09-12-13

ROSLUND & HELLSTROM - De uitlevering


rhdu.jpg

Achterop:
Een man wordt gearresteerd in Zweden; hij wordt verdacht van het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. Tijdens de verhoren komen de politiemensen die met de zaak belast zijn erachter dat de man eigenlijk niet bestaat.
Hij is dood.
Hij stierf zes jaar geleden op Death Row, in een zwaar beveiligde gevangenis in de VS, wachtend op de voltrekking van zijn doodvonnis…

Achteraf:
De Zweden Anders Roslund en Borge Hellstrom vormen een speciaal schrijversduo: de een was jarenlang journalist en de ander is een ex-bajesklant en maatschappelijk werker.

De uitlevering is het derde deel met hun vaste hoofdpersonage commissaris Ewert Grens.

Net als het duo zelf, springt hun werk er ook uit. In de uitlevering valt amper een klap, laat staan een schot; het is nooit echt spannend en toch hang je als lezer aan hun lippen: de auteurs slagen er als geen ander in hun publiek te beroeren, aan het denken te zetten en verontwaardiging op te wekken – iets wat veel te weinig voorkomt in de moderne wereld van het misdaadverhaal - door te focussen op de zone waar wetten frontaal botsen met menselijkheid. Op meesterlijke wijze weten ze dilemma’s te genereren rond maatschappelijk hete hangijzers door daders in de slachtofferrol te manoeuvreren en omgekeerd. Deze keer draait alles rond de doodstraf en het uitleveren van veroordeelden.

 

Dat alles wordt zonder ook maar even belerend over te komen, in een degelijk opgezet verhaal gegoten, met als resultaat een zeer genietbaar product van wereldklasse, waaraan menig auteur een voorbeeld kan nemen.

Rapport: 9/10

EOB.JPG

08-12-13

NESBO Jo - Nemesis

njn.jpg          nj6stl.jpg

 

Achterop:
Een korrelige video-opname laat een man zien die zijn pistool tegen het hoofd van een bankmedewerkster zet. De vrouw wordt gesommeerd de kluis binnen 25 seconden te openen. Wanneer de overvaller zijn geld niet op tijd krijgt, schiet hij de vrouw neer. Harry Hole wordt op de zaak gezet en hij komt flink onder druk te staan als de overvaller nogmaals toeslaat. Wanneer ook een vriendin van Hole dood wordt aangetroffen en hij dreigmails ontvangt, lijkt het erop dat iemand het op hem gemunt heeft.

Achteraf:
Jo Nesbo is momenteel het goudhaantje van de nieuwe lichting Noorse misdaadauteurs. Maar ook hij heeft een leerproces moeten doorlopen. Dat mag blijken uit Zes seconden te laat, dat enkele jaren geleden ook onder de titel Nemesis op de Nederlandstalige markt verscheen. Hoewel het toch al zijn vierde boek dat ook het tweede deel vormt in de zogenaamde Oslo-trilogie, hinkt het kwalitatief beschouwd een beetje achter op wat we van deze schrijver verwachten, ondanks het zeer intrigerende begin.


Het is pas wanneer vast hoofdpersonage Harry Hole een de tweede zaak naar zich toe trekt, dat het boek op zowat alle vlakken begint te ontsporen: de auteur slaagt er vanaf dat moment niet meer in de orde te bewaren, wat zorgt voor een rommelige vertelling waarin regelmatig van de hak op de tak gesprongen wordt en waarbij soms zaken gewoon uit te lucht komen vallen. Als dan ook een overmaat aan plotwendingen geserveerd worden waarvan een aantal de geloofwaardigheid molesteren, ondergaat het verhaal hetzelfde lot  als het hoofdpersonage: een losgeslagen projectiel.

En dat is jammer, want Nesbo’s stijl met weinig franjes en ontdaan van de meeste sociale protocollen, genereert veel vaart om dit verhaal over het verliezen van je geliefden te vertellen. Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat de auteur zich teveel moeite getroost heeft in een poging om dit boek beter te maken dan zijn voorganger, en net daardoor zijn doel voorbij schoot.

Rapport: 5/10 

EOB.JPG


14:03 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nesbo_jo, vertaald, noorwegen, 5, familiedrama, overval, policier, whodunit, serie |  Facebook |

07-12-13

ROMBOUT Raymond - Kunstroof

rrrk.jpg

Achterop:
Dias, een ex-guerrillero, ex-echtgenoot, ex-kunsthandelaar en ex-bajesklant, belandt toevallig in Falmignoul, een gat in de Ardennen waar weldra een internationale kunstbiënnale van start gaat. Politiefunctionaris Renard weet hem ervan te overtuigen om er als veiligheidsagent aan het werk te gaan. Zijn tegenstrever wordt kunstboef Tony Leroy, die het gemunt heeft op een reeks Amerikaanse modernisten, waaronder de befaamde Mark Rothko.
Wanneer Dias een vrachtwagen met gestolen schilderijen in de vernieling rijdt, fungeert het wrak, gekneld in de poort, als de spreekwoordelijke kurk op de fles. De boeven nemen een tiental gijzelaars en verschansen zich in het kasteel. Buiten verzamelt zich een overmacht aan politie, pers en ramptoeristen. Niemand is van plan ook maar iets te missen van deze liveshow. In deze explosieve sfeer doet Dias waar hij goed in is.

Achteraf:
De Vlaamse Crimezone recensent Raymond Rombout publiceerde al een aantal boeken over James Bond. Verleden jaar rolde Kunstroof, zijn spannende debuut, van de persen, dat de ambitie heeft het eerste deel van een serie te zijn.


Met de eenzaat Arturo Dias heeft de auteur alvast een hoofdfiguur gecreëerd waarmee hij alle kanten uit kan: een ongebonden man zonder vast adres die als het even kan rustig door het leven gaat, maar stevig uit de hoek komt als het nodig is.

Het verhaal kabbelt voor het grootste deel even gemoedelijk door als de Ardense omgeving waarin het gesitueerd werd, wat funest is voor de spanning en de indruk wekt dat er wel erg veel woorden nodig zijn om deze historie te vertellen. De paar originele plotwendingen worden geneutraliseerd door een te grote rol die Murphy toebedeeld kreeg en teveel verifieerbare foutjes.

Het verhaal komt niet over als uit het leven gegrepen; het voelt eerder geconstrueerd, op de rand van “fake”, aan.

Rapport: 5/10

EOB.JPG


03-12-13

QUINN Spencer - Ondankbare hond

qsoh.jpg

 

Achterop:
In de tweede Chet en Bernie-thriller wordt het onnavolgbare duo ingehuurd om een zeer kleine, maar ook bijzondere hond te beschermen: Princess, regerend kampioene van vele hondenshows in Amerika. Hun dienstverband duurt echter maar tien minuten – Chet moet weer eens bewijzen dat gehoorzaamheid niet zijn sterkste eigenschap is …
Als Princes en haar steenrijke eigenaar toch worden ontvoerd, zetten Chet en Bernie zichzelf weer terug op de zaak, of ze nu welkom zijn of niet. De zoektocht naar Princess wordt al snel onheilspellend en levensgevaarlijk als onze helden afreizen naar Californische spooksteden, en verborgen legerbasis en nog veel meer plekken die Chet eigenlijk alweer vergeten is.

Achteraf:
Onder het pseudoniem Spencer Quinn publiceert Peter Abrahams detectives die verteld worden vanuit Chet, de hond van privédetective Bernie Little. Ondertussen telt de serie al zes delen, maar enkel de eerste twee zijn verkrijgbaar in Nederlandse vertaling.


Ondankbare hond gaat verder op dezelfde voet als zijn voorganger Luie hond: de originele invalshoek van de hond die vertelt, zorgt voor een lichtvoetig en ontwapenend stukje lectuur. Bij momenten is het grappig, maar op de duur worden de misinterpretaties van de hond, die niet in staat is om figuurlijke betekenissen en gezegdes te herkennen, vermoeiend. De verwijzing naar Samson en Gert op speed is dan ook snel gemaakt.

Een mager spannend draadje; een teveel aan taalspelletjes door de hond en overvloed aan anekdotes die niet afgewerkt worden - “daar heb ik het later wel eens over” – hebben allen een negatieve invloed op de leeservaring. Ondankbare hond is al een boek teveel. Ik ben benieuwd welke volhouders die andere vier delen ook nog gelezen hebben.

Rapport: 4/10

EOB.JPG


20:32 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Tags: quinn_spencer, vertaald, usa, 4, avontuur, detective, humor, whodunit, serie |  Facebook |