05-05-13

IGNATIUS David - Killer instinct

 

idki.jpg idihwvda.jpg

 

De openingszin:
Het kantoor van Coyote Investment was een kolos van grauw beton aan het westelijk deel van Knightsbridge, met dreigend aandoende kleine ramen die het interieur voor inkijk behoedden.

De korte inhoud
Tegen haar zin werkt de jonge Iraakse Lina Alwan als computeranaliste bij Coyote Investment, een in Londen gevestigd Iraaks bedrijf. Het gerucht gaat dat het bedrijf als dekmantel dient voor financiële manipulaties.
Privé-detective Sam Hoffman stelt daarom een diepgaand onderzoek in. En hoewel Hoffman iemand is voor wie weinig zaken geheim blijven, loopt hij nu tegen een muur van zwijgen op. De Irakezen die er werken zijn te bang om te praten, wetende dat dit dodelijke gevolgen kan hebben voor henzelf en voor hun familie in Irak. De enige die met Hoffman wil praten is Lina Alwan.
Hoffman’s (sic) interesse voor Lina blijft niet onopgemerkt. Als Lina dan ook nog uiterst gevoelige financiële informatie ontdekt, lijken haar dagen geteld. Lina wordt ge-dwongen (sic) is (sic) onder te duiken, Maar samen met Sam Hoffman ontwikkelt Lina een briljant plan om de machthebbers in haar vaderland te breken…


Het volledige rapport
David Ignatius is een Amerikaans journalist met wat Armeens bloed aan vaders zijde die vooral werkte voor de Wall Street Journal en The Washington Post. Tijdens het onderzoek ter staving van de tip dat een van Arafats vertrouwelingen werkte voor de CIA, hoorde hij zoveel verhalen dat hij tot de slotsom kwam dat fictie het enige medium was dat voldeed om al die feiten naar buiten te brengen. Drie jaar na de tip publiceerde hij het onthullende nieuwsartikel en nog eens vier jaar later verscheen in 1987 zijn boek Agents of innocence, dat niet naar het Nederlands vertaald werd, maar dat de toon zette voor het latere werk van deze auteur: de benadering van onderzoeksjournalistiek gebruiken om zeer realistische spionagethrillers te schrijven die een link hebben met de politieke situatie in het Midden Oosten.
Het Suleiman spel werd door Ridley Scott verfilmd, met Leonardo DiCaprio en Russell Crowe in de hoofdrollen en kwam onder zijn originele titel Body of lies in 2008 in onze bioscopen terecht.

Killer instinct, dat eerder ook verscheen onder de titel In het web van de angst, was zijn derde boek. Hierin probeert financieel privédetective Sam Hoffman informatie te vinden over het Londens investeringsbedrijfje Coyote Investment. Maar als zijn gewone kanalen niets opleveren, besluit hij andere paden te bewandelen: hij contacteert een aantal kennissen uit het milieu en legt contact met een van de werknemers van het bedrijf waarvan vermoed wordt dat het een schakel is in de financiële keten van de Iraakse heerser. Lina Alwan staat eerst weigerachtig tegenover Sams vraag om hulp, maar nadat ze aan den lijve mocht ondervinden dat de waarheid niet belangrijk is in haar thuisland, gaat ze op zoek naar genoegdoening en manoeuvreert ze zich onbewust midden in het web van niet één, maar verschillende geheime diensten, die haar allemaal willen inkapselen en onschadelijk maken.

Nog voor je een letter van het verhaal gelezen hebt, springt de slordigheid van deze uitgave al meermaals in het oog: de flaptekst wordt ontsiert door zowel twee taalfouten als een onafgewerkte zinsconstructie en de titel, die op de omslag uit twee woorden bestaat, is op de inleidende bladzijden binnen in getransformeerd naar een enkel onbestaand samengesteld woord: killerinstinct. Als ook al de derde bladzijde van de tekst ontsierd wordt door een spelfout, moet voor het ergste gevreesd worden. Maar tegen alle verwachtingen in, valt het vanaf dan taalkundig gezien allemaal best mee.

Sommige boeken zijn tijdloos en andere snel gedateerd. Dat Killer instinct tot de tweede groep behoort, is te wijten aan een paar feiten. Zo zijn de in het boek uitvoerig beschreven methodes voor het gebruik van computers en telecommunicatie hopeloos verouderd. Daarnaast is er al enkele jaren geen sprake meer van Sadam Hoessein. Hoewel deze dictator nooit bij naam genoemd wordt in het verhaal, moge het duidelijk zijn dat hij de man is waarop De heerser geïnspireerd is. Zijn beeltenis prijkt zelfs op de cover van de eerste Nederlandse editie. Het origineel dateert dan ook al van 1994; lang voor de tweede Golfoorlog een eind maakte aan de heerschappij van deze man. 

De auteur was echter niet zo geduldig en laat zijn versie van deze despoot ombrengen, wat vreemd aanvoelt, ondanks de wetenschap dat het allemaal fictie is. Waarmee weer maar eens bewezen wordt dat het referentiekader van een thriller toch best het echte leven zo dicht mogelijk moet benaderen om de lezer niet even gedesoriënteerd achter te laten. Maar onoverkomelijk is het natuurlijk niet.

Terwijl Bagdad een meestal op de achtergrond vertoevende factor is, speelt Killer instinct zich grotendeels af in Londen, om voor de finale uit te wijken naar Genève, het Zwitserse centrum van het geld. 

Terwijl het boek geschreven is in een degelijk stijl, gedurfd is van opzet, en meesterlijk de mogelijke geldstromen blootlegt van een dictatuur, overspeelt David Ignatius zijn hand toch duidelijk als blijkt dat zowat alles wat in het boek aan bod komt, één grote samenzwering blijkt te zijn: Dat gegeven is te groots om de geloofwaardigheid van Killer instinct, voor een gewone man als ondergetekende, in stand te kunnen houden. Met een wat compacter plotkader was het resultaat wellicht beter uitgevallen. Niet dat we van een echte tegenvaller mogen spreken. Maar ook vergeleken met Het Suleiman spel, het enige andere boek dat ik las van deze auteur, laat In het web van de angst, me een beetje ontgoocheld achter, met de hoopgevende vaststelling dat David Ignatius gegroeid is als thrillerschrijver. 

Het definitieve verdict: 6/10 

EOB.JPG


De commentaren zijn gesloten.