17-12-12

CHRISTMAS Derwent - Twee tranen

 

cdtt.jpg

 

De eerste zin:
Mijn naam is Didier Dominique, maar binnen de muren van Paradise heet ik Mozart, omdat ik tijdens mijn eerste week in deze leegte rondjes op de binnenplaats liep en onophoudelijk het Allegro uit Ein kleine Nachtmusik floot.

De korte inhoud
Wanneer Didier Dominique, eigenaar van een succesvol reclamebureau, tot het besef komt dat zijn rijkdom hem alles hem alles heeft gegeven wat hij zich kan wensen, besluit hij dat het tijd wordt het roer om te gooien: hij gaat lesgeven aan een hogeschool. In de collegezaal komt hij in contact met Marian, een studente die een onheilspellende aantrekkingskracht op hem heeft. Hoewel hij in het zakenleven alles en iedereen naar zijn hand weet te zetten, kan Didier maar geen greep krijgen op de studente; met noodlottige gevolgen.
Vanuit zijn cel op death row vertelt Didier – een week voor de executie – over de verhouding die hem alles ontnam wat hij ooit bezat en maakt hij duidelijk hoe een man als hij kan overleven in een wereld waar andere wetten gelden.



Het volledige rapport
Hoeveel mensen heten Derwent met hun voornaam en dragen de familienaam Christmas? En hoeveel mensen mogen als geboorteplaats Stadskanaal noemen? Deze persoonlijke gegevens gieten een exotisch sausje over een nochtans rasechte Nederlander. Want, terwijl de fantasie ons doet wegdromen naar tropische oorden waar de Nederlandse handelsdrang ooit voet aan land zette, blijkt de waarheid een pak nuchterder: de roots van deze auteur die eerder dit jaar veertig kaarsjes mocht uitblazen ligt in een plaatsje in de Nederlandse provincie Groningen aan een gelijknamig kanaal.

Dat deze man doordrongen is van taal en literatuur mag blijken uit zijn professionele pedigree: naast het feit dat hij voor de klas staat als leraar Nederlands, stond hij daarnaast aan de doopvont van de literaire tijdschriften Podium en Tzum. Hij was regelmatig performer op literaire evenementen en mocht zich een tijdje stadsdichter van Leeuwarden noemen. Daarenboven heeft hij ook twee spannende boeken op zijn naam staan: Volmaakte verdwijning werd eerder dit jaar genomineerd voor de Gouden Strop en in 2008 won hij met zijn debuut Twee tranen de Schaduwprijs.

In Twee tranen maakt reclamejongen Didier Dominique in afwachting van zijn executie, de balans op van zijn leven en meerbepaald van de feiten die hem in de dodencel deden belanden: de moord op zijn minnares Marian, leerlinge aan de hogeschool waar hij deeltijds doceerde.

Het lijkt een eenvoudig gegeven, maar Derwent Christmas maakt er moeiteloos een pageturner van die verhaald wordt in een fantastisch mooi taalgebruik: een echte literaire thriller dus.

Een gemoedelijke vertelstijl zorgt ervoor dat de lezer snel enige sympathie en betrokkenheid gaat voelen voor het hoofdpersonage en tegelijk bewijst Derwent Christmas dat een spannend boek niet noodzakelijk hoeft bol te staan van actie en rondvliegende kogels. Een met zorg opgebouwd plot kan minstens zo doeltreffend zijn, zo blijkt. Zeker als het gestoffeerd is met leuke personages.

Zo is Didiers vader een speciaal geval. Diens waarheden, verpakt in oneliners en Bond zonder naam-achtige spreuken, zijn ongewild en soms tot zijn ongenoegen, nog steeds een leidraad voor zijn zoon beslissingen. En dat is waar het boek om eigenlijk om draait: het nemen van beslissingen en leven met de gevolgen ervan. Of hoe macht en onmacht in quasi elke situatie hand in hand gaan.


Twee tranen is dan ook meer dan gewoon maar een leuk spannend verhaal waar de liefde voor het Nederlands vanaf druipt. Het is kwaliteit die terecht beloond werd met de Schaduwprijs.


Het definitieve verdict: 8/10

EOB.JPG


De commentaren zijn gesloten.