Erics BIBber Blog

De eerste alinea:
Larry Venice zei tegen zijn vriendin Amanda dat het absoluut niet zijn bedoeling was geweest haar te kwetsen toen hij haar eerder die dag aan de telefoon een egocentrisch mormel had genoemd. Hij had er al de hele dag spijt van en kon aan niets anders denken.

De korte inhoud
De 32-jarige Jack Farrell verdient een stevige boterham met het bespieden van mensen terwijl ze vreemdgaan. Hij hoeft zich nergens zorgen over te maken: het geld stroomt binnen en gezien de menselijke aard is er geen enkele reden om aan te nemen dat hij ooit zonder werk zal komen te zitten.
Maar het zakelijk succes heeft een keerzijde: het fotograferen van liegende en bedriegende mensen heeft van Farrell geen gelukkig mens gemaakt. Steeds vaker vraagt hij zich af of het niet tijd wordt voor iets anders.
Dan wordt hij benaderd door pornoproducent Archie Venice, die hem voor een royaal honorarium inhuurt om zijn zoon Larry ver uit de buurt te houden van zijn ex-vriendin Amanda. Het lijkt een makkelijke klus.
Maar schijn bedriegt – zoals zo vaak – en het is maar de vraag of Farrell op tijd inziet dat de onnozele Larry zijn ex-vriendin helemaal niet nodig heeft om opnieuw in de problemen te raken…


Het volledige rapport
Rotterdammer Elvin Post verbleef een tijdje in New York waar hij onder andere thrillers recenseerde en misdaadauteurs interviewde voor het Algemeen Dagblad. Momenteel woont hij met vrouw en kinderen weer in Rotterdam.

Zijn verblijf in Manhattan inspireerde hem om in de voetsporen te treden van de mannen en vrouwen die hij voor zijn microfoontje kreeg: zijn debuut Groene vrijdag verscheen in 2004 en leverde de auteur meteen een Gouden Strop op. Met Roomservice is de auteur, die eerstdaags zijn zevenendertigste verjaardag mag vieren, aan zijn vierde spannende boek toe.

Wat kan auteur zijn toch een mooi beroep zijn: men is zijn eigen baas en kan zijn onderwerpen naar believen uitkiezen om er dan onder de noemer van research volledig in op te gaan. Elvin Post heeft zichzelf ditmaal vergast op heel wat blote lichamen, want het boek is gesitueerd in de wereld van de pornofilms. Archie Venice, de grootste pornofilmproducent van New York, huurt Jack Farrell in om op zijn zoon Larry te letten en te verhinderen dat deze problemen zoekt met zijn ex-verloofde Amanda, die hem net de bons gaf. Een goedbetaald werkje dus tot Larry zich – zonder Amanda – onder de ogen van Jack in nog grotere problemen werkt…

Roomservice wordt verteld in een zeer luchtige, lichtjes grappige stijl, die nauw aansluit bij de recentste boeken van de Vlaming Bavo Dhooge, en die de sfeer oproept van Amerikaanse B-films: karikaturen van opportunistische personages bij wie maar niets wil lopen zoals ze het gepland hadden. Op één uitzondering na, dan toch, want de detective die in het boek wordt opgevoerd, is eindelijk eens iemand die gewoon het werk doet waarvoor hij betaald wordt, in plaats van op zijn eentje een heel politiekorps te vervangen en verschalken.

Maar de luchtige vertelstijl impliceert ook dat de spanning uit het verhaal gehaald wordt, zodat het boek dichter aanleunt bij het genre van de humor dan bij misdaad. Gelukkig heeft de auteur geopteerd om het verhaal te voorzien van een stevige soundtrack vol rockmuziek, waardoor het boek wat serieuzer over komt.

De opbouw van het verhaal duurt enorm lang en het gevaar bestaat dat menig lezer zal afhaken lang vooraleer de er eindelijk wat actie van de bladzijden spat. Want dan zijn we al bijna door heel het boek heen. Roomservice is ondanks de setting best flauw te noemen en mocht vooral in de eerste helft heel wat meer pit bevatten.

Op het brave inkijkje in de wereld van de pornofilm na, komt Roomservice totaal niet geloofwaardig over. Maar dat is ook niet de bedoeling van de auteur geweest. Die heeft gewoon een goede pastiche willen schrijven die alle elementen van de tweederangsproducties uit Hollywood bevat. En daarin is hij wel geslaagd. Liefhebbers van het lichtere genre, die humor laten primeren op spanning kunnen zich dan ook probleemloos aan dit werkje wagen.

Het definitieve verdict: 5/10