Erics BIBber Blog

De buitenkant:
Hoewel de cover volledig in het rijtje van de rest van de reeks past, is het kleurenpalet deze keer wat somberder – lees donkerder – uitgevallen dan ik gewend ben. Wel past hij volledig bij de inhoud. Op de achterzijde staat gewoontegetrouw een niet zo korte inhoud die wat verlucht wordt door het kleurenspel van de goudkleurige, rode en witte tekst.

De achterflap:
Het gure weer houdt de mensen binnen. De wind snijdt als een scheermes en de regen slaat ijzig koud in het gezicht. Carla, een oudere vrouw, laat zich daardoor niet afschrikken. Iedere zondag gaat ze op bezoek bij haar vriendin, een weduwe die op een woonboot leeft. Tegen de aanlegsteiger, niet ver van de boot, ontdekt ze in het water een lijk van een vrouw. Het blijkt om een stewardess te gaan die in Brugge woont en op de Dominicaanse Republiek vloog. Commissaris Van In komt erachter dat ze onderdak heeft verleend aan een drugskoerier die in het vliegtuig werd betrapt. De drugskoerier is de zoon van een bekend politicus die niet onbesproken is. Bij de huiszoeking in het appartement van de stewardess wordt in haar computer een lijst met namen van twaalf mannen gevonden. Een van hen is voor Van In geen onbekende... Heeft de vrouw zelfmoord gepleegd of werd ze vermoord? Het lijkt voor de hand te liggen dat er een verband is met de drugskoerier en hij wordt opgepakt.
Het kost de speurders de grootste moeite om de waarheid te achterhalen, die onthutsend is. Van In wordt het slachtoffer van zijn tomeloze inzet, onder andere in het goede gezelschap van de rondborstige levensgenieter en politiearts Zlotkrychbrto, waardoor ook zijn privélevel hevige turbulenties kent.


De binnenkant:
Pieter Aspe is heden ten dage wellicht de meest bekende persoon van Brugge, hoewel hij al een tijdje geleden naar Blankenberge is uitgeweken. Ook zijn personages zijn alom bekend. Zo beperkt Van Ins bestaan zich niet tot de boeken, maar leeft hij ook al voort in een televisieserie en in een stripreeks.
Amper twee en een half jaar na de twintigste, prijkt er nu al een fiere “De 25^ste Van In” opdruk op de cover van De cel, het meest recente avontuur van Brugges eigenzinnige speurder.

In De cel construeert de auteur een vrij compliceerd, maar logisch en degelijk opgebouwd verhaal over chantage, drugshandel, liefde en hoop dat begint met de ontdekking van het lijk van een jonge stewardess die ooit een drugdealer onder haar hoede nam, nadat hij betrapt werd. Naarmate het onderzoek vordert lijken steeds meer sporen te wijzen op een connectie met de Dominicaanse Republiek. En Van In ziet zijn leven in de loop van het onderzoek op verschillende manieren onder druk komen te staan.

Als men een Aspe openslaat weet men wat men mag verwachten. Dat is ook nu weer het geval, want alle vertrouwde ingrediënten zijn weer aanwezig. Deze keer nemen Van Ins moeilijkheden met vrouw, drank en tabak zelfs een extra groot deel in van het verhaal. Maar het feit dat dit boek beetje bij beetje evolueert naar een egotrip van de commissaris wordt meer dan goed gemaakt door Aspes recente keuze om de verhalen een meer internationaal karakter te geven. Nadat Bankroet al deels gesitueerd werd in Venetië, mag deze keer de zonovergoten Dominicaanse Republiek zich opmaken voor het bezoek van de Brugse speurneus. En het lijkt dat deze wijziging in de strategie zorgt voor een frisse wind, die de verhalen een tweede adem geven.

Op veertien jaar tijd vijfentwintig boeken van minimun aanvaardbare kwaliteit uit je pen laten vloeien, waaraan menigeen plezier beleeft. Je moet het maar doen. Aspe deed het dus en daar kunnen we alleen maar respect voor hebben. En De cel behoort zonder twijfel tot de betere uit de serie.

De score: 7/10