Erics BIBber Blog

 
De voorkant:
Stijlvolle omslag, die misschien net iets te donker uitvalt om echt op te vallen, maar wat wel mooi contrasteert met de witte letters.

De achterflap:
Charlottetown. Prince Edward Island, aan de Canadese Atlantische kust. Een plek waar tijdens de zomer Canadese en Amerikaanse toeristen komen uitblazen en waar de cruiseschepen aanleggen. Een eiland beroemd om de vele stranden, de idyllische landschappen, zijn vis en zeevruchten, de architectuur uit een voorbije eeuw.
Maar ook tot hier is de misdaad doorgedrongen. In een restaurant wordt tijdens een brutale overval een gezin vermoord dat met vakantie is, alleen de vrouw ontkomt.
Als politiechef Arletta Browning de zaak onderzoekt, ontdekt ze al snel dat er wat ongewoons aan de hand is met de slachtoffers. Niets is wat het lijkt.
Gaandeweg blijkt ook haar eigen verleden en haar ontvoerde en nooit teruggevonden dochter met deze zaak de maken te hebben. Wanneer een agent van de Royal Canadian Mounted Police opduikt om Arletta bij te staan, start een mensenjacht door drie provincies. Wie is de vrouw die zij zoeken, en waarom wil de onderwereld haar elimineren?

De binnenkant:
Al voor het boek opengeslagen wordt, zit de neiuwsgierige lezer al opgescheept met een raadsel: Wie is Nellie Mandel? Veel informatie over deze nieuwkomer in het land van de spanning is er niet te vinden. En wat er te vinden is bevat dan nog tegenstrijdigheden. Wel kunnen we als waarheid aannemen dat Nellie Mandel geboren werd in de Benelux en dat ze uitweek naar Canada, waar ze diverse jobs uitoefende. Sinds een paar jaar legt ze zich ook toe op het schrijven van verhalen en novelles. En nu ligt haar spannend debuut Rode Aarde in de winkelrekken. En het eerste woord van het boek, geeft meteen de indruk dat de auteur van Nederlandse komaf is, want “Nou” is niet echt ingeburgerd in Vlaanderen. Maar dit terzijde.

In het boek ligt een dodelijke schietpartij in een restaurant van een provinciestadje niet alleen aan de basis van een klopjacht op zowel de dader als een vrouw die na deze tragedie spoorloos verdween. Maar eveneens roept de gebeurtenis pijnlijke herinneringen op bij Arlette Browning, het hoofd van de politie van Charlotteville, wiens dochter een aantal jaren geleden, zonder een enkel spoor achter te laten, verdween.

De auteur vertelt haar verhaal in een evenwichtige en aangenaam weglezende stijl, waarin ze net voldoende ruimte reserveert voor het stofferen van haar personages en het beschrijven van de locaties en gemeenschappen die in contact komen met de jagers en de opgejaagden, om er goed de vaart in te houden. Enkel is het soms niet evident om in de langere conversatie bij te houden wie op een bepaald moment aan het woord is.

Het plot heeft de vorm van een acht, waarbij Arlette Browning de bindende component is: buiten deze gemeenschappelijke hoofdpersoon komen de twee verhaallijnen niet echt samen en de minst belangrijke plotlijn komt nogal plots tot een einde waarbij zowel de sleutel als de ontknoping vrij ongeloofwaardig en kunstmatig aandoen. Maar dat wordt dan weer moeiteloos goed gemaakt door de andere, belangrijkere verhaallijn.

In tegenstelling de meeste auteurs, die er alles voor over hebben om hun personages in de loop van een verhaal te kunnen isoleren op een eiland en zo de spanning op te bouwen, bewandelt Nellie Mandel de omgekeerde weg. Rode aarde begint Prince Edward Island, een van de grotere eilanden in de Golf van Sint-Lawrence, aan de Canadeze oostkust, en van daar stuurt ze haar hoofdpersonen, als in een roadmovie, westelijk het binnenland in. Maar ook zij slaagt erin om de spanning erin te houden, door meermaals gebruik te maken van vuurgevechten en onverwachte wendingen. Het boek had zelfs nog ietwat spannender kunnen geweest zijn als de auteur in de beginfase niet zoveel hints had rondgestrooid over de samenstelling van het gezin dat onder vuur kwam te liggen, maar vermits dit eigenlijk maar de aanzet is tot het hele verhaal, is dit een verwaarloosbaar detail.

Rode Aarde is al bij al een zeer genietbaar boek geworden dat qua thematiek in de lijn ligt van Arlene Hunts Vermist en Verloren van Lisa Gardner. Het is alvast een mooi visitekaartje voor deze nieuwkomer.

De score: 6/10