22-02-13

HERMAN Luc - Nora en de feiten

 

hlnedf.jpg

 

De openingszin:
De lange zinnen kwamen later wel.

De korte inhoud
Nora Diels heeft de academische wereld vaarwel gezegd om inspecteur te worden bij de Antwerpse politie. Gedaan met de intellectuele masturbatie aan de universiteit, het is tijd voor actie. Nora is nog maar net van de politieschool af of ze krijgt al te maken met de moord op een Poolse werkster. Van commissaris Voncke moet ze een verslag schrijven, maar zelf de moordenaar vinden is uiteraard leuker. Zo begint haar Zoektocht naar de Waarheid.


Het volledige rapport
Moe van de zinloosheid van de theoretische kommaneukerij wisselde Nora Diels haar academische job als letterkundige in voor een carrière bij de Antwerpse politie. Enkele weken voor haar evaluatiegesprek wordt ze betrokken bij het moordonderzoek op een Poolse poetsvrouw. Daar haar opdracht om het openingsverslag hieromtrent op te stellen door haar achtergrond een zware dobber lijkt te worden, besluit ze zelf op onderzoek uit te trekken om met een verrassende theoretische dader op de proppen te komen.


Debutant Luc Herman, die in het dagelijks leven hoogleraar Engelstalige literatuur is aan de Antwerpse universiteit, leverde in 2011 met Nora en de feiten een boekje af dat de lezerswereld in twee had kunnen scheuren. Fervente voorstanders zullen de speelsheid en de originaliteit van het werk bejubelen, maar minstens evenveel tegenstand zal opgeroepen worden door de saaie schrijfstijl, het eeuwig twijfelende hoofdpersonage en het ruim overschrijden van de grenzen van het geloofwaardige. Aan de recensent de zware taak om een genuanceerd oordeel te vellen over dit opvallende werkstuk in de Nederlandstalige wereld van de politieroman

Het begin is niet direct een tekst die aanzet tot verder lezen. Het hoofdpersonage slaagt er maar niet in om een tekstje over de moord te produceren waarin alle noodzakelijke gegevens opgenomen zijn. Haar academische achtergrond speelt haar parten en haar eeuwige getwijfel verlamt haar volledig. Een eigenschap die blijkbaar chronisch is bij Nora. In ieder geval zullen veel mensen die het boek oppakken in de winkel en de eerste bladzijden ter kennismaking lezen, het boek snel neerleggen. Die les proces verbaal schrijven, wekt zoveel ergernis op dat ze op den duur zelfs als grappig ervaren wordt.

Het wordt al snel duidelijk dat Nora en de feiten in naam een spannend verhaal is, maar eigenlijk vooral over stijl- en taalgebruik handelt. Zo zijn de schriftelijke verklaringen van de getuigen ellenlange epistels, die overvloedig gestoffeerd zijn met niet ter zake doende theorieën en anekdotes.

Op de achterflap staat naast de korte inhoud ook nog volgende tekst te lezen: “Dit is een boek voor lezers die zich stilaan ergeren aan de populariteit van de Vlaamse misdaadroman, maar deep down houden van een ouderwetse whodunit.”
Maar het lijkt er meer op dat Nora en de feiten de aanval opent het werk van de gevestigde auteurs van het genre. Een poging om met intellectuele suprematie de liefhebber van het spannende boek te overrompelen en tegen het canvas te krijgen. De auteur, die er blijkbaar van uitgaat dat de aanval de beste verdediging is, zal jammer genoeg het tegenovergestelde bereiken van zijn doelstelling, vrees ik: de lezer zal zich nog steviger vastklampen aan de werken van Aspe, Deflo en de andere ronkende namen van misdaadauteurs, want een misdaadroman hoort ontspannende lectuur te zijn en geen tekst te wezen die meer lijkt op het discours van een advocaat of politicus.
Daar kan zelfs de mooi benaderde plot en de zeer originele ontknoping zelfs niets meer aan veranderen.

Als roman en stijloefening heeft Nora en de feiten zeker en vast bestaansrecht en kan misschien wel gebruikt worden om de lessen Nederlands in de scholen te stofferen. Maar bekeken door het oog van de doorsnee liefhebber van het spannende boek zal het verhaal wellicht niet gesmaakt worden. Het dubbele gevoel blijft en daarom zal ik de score laag houden, maar de durvers mogen zich hierdoor zeker niet laten afschrikken om het boekje dat in 2004 gesitueerd werd, ter hand te nemen voor een aparte leeservaring.

Het definitieve verdict: 4/10

EOB.JPG


20:08 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Tags: herman_luc, nederlandstalig, belgie, 4, literair, policier, roman, alleenstaand |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.