09-05-13

PIERREUX Jos - La réserve en de vloek van het zesde gebod

pjlredvvhzg.jpg

De openingszin:
Dezelfde dag dat het lichaam van een volwassen vrouw ter hoogte van het Lichttorenplein aanspoelde, verdwaalden op het strand tussen het casino van Knokke en Het Zoute vijftien kinderen.

De korte inhoud
Commissaris Mangels heeft heemkunde als nieuwe hobby. Hij schrijft een artikel over hotel La Réserve, dat op het punt staat te worden afgebroken. Iemand verzet zich hevig tegen deze sloop. Tegelijk spoelt het lichaam van een volwassen vrouw aan, en een paar tieners worden als vermist opgegeven. De onderzoeken naar beide zaken lopen voortdurend dood, en een verdachte ontsnapt. Daardoor is de sfeer in het Knokse commissariaat om te snijden, ook al probeert graaf burgemeester Lippens er de stemming en de werklust in te houden. Stefaan Athenus, die eindelijk zijn grote liefde gevonden heft, ziet een vriendin terug die hij jaren geleden uit het oog is verloren. Deze ontmoeting zet het leven dan de brigadier totaal op zijn kop.


Het volledige rapport
Jos Pierreux was een handelaar in bouwmaterialen uit Pepingen, in het landelijke Pajottenland die zijn vakanties graag doorbracht in de mondaine kustgemeente Knokke. Begin 2012 draaide hij de rollen om: de zaak werd stopgezet en de nu voltijds schrijvende Pierreux vestigde zich permanent in zijn favoriete stek aan de Vlaamse kust. En hij gaat voortaan op vakantie naar Halle, waar hij zich een tweede woning aanschafte.

De zesenvijftig jarige auteur debuteerde in 2004 met De dode die met zijn tweeën was, waarin het publiek kon kennismaken met de niet altijd even sympathieke Knokse speurder Luk Borré. Vorige week verscheen met Graaiers en snaaiers al het tiende deel in deze serie waarin het nieuwe hotel La réserve centraal staat.

La réserve en de vloek van het zesde gebod is boek nummer vijf en dateert van 2008. Hierin draait alles rond twee zaken: het oude hotel La réserve, waarvan de afbraak wordt tegengehouden door iemand waarmee de investeerders geen rekening gehouden hadden en verdwijnende tieners. Dit laatste is een weerkerend fenomeen aan de kust en neemt heel wat tijd in beslag van de agenten. Het aangespoelde lichaam van een vrouw kunnen de speurders er eigenlijk al niet meer bij nemen. Zeker niet als de identificatie ervan een moeilijke opdracht blijkt te zijn. Maar de aanhouders winnen, zelfs al moeten ze elk ook nog afrekenen met persoonlijke relationele problemen.

Net als zijn speurder is ook Jos Pierreux een eigenzinnig iemand. Dat mag blijken uit het feit dat de lezer zich bij het openslaan van dit werk in een citatenboek waant, want niet minder dan twaalf citaten gaan het eigenlijke verhaal vooraf.

Eenmaal aan de eigenlijke tekst begonnen, springt het beeldende taalgebruik meteen in het oog. Dat het geheel rijkelijk gestoffeerd werd met originele en spitsvondige vergelijkingen, draagt fel bij tot het leesplezier. Toch is er ook een minpuntje de noteren voor wat betreft het taalgebruik. Het Nederlands promoten is een nobele en nuttige taak, maar het moet niet te ver gaan. Wat te denken van het regelmatig weerkerende “Neuk jezelf” als alternatief voor de in onze spreektaal ingeburgerde Engelse variant “Fuck you”? Los van het feit dat niemand die uitdrukking in de mond neemt, slaat dat toch als een tang op een varken? 

Het Knokse politiebureau wordt in Pierreux’ boeken bevolkt door een heterogene verzameling personages die aan elkaar hangen met zoveel clichés dat ze levensecht worden. Maar toch is het een constant aandachtspunt om ze niet te laten afglijden tot karikaturen. Wat deze keer korpscommandant Mangels wel degelijk overkomt, want met zijn veelvuldige versprekingen is het gevaar groot hem te gaan vergelijken met kindervriend Samson (van Gert en Studio 100).

La réserve en de vloek van het zesde gebod draait volledig rond relaties en beschrijft er op zeer onderhoudende wijze een veelvoud aan variëteiten van. Ze worden met elkaar verbonden door een prachtig plot, dat briljant in elkaar zit en soms verrassende connecties tot stand brengt tussen de verschillende verhaallijntjes. Het mag gezegd worden; de auteur heeft zichtzelf overtroffen.

Toch moet het me van het hart dat het niet altijd even sympathieke aan het hoofdpersonage in dit verhaal zowat enkel slaat op het veelvuldig mishandelen van verdachten. Deze nieuwe nationale sport in het Knokke van Jos Pierreux is toch een smet op het blazoen van deze policier en zorgt ook voor een knauw in de sympathie van de lezer voor Luk Borré. 

De omslagen van deze reeks zijn steevast getooid met een mooie grafische compositie die onder andere bestaat uit een kunstwerk- dat zich op het grondgebied van Knokke bevindt. Deze keer is het niet anders en staat Hospitality van Barry Flanagan gebruikt. Misschien ligt het aan het gewijzigde kleurgebruik, maar deze cover is verreweg de minst geslaagde tot nu toe.

Maar gelukkig omvat het, ondanks de punten van kritiek wel een van de sterkere avonturen van Luk Borré en zijn kompanen. 

Het definitieve verdict: 8/10

EOB.JPG


09:16 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pierreux_jos, nederlandstalig, belgie, 8, policier, whodunit, serie |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.