gesteld van een raar feit: in het Brusselse Museum voor Schone Kunsten ligt een plas bloed, met daarin een beeldje van een engel. Weinig later krijgt Liese anoniem raadselachtige berichtjes toegestuurd. Samen met haar vriend en kunstkenner slaagt ze erin de boodschappen te ontcijferen en vinden ze een lijk, op een plaats delict die een exacte replica is van een bekend schilderij. Liese opent in nauwe samenwerking met de moordbrigade de jacht op de geheimzinnige boodschapper en moordenaar.

Engel is de logische voorzetting van Niets is ooit. Zowat alles wat in de bespreking van het eerste boek uit deze serie genoteerd stond, kan ook op dit boek slaan. Kortom de boeken zijn onderling inwisselbaar en de auteur vertoont slechts weinig of geen evolutie. Maar hoewel stilstaan gelijk staat aan achteruit gaan, scoort dit boek net even veel als de vorige.

Dat onder andere te danken aan de gemoedelijke schrijfstijl van Toni Coppers en aan de aandacht die besteed aan het opduikelen van mooie adresjes in de Belgische hoofdstad. Engel is net zo’n mooie café-gids voor Brussel als bijvoorbeeld Voltaire en de Chinese connectie van Hubert Van Lier is voor Antwerpen.

Ook mag opgemerkt worden dat de auteur het plot mooi heeft uitgedacht, met een verrassende, goed gevonden en evengoed gemaskeerde ontknoping. Maar het uitschrijven van de aanloop naar de pointe van het boek kon dan weer veel beter. Door de lezer een eenvoudig stramien voor te schotelen van: een tip; de politie die geen idee heeft, maar dan deze dan toch ontrafelt en natuurlijk te laat komt; de volgende tip; ... en dit meermaals te herhalen, onstaat tijdens het lezen een gevoel van “Dit hebben we allemaal al wel eens gehad”. Maar gelukkig weet de auteur op het einde de zwarte piet toe te schuiven aan een verrassende en onverwachte dader.

Het is wel jammer dat de schrijver de lezer niet meer laat meegenieten van zijn kunstkennis. Een boek zoals dit leent zich uitermate om wat achtergrondinformatie over de bezochte musea en vernoemde kunstwerken door het verhaal te weven. Daarmee zou ook de oppervlakkigheid van dit verhaal voor een deel weggewerkt worden.

De twee hoofdpersonages blijven aangename figuren om bij te vertoeven. Zij kunnen misschien er voor zorgen dat deze reeks zich ooit uit de schaduw van stal- en genregenoot Pieter Aspe kan werken. Maar tot nu toe is dat nog niet het geval.

Toni Coppers heeft met Engel een leuke onderhoudende detective afgeleverd, maar is jammer genoeg ter plaatse blijven trappelen ten overstaan van zijn vorige boek. Aan hem om in de toekomst te bewijzen dat hij de top van zijn kunnen nog niet bereikt heeft in zijn nog prille loopbaan als schrijver van spannende boeken.

De score: 6/10

De buitenkant:
Eindelijk nog eens een intrigerende cover: de donkere omtrekken van een rechtop staande man in pak, het hoofd niet afgebeeld, met op de achtergrond een beeld van New York. Op tafel ligt een stapel dollarbiljetten en een pistool. Zelfs de kleurkeuze versterkt de dreigende sfeer die de cover uitstraalt. Zeer mooie voorzijde.
De achterflap haalt diezelfde norm niet: te veel tekst in te kleine letters geven een onoverzichtelijke indruk. Gelukkis is wel alle noodzakelijke info aanwezig.

De achterflap:
Jelle Lievens krijgt via een vriend een baan als accountant aangeboden bij KPMG. Hij treedt in de voetsporen van een collega die door een tragisch ongeval om het leven gekomen is en wordt belast met het onderzoek naar de financiële structuur van Lernout & Hauspie en zijn buitenlandse filialen. Hij wordt ook auditor van United Fundraising, dat via zijn bestuurder nauwe banden onderhoudt met L&H. Al spoedig blijkt dat de verongelukte voorganger van Jelle zeer explosief materiaal op het spoor was gekomen. Jelle verliest zijn onschuld, en zijn gevoel voor rechtvaardigheid brengt hem aan de rand van de afgrond.


De binnenkant:
Bob Mendes, die samen met zijn onafscheidelijke vrouw Jenny in Schoten resideert, was door zijn job als accountant jaren lang een man van de cijfers. Maar na een succesvolle carriere verruilde hij op zijn vijfenvijftigste de geruite cahiers voor een blok gelinieerd papier en begon hij aan een tweede loopbaan als schrijver. En ook weer met succes, want hij werd al twee maal laureaat van de Gouden Strop met Vergelding en De kracht van het vuur en won met Medeschuldig de Diamanten Kogel.Daarnaast is hij regelmatig te vinden op de golfbaan.

Na met Overspel, zijn vorige boek, een zijsprongetje te hebben gemaakt, keert de auteur een paar dagen na zijn eenentachtigste verjaardag met Vuil geld terug naar het subgenre dat hem groot heeft gemaakt: de faction-thriller. Boeken waar feiten en fictie naadloos in elkaar overgaan. Deze keer wordt de fictie geïntegreerd in de affaire Lernout & Hauspie (L&H). Ik zal de achtergrond even schetsen: eind jaren negentig was het Ieperse bedrijfje L&H de rijzende ster aan het Vlaams economische firnament waar ze op een mum van tijd met hun spraaktechnologie uitgroeiden tot een multinational: samenwerkingsverbanden met Microsoft, verkozen tot managers van het jaar en massa’s internationale acquisities. De mogelijkheden leken eindeloos voor het duo dat zich vasthield aan hun slogan: “It’s no crime to be smart.” Investeerders smeekten om aandelen te mogen kopen... Tot The Wall Street Journal het bedrijf in opspraak bracht door de onthulling van het bestaan van spookbedrijven en de vaststelling van boekhoudkundige onregelmatigheden. De rijzende ster, werd in geen tijd een meteoriet die in 2001 insloeg en in vereffening ging. In 2007 verschenen de bewindvoerders voor de rechtbank voor het grootste Belgische fraudeproces ooit. Het is trouwens nog altijd wachten op een uitspraak.

Dat de zaak nog altijd gevoelig ligt in Vlaanderen mag ook blijken uit het uitgebreide voorwoord van de auteur waarin hij zich zeer expliciet distancieert van elke overeenkomst tussen de echte zaak en het boek.

Bob Mendes doet wat van hem verwacht wordt en waar hij goed in is: hij weeft op briljante wijze door de realiteit een eigen interpreatie van de oorzaken die aan de oorsprong – zouden kunnen - liggen van het faillisement van L&H en de belangen die er speelden en vertrouwt het gebeurde op een zeer vlot lezende wijze aan het papier toe.

Maar de complexiteit van het dossier L&H en de kwelling van de auteur om toch maar niet teveel bladzijden te moeten besteden aan het uitleggen ervan aan de lezer, resulteren bij momenten in bijna saaie opsommingen van feiten en gebeurtenissen. Hierdoor lopen de personages er regelmatig regelmatig wat verloren bij, waardoor de kracht die van hen uitgaat aan intensiteit verliest en zij niet altijd goed uit de verf komen.

Met de gebruikte locaties is het nog erger gesteld: zij spelen een totaal ondergeschikte rol en soms lijken ze ook niet goed gekozen. Zo wonen de hoofdfiguren allen in en rond Antwerpen, maar ligt L&H, zowat honderzestig kilometer verder, in het West-Vlaamse Ieper.

De geloofwaardigheid van Vuil geld is ook onderwerp van een tweestrijd: enerzijds is er het zeer realisch voorgestelde waargebeurde L&H avontuur, maar aan de andere kant, in het fictieve deel, spelen er blijkbaar zoveel tegenstrijdige belangen bij de bestuurders van het spraakbedrijfje dat het voor de lezer een beetje te veel van het goede wordt, en deze de auteur niet zal willen volgen. Ik vrees dat Bob Mendes deze keer een stap te ver gezet heeft, in zijn poging om er een gevarieerd spannend verhaal van te maken.

Vuil geld is niet het beste boek van Bob Mendes, maar blijft desondanks zeker het lezen waard. En niet alleen als kennismaking of heropfrissing van een van Vlaanderens grootste economische luchtkastelen.

De score: 5/10