Erics BIBber Blog

De eerste zin:
Ze krabde haar vingertoppen tot bloedens toe open op de gladde wanden en sloeg met haar vuisten tegen de dikke ruiten tot ze haar handen niet meer voelde.

De korte inhoud
Op een prachtige winterdag verdwijnt de jonge linkse politica Merete Lynggaard zonder een spoor achter te laten. De media duiken op het verhaal en suggereren van alles: van moord en zelfmoord tot een geplande vrijwillige verdwijning. De politie wordt gesommeerd de vermissing grootscheeps te onderzoeken, maar Merete is van de aardbodem verdwenen.
Brigadier Carl Morck, hoofd van de afdeling ‘onopgeloste zaken’ Q, forceert na enkele jaren een grote doorbraak in het onderzoek. Samen met zijn assistent Assad is hij een roekeloze crimineel op het spoor die wordt gedreven door haat. Wraak blijkt een cruciale factor in de krankzinnige plot.



Het volledige rapport..
Jussie Adler-Olsen werd halfweg de vorige eeuw geboren in de Deense hoofdstad Kopenhagen. Na een zeer gevarieerd leven – lees er de biografie op zijn eigen webstek maar eens op na – waarin een constant aanrekken en afstoten van de wereld van het boek centraal staat, leeft hij sinds 2007 van zijn pen. Hoewel hij zijn eerste stappen in de wereld van het spannende boek echter al tien jaar eerder zette, toen hij debuteerde met Het alfabethuis, is het de Serie Q, over de Deense dienst voor cold cases, die hem pas echt faam bezorgd heeft en hem internationaal lanceerde.

Die serie telt ondertussen al vier boeken, waarvan er drie in het Nederlands verkrijgbaar zijn. De vrouw in de kooi is het eerste deel, waarin Carl Morck – een rechercheur die zijn motivatie verloor sinds hij en zijn team beschoten werd – wordt weggepromoveerd tot chef van de pas opgerichte eenmansdienst Afdeling Q, waar hij gaandeweg hulp krijgt van zijn Syrische klusjesman Assad. De eerste zaak die op zijn bureau belandt, is deze van Merete Lynggaard, een politica die vijf jaar eerder spoorloos verdween. Aangestoken door het enthousiasme van Assad, krijgt Morck weer plezier in het recherchewerk en slagen ze er samen in een bruikbaar spoor bloot te leggen dat uiteindelijk leidt naar de ontknoping in deze zaak.

Het komt uiterst zelden voor dat het blaadje waarop ik mijn opmerkingen tijdens het lezen noteer aan het einde van de rit blanco blijft. Maar bij De vrouw in de kooi was dat dus het geval, wat betekent dat Jussi Adler-Olsen een degelijk verhaal gecomponeerd heeft zonder al te grote mankementen maar er ook niet in geslaagd is mij met een euforisch gevoel achter te laten.

Hij vertelt zijn verhaal inde derde persoon enkelvoud en gebruikt verschillende standpunten van waaruit hij de lezer een blik biedt op de afwikkeling van de feiten, waarbij de visies van speurder en slachtoffer het prominentst aanwezig zijn, wat zorgt dat de lezer zich snel betrokken voelt bij het verhaal.

Hoewel de beweegredenen van dader misschien wat vergezocht lijken, straalt het verhaal in zijn totaliteit een hoge graad van geloofwaardigheid uit, waarbij enkel de vaststelling dat het onderzoek dat een collega van Morck voerde net na de feiten toch wel zeer onzorgvuldig gevoerd werd, een klein barstje veroorzaakt in een boek dat staat als een huis.

Veel van het leesplezier komt louter voort uit de interactie tussen de twee mannen van Afdeling Q: Carl Morck, die in het begin zo comfortabel mogelijk de tijd tot zijn pensioen wil aftellen en het andere, de zalig geboetseerde immigrant Assad, die de onschuld zelve spelend Morck subtiel maar onverzettelijk weet te interesseren voor de zaak. Deze tweemansshow alleen al en de manier waarop hun eigen culturele invloeden langzaam toenaderingen vinden, maakt het boek al meer dan de moeite waard, zonder ook maar over de plot te spreken.

Een plot die Jussie Adler-Olsen trouwens mooi heeft uitgekiend en professioneel heeft uitgewerkt tot een boek waarin bijna geen woord teveel staat en waarmee hij zich in de voetsporen begeeft van de meesterplotter Jo Nesbo.

Kortom, JussiAdler-Olsen leverde met De vrouw in de kooi een echt aanwinst voor het genre af en maakt me meteen nieuwsgierig naar de andere delen van de serie.

Het definitieve verdict: 8/10