15-11-12

GODDARD Robert - Verjaard bedrog

 

grvb2.jpg

De eerste zin:
In het voorjaar van 1977 voelde ik, net de dertig gepasseerd, me een hopeloos geval; een mislukt talent in een vervuilde grote stad.

De korte inhoud
Martin Redford, werkloos historicus, gaat gretig in op de uitnodiging om onderzoek te doen naar het aftreden van Edwin Strafford. Strafford was de jonge Engelse minister van Binnenlandse Zaken aan het begin van de vorige eeuw in een kabinet dat tegen vrouwenstemrecht was.
Uit de memoires van Strafford blijkt dat hij aftrad om te kunnen trouwen met zijn geliefde, een voorvechter van kiesrecht voor vrouwen. Maar dan wijst zij hem plots af. Ontgoocheld en gebroken verdwijnt hij van het politieke toneel. Is de veelbelovende politicusbewust kapot gemaakt?
Naarmate Martin dichter bij de waarheid komt, duiken steeds meer mensen op die koste wat kost willen voorkomen dat zij moeten boeten voor verjaard bedrog.


Het volledige rapport
Op de kleine discrepantie tussen jaartal en leeftijd na, zou de openingszin van zijn debuut Verjaard bedrog ook kunnen slaan op de auteur zelf. Vooraleer dit werk hem de mogelijkheid bood om zich voltijds aan het schrijven te wijden, had deze Britse historicus al vergeefse pogingen achter de rug om als journalist en leraar zijn brood te verdienen.

Maar het gezegde “op ieder potje past een deksel” indachtig, heeft ook Robert Goddard zijn draai gevonden: eerder dit jaar verscheen de drieëntwintigste roman van zijn hand Voltooid verleden. Maar het begon allemaal zesentwintig jaar geleden met dit boek over Edwin Strafford, die in het begin van de twintigste eeuw de rijzende ster was aan het Engelse politieke firmament.

Maar net als hij een ministerspost op zak heeft, geeft hij zijn ontslag met de bedoeling in het huwelijk te treden met zijn geliefde en politiek tegenstandster, die hem meteen ook de bons geeft. Strafford blijft gedesillusioneerd achter en verdwijnt uit het openbare leven.
Jaren na diens dood, krijgt Martin Redford in 1977 de biografie van de politicus in handen, samen met de opdracht exact uit te zoeken waarom Straffords politieke carrière zo snel in de kiem gesmoord werd. Naarmate Martins onderzoek vordert, wordt hij meer en meer ondruk druk gezet om te voorkomen dat dit verjaard bedrog in de openbaarheid gebracht wordt.

Deze historische roman komt wat moeizaam op gang. Met name het eerste hoofdstuk is met zijn 172 bladzijden - een record? - een taaie dobber, want niet alleen wordt er de basis gelegd voor het verdere verhaal. Ook krijgt de lezer een snelcursus Engelse politieke geschiedenis gepresenteerd voor de periode 1900-1918, waarin feiten en fictie meesterlijk met elkaar verweven worden. Zo maken we onder andere de eerste politieke stappen mee van een andere grote mijnheer in de Britse politiek: Winston Churchill.

Nadien toont het verhaal zich intrigerend en afwisselend genoeg om de lezer moeiteloos aan zicht te binden, met een kleine dip halverwege, wanneer de voorspelbaarheid even de bovenhand neemt door enkele plotwendingen die te doorzichtig gebracht worden. Robert Goddard zet zijn verhaal groots op, wat resulteert in een degelijke historische roman waarin de feiten uit het verleden nog doorwerken tot in het heden. Hoewel een aantal spannende elementen ontegensprekelijk aanwezig zijn, neigt dit boek tegelijk ook naar een epos, dat fel doet denken aan De val van Stone dat Iain Pears enkele jaren geleden publiceerde.

Eigen aan dit soort werken zijn de personages ook nu weer tot in de puntjes afgewerkt. En door het verhaal in de eerste persoon enkelvoud te vertellen, ontstaat een band tussen lezer en personages, die soms zo hecht is dat het levensecht wordt.

Ondanks een goede plot en compositie haalt Verjaard bedrog niet hetzelfde niveau van voornoemde referentie, omdat er teveel herhalingen in voorkomen: eenzelfde feit wordt soms belicht vanuit drie verschillende gezichtpunten, die elk wel iets toevoegen aan het plaatje, maar de lezer meermaals een “been there, seen that” gevoel geven.

Verjaard bedrog is geen meesterwerk, maar toch degelijk genoeg om genietbaar te zijn voor alle liefhebbers van dit subgenre.


Het definitieve verdict: 6/10

EOB.JPG


De commentaren zijn gesloten.