Creme_de_la_crime : Erics BIBber Blog

02-04-08

CAIN Chelsea - Hartzeer

cch_tn

Motivatie van de keuze:
Ook dit boek werd me weer door Crimezone bezorgd. Zodoende komt het automatisch bovenop de stapel te liggen om zo snel mogelijk gelezen en besproken te worden. Wat bij deze dan ook gebeurd is.

De achterflap:
Hoe erg je ook denkt dat het kan zijn... voor rechercheur Archie Sheridan is het erger. Hij heeft jarenlang gejaagd op Gretchen Lowell, de Beauty Killer, maar toen hij haar bijna had, liep hij in haar val. Ze ontvoerde hem en martelde hem tien dagen dang, en toen heeft ze – niemand weet waarom – hem vrijgelaten en zichzelf aangegeven.

Nu twee jaar later us Archie verslaafd aan pijnstillers, vervreemd van zijn gezin en heeft hij één obsessie: Gretchen.

Ze zit in de cel, maar ze heeft nog steeds de touwtjes in handen. Ze is slim, sexy, wreed en vals: ze is een schoonheid en een moordenares. Archie moet een nieuwe zaak oplossen en hij heeft haar nodig – zowel om de dader te vangen als om zijn ziel te bevrijden.

Bespreking:
Chelsea Cain is een 35-jarige goedlachse Amerikaanse die met haar gezin in Portland woont. Ze heeft een journalistieke opleiding achter de rug en was een tijdje actief als creative director. Ze schrijft ook columns en publiceerde al enkele boeken maar tijdens de zwangerschap van haar eerste dochter begon ze te schrijven aan haar eerste spannend boek, Hartzeer. Het is – haar eigen woorden citerend – een bloederige thriller geworden.

In Hartzeer maken we kennis met recherheur Archie Sheridan. Hij spendeerde het grootste deel van zijn carrière aan de jacht op Gretchen Lowell, een vrouwelijke psychopate die talloze slachtoffers maakte. Ook Sheridan zelf viel in haar handen, maar bracht het er – amper - levend vanaf. Ondertussen is hij al twee jaar herstellende: de wonden aan zijn lichaam zijn genezen, maar psychisch is hij dit avontuur nog lang niet te boven. Als er dan weer een psychopaat aan het werk gaat in Portland, wil Archie ten koste van alles weer het team leiden dat het onderzoek zal voeren.

Chelsea Cain begint het boek met een opdracht voor haar man: ”Voor Marc Mohan, die zelfs nadat hij het boek had gelezen; van me bleef houden.”. En na het boek zelf gelezen te hebben is het meer dan begrijpelijk dat die man best moedig moet zijn om zijn leven te delen met iemand die zulke gruwelijke en bloederige mishandelingen op papier zet. Qua gruwelijkheden leunt dit boek dan ook zeer dicht aan bij eerste boeken van Mo Hayder en Tess Gerritsen. Ook Karin Slaugher en Cody McFadyen zijn voor de hand liggende referenties als we het over zware mishandeling hebben.

Maar bloederige beschrijvingen alleen maken nog geen goed boek. De schrijfster beseft dit gelukkig ook ten volle want ze besteedt heel wat aandacht aan de geestelijke toestand van het hoofdpersonage en anti-held Sheridan., die net als de andere intrigerende protagonisten, zeer boeiend neergezet wordt. En als die personages dan ook nog eens op een geloofwaardige manier acteren door een lekker weglezend verhaal, worden het echt wel bijna mensen van vlees en bloed waarmee de lezer zich zonder probleem kan vereenzelvigen.

Met een in de gevangenis opgesloten seriemoordenares die nog geregeld bezoek krijgt van een rechercheur, vertoont het verloop van het verhaal wat zijdelingse raakpunten met het alom geprezen De schreeuw van het lam (Silence of the lambs) van Thomas Harris,. Maar gelukkig staat het er toch ver genoeg van af om het een doorslagje te noemen. De auteur

Hartzeer heeft alle kwaliteiten die een goede thriller hoort te hebben en menig lezer zal hier veel plezier aan beleven. Dit meer dan aardig debuut doet nu al verlangen naar meer van de hand van Chesea Cain.

Mijn score: 7/10

07-02-08

ROSS Joel N. - De laatste zeven dagen

Motivatie van de keuze:
Dit werk maakt ook weer deel uit van mijn reeks “Crème de la crime”: de collectie boeken die door één of meer recensenten van Crimezone de maximumscore toebedeeld kregen. Dat het verhaal zich afspeelt tijdens de Tweede Wereldoorlog is een pluspunt, want ik kan best wel eens genieten van een oorlogsroman. Hoog tijd om het boek eens uit de stapel nog niet gelezen boeken te halen.

De achterflap:
Het is 1 december 1941, zeven dagen voor de Japanse aanval op Pearl Harbor. In Londen is de Duitse spion Sondegger opgepakt en de Britse geheime dienst probeert uit te vinden wat hij weet over het Twenty Committee. Het Twenty Committee is een uiterst mysterieuze afdeling binnen de Britse geheime dienst die erin geslaagd is alle Duitse spionnen in Engeland te doen overlopen naar Britse zijde. Als de Duitsers hierachter komen, zijn de gevolgen niet te overzien.
Maar Sondegger zwijgt. Hij wil alleen maar spreken met Earl Wall, een jonge diplomaat die voor de Amerikaanse geheime dienst werkt. Earl is echter verdwenen. En de tijd begint te dringen, want Sondegger heeft belangrijke informatie voor Earl. Informatie over een Japanse vloot die onderweg is naar Pearl Harbor.

Bespreking:
Joel N Ross is een docent Engels en woont in de Amerikaanse staat Maine. De combinatie van zijn achtergrond als historicus en het het feit dat een groot aantal van de mannen in zijn familie deel uitmaakten van de Amerikaanse strijdkrachten tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft er blijkbaar voor gezorgd dat deze man gefascineerd is door de jaren 1940-1945. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij De laatste zeven dagen, zijn literair debuut, in die woelige jaren van de twintigste eeuw gesitueerd heeft. Ook zijn recent verschenen tweede boek Het geheim van Stalingrad, speelt zich af in diezelfde periode.

De laatste zeven dagen vertelt het verhaal van Thomas Wall, een Amerikaans sergeant bij de Britse strijdkrachten, die oorlogsmoe is en zijn dagen doorbrengt in een inrichting in Londen. Tegen zijn wil wordt hij, begin december 1941, betrokken bij het verhoren van Sondegger, een opgepakte Duitse spion. De Britse geheime dienst is bang dat Sondegger ontdekt heeft dat het hele Duitse spionagenetwerk in Groot-Brittannië opgerold is en gestuurd wordt door het Twenty Committee, een speciale sectie van de Britse geheime dienst. Het bekend raken van dit dubbelspel zou een grote tegenslag betekenen voor de Britten. Maar tijdens de ondervragingen wordt ook duidelijk dat Sondegger informatie heeft over Japanse vlootbewegingen die hij ten allen prijze wil doorspelen aan de Amerikanen, die op dat moment nog niet bij de oorlog betrokken waren.

De auteur vertrekt van de stelling dat Duitsland ten allen prijze wou vermijden dat de Amerikanen zich zouden mengen in het strijdgewoel van de Tweede Wereldoorlog. Als Japan, dat ook deel uitmaakte van de asmogendheden, besluit Amerika aan te vallen, zien de Duitsers geen andere uitweg dan hun pact-genoten ongemerkt te verraden, in de hoop dat de aanval voorkomen wordt. Op zich is dit een origineel gegeven, ware het niet dat het ondertussen algemeen bekend is dat de aanval op Pearl Harbor wel degelijk sucsesvol werd uitgevoerd en dat Amerika quasi direct erna actief is gaan deelnemen aan WO II. Veel van de eventuele spanning verdwijnt dan ook als sneeuw voor de zon, vermits de afloop toch al geweten is. Maar daar waar andere historische thrillers al bewezen bewezen hebben dat dit geen onoverkomelijke hindernis hoeft te zijn, struikelt De laatste zeven dagen er toch over, omdat het totaalpakket niet kan overtuigen.

Zo is er de schrijfstijl die er maar niet in slaagt de lezer bij het nekvel te grijpen en in het verhaal te zuigen. Hierdoor ontstaat er een vorm van afstandelijkheid tussen het verhaal en de lezer die resulteert in een oppervlakkigheid, waardoor veel details enkele bladzijden na het lezen al bijna vergeten zijn.

Ook de uitwerking van het plot is rommelig uitgevoerd: het ongeloofwaardig uitgetekende hoofdpersonage dat als een kip zonder kop rondjes loopt door een zeer vaag beschreven Londen – dat zoveel interessante locaties biedt - waarbij hij telkens weer dezelfde mensen ontmoet, die hem telkens een andere achterhaalde tip geven., zadelt de lezer al snel op met een déjà-vu gevoel.

Joel N Ross zal nog hard mogen werken om een zelfde status als schrijver van oorlogsverhalen te verwerven als zijn illustere collega’s Alistair MacLean, John Le Carré en Ken Follett. Maar als debutant krijgt hij dan ook het voordeel van de twijfel. De toekomst zal uitwijzen of het talent aanwezig is en ontwikkeld wordt, maar De laatste zeven dagen ontstijgt het gemiddelde zeker niet.

Mijn score: 4/10

29-01-08

VAN GALEN Alex - De opvolger

Motivatie van de keuze:
Dit is er weer eentje uit mijn Creme de la crime reeks. Het is een van de acht percent origineel Nederlandstalige werken in die lijst: een uitzonderlijk feit dus. Nu maar hopen dat het boek ook uitzonderlijk goed is.

De achterflap:
In 1945 wordt een Nederlandse pater in Neurenberg door een gevangene gewaarschuwd dat een eeuwenoude relikwie van Karel de Grote in handen van de nazi’s dreigt te vallen. Zestig jaar na het einde van de oorlog wordt de oude pater opeens vermoord. De wetenschapper Daniel de Ruyter krijgt een dag na het misdrijf een vreemd notitieboekje in handen. Hebben de moord en de inhoud van het boekje iets met elkaar te maken? Al snel ontdekt Daniel dat de bezitter van het boekje zijn leven niet zeker is. Als hij onterecht wordt beschuldigd van moord op zijn mentor, professor Huydenkooper, wordt duidelijk dat hij het moet opnemen tegen een onzichtbare maar oppermachtige vijand.
De enige die Daniel vertrouwt is zijn jeugdliefde Eva, de dochter van Huydenkooper, die na jaren opeens weer voor zijn neus staat. Tijdens een bloedstollende zoektocht naar het geheim van de oude monnik doen Daniel en Eva verbijsterende ontdekkingen over de verborgen geschiedenis van Europa. Ook zal blijken of de gevoelens die ze nog steeds voor elkaar hebben een kans krijgen in het heetst van de strijd.

Bespreking:.
Alex van Galen is een professioneel schrijver: na zijn studie literatuurwetenschappen, legde hij zich toe op het schrijven van scenario’s voor TV-series voor de Nederlandse openbare en commerciële zenders. Een van die series waaraan hij meewerkte, Meiden van De Wit, werd ook door de VRT uitgezonden. Met De opvolger zet hij zijn eerste stappen in de wereld van de misdaadliteratuur.

In dit debuut volgen we Daniel De Ruyter, een professor in de Europese mythologie die, na het spoorloos verdwijnen van zijn broer, met de post een notitieboekje toegestuurd krijgt dat vol staat met blijkbaar onsamenhangende aantekeningen. Hij raadpleegt zijn mentor, maar als die vermoord wordt, verkeert Daniel zich plotseling in de onconfortabele situatie van hoofdverdachte. Hij ziet maar een oplossing om de echte schuldige te vinden: het raadsel van de notities oplossen. Tijdens zijn zoektocht, die niet over rozen gaat, komt hij in het vaarwater en wordt hij een speelbal van de verschillende partijen die allen ook, om verschillende redenen, op zoek zijn naar het symbool van de absolute macht in Europa.

Dat Alex van Galen weet hoe hij een verhaal moet vertellen, heeft hij al ten overvloede bewezen met zijn scripts voor televisiefeuilletons. Hij gebruikt veel van zijn eerder opgedane ervaring en kennis om volgens dezelfde regels van de kunst zijn eersteling te construeren en te vertellen. Het resultaat is een zeer vlot verteld verhaal, vol actie dat aan sneltreinvaart voordendert en dat geen moment verveelt. De opvolger is een actiefilm in boekvorm geworden.

Maar heden ten dage zijn televisie en literatuur uitgegroeid tot twee totaal verschillende media, met elk hun specifieke eigenaardigheden en kenmerken. TV moet het tegenwoordig vooral hebben van continue beweging, flitsende camerawisselingen en non-stop actie, met zo weinig mogelijk rustpunten om de kijker maar niet in verleiding te brengen om weg te zappen. In het boek daarentegen wordt wat meer diepgang, achtergrondinformatie en uitwerking van personages en locaties nog op prijs gesteld.

Zo worden de locaties – als daar zijn Abdij Sint Benedictusberg in Vaals, het historische stadscentrum van Neurenberg en de Wewelsburg – met veel zorg gekozen, maar wordt er maar een fractie van hun potentie gebruikt, waardoor de speciale touch die ze aan het verhaal zouden kunnen geven verloren gaat. Ook van de personages komt de lezer amper meer te weten dan het absolute minimum om hun plaats in het verhaal en de drijfveren achter hun daden te rechtvaardigen.

Alles wordt opgeofferd aan de snelheid waarmee het verhaal wordt vooruitgestuwd. Zo leggen de hoofdrolspelers bij momenten wel erg snel de juiste verbanden en slagen ze erin sneller conclusies te trekken dan de logica voor mogelijk houdt.

Alles bij elkaar beschouwd, is De opvolger een goed spannend boek vol actie, maar is het te weining uitgewerkt om een topper te zijn.

Mijn score: 7/10

14-01-08

BALDACCI David - De samenzwering

Motivatie van de keuze:
Gedreven door de maximumscore die dit boek op Crimezone toebedeeld kreeg, heb ik dit boek al een tijdje geleden aangeschaft. Maar op aanraden van een vriendin, die pas recentelijk kennis maakte met het werk van deze auteur en er zeer lovende woorden over heeft, kwam het terug onder mijn aandacht. Nu is het dan mijn beurt om David Baldacci te ontdekken.

De achterflap:
In het witte huis bereiden de president en zijn naaste adviseur zich voor op de komende verkiezingen. Wat zij niet weten, is dat zij scherp in de gaten worden gehouden door een man die zichzelf Olivier Stone noemt. Stone wantrouwt al jarenlang de Amerikaanse regering en is ervan overtuigd dat allerlei zaken die het daglicht niet kunnen verdragen, in de doofpot worden gestopt. Hij ziet het als zijn missie om de waarheid boven tafel te krijgen.

Stone staat niet alleen in zijn achterdocht. Samen met enkele vrienden bespreekt hij regelmatig hoe het Amerikaanse volk op de hoogte kan worden gebracht van de leugens die de politici en de geheime diensten verspreiden. De waarheid is echter dat de samenzweringen die zij zien, alleen in hun verbeelding bestaan. Hun theorieën zijn vergezocht en het bewijs is flinterdun.

Maar dan zijn de mannen op een dag bij toeval getuige van de moord op een medewerker van de Secret Service. Omdat zij weten dat niemand hen zal geloven, besluiten Stone en zijn vrienden de zaak zelf uit te zoeken. Het spoor leidt rechtstreeks naar het Witte Huis en een complot dat de wereldpolitiek op zijn grondvesten zal doen schudden...

Bespreking:
De Amerikaan David Baldacci studeerde politieke wetenschappen en rechten in Virginia. Voor hij zch voltijds toelegde op het zijn tweede carriere als schrijver was hij negen jaar actief als advocaat en bedrijfsjurist. Dat het publiek zijn spannende boeken kan waarderen, mag blijken uit zijn verkoopscijfers en het grote aantal vertalingen van zijn werk. Zijn debuut Het recht van de macht werd in 1997 als Absolute power verfilmd door Clint Eastwood, die ook de hoofdrol op zich nam. Minder bekend is dat hij, met de reeks over Freddie and the French fries, ook schrijft op maat van de jonge lezer, maar deze boekjes werden tot op heden nog niet naar het Nederlands vertaald.
.
De samenzwering is het elfde boek van zijn hand, maar het is het eerste van een reeks met de Camel Club – een groepje vrienden die met een kritisch oog de Amerikaanse politiek op het hoogste niveau volgen – in de hoofdrol. Ondertussen is de serie al wat gegroeid en behoren De verzamelaar en De verraders ook al tot deze reeks.

In de nasleep van elf september 2001, zijn de gegevensbanken van alle Amerikaanse veiligheidsdiensten gecentraliseerd en onder gebracht bij het National Intelligence Center, of kortweg NIC. Het hoofd van het NIC is ook de vertrouwenspersoon van de Amerikaanse president geworden, en samen zijn ze zich vol vertrouwen al aan het voorbereiden op de tweede ambstermijn van de president.
Dag in, dag uit staan voor het Witte Huis een stille betogers. Een van die trouwe actievoerders is een man die zich Oliver Stone laat noemen. Hij is een ex-geheim agent die ontslag nam nadat zijn vrouw vermoord werd en zijn enige dochter ontvoerd werd. Tot op vandaag weet hij niet wat er met zijn dochter gebeurd is, en houd hij zich ledig met het voorkomen dat allerlei duistere regeringszaakjes in de doofpot raken. Als Oliver en zijn exentrieke vrienden, die zich samen de Camel Club noemen, op een avond getuige zijn van een moord op een geheim agent, besluiten zij zelf het onderzoek te voeren, en wagen zij zich in een wespennest dat bijna een derde wereldoorlog tot gevolg heeft.

Vermits dit, zoals eerder al aangehaald, het eerste deel is van een reeks, is het ook makkelijk leesbaar als een op zichzelf staand boek, maar hou er wel rekening mee dat het een zeer lange opbouw heeft. Deze uitgebreide introductie brengt dan weer met zich mee dat alle belangrijke personages een zeer gedetailleerd uitgewerkte achtergrond aangemeten krijgen, waardoor ze zeer levensecht over komen.

Met een zeer aangenaam lezende schrijfstijl neemt Baldacci de lezer mee op sleeptouw door een verhaal dat, ondanks het feit dat er bij momenten wel eens gestoeid wordt met de grenzen van de geloofwaardigheid, niet alleen zeer degelijk geconstrueerd werd, maar ook blijft boeien tot aan de opeenvolging van escalerende hoogtepunten tijdens de apotheose.

Liefhebbers van spannende boeken die bestaan uit een mix van spionage en politiek mogen dit boek absoluut niet aan zich voorbij laten gaan. Maar andere lezers moeten het zekers eens ter hand nemen, want het verhaal is best de moeite van het doorworstelen van de lange inleiding waard.

Mijn score: 8/10

03-01-08

INDRIDASON Arnaldur - Koudegolf

Motivatie van de keuze:
Op de valreep voor de verkiezing van de zilveren vingerafdruk 2007, lees ik met dit boek het laatste werk van de shortlist van de vorige editie. De vele goede reacties op dit boek van Crimezone-recensenten en -bezoekers maakten mij ook zo nieuwsgierig dat ik niet anders kon dan dit boek aanschaffen en nu dus ook lezen. Tevens is dit voor mij weer een kennismaking met een auteur waarvan ik voorheen nog niets las.

De achterflap:
In een meer even ten zuiden van Reykjavik wordt het lichaam van een dode man ontdekt. De waterspiegel is na een aardbeving drastisch gedaald waardoor het menselijk skelet zichtbaar is geworden. Het lichaam blijkt vastgeketend aan een Russisch afluisterapparaat, waarmee een natuurlijke dood is uitgesloten. Gaat het hier om een ‘afgedankte’ spion? Erlendur, Elinborg en Sigorour Oli worden met deze zaak belast. Hun naspeuringen leiden hen naar het naoorlogse Leipzig waar een tragische geschiedenis van liefde, verlies en ongekende wreedheid begon ...

Bespreking:
De uit IJsland afkomstige auteur Arnaldur Indridason zag zijn werk, met inspecteur Erlendur Sveinsson in de hoofdrol, al meermaals bekroond. In 2002 en 2003 won hij met Noorderveen en Moordkuil twee jaar op rij de Glazen sleutel, de prijs voor de beste Schandinavische misdaadroman en in 2005 werd de Engelse vertaling van datzelfde Moordkuil beloond met de Gouden Dagger, de hoogste onderscheiding voor een spannend boek in Groot-Brittannië. De constante hoge kwaliteit van zijn werk is ook af te leiden uit de grote appreciatie die de collega-recensenten bij Crimezone uiten in hun beoordelingen van de boeken van zijn hand.

In Koudegolf – ondertussen al het vijfde boek in de reeks – komt, door het dalende waterpeil van een meer, een menselijk skelet bloot te liggen. Erlendur en zijn team worden erbij geroepen en kunnen alleen maar vaststellen dat het om een moord gaat. Vooraleer ze zich kunnen vastbijten in het verloop van de moord, moeten ze eerst proberen om de identiteit van het slachtoffer, dat al jaren onder water lag, vast te stellen. Het onderzoek leidt hen terug in de tijd naar het hoogtepunt van de koude oorlog, toen de communistische en de westerse wereld met getrokken messen tegenover elkaar stonden en beide partijen elkaars handelingen nauwlettend in de gaten hielden.

Laat ik maar met de deur in huis vallen en beginnen met het opvallenste gegeven aan dit boek. De auteur houdt er een eigenaardige manier op na om personages te introduceren: ofwel laat hij de naam van een personage vallen zonder veel details erover te verstrekken ofwel schrijft hij een hoofdstuk over een personage zonder dat zijn of haar naam vernoemd wordt. Deze manier van werken maakt het voor de lezer bij momenten wat moeilijk om een personage te plaatsen. Maar de ontbrekende informatie word gelukkig steevast verder in het verhaal verstrekt, zodat de verwarring maar van korte duur is.

Verder is de stijl van vertellen van typisch Schandinavische traagheid: sommige zaken worden lang uitgesponnen en keer op keer herhaald terwijl er telkens een stukje informatie aan toegevoegd wordt. En toch blijft alles zeer aangenaam om lezen. Met een bijna ongekend vlotheid moet de lezer meermaals vaststellen dat de tijd vergeten wordt terwijl de bladzijden met tientallen tegelijk lijken verslonden te worden.

De personages zijn – ook al trouw aan de stijl van het hoge Noorden – bijna allen getormenteerde, sombere figuren die, gebukt onder persoonlijk lijden , weinig reden tot blijdschap zien in hun bestaan. Een enkele uitzondering niet te na gesproken lijkt het wel of er in Noord-Europa geen geluk te vinden is. Maar anderzijds zijn deze door het leven getekende figuren zeer echte en geloofwaardige personages die de lezer niet onberoerd laten.

Dat de realiteit de fictie overtreft blijk nu ook weer uit de aanzet van Koudegolf, want wie bedenkt in gods naam - en wie gelooft er nu - dat een meer kan leeglopen...tot blijkt dat dit fenomeen effectief plaatsvond. Dit bizarre gegeven vormt de aanzet voor een groots plot dat meesterlijk wordt opgebouwd en met grootse zorg wordt gekneed tot een meeslepende thriller die een zeer geloofwaardige indruk achterlaat.

Arnaldur Indridason is het IJslandse antwoord op Henning Mankell en voor de fans van de Wallander boeken is deze reeks met Erlendur Sveinsson in de hoofdrol dan ook verplichte lectuur, want beide geboren vertellers halen hetzelfde verbluffend hoge niveau in hun boeken. Kortom: een aanrader.

Mijn score: 8/10

21-12-07

BOURNE Sam - Het laatste testament

Motivatie van de keuze:
Weer een pakketje van Crimezone ontvangen met dit boek erin dat zowel qua titel als cover onmiddellijk doet denken aan een typische reli-thriller. Maar vermits ik de auteur niet ken, zal ik het onbevangen over mij laten komen.

De achterflap:
April 2003, oorlog in Bagdad. Het oudheidkundig museum wordt geplunderd en een Iraakse jongen vindt een eeuwenoud kleitablet in een vergeten catacombe. Hij neemt het tablet mee en verdwijnt in de nacht...

Enkele jaren later, de vredesonderhandelingen tussen Israël en Palestina zijn bijna afgerond. Een man die een briefje aan de Israëlische premier probeert te geven wordt door een bewaker doodgeschoten, omdat het leek of hij een pistool wilde pakken.

Dit is het begin van een lange reeks moorden over en weer, die het voortbestaan van de vrede bedreigen. Maggie Costello; peace negotiator in ruste, wordt door Washington naar de brandhaard gestuurd om te proberen die te doven.

Maggie komt erachter dat de moorden niet zo lukraak zijn als ze lijken: he betreft archeologen en historici. Wat wisten deze slachtoffers? Wat stond er in het briefje? Wat heeft de kleitablet ermee te maken? En wat is het laatste onopgeloste raadsel in de bijbel?

Bespreking:
Sam Bourne is het pseudoniem waaronder de Britse dagblad- en radiojournalist Jonathan Freedland zijn spannende boeken op de markt brengt. Officieel heet het dat zijn hij deze schrijversnaam koos omdat zijn zoon geboren werd (Sam born) in het jaar dat zijn debuut, De rechtvaardigen, verscheen. Anderen stellen dat hij wou meeliften op het succes van Ludlums Jason Bourne boeken en films en Dan Browns werken. De klankkleur van beide namen ligt inderdaad wel zeer dicht bij elkaar.

En nu ligt zijn tweede boek, Het laatste testament, in de winkels. Hierin volgen we Maggie Costello, een toponderhandelaarster, of mediator, bij internationale conflicten die door een persoonlijke fout op non-actief gesteld werd en zich nu bereddert met het bemiddelen tussen scheidende echtgenoten. Als ze geheel onverwacht gevraagd wordt terug te keren naar haar oude job, twijfelt ze geen moment en begeeft ze zich naar Jeruzalem, waar ze ervoor moet zorgen dat Israëliërs en Palestijnen de laatste stap naar de ondertekening van een vredesakkoord zetten. Maar ze is nog maar net aangekomen als tijdens een manifestatie iemand wordt neergeschoten. De kettingreactie van vergelding zorgt voor een golf van geweld over de regio. Maggie verdiept zich in deze aanslagen en stelt vast dat de slachtoffers banden hadden met elkaar en een geheim bewaarden dat van cruciaal belang kan zijn voor het al dan niet slagen van haar opdracht.

Zowel titel als omslagontwerp schreeuwen uit dat dit een reli-thriller is. Maar door de perfecte locatie te kiezen voor zijn boek zorgt Bourne ervoor dat het veel meer is, dan het zoveelste verhaal in de lijn van De Da Vinci Code. Want Jeruzalem is het gebied bij uitstek waar twee culturen botsen en waar godsdienst en politiek onlosmakelijk met elkaar verweven zijn. Hierdoor kan er net zo goed het etiket van politieke thriller op het boek gekleefd worden.

En die combinatie van politiek en religie blijkt verrassend goed te werken want Het laatste testament is een fascinerende pageturner gebleken, die nog een extra dimensie krijgt doordat de lezer op sleeptouw genomen wordt voor een blik achter de schermen van de vredesbesprekingen die hij of zij alleen maar kent van in de krant of van op televisie. Als toemaatje gebruikt de auteur zijn werk ook nog om de illegale oudhedensmokkel van kunstwerken uit het naburige Irak aan de kaak te stellen.

De auteur maakt optimaal gebruik van zijn gekozen locatie, door Maggie, tijdens haar zoektocht, langs de belangrijkste godsdienstige – en dus ook toeristische – monumenten te sturen, waardoor de lezer een gevoel van herkenning krijgt.

Het plot zelf is niet meesterlijk, maar degelijk genoeg om de lezer te onderhouden en bij momenten op het verkeerde been te zetten. Natuurlijk komt de geloofwaardigheid van het verhaal soms aan een zijden draadje te hangen, maar het grootste minpunt is eigenlijk dat de lezer strekking van de, tot op het einde angstvallig verborgen gehouden, inhoud van het geheim al bijna kan raden.

Toch is Het laatste testament over het geheel genomen een absolute hoofvlieger. Het is er niet alleen in geslaagd mij inhoudelijk te verrassen, maar het is ook een van de meest complete boeken gebleken die ik de laatste tijd mocht lezen. Een aanrader voor de meerwaarde zoekende liefhebber van het spannende boek.

Mijn score: 9/10

10-09-07

ILES Greg - Ontluistering

igo

Motivatie van de keuze:
Toen een mederecencent van Crimezone aangaf dat hij er momenteel niet toe kwam om dit boek te lezen, heb ik aangeboden om het over te nemen. Dit omdat ik de auteur nog niet ken, en omdat zijn boeken over het algemeen genomen hoge waarderingen krijgen. Voor de 23^ste keer dit jaar waag ik mij aan een eerste kennismaking met een schrijver. Ik ben benieuwd.

De achterflap:
Natchez: een slaperig Southern stadje niet ver van New Orleans, vol zuidelijke tragedie, oud geld en geheimen. Penn Cage, de officier van justitie die schrijver is geworden, raakt er betrokken bij de problemen van zijn oude vriend Drew Elliot als die van de verkrachting van en de moord op een zwanger, zeventienjarig meisje beschuldigd wordt en Penns hulp als advocaat inroept.

Penn blijft rotsvast in Drews onschuld geloven, terwijl er in de loop van het onderozek steeds meer mensen vermoord worden naarmate er meer duistere zaken aan het licht komen. Penn wordt zelf ook doelwit, terwijl hij in een race tegen de klok de waarheid boven waten moet krijgen: Drew wordt aangeklaagd voor moord. En daar staat de doodstraf op...

Bespreking:
Ontluistering is het tiende boek van Greg Iles, en op zijn eerste twee boeken na, verschenen ze allen in een Nederlandse vertaling.. Het is het tweede boek met Penn Cage als hoofdpersonage. Het eerste, Het stille spel, verscheen zes jaar geleden.

Penn Cage is, na de dood van zijn vrouw, teruggekeerd naar zijn geboortestad Natchez, Mississippi, waar hij zijn tijd vult met het schrijven van boeken en het zeleten in de schoolraad van de locale middelbare school. Wanneer het bericht verspreid wordt dat een van de leerlingen dood en waarschijnlijk misbruikt is gevonden aan de rand van de stad, vraagt zijn goede vriend Drew Elliot Penn om zijn advocaat te worden. En terwijl alle sporen in de richting van Drew wijzen, blijft Penn geloven in zijn onschuld en hemel en aarde bewegen om zijn onschuld te bewijzen, want de openbare aanklager wil deze zaak zo snel mogelijk achter de rug hebben om de rust in het stadje te laten terugkeren. Of spelen er andere belangen?

Het eerste wat opvalt als men dit boek begint te lezen, is de degelijke, vlotte vertelstijl van de auteur. Een aangenaam lezende stijl waarin de achtergrondinformatie bij beetjes verwerkt wordt, zodat het nooit saai wordt en bijna constant blijft boeien.

De tweede indruk betreft de opbouw van het verhaal: beetje bij beetje wordt de nodige informatie vrijgegeven, en met elk brokje extra informatie, ziet het er telkens minder rooskleurig uit voor de hoofdpersonages, waarbij je als lezer telkens weer verbaasd en zelfs geschokt achter blijft. En toch verliest het verhaal nooit zijn geloofwaardigheid

Greg Iles tekent zijn personages met ongekend gemak tot levensechte figuren, hun kleine gebreken inbegrepen. En de locaties worden al met even grote zorg uitgetekend en gebruikt. De auteur kent de plaatsen van de feiten in dit boek als zijn broekzak, want hij resideert er al vanaf zijn jeugd. Dit blijkt ook uit de doeltreffendeheid waarmee hij de problemen van een zuidelijk provinciestadje tekent en typeert: de verloedering van de jeugd; het contrast en de vooroordelen tussen blank en zwart; het insijpelende druggebruik, ... Dit alles zorgt voor een ongelooflijk realischtische achtergrond en diepgang; die een stevige basis vormt om het verhaal op te bouwen.

En tot slot is er nog het plot dat briljant wordt opgebouwd: vanuit het simpele gegeven van de vonst van een dood meisjeslichaam wordt het, naar mate er meer feiten het daglicht zien, alsmaar groter en groter, en deint het uit tot een zwarte wolk die het einde van het stadje kan betekenen.

Dit boek verdient alle superlatieven die men maar kan bedenken want alle noodzakelijke ingrediënten zijn niet alleen aanwezig, ze worden door meesterkok Greg Iles perfect gedoseerd tot een kwalitatief hoogstandje dat ales heeft wat een boek moet hebben: pakkend, maatschappijkritisch, ongelooflijk goed verhaal, degelijke sfeerschepping, vlot leesbaar, vol spanning en actie, meeslepend verteld .... Kortom een meesterwerk van een harde thriller die, onbegrijpelijkerwijs, verstopt gaat achter een omslag die het vermoeden doet rijzen een literaire thriller in de hand te hebben, waardoor het jammer genoeg waarschijnlijk zijn doelpubliek voor een groot deel zal missen.

Na het dichtslaan van het boek bleef ik echter achter met slechts één onbeantwoorde vraag: hoe is het mogelijk dat ik deze auteur pas ontdek bij zijn tiende boek? Ik heb er geen verklaring voor, maar mijn verlanglijstje is bij deze weer wat langer geworden.

Mijn score: 10/10

EOB

21-08-07

FINDER Joseph - Paranoia

fjp

Motivatie van de keuze:
Dit is nogmaals een boek dat ik een hele tijd geleden kocht, afgaande op de hoge quoteringen bij Crimezone. En omdat ik de auteur nog niet ken, heb ik hem nu maar eens uit de stapel gehaald.

De achterflap:
Adam Cassidy is zesentwintig. Hij haat zijn saaie baan bij een computerbedrijf. Als hij het netwerk gebruikt om een vriend een plezier te doen, wordt hij beschuldigd van diefstal. Men geeft hem de keus tussen een strafblad of spioneren bij de concurrent, Trion systems.

Ze trainen hem en geven hem inside-informatie. En bij Trion is hij een ster. Opeens heeft hij talent, geld, een Porsche, een cool appartement en invloed op de directie. Hij ontmoet zijn droomvrouw. Zijn leven is perfect. Maar om dat zo te houden moet hij alles en iedereen verraden. En als hij daarmee wil ophouden, begint de echte nachtmerrie.

Bespreking:
Joseph Finder begon zijn schrijverscarriere met spionageverhalen. Maar met dit boek maakte hij in 2005 de overstap naar de bedrijfsthriller; een genre waarin hij nu nog altijd actief is.

In Paranoia volgen we Adam Cassidy, een jonge man die er een sport van maakt om op professioneel gebied er de kantjes van af te lopen: hij wil zoveel mogelijk geld verdienen met zo weinig mogelijk inzet. Als hij bij zijn werkgever, Wyatt Telecom, een afscheidsfeestje van een vriend organiseert op kosten van de firma, krijgt hij twee opties aangeboden: ofwel krijgt hij een resem aanklachten aan zijn broek gesmeerd, die gegarandeerd resulteren in een effectieve gevangenisstraf, ofwel aanvaardt hij de opdracht om bij de grootste concurrent van Wyatt Telecom, Trion Systems, te gaan spioneren. De keuze is snel gemaakt, en hij wordt klaargestoomd voor zijn nieuwe job. Eenmaal aan de slag bij Trion, gaat het hem uiterlijk voor de wind. Maar innerlijk heeft hij alle moeite om niet ten onder te gaan aan de paranoia die zo’n dubbelleven met zich meebrengt.

De zeer aangenaam lezende schrijfstijl is al vrij vroeg in het verhaal een eerste hint dat er een ervaren en kundig auteur aan het werk is geweest. En dat respect blijft groeien naar mate het verhaal vordert. De opgevoerde personages worden al naargelang de behoefte uitgebreid omkaderd, perfect getypeerd of met opzet gehuld in een wolk van geheimzinnigheid. Maar het worden zonder uitzondering zeer menselijke en geloofwaardige karakters. Ook de interactie tussen de personages en hun onderlinge conversaties zijn ook van hoog niveau.

De verhaallijn begint al met een zeer origineel gegeven, en de uitwerking ervan is vakwerk:Het hele scala van emoties passeren de revue, onderling zo afgewisseld dat een verhaal zonder enig probleem blijft boeien. Enig puntje van kritiek hier, is het gemak waarmee het hoofdpersonage erin slaagt om sleutels te bemachtigen en paswoorden te raden, maar dat kan de pret echt niet drukken.

Paranoia moet je gelezen hebben, want het is een hoogvlieger op alle fronten in het amper gekende subgenre van de bedrijfsthriller. Klasse.

Mijn score: 9/10

EOB

15-08-07

TWELVE HAWKS John - De reiziger

thjdr

Motivatie van de keuze:
Dit boek heb ik mij aangeschaft naar aanleiding van de zeer hoge kwoteringen op Crimezone.nl. Dat de covertekst “Een eeuwenoud conflict wordtuitgevochten in de schaduwen van onze moderne maatschappij” daarenboven ook mijn nieuwsgierigheid prikkelde was een extra redenen om tot deze aankoop over te gaan. Het was weer lang geleden, maar dit is er nog eens eentje uit de crème de la crime reeks: een boek dat de maximum score kreeg van de Crimezone recensenten.

De achterflap:
De 26-jarige Maya heeft afgezien van de meedogenloze verplichtingen tegenover haar vader en gekozen voor een normaal leven in Londen. Maar Maya stamt af van de Harlekijns – toegewijde strijders die hun leven willen geven om de Reizigers te beschermen, een selecte groep die in staat is verlichting te brengen.
De broers Gabriel en Michael Corrigan wonen in Los Angeles. Al hun hele leven worden ze achtervolgd door geruchten dat hun vader een Reiziger was, één van de profeten die verandering in de wereld willen bewerkstelligen.
Als Maya hoort dat de broers in gevaar verkeren, stort ze zich opnieuw in het kille en eenzame bestaan van de Harlekijns. Ze gaat de confrontatie aan met gewetenloze huurlingen die al generaties lang jacht maken op de Reizigers. Er ontstaat een gigantische machtsstrijd die een diep verborgen geheim zal onthullen.

Bespreking:
Maya is een jonge vrouw, die ondanks haar afkomst probeert een normaal leven te leiden. Maar als haar vader vermoord wordt, kan ze haar verleden niet langer verloochenen en zet ze de taak van haar vader verder. Ze wordt een Harlekijn, beschermster van de Reizigers. Dat zijn mannen die de huidige machthebbers, de Tabula of Broeders genaamd, proberen te dwarsbomen. Zo maakt ze kennis met de broers Gabriel en Michael Corrigan, die beide potentiële Reizigers zijn, en begint ze aan de bijna bovenmenselijke taak hen uit de handen van de Tabula te houden.

Deze korte inhoud doet meteen vermoeden dat dit geen doorsnee spannend boek is. En als je het curriculum vitae van de vertaalster erop naleest worden de banden met het fansasy gerne alsmaar duidelijker. Het is een samenkomen van de Samoerai, the Matrix en een vleugje toekomsttechnologie à la Michael Crichton. Maar ontdaan van alle franjes blijft er enkel een zoveelste variatie over op het thema van het kleine groepje opstandelingen dat de strijd aangaat met het gevestigde gezag. Maar dat staat dan weer garant voor een verhaal vol actie. Deze tweeslachtigheid is een is zowel een zegen als een vloek. Enerzijds zorgt het voor veel afwisseling in het verhaal maar anderzijds weerhoudt het de lezer ervan zich te kunnen inleven in het boek.

De Reiziger is het eerste deel van de trilogie “Het vierde Rijk” en vertelt dus per definitie maar een deel van het verhaal: de kennismaking met de hoofdpersonages, de sfeerzetting en de potentiële reizigers die zich bewust worden van hun gave. De echte krachtmeting tussen goed en kwaad komt pas in de volgende delen aan bod. Alhoewel dit werk als losstaand boek te lezen is, zorgt de wetenschap dat er meer volgt voor een gevoel van onvolledigheid.

Waarschijnlijk zullen de fanatieke thrillerfanaten dit boek niet fel kunnen smaken, maar lezers met een bredere smaak zullen genieten van dit buitenbeentje in de hedendaagse spannende lectuur, want John Twelve Hawks creeert een maatschappij die, op een paar details na, amper verschilt van de onze. Het gevoel dat onze samenleving er binnen een aantal jaren zo zou kunnen uitzien, geeft een extra dimensie aan het geheel. Tegen deze achtergrond schildert de auteur geloofwaardige personages die elk vechten met hun dagelijkse beslommeringen, terwijl ze al hun energie moet gebruiken om proberen te overleven in een – voor hen – vijandige omgeving.

Een al even groot buitenbeentje als het boek, is de auteur zelf: John Twelve Hawks is een pseudoniem van een, tot nu toe nog altijd, onbekende eigenaar. Op internet circuleren al verscheidene namen variërend van Pulitzerprijswinnaars, over Dan Brown tot zelfs Stephen Hawking toe.

Samengevat is De reiziger een goed spannend boek met een identiteitscrisis dat de lezers van het spannende boek in twee kampen zal verdelen: de liefhebbers, en zij die er niets aan vinden. En ik zit tussen die twee groepen in.

Mijn score: 7/10

EOB

24-05-07

DEAVER Jeffery - De koude maan

Motivatie van de keuze:
Een nieuwe van Deaver is altijd iets om naar uit te kijken. Zeker nu, omdat hij iets goed te maken heeft, want zijn vorig boek haalde, volgens mij, niet het niveau dat van de schrijver verwacht mag worden. Dit werk is daarom een soort van herexamen geworden.

De achterflap:
Het is een waterkoude nacht in New York. Terwijl hoog aan de zwarte hemel de volle maan als enige getuige aanwezig is, doet detective Baker van de NYPD een bizarre ontdekking. Op een pier in de haven vindt hij naast duidelijke bloedsporen een oude tikkende klok en een gedicht, ondertekend door de klokkenmaker. Van een lijk ontbreekt ieder spoor. Maar wanneer de politie een tweede bijna identieke plaats delict ontdekt – dit keer met lijk – denkt Baker met een seriemoordenaar van doen te hebben. Hij roept de hulp in van de forensisch experts Lincoln Rhyme en Amelia Sachs.

Terwijl Amelia Sachs geheel in beslag wordt genomen door haar onderzoek naar corrupte collega’s, wordt Rhyme bijgestaan door Kathryn Dance, een succesvolle gedragswetenschapper. Met haar bijzondere verhoortechnieken breekt Kathryn de zaak al snel open. Maar gaat het niet allemaal te snel?

Sachs’ gevaarlijke zaak zorgt niet alleen voor grote spanningen in de politiegelederen, maar zet ook haar relatie met Rhyme flink onder druk. Zeker wanneer ze iets ontdekt dat haar midden in het hart raakt...

Bespreking:
In De koude maan, het zevende deel in de reeks met Lincoln Rhyme en Amelia Sachs, wordt deze twee forensische experts gevraagd om hun licht te laten schijnen op twee locaties waar een oude klok en een gedicht gevonden werden. Het signatuur van de moordenaar die zich De Klokkenmaker noemt.
Maar eigenlijk past dit niet helemaal in de planning van Amelia, die zelf een onderzoek leidt naar de verdachte omstandigheden van de zelfmoord van een zakenman. Hierdoor krijgt, Ron Pulaski, het jongste lid van het team, de kans om zijn waarde als forensisch onderzoeker te bewijzen. Ook wordt bij het ondervragen van de getuigen de hulp ingeroepen van ondervragingsdeskundige Kathryn Dance, die geportretteerd wordt als een menselijke leugendetector.

Deavers schrijfstijl, met zijn perfecte doseringen van verhaallijnen, beschrijvingen en achtergrondinfo resulteert in een magistraal werk met het ideale verhouding tussen diepgang leessnelheid, wat voor de lezer zeer aangenaam is.

Ook de plot heeft alle kenmerken van de meester: degelijk, geheimzinnig en met de nodige wendingen die verrassen als donderslagen bij heldere hemel. Alleen is het jammer weer te moeten vaststellen dat sommige van die wendingen te radicaal zijn, wat weegt op de geloofwaardigheid. Origineel deze keer is het subplot, waarin het onderzoek van Amelia Sachs behandeld wordt, waardoor de samenwerking met de aan het bed gekluisterde Lincoln Rhyme deze keer wat minder vlot verloopt als we onderhand gewoon waren.

Ook zijn de personages weer zeer realistisch neergezet. Deze keer ligt het zwaartepunt op de afkomst en achtergrond van Amelia Sachs. Maar ook wordt het personage van nieuwkomer Kathryn Dance professioneel ingekleurd, zodat ze een aimabel personage van vlees en bloed wordt met veel perspectief. .Het zou me dan ook niet verbazen als we van haar nog niet alles gezien hebben en dat de auteur haar weer laat opdraven in een volgend boek..

Jeffery Deaver is er weer in geslaagd een boek te schrijven dat alle elementen bevat die in een goede thriller moet moeten aanwezig zijn. Een gezien de vele verwijzingen naar zijn vorig meesterwerk Tot op het bot, lijkt de schrijver zelf ook te beseffen dat hij een juweeltje heeft afgeleverd. Meer nog, met dit werk benadert hij de perfectie. Enkel de ongeloofwaardigheid van sommige van de plotwendingen in de tweede helft van het boek houden de maximumscore van het bord. Maar De koude maan is veruit het beste wat ik – tot hiertoe – dit jaar mocht lezen.

Mijn score: 9/10

09-03-07

GRUBER Michael - Nachtrituelen

Motivatie van de keuze:
Naast het lijstje van de “prijsbeesten” ben ik begonnen aan een ander lijstje van boeken die ik wil lezen: alle boeken die door een Crimezone-recensent beloond werden met een maximale score. Dit lijstje zou moeten resulteren in het beste wat er op het gebied van spannende boeken te vinden is op de Nederlandstalige markt oftewel de “crème de la crime”. Natuurlijk las ik er voordien al een aantal, maar met dit boek wordt het officiële startschot gegeven voor de afwerking van dit lijstje.

De achterflap:
Jane Doe was een veelbelovend antropologe en een expert op het gebied van sjamanisme. Nu is ze nog slechts een schaduw. Na haar geveinsde zelfmoord neemt ze een andere identiteit aan en leeft ze samen met een klein meisje dat ze moet beschermen in Miami. Iedereen denkt dat ze dood is... of dat hoopt ze tenminste.

Dan begint het moorden. Een reeks rituele afslachtingen schrikt heel Miami op. Jimmy Paz, de Cubaans-Amerikaanse rechercheur die de zaak onderzoekt, tast volkomen in het duister. Er zijn getuigen, maar deze kunnen zich bijna niets herinneren, alsof hun geheugen is gewist, alsof er een vloek op hen rust.

Maar er zijn aanwijzingen die Paz regelrecht naar de gevluchte Jane Doe leiden, en dwingen haar in te zien dat de duisternis die ze probeerde te ontvluchten haar genadeloos achtervolgt. Als zij en Paz besluiten hun krachten te bundelen, komen ze terecht in een catastrofaal gevecht tussen goed en kwaad. Een gevecht dat voor de westerse geest nauwelijks te bevatten is.

Bespreking:
Dolores Tuoey leeft een onopvallend leven in Miami. Maar ze draagt een verleden met zich mee: voor haar geënsceneerde zelfmoord was ze Jane Doe, een antropologe die onder andere veldwerk deed in hartje Afrika. Als in Miami een hoogzwangere vrouw vermoord wordt, weet ze dat haar verleden haar gevonden heeft. Tegelijk staat Jimmy Cruz, de rechercheur die belast is met de moord, voor een raadsel. De weinige sporen op de plaats van de misdaad verwijzen naar Afrikaanse magie. Maar hoe kan je dit gebruiken als bewijslast, want geen normaal mens gelooft hier nog in. Maar als Jimmy bij Dolores op de stoep staat, besluiten ze dat er maar een mogelijke oplossing is: magie bevechten met magie.

Nachtrituelen begint zeer intrigerend, door een constante afwisseling van het heden en het verleden. Maar als de schrijver het imponeren met zijn kennis over Afrikaanse hekserij en waarzeggerij laat primeren op het verhaal, voert verwarring al snel de bovenhand. De grote hoeveelheid Latijnse plantennamen, chemische stoffen en vooral Afrikaanse woorden waarmee het verhaal doorspekt is, komen de leesbaarheid absoluut niet ten goede. Het was echt zwoegen om door de eerste pakweg honderdzeventig bladzijden te komen. Daarna ontwikkelt er zich eindelijk iets dat op een spannend verhaal lijkt en gaat het lezen wat vlotter, maar helaas is het kwaad dan al geschied, want het leesplezier is ondertussen al gedaald tot ver onder het nulpunt.

Ook de geloofwaardigheid scheert geen hoge toppen want het bovennatuurlijke speelt een hoofdrol: geesten, heksen, tovenaars, waarzeggers, mensen die zich onzichtbaar kunnen maken, zombies, enz. worden veelvuldig opgevoerd in deze, als literaire thriller bestempelde, eersteling van Michael Gruber.

Misschien dat de liefhebbers van het subgenre er meer plezier aan beleven, en dit boek echt naar waarde weten te schatten, maar ik kon er mij totaal niet in vinden: een afknapper dus.

Mijn score: 3/10

19-02-07

MCDERMID Val - De Terechtstelling

Motivatie van de keuze:
Dit boek ligt al anderhalf jaar klaar om in te beginnen, maar telkens gaf ik voorrang aan andere boeken die ik op dat moment liever dacht te lezen. Maar nu is het moment aangebroken voor mijn eerste kennismaking met het werk van deze schrijfster, die al heel wat jaren meedraait in het vak, en die al een mooi palmares aan prijzen bij elkaar sprokkelde.

De achterflap:
Op een ijskoude dag in december 1963 verdwijnt de dertienjarige Alison Carter uit het geïsoleerde gehucht Scardale in Derbyshire, een in zichzelf gekeerde gemeenschap waar door iedereen de buitenwereld gewantrouwd wordt. Van het meisje ontbreekt ieder spoor. Voor de jonge inspecteur George Bennett zal dit meteen zijn moeilijkste en aangrijpendste zaak worden. Een moord zonder lijk, een onderzoek met vele impasses en met een uitkomst die hem niet meer zal loslaten...

Bespreking:
In 1963 kreeg de jonge politie-inspecteur George Bennett, zijn eerste grote zaak toegewezen als de aangifte van de verdwijning van de 13-jarige Alison Carter op zijn bureau belandde. Een moeizaam, langlopend onderzoek werd uiteindelijk succesvol afgesloten met de veroordeling van een dader.Van Alison werd er echter geen spoor meer gevonden.
Nu, 35 jaar later, heeft journaliste Catherine Heathcote, met toestemming van de inmiddels gepensioneerde George Bennett, het idee opgevat het onderzoek in boekvorm te gieten. En tijdens het dubbelchecken van de laatste details komen er nieuwe feiten aan het licht...

Het eerste, en tevens grootste, deel van De Terechtstelling laat ons de eerste versie van Catherine’s manuscript lezen. Hierin wordt het verloop van zowel het onderzoek als het proces van de zaak Alison Carter zeer gedetailleerd weergegeven.
Daarna volgt het verloop van het onderzoek dat Catherine zelf uitvoerde, zowel voor, na, als tijdens het schrijven van de eerste versie van haar boek.
De verhouding tussen deze delen is het grootste minpunt van het boek: het eerste deel dat zeer lang, eigenlijk te lang, uitgesponnen wordt door uitgebreide beschrijvingen en veelvuldige herhalingen, terwijl het tweede deel de laatste ontwikkelingen vrij snel op de lezer laat afkomen, in een poging deze te overdonderen. Een beetje meer balans tussen de twee delen had misschien een evenwichtiger geheel als resultaat gehad.

Val McDermid heeft een aangenaam lezende schrijfstijl, die jammer genoeg niet volledig tot uiting komt in de pocketversie, waarin gebruik gemaakt wordt van een extreem klein lettertype en een minimum aan vrije ruimte tussen de regels. Ook de plot mag er wezen, want ondanks het grote aantal personages dat opgevoerd word, worden aan het eind van het verhaal worden alle losse eindjes netjes weggewerkt. Om het verhaal mooi rond te krijgen speelt de toevalsfactor wel een ietwat grote rol, zodat de hoge geloofwaardigheidfactor, even een deukje oploopt.

Maar laat deze kleine minpunten absoluut de pret niet bederven, want De terechtstelling is een goede thriller gebleken die een zeer originele “boek-in-het-boek”-opzet combineert met een goed uitgewerkte verhaallijn en een apotheose die, ondanks ze deels verwacht werd, er toch in slaagt te verbazen.

Mijn score: 7/10

19-01-07

GERRITSEN Tess - De chirurg

Motivatie van de keuze:
Het is al te lang geleden dat ik nog eens een boek van haar las. En vermits het nog even wachten is op haar nieuwste, heb ik nog maar eens een oudje uit de kast gehaald.

De achterflap:
’s Nachts dringt hij hun huizen binnen. Hij sluipt door slaapkamers waar vrouwen zich nog onbewust zijn van de verschrikkingen die ze spoedig zullen doorstaan. De precisie waarmee de moordenaar t ewerk gaat duidt erop dat hij een gestoorde man is. De kranten geven hem al gauw de onheilspellende bijnaam ‘De Chirurg’.
De enige aanwijzing waar de politie over beschikt is een andere chirurg, het slachtoffer van een bijna identieke misdaad. Twee jaar geleden vocht dokter Catherine Cordell terug en slaagde ze erin haar aanrander neer te schieten. Nu verbergt ze haar angst achter een koel en elegant uiterlijk en haar welverdiende reputatie.
Catherines zorgvuldig in stand gehouden façade stort ineen als deze nieuwe moordenaar de details van haar beproeving blijkt te kennen. Met elke moord daagt hij haar uit, komt hij dichterbij. Haar enige troost is Thomas Moore, de rechercheur die de zaak onderzoekt. Maar zelfs hij kan Catherine niet beschermen tegen een briljante jager die inspeelt op de geheime angsten van vrouwen – en daarvan geniet...

Bespreking:
In Boston wordt het levenloze, verminkte lichaam van een vrouw ontdekt. De modus operandi vertoont veel gelijkenis met het werk van een andere moordenaar, die twee jaar geleden door Catherine Cordell, een slachtoffer dat kon ontsnappen, werd doodgeschoten. Terwijl de politie de jacht op de dader opent, blijkt al snel dat Catherine weer hoog op de lijst van een potentiële slachtoffers staat, meer zelfs, de moordenaar speelt morbide machtsspelletjes met haar, om haar moeizaam opgebouwde vertrouwen te ondermijnen. Gebruikmakend van de weinige sporen die op de plaatsen van de misdaad gevonden werden, stellen rechercheurs Thomas Moore en Jane Rizolli alles in het werk om de dader, die door de pers de Chirurg gedoopt werd, te identificeren en in te rekenen vooraleer hij nog een slachtoffer kan maken.

In dit boek maken we voor het eerst kennis met het, tot op heden in alle later verschenen boeken terugkerende, personage van Jane Rizolli. Rizolli wordt prachtig neergezet als een agente die achter een pose van arrogantie, erg lijdt omdat ze niet aanvaard wordt door de mannen waarmee ze moet werken. Deze tweeledigheid van personages is zeer typerend voor dit boek, want ook haar partner, Cordell en de dader verbergen, om verschillende redenen, voor de buitenwereld hun echte gevoelens achter een masker van zelfzekerheid.

En een verhaal vertellen kan Tess Gerrtisen ook als de beste, want haar vlotte, aangenaam lezende schrijfstijl, doorspekt met juist gedoseerde hoeveelheden medische informatie, zorgen voor een paar aangename uren leesplezier.

Met De Chirurg lag Gerritsen, samen met collega schrijfsters Mo Hayder en Karin Slaughter,een aantal jaren geleden aan de basis van het nu nog altijd zeer populaire subgenre waarin de, meestal vrouwelijke, slachtoffers een zeer gruwelijke dood sterven. Liefhebbers van het werk van Craig Russell, Cody Macfadyen en Simon Beckett zullen dit boek met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid ook kunnen appreciëren.

Mijn score: 8/10

26-12-06

RUSSELL Craig - Broeder Grimm

Motivatie van de keuze:
Na de aangename kennismaking met het debuut van deze auteur, wou ik absoluut ook zijn tweede boek lezen. En zo geschiede..

De achterflap:
Hamburg wordt opgeschrikt door een moordenaar die de sprookjes van de gebroeders Grimm op een wel heel lugubere manier interpreteert.
Op verschillende plaatsen in de stad worden lijken gevonden, waarbij de plaats delict een scène is uit een sprookje en de slachtoffers teksten uit of verwijzingen naar het sprookje in hun handen hebben.
Tegelijkertijd ontstaat in de literaire pers de nodige beroering. Een jonge Duitse schrijver heeft een roman gepubliceerd in de vorm van een dagboek van de gebroeders Grimm. Hij suggereert daarin dat een van de broeders een kindermoordenaar was. Na de derde ‘sprookjesmoord’ stort ook de sensatiepers zich op de moorden van Broeder Grimm, zoals de moordenaar intussen wordt genoemd.
Terwijl hoofdinspecteur Fabel en zijn mensen naarstig op zoek gaan naar aanknopingspunten, worden ze langzaam meegezogen in de geheimzinnige wereld van legenden en volksverhalen, die echter geenszins een sprookjesachtig einde kennen...

Bespreking:
Broeder Grimm neemt de draad negen maanden na het einde van het vorig boek, Adelaarsbloed, op. Het Hamburgse rechercheteam, onder leiding van hoofdinspecteur Jan Fabel, likt nog steeds de wonden die aan het eind het vorige onderzoek toegebracht werden wanneer er aan de oever van de Elbe het levenloze lichaam van een tienermeisje wordt aangetroffen. Al snel blijkt dat het niet bij één slachtoffer blijft, en op al de lichamen worden aanwijzingen gevonden die verwijzen naar de sprookjes die de gebroeders Grimm bijna tweehonderd jaar geleden verzamelden. Ondertussen ontstaat er in de Duitse pers beroering om het boek Die Märchenstrasse van Gerhard Weiss. In dit fictieve reisdagboek van broeders Grimm, wordt Jacob afgeschilderd als een moordenaar die al de verhalen die hij en zijn broer verzamelen uitbeeldt in een moordscène. Fabel gelooft niet in een toeval en in de hoop de oplossing voor de moorden te vinden, verdiept hij zich in het werk. Ondertussen gaat de moordenaar steeds driester te werk...

Vermits Broeder Grimm chronologische aansluit op het vorige boek en ook veel verwijzingen ernaar bevat, is het aan te raden om Adelaarsbloed gelezen te hebben vooraleer aan dit werk te beginnen. En als je zover bent wacht je een briljant uitgewerkte thriller met de sprookjes van Grimm in een schitterende hoofdrol. Russell heeft fantastisch werk geleverd met het uitwerken van de magistraal opgezette plot.

Jammer genoeg zijn er ook een aantal minder sterke punten aan deze roman: Om te beginnen de schrijfstijl. Deze is niet geëvolueerd sinds het vorig boek en blijft vrij moeilijk om lezen, waardoor het de lezer quasi onmogelijk gemaakt wordt om in het verhaal gezogen te worden. Er is zo veel concentratie nodig om te lezen dat lezer en verhaal nooit samensmelten tot één geheel. Het is evenwel best mogelijk dat dit aan de vertaling te wijten is.

Ook is het spijtig vast te stellen dat gemakkelijk verifieerbare feiten niet geheel nauwkeurig weergegeven worden. Hierdoor wordt er geknabbeld aan de geloofwaardigheid van het geheel. Als voorbeeld zal ik meegeven dat zogenaamde XYY-mannen in het boek voorgesteld worden als enorm grote personen, terwijl ze in werkelijkheid gemiddeld – amper - zeven centimeter groter zijn dan de gewone XY- mannen.

Maar al bij al is dit een goede thriller en een waardige opvolger van Adelaarsbloed. Verhaal-technisch is Craig Russell enorm geëvolueerd en laat hij bij momenten flitsen van briljant schrijverschap zien. Een top auteur in wording.

Mijn score: 8/10

06-12-06

DEN TEX Charles - De macht van meneer Miller

Motivatie van de keuze:
Dit is weer een prijswinnaar, die ook op Crimezone fel bejubeld wordt. Dit boek werd in 2006 bekroond met de Gouden Strop oftewel de beste origineel Nederlandstalige misdaadroman van het jaar. Het is tevens mijn eerste kennismaking met deze noorderbuur.

De achterflap:
Een man, ten onrechte verdacht van moord, moet zijn onschuld bewijzen. Bij elke poging blijkt zijn tegenstander sterker dan hij had gedacht...

Bespreking:
Michael Bellicher werkt als communicatieadviseur voor een internationale firma. Zorgeloos leeft hij dag in dag uit voor zijn werk, waarin hij bijzonder succesvol is. Tot hij zich op een nacht op het verkeerde tijdstip op de verkeerde plaats bevindt, en in de gangen van het kantoorgebouw van zijn verkgever een lijk vindt, en getuige is van de vakkundige opruiming ervan. Voor hij het goed en wel beseft wordt de moord hem in de schoenen geschoven, want hij is, officiëel, de enige andere aanwezige het het gebouw. Dan begint voor Michael de vlucht om te overleven en tegelijkertijd moet hij proberen zijn onschuld te bewijzen. Maar zijn tegenstanders zitten hem, bij elke actie die hij onderneemt, op de hielen.

Dit boek, met bij mijn weten de korst eflaptekst ooit, begint een beetje moeizaam met een paar korte onsamenhangende hoofdstukken die niet erg vlot weglezen, maar evolueert langzaam maar zeker naar een spannende technologie-thriller die de lezer tegen gigabit-snelheid meeneemt in het verhaal. Geregeld doet het verloop van het verhaal denken aan de The fugitive en ook vallen de veelvuldige gelijkenissen op met Enemy of the state. Beide zijn trouwens erg geslaagde films.
Tussen al de actie door stelt de auteur ook nog het gebrek aan verdraagzaamheid, en de beïnvloedbaarheid en de kortzichtigheid van regerende machten aan de kaak.

Vertrekkend van het veelvuldig gebruikte “één tegen allen” gegeven, weet de schrijver, door een originele uitwerking van dat gegeven en een goed doordachte verhaallijn, een sterke thriller af te leveren. En dan is het jammer dat er in het begin van het verhaal een paar puntjes verloren gingen.

Mijn score: 8/10

09-11-06

RUSSELL Craig - Adelaarsbloed

Motivatie van de keuze:
Dit boek heb ik voor een prikje op de kop kunnen tikken. Dat is de ideale manier om kennis te maken met het werk van deze schrijver, die ik enkel van naam kende. Buiten de prijs sprak de geheimzinnige cover mij ook erg aan.

De achterflap:
Het e-mail-bericht was gericht aan inspecteur Fabel.
’Tijd is een vreemd begrip, vindt u niet? Ik schrijf dit en u leest dit en we delen hetzelfde moment. Toch, als ik dit schrijf, hoofdinspecteur, slaapt u en leeft mijn volgende slachtoffer nog, en als u dit leest, is ze allang dood. Zo duurt onze dans voort.’

Bij het eerste slachtoffer waren de longen eruit gerukt. Wanneer dezelfde gruwelijke, rituele methode ook gebruikt wordt bij de tweede moord, is het duidelijk dat er een seriemoordenaar aan het werk is. Maar er is geen enkel direct en overtuigend bewijs dat de twee moordzaken met elkaar verbindt. Behalve het uitdagende e-mailtje aan hoofdinspecteur Jan Fabel.

Fabel doet wanhopige pogingen om de zaak op te lossen voordat er meer slachtoffers vallen. Maar hij ontdekt tijdens het onderzoek meer tegenstrijdigheden dan verbanden, en hoe dieper hij graaft, hoe meer vragen hij oproept.
Hoe kan hij een moordenaar stoppen die geen enkel spoor achterlaat, wiens slachtoffers bijna opzettelijk willekeurig lijken te zijn en wiens motieven teruggrijpen naar de diepste en donkerste kanten van de menselijke ziel?

Bespreking:
Een seriemoordenaar heeft de Hamburgse politie in zijn ban. Na elke moord, waarbij hij zijn slachtoffers gruwelijk verminkt, stuurt de dader een cryptisch mailtje naar hoofdinspecteur van de politie Jan Fabel. Al snel wordt de aard van de verminking herkend als een vorm van offeren, die oorspronkelijk afkomstig is van de Noormannen.
Naarmate Fabel en zijn team vorderen met hun onderzoek, komen er als maar meer feiten, die het daglicht niet kunnen verdragen, aan de oppervlakte. Maar sporen die naar de moordenaar zelf moeten leiden lijken onvindbaar.

Het is bijna niet te geloven dat dit een debuut is, want het geheel straalt zeer veel maturiteit uit. Het verhaal is intelligent opgebouwd waardoor de lezer geïntrigeerd blijft, en dat is nodig, want echt vlot lezen deed het boek niet. Maar deze volwassen, degelijke, bij momenten zelfs trage vertelstijl, zorgt ervoor dat het verhaal goed tot zijn recht komt. Het is zeker geen tussendoortje.

Het hoofdpersonage is een zeer geloofwaardig en sympathiek karakter, die een beetje aan Baantjers De Cock doet denken, al is zijn achtergrond, als gescheiden vader van een dochter, toch wel cliché te noemen. Ook de andere personages zijn geloofwaardig, maar sommigen van hen mochten iets dieper uitgewerkt zijn.

En dan is er nog het perfecte gebruik van de locaties: je voelt de liefde van de auteur voor de stad op bijna elke bladzijde. In dit boek is de locatie zelf ook een personage, en de auteur gaat zelf nog verder door zijn dankbetuiging te beëindigen met de zin: “En natuurlijk, als dit boek een held heeft, is dat niet een persoon maar een stad ... Hamburg!”

Mijn score: 9/10

EOB

07-10-06

DE BRUYN Patrick - Verminkt

Motivatie van de keuze:
Na mijn eerste zeer positieve kennismaking met deze auteur, kon ik niet vlug genoeg een ander van zijn boeken in mijn handen hebben. En dat moment is nu aangebroken.

De achterflap:
Onderweg naar huis klungelt Peter Bressing met zijn GSM en hindert daarbij een terreinwagen met twee jonge heethoofden. De volgende kilometers lijkt het alsof die twee hem uit wraak van de weg willen rijden. Peter Bressing kan nipt ontsnappen en komt er met de schrik van af.
Of lijkt het alleen maar zo?

Thuis halen zijn onschuldige plagerijtjes met zijn vrouw Suzanne en dochter Laura weer de bovenhand. Maar voor het filmavondje met zijn gezin wil hij nog van de vervelende maaibeurt af en rijdt de grasmaaier in de tuin. De garagedeur blijft openstaan. En dan gebeurt het onvoorstelbare. Een overval met gijzeling. Een verschrikkelijke nachtmerrie. En er is niets dat Peter Bressing kan doen om Suzanne of Laura te helpen.
Of toch?

Peter Bressing zoekt met alle geweld de belangstelling op van de pers. Maar zo sleurt hij zijn gezin mee in een spiraal van waanzin.

Bespreking:.
Dit op zichzelf staand boek ligt volledig in de lijn van Verdoemd, het andere boek dat ik al van deze schrijver mocht lezen: een tragische gebeurtenis zet het leven van een gezin in de Brusselse rand op zijn kop, en in de nasleep ervan overkomt de hoofdpersoon meer dan hem lief is.
In dit boek maken we kennis met Peter Bressing, een ex-Sabenien, die tot zijn grote frustratie er niet in slaagt om ander werk te vinden, zijn vrouw Suzanne, een hardwerkende ambtenaar bij Volksgezondheid en hun zestienjarige dochter Laura.
Nadat ze slachtoffer werden van een homejacking legt Peter direct een verband met een geval van verkeersagressie waarvan hij eerder die dag, zonder erg, slachtoffer werd. Ook is hij bijzonder ontevreden over de manier waarop de politie het onderzoek voert. Hij besluit dat het moment gekomen is om de wereld te laten weten wat hem en zijn gezin overkomen, en laat zonder over eventuele gevolgen te denken, en tot groot ongenoegen van de politie, geen pad omberoerd om het gebeurde in de actualiteit te houden.

Het verzorgde, vrij geloofwaardige plot, de vlotte Vlaamse schrijfstijl, en de herkenbaarheid maken het boek weer een plezier om lezen en ook bevat het verhaal heel wat kritiek op de maatschappij en de Brusselse Vlaamse rand . Zo krijgt de problematiek van de eentalig Franse medische urgentie groepen, de politiek en de media serieuze vegen uit de pan, maar dit alles zo door het verhaal geweven dat het absoluut niet stoort.

Wat me echter wel een beetje stoorde was het regelmatige gebruik van de “deus ex machina”-techniek om de lezer op de hoogte te brengen van soms toch wel vitale informatie. Deze info wordt in een ander lettertype en in een verslaggeversstijl in het boek ingepast, en tast, vooral op het einde, het homogene van het verhaal aan.

Kortom een degelijk boek van een van de betere Vlaamse schrijvers van het moment.

Mijn score: 7/10

01-09-06

SLAUGHTER Karin - Een lichte koude huivering

Motivatie van de keuze:
Karin Slaughter is een van die auteurs waarvan ik alles probeer te lezen (zolang het niveau van hun verhalen aanvaardbaar blijft, natuurlijk) Na de eerste twee boeken in omgekeerde volgorde gelezen te hebben, lees ik de rest van de reeks natuurlijk in chronologische volgorde. Dus is het nu de beurt aan het derde deel in de Sara Linton, Lena Adams en Jeffrey Tolliver reeks

De achterflap:
Op de campus van een universiteit vinden enkele studenten onder mysterieuze omstandigheden de dood. Terwijl kinderarts en lijkschouwer Sara Linton het eerste lichaam onderzoekt, wordt haar zus Tessa door een onbekende aangevallen. Sara’s ex-man Jeffrey Tolliver leidt het onderzoek, en dat brengt de nodige spanningen tussen hen teweeg. Oud-rechercheur Lena Adams verricht haar eigen speurwerk en begeeft zich daarbij op gevaarlijk terrein.

Bespreking:
Grant County wordt opgeschrikt als het levenloze lichaam van een student gevonden wordt op het grondgebied van de plaatselijke hogeschool. Als de sheriff Jeffrey Tolliver en de lijkschouwer Sara Linton de locatie van deze – waarschijnlijke - zelfmoord aan het onderzoeken zijn, wordt in de buurt de hoogzwangere zus van Sara, Tessa, aangerand en voor dood achtergelaten. Hierdoor begint de politie te twijfelen aan de zelfmoordtheorie van de student. Terwijl het onderzoek loopt plegen nog een paar studenten zelfmoord, en dat maakt dat Jeffrey en zijn ploeg het zeer moeilijk hebben om verbanden te leggen, als ze al bestaan.

De grootste schok is echter dat Lena Adams, de beschermelinge van Jeffrey ontslag genomen heeft bij de politie, en dat ze nu deel uitmaakt van de bewakers van de campus. Door deze wending heeft de schrijfster er voor gezorgd dat ze zich eens kan uitleven met betrekking tot de donkere kant van dat personage. Bij momenten is het zelfs een beetje té, maar het zorgt voor een welkom tegengewicht bij de familiale zorgen en romantische perikelen van de andere personages. De karakters van deze personages worden ook verder uitgediept , en vaste gimmicks, zoals de knipperlichtrelatieperikelen tussen Jeffrey en Sara, komen ook weer terug aan bod.

Alhoewel dit het derde boek is in de reeks, wordt er voornamelijk teruggegrepen naar de gebeurtenissen uit het eerste deel, maar ik denk dat het ook als een op zichzelf staand boek best te lezen is.

Slaughter slaagt erin om de spanning gedurende vrijwel het ganse boek hoog te houden. En komt te goede aan de aantrekkingskracht van het boek: het is zeer moeilijk dit boek weg te leggen, met als gevolg dat ik enkele te korte nachten achter de rug heb. Tel daar nog bij op dat het weer zeer vlot geschreven is en het resultaat is een zeer spannende pageturner. Ik vond het met voorsprong de beste van de reeks (tot nu toe)

Mijn score: 9/10

19-07-06

SLAUGHTER Karin - Nachtschade

Motivatie van de keuze: Na Zoenoffer, mijn kennismaking met deze schrijfster, een half jaar geleden, is het eigenijk dringend tijd nog eens een werk van haar te lezen. En vermits Zoenoffer het tweede boek van haar hand was, is mijn keuze snel gemaakt: eerst de voorloper lezen, en later de rest. De achterflap:In het slaapstadje Grant County ontstaat grote deining als een jong lerares wordt verkracht en vermoord. De vrouw wordt gevonden door Sara Linton, de plaatstelijke kinderarts en lijkschouwer. Samen met politiecommissaris Jeffrey Tolliver, die vroeger haar grote liefde was, probeert ze ondanks hun verstoorde verhouding het mysterie van de moord op te lossen. Intussen verricht ook Lena, de zus van het slachtoffer, op eigen houtje naspeuringen. Dan dient zicht het volgende slachtoffer aan.

Bespreking: Sara Linton haar dagelijkse routine, van zieke kinderen, een bemoeizieke moeder en een ex-echtgenoot die haar terug probeert te winnen, wordt grondig verstoord als ze op het toilet van de plaatselijke taverne het nog net in leven zijnde verminkte lichaam vindt van Sybil Adams. Jammer genoeg slaagt ze er niet in haar leven te redden. Saras ex en plaatselijke sheriff Jeffrey Tolliver, zijn collega, en zus van Sybil, Lena, en de andere agenten hebben geen enkel aanknopingspunt in hun jacht op de beestachtige moordenaar. Dit boek is een geslaagd debuut dat alle elementen van een goede thriller bevat. Liefhebbers van de eerste twee boeken van Mo Hayder (Vogelman en De behandeling) konden smaken, kunnen zonder twijfel ook genieten van dit werk. Toch heb ik een paar opmerkingen over dit boek:Gedurende het verhaal komen er, soms zelfs op niet relevante momenten, een aantal feiten uit de lucht vallen met betrekking tot de voorgesschidenis van de hoofdpersonages die de indruk geven dat ze ter plekke verzonnen zijn omdat het plot aan het vast lopen was. Deze gebeurtenissen worden dan aangegrepen om op dat moment belangrijke beslissingen in het onderzoek te nemen.Ook is het opvallend dat zowel de dader als alle slachtoffers door Sara Linton gevonden worden. Dit komt niet ten goede aan de, voor de rest zeer hoge, geloofwaardigheidsfactor.En tot slot de ontmaskering van de dader gaat naar mijn mening op een bepaald moment een beetje te vlot. Ik kan mijn niet voorstellen dat een moordenaar zich zo laat ontmaskeren. Dit komt een beetje over als: oops, het boek zit al over 350 bladzijden; nu wordt het dringend tijd om er een einde aan te breien. Maar laat deze bemerkingen absoluut geen belemmering zijn om het boek ter hand te nemen, want het is een pageturner die ik met plezier gelezen heb. Op naar nummer 3 in de reeks. Mijn score: 8/10

13-07-06

MANKELL Henning - De terugkeer van de dansleraar

Motivatie van de keuze:
Na de Wallander nonalogie (9 delen) is dit de eerste policier van Mankell zonder de vertrouwde Kurt. Dat het boek ook nog de zilveren vingerafdruk 2005 – de beste thriller van het jaar volgens het Crimezone publiek – in de wacht sleepte schept hoge verwachtingen.
De achterflap:
Twee gebeurtenissen overrompelen de 37-jarige inspecteur Stefan Lindman. Kort nadat hij heeft gehoord dat hij aan kanker geopereerd moet worden, leest hij in de krant dat zijn gepensioneerde ex-collega en mentor Herbert Molin is vermoord. Stefan Lindman reist af naar het Noord-Zweedse plaatsje Härjedalen, waar Molin in zijn verscholen liggende boerderij is afgeslacht. Molin blijkt zich daar niet voor niets te hebben teuggetrokken: hij heeft een verleden. In de boerderij vindt Lindman vreemde bloederige sporen. Het blijken de basispassen van de tango te zijn.Lindman doet nog een aangrijpende ontdekking: Molin is het nazi-gedachtegoed tot aan zijn dood trouw gebleven.
Bespreking:
De opvolger van Kurt Wallander heeft dus Stefan Lindman. Hij is een 37-jarige politie-inspecteur in Boras, in de buurt van Goteborg. Hij heeft een LAT-relatie met Elena, een Poolse inwijkelinge, en er is net keelkanker bij hem vastgesteld. In afwachting van een medische ingreep is hij met ziekteverlof, en net dan leest hij in de krant dat Herbert Molin,een vroegere collega van hem, vermoord werd in zijn afgelegen huis. Om zijn aandacht af te leiden van zijn gezondheidsproblemen besluit hij om naar het 600 kilometer noordelijker gelegen Harjedalen te reizen, om wat meer te vernemen over de geweldadige dood van zijn voormalige collega. De lokale politie is hem in het begin liever kwijt dan rijk, maar hoe meer zijn prive-onderzoek vordert, hoe belangrijker zijn vondsten worden, en op de duur wordt hij bijna beschouwd als een officiële medewerker in het onderzoek. Dit boek van Mankell is er één dat volledig in de lijn ligt van de Wallander-reeks: de weinige momenten van actie worden afgewisseld met massa’s onderzoeksdaden en hypotheses worden soms sneller verworpen dan geformuleerd. Ook zit in dit boek weer een massa maatschappijkritiek met deze keer de nadruk onverdraagzaamheid en het voortleven van de nazi-ideologie. Kortom, het is weer een literair hoogstandje geworden. Toch zit ik met één grote vaststelling: Deze Stefan Lindman verschilt alleen in leeftijd van Kurt. Voor het overige zijn er enkel maar overeenkomsten: Stefan sukkelt met de gezondheid, en is hierdoor lichtjes depressief. Hij heeft problemen om een serieuze relatie aan te gaan met zijn geliefde. Ook professioneel zijn er enkel overeenkomsten: beide zijn ze eenzaten en durven ze al eens de regels te overtreden als dat hun onderzoek kan voorruit helpen. Eens hun onderzoek gestart, telt er niets meer rondom hen, en zetten ze zich volledig in om dat onderzoek, ten koste van alles, tot een goed einde te brengen. Als Mankell dan toch van Wallander af wou, waarom creeert hij dan een kloon van hem? Eigenlijk had dit boek dus de tiende Wallander moeten zijn.
Mijn score: 7/10

20-06-06

MANKELL Henning - De jonge Wallander

Motivatie van de keuze:
Nummer 9: het laatste boek uit de Kurt Wallander reeks, dat eigenlijk vooraf gaat aan de 8 andere. Nog 506 bladzijden scheiden mij vna het definitieve afscheid van deze speurder. Ik begin aan dit boek met een dubbel gevoel: enerzijds kan ik niet vlug genoeg in het boek duiken, maar anderzijds wil ik het afscheid zo lang mogelijk uitstellen. De achterflap:
De jonge Wallander bevat vijf episoden uit het leven van Kurt Wallander voordat hij op 8 januari 1990 in Moordenaar zonder gezicht als inspecteur geïntroduceerd wordt. Bespreking:
Dit boek dat eigenlijk een bundeling is van 5 verhalen waarvan het oudste begint in 1969 en het recentste stopt waar Moordenaar zonder gezicht begint.In de eerste drie verhalen (“De messteek”, “De breuk” en “De man op het strand”) worden bepaalde, voor de trouwe lezer bekende, karaktertrekken van Kurt, zoals daar zijn het handelen op eigen houtje en de sympathie voor de kansarme Afrikaan in Zweden nog eens extra in de verf gezet in niemandalletjes van verhaallijnen. Ze komen mij over als tussendoortjes, ook al beweert Mankell zelf in het voorwoord het tegendeel.

De twee laatste verhalen “De dood van de fotograaf” en “De piramide” benaderen het gebruikelijke niveau van Mankells pennenvruchten: voorvallen waar de logische verklaring enkel maar gevonden wordt door langdurig denken, overleggen en terug denken. Maar de compactheid van de verhalen, en het feit dat de motieven van de daders in een epiloog of aparte secie worden verklaard, geven me toch weer een wrang gevoel. Met spijt moet ik vaststellen dat Mankells vertelstijl niet goed tot zijn recht komt in korte verhalen Het boek voegt dus weinig of niets toe aan Wallanders personage, en ik verdenk de uitgeverijen, en bij uitbreiding Mankell, ervan dit boek op de markt gegooid te hebben om een te lange periode tussen twee boeken te breken. Ontgoocheld neem ik afscheid van Kurt: het was één boek te veel. Mijn score: 5/10

08-06-06

PIERREUX Jos - Het trio dat iets te vieren had

Motivatie van de keuze:
Dit boek werd in het kader van het Crimeclub door de leden gekozen als het discussieboek voor de achtste editie van dit gegeven.
De achterflap:
Knokke-Heist kreunt onder de regen en onder de toeristen. De politiebrigade van het mondaine badstadje is onderbemand en snakt naar versterking. Wanneer kinderen met stormweer in zee gaan zwemmen, verliest inspekteur Luc Borré bijna zijn hacje tijdens een turbulente reddingsoperatie. Meteen daarna worden twee lijken gevonden, en een juwelier daagt de gangsters uit door in zijn etalage een oom in bladgoud te stallen, met daarin tien identieke loepzuivere diamanten van elk zes karaat. De werkdruk wordt niet kleiner als de minderjarige dochter van brigadier Lechamps verdwijnt. Maar graaf burgemeester Leopold Lippens zou zichzelf niet zijn, als hij geen oplossing uit zijn aristocratische mouw toverde.

Bespreking:Dit derde boek met Luc Borré in de hoofdrol is mijn kennismaking met deze inspecteur en zijn collega’s en de, voor een origineel Nederlandstalige policier, ongelooflijke dikte van het werk – 441 blz – belooft alvast meer dan de gebruikelijke rechtlijnige verhaallijnen. De openingszinnen zijn zowat de beste die ik ooit mocht lezen: ”Knokke ligt onder een wolk die regen zeikt. Regen roffelt op autodaken, geselt hoofden, teistert gedachten en de plaatselijke middenstand.
Juli.” Qua sfeerzetting kan dit tellen: dit wordt – ondanks de titel- geen feelgood verhaal.
Maar het niveau van deze start, wordt niet volgehouden, en al vlug blijkt dat het een flinterdun verhaaltje is doorspekt met gedachtengangen en typeringen van het niveau dat men elke zaterdag in een willekeurige bruine kroeg kan horen: alle vooroordelen van een tanend huwelijk, politiek en “de rijken” passeren de revue, alsook de typische seksistische opvattingen ten aanzien van het vrouwelijk geslacht. De tooghangers kunnen uit dit boek wel nog een aantal spitsvondige one-liners halen om hun vrienden mee te verbazen. Toch blijkt uit de ongelooflijk gedetailleerde omgevingsbeschrijvingen dat de schrijver een opmerkelijk goed waarnemingsvermogen heeft, en hij de kunst verstaat om sfeer te scheppen door middel van origineel gevonden vergelijkingen. Maar jammer genoeg geldt dit dan weer niet voor zijn personages, die quasi geen diepgang hebben en bijna typetjes zijn. In het begin werkt het wel, maar op de duur gaan de incompetentie van de commissaris en de veroveringsdrang van Stefaan enerverend werken.
Het mooiste personage is het enige niet fictieve karakter in het verhaal: graaf Lippens, de echte burgemeester van Knokke. Oh ja, het verhaal: Naast een aantal kleinere vergrijpen en misdaden die door de burgemeester en/of de commissaris met de mantel der liefde bedekt worden, ligt de nadruk op een overlijden van bejaarde vrouw. Zonder het te kunnen verantwoorden vindt Luc Borré het gegeven verdacht en gaat op onderzoek uit., tot groot ongenoegen van de commissaris. Samengevat is het een plezierig, vlot leesbaar boek dat niet thuishoort bij de spannende boeken maar wel een mooie inkijk geeft in het reilen en zeilen van Knokke.

Mijn score: 5/10

01-04-06

LONGWORTH Gay - De kleur van jaloezie

Motivatie van de keuze:
Dit is weer een opgelegd werk, in het kader van de Crimezone crimeclub, waar we 5 keer per jaar een boek ter discussie voorgeschoteld krijgen. Nu viel de keuze dus op het derde boek van deze schrijfster.

De acherflap:
”Tegenwoordig wil iedereen een ster zijn – een idol. Duizenden jongelui beschikken over het uiterlijk, de kleding, de haarstijl, de drugs, het zelfvertrouwen en de winnaarsmentaliteit die een ster kenmerkt. Het enige wat ze missen is talent.”

Heeft een moordenaar het voorzien op deze zogenaamde ‘aanstormende’ beroemdheden? Er hebben enkele gruwelijke moorden plaatsgevonden en het grote publiek en de media kijken gefascineerd toe – zodat sterven een geweldige carrièrekans kan betekenen voor degenen die echt wanhopig graag beroemd willen zijn.

Voor inspecteur Jessie Driver, die hiermee haar eerste moordonderzoek leidt, lijkt de zaak echter haar carrière eerder te schaden en haar zelfs persoonlijk in gevaar te brengen. Ondanks haar intelligentie, haar knappe uiterlijk en haar strakke leren broek, raakt Jessie in de problemen. Haar seksistische collega’s proberen haar te vernachelen, ze valt als een blok voor een van de voornaamste verdachten en haar ingevingen leiden tot niets.

Zal de verwrongen geest van een psychopatische moordenaar haar de baas zijn? Of zullen de genadeloze roddelpers en de televisie-betweters haar voor zijn?

Bespreking:
Het hoofdpersonage, Jessie Driver, is een jonge, competente, ambitieuze, rechercheur bij de Londense politie. Zij wordt, onder impuls van een oudere, afgunstige, collega Mark Ward bij wijze van plagerij, erop uit gestuurd als een skelet gevonden wordt op de, aan de getijdestroom onderhevige, oevers van de Theems. Jessie is verontwaardigd dat ze hiervoor de baan opgestuurd wordt, en besluit alles volgens het boekje te doen, en alle mogelijke bijstand te vragen die ze maar kan krijgen: rivierpolitie, helicopters, pathologen, enz. En als dan blijkt dat dit een mogelijke moordzaak is, begint de jacht op de dader.

Het onderzoek brengt haar in de kringen van schrijvers, acteurs, presentatoren en kunstenaars die de roddelblaadjes vullen, feestjes afschuimen en alles in het werk stellen om toch maar in de belangstelling te blijven.
Terwijl de het ene na het andere slachtoffer valt, probeert Jessie het verband te vinden tussen de verschillende moorden, om zo de moordenaar te kunnen vatten.

Dit boek heeft een goed uitgewerkt plot en elk personage heeft zijn of haar rol in het verhaal. En maar niet tegenstaande dat het boek zeer geschreven is in een vlot lezende stijl, ben ik er niet in geslaagd om meer dan 30 bladzijden te lezen zonder het boek eens opzij te leggen. Ik kan niet echt verklaren waarom, maar ik moest af en toe het boek eens dichtslaan.
In de eerste helft van het verhaal vond ik de overdaad aan referenties een beetje storen, vooral omdat een groot deel van deze referenties onbekend zijn voor de Nederlandstalige lezer: al die titels van de Britse equivalenten van onze “Dag Allemaal’en, “Privé’s en talkshows van hetzelfde niveau.
Ook vind ik dat de schrijfster de gemeenschap van bekende mensen nogal negatief voorstelt. Blijkbaar zijn het allemaal egoïsten, die alleen maar willen gespot worden, die eigenbelang als het hoogste goed handeren, en die meer van sexuele partner wisselen dan ik van ondergoed.

Toch moet ik zeggen dat ik het boek zeer gesmaakt heb, in die mate zelfs dat als ik nog een paar “literaire thrillers van dit niveau in mijn handen krijg, ik mijn mening over dit subgenre alsoluut zal moeten herzien.
Ik ga niet voor de boekhandel kamperen om hetvolgende Jessie Driver-boek absoluut niet te missen, maar anderzijds zal ik het zeker meenmen als ik er toevallig eens bij uitloop, want het hoofdpersonage, en de situering in een grootstad, bieden zeker perspectieven voor nog een aantal goede verhalen.

Mijn score: 7/10

21-03-06

MANKELL Henning - Midzomermoord

Motivatie van de keuze:

In de queste om alle Wallander boeken te lezen, is dit nummer 7 in de rij.

De achterflap:

Drie jonge mensen zijn spoorloos vedwenen na het Midzomernachtsfeest. Er komt weliswaar een ansichtkaart uit Hamburg, maar vermoedelijk hebben ze die niet zelf gestuurd. Kurt Wallander wil de kwestie bespreken met zijn - onvindbare - collega Svedberg.

Ongerust gaat Wallander midden in de nacht naar Svedbergs flat, waar hij hem dood aantreft.

Vervolgens blijkt dat Svedberg op eigen houtje al gesprekken heeft gevoerd met de ouders van de drie verdwenen jongeren.

Bespreking:
In deze Kurt Wallander, de zevende in de reeks, wordt de inspecteur geconfronteerd met een ongeruste moeder die beweert dat een toeristisch kaartje dat ze van haar, samen met twee vrienden, vermiste dochter kreeg vervalst is. Aanvankelijk gelooft niemand haar verhaal, maar als er anderhalve maand later in een natuurgebied, drie, door het hoofd geschoten, lijken van jongeren worden gevonden, blijkt dat het moederinstinct feilloos werkte.

Ondertussen werd ook al het stoffelijk overschot van Kurt’s collega Svedberg door het team ontdekt. Hij was in zijn appartement doodgeschoten. Hij was blijkbaar tijdens zijn verlof een privé-onderzoek gestart naar de verdwijning van de jongeren.

Nu moet een onderzoek gestart worden naar een moord die al koud is, waarbij men niet het minste idee heeft van dader of motief, wat het politiewerk er niet makkelijker op maakt.

Ook vinden er in dit boek weer een paar ingrijpende wijzigingen plaats in het leven van Wallander, wat de uitwerking van evolutie van het personage weer ten goede komt.

Meesterverteller Mankell houdt vast aan zijn vertrouwde, sensatieloze, gedetailleerde, realistische beschrijving van het onderzoek en de zieleroerselen van zijn hoofdpersonages, alhoewel dat het mij opviel dat het op de klippen lopen van zijn relatie met Baiba, op Wallander niet de verwachte depressieve gedachten naar boven brengt, en hij zich er sneller over zet dan in vroegere verhalen.

Nu is Ystad, het plaatsje waar de verhalen zich afspelen, niet echt een wereldstad, en toch is dit alweer de derde seriemoordenaar in goed drie jaar tijd. Om maar te zeggen dat het misschien wat van het goede (of slechte) te veel is, en Mankell misschien eens een ander onderwerp moet aansnijden in zijn volgend boek.

Mankell's boeken blijven van hoog niveau en ik lees ze altijd met zeer veel plezier. Al is het maar omdat ze een welkome afwisseling vormen tussen al die thrillers die wedijveren om de meeste lijken en de grootste hoeveelheid rondspattend bloed.

Mijn Score: 8/10

04-03-06

MANKELL Henning - Dwaalsporen

Motivatie van de keuze:
Nummer 5 in mijn queeste om de volledige Kurt Wallander reeks te lezen.

De achterflap:
Kurt Wallander ziet verlangend uit naar een rustige vakantie. Een alarmerend telefoontje van een boer verstoort echter zijn plannen. De boer vertelt dat zich in zijn bloeiende koolzaadakker sinds enkele dagen een meisje verborgen houdt. Als Wallander poolshoogte gaat nemen en tussen het koolzaad op haar af loopt, schieten opeens overal vlammen op.

Bespreking:
In dit vijfde boek van de inspecteur Wallander reeks wordt een zomers Ystad en omgeving opgeschrikt door de zelfmoord van jonge vrouw die zichzelf in brand stak, en wat later door de moord op een, niet onbesproken, oud-minister van justitie. Door de zoektocht naar de identiteit van het meisje en de speurtocht naar de moordenaar, dreigt het verlof van Kurt Wallander en sommige andere leden van het korps in het water vallen.

Mankell blijft trouw aan zijn stijl van trage neutrale observator, en wordt er steeds beter in. Dwaalsporen is dan ook, tot nu toe, zijn beste boek van de reeks. Hij slaagt erin een geloofwaardige beschrijving te geven van een politieonderzoek in al zijn facetten, en hij vergeet niet om de vaste personages te laten evolueren. Ook het plot werd zorgvuldig uitgewerkt, en de beweegredenen van de dader worden niet vergeten. Het wordt bijna literatuur, in de beste betekenis van het woord.

Mijn score: 9/10

MANKELL Henning - De witte leeuwin

Motivatie van de keuze:
Deel 3 in de Kurt Wallander-reeks, die volledig de revue zal passeren.

De achterflap:
Met de moord op makelaar Louise Akerblom komt Kurt Wallander voor één van de ingewikkeldste opgaven uit zijn loopbaan te staan. Op de plaats van de misdaad wordt een vinger gevonden die toebehoort aan iemand met een donkere huidskleur. Alles wijst op een executie.
En intussen beraamt een groep fanatieke Zuid-Afrikaanse Boeren een aanslag op Nelson Mandela.

Bespreking:
In dit boek krijg je bij wijze van spreken twee verhalen voor de prijs van één: Een deel van het verhaal speelt zich af in Zweden, waar Kurt Wallander geconfronteerd wordt met een zinloze moord. Een ander deel vindt plaats in Zuid-Afrika, waar alles in het werkt gesteld wordt om een aanslag op Nelson Mandela te voorkomen.
Deze beide gegevens worden vervlochten tot een boeiend verhaal, in de ondertussen vertrouwde stijl.

Mankell steekt weer heel wat maatschappijkritiek in zijn verhaal: het Zweedse (gebrek aan) vreemdelingenbeleid wordt weer op de korrel genomen en ook de apartheid in Zuid-Afrika - een onderwerp dat nog heel actueel was toen het boek in 1993 uitkwam - moet het ontgelden.
Anderzijds doet hij een zeer geslaagde poging om ons inzicht te geven in de leef- en gedachtenwereld van zowel de zwarte als de blanke Afrikanen.

Het verhaal is zeer origineel, maar - zoals in het vorige boek, De honden van Riga - ook hier gaat Kurt Wallander, als politie-agent, weer zo erg over de schreef, dat het ongeloofwaardig wordt: zo laat hij een verdachte van een moord in zijn appartement overnachten, en hij gaat zelfs identiteitskaarten vervalsen.
Op zich is het nog mogelijk, maar het feit dat niemand van zijn collega's er zich druk over maakt, en hij er zonder problemen mee wegkomt, is bij de haren getrokken. Ik hoop maar dat dit niet het handelsmerk van
Wallander wordt.

Een goed boek dus, maar het niveau van het eerste boek uit de reeks wordt jammer genoeg weer niet gehaald.

Mijn score: 7/10

MENDES Bob - De kracht van het bloed

Motivatie van de keuze:

Nog één van de schrijvers waarvan ik mij een boek aanschaf zonder nadenken.
Het feit dat het boek aansluit op zijn meester epos "De kracht van het vuur" van 9 jaar geleden, maakt dat mijn verwachtingen hooggespannen staan.

De achterflap:

Spanning, dramatiek en historische feiten in een meeslepend epos over twee families die tot elkaar veroordeeld zijn, maar die elkaar ook naar het leven staan.

De superrijke Cyrus Razdi, zoon van de machtige kanselier Darius Razdi uit "De kracht van het vuur", is een meedogenloze en uiterst gevaarlijke despoot die alleen geïnteresseerd is in macht. In het gistende Irak kiest hij de kant van het fundamentalistische regime. Niet omdat hij geloofd in de morele suprematie van de islam, maar omdat hij het terrorisme handig kan gebruiken voor zijn eigen plan: het vestigen van een wereldwijde islam-hegemonie gegrondvest op het vermogen van de Razdi Foundations. Financieel gaat alles hem voor de wind: Cyrus is aardig op weg om een van de rijkste mannen op aarde te worden. Alleen moet hij zijn
erfenis ook kunnen doorgeven aan zijn nageslacht. Hij doet er dan ook alles aan om een zoon te verwekken en schuwt daarbij geweld noch afpersing.
Het kat-en-muisspel tussen de halfbroers Simon en Cyrus en de strijd om Nina wordt net zo beklemmend beschreven als de financiële malversaties van Cyrus en diens pogingen om met zijn ideologie van God, Geld en Geweld het Westen te treffen in zijn afhankelijkheid van olie.

Bespreking:

Het is aan te raden, maar niet noodzakelijk, om eerst "De kracht van het vuur" te lezen, want in dit boek wordt er vaak kort gerefereerd naar het verleden. En dat verleden wordt uitvoerig beschreven in "De kracht van het vuur". Ook kan meer achtergrondinformatie gevonden worden in "De kracht van het ijs".

Dit boek beschrijft, de intriges van twee, al dan niet vermeende, halfbroers van Iraanse afkomst.De ene op zoek naar geluk, de ander naar macht, veel macht.

Het verhaal begint, na een korte intro, in Iran, net na de machtsovername door ayatollah Khomeini, en brengt ons in een tijdspanne van 10 jaar, via Antwerpen naar Alaska.

Het boek op zich is een plezier om te lezen, en zoals gewoonlijk tekent Bob Mendes, op een manier zoals hij het alleen kan, zijn verhaal tegen een achtergrond van waargebeurde feiten, zodat je je als lezer constant zit af te vragen waar feiten en fictie in elkaar overlopen.

Het gaat zo ver dat als je informatie gaat zoeken, je merkt dat namen, data en zelfs tijden uit het boek ook terug te vinden zijn in gerelateerde officiële documenten. Magistraal dus.

Toch één minpunt: gedurende het hele boek kon ik mij niet van de mening ontdoen dat de geschiedenis zich herhaalt. De grote lijnen van dit verhaal zijn een blauwdruk van de verhaallijnen van "De kracht van het vuur".

PS Wat me als bierliefhebber ook opviel was dat een van de personages een opmerking maakt over de kwaliteit van de Belgische bieren, en dan een quasi ordinaire Leffe bestelt.

Mijn Score: 8/10

HAYDER Mo - Vogelman

Motivatie van de keuze:

Ik heb de pocket versie van dit boek ooit eens voor een appel en een ei aangeschaft, en dat lag al een tijdje op mijn "Nog te lezen"-stapel. De kritieken op crimezone.nl zijn lovend, en ook een ander boek - "Tokio" - van deze schrijfster was me erg bevallen.

De achterflap:
De Londense recherche stuit op een gruwelijke vondst op een braakliggend terrein. Vijf jonge vrouwen vermoord en gedumpt. Een vreemd en weerzinwekkend detail is het enige dat de slachtoffers met elkaar gemeen hebben.

De jonge rechercheur Jack Cafferey is vastbesloten iedere mogelijkheid die de moderne forensische wetenschap te bieden heeft, aan te grijpen in de jacht of de dader.Maar zijn tijd is beperkt: de sadistische moordenaar kan elk moment weer toeslaan...

Bespreking:

Dit verhaal volgt de zoektocht van een Londense poltie-eenheid in de jacht op een serie-moordenaar, die zijn slachtoffers nogal lelijk toetakelt.

Alle ingredienten van een goede policier komen aan bod : de inspecteur in een slechte relatie; de ego-tripper, de geweldadige agent, de agent die verliefd wordt op een getuige, de racist, ...

Het hoofdpersonage en de dader worden vrij goed uitgediept. De rest van de cast wordt vrij vlak gehouden.

Toch is dit boek een echte aanrader, want alles wordt geloofwaardig naar voren gebracht in een zeer vlot leesbaar geheel. Ook wordt je als lezer enkele malen serieus op het verkeerde been gezet.

Dit is een boek dat me heeft slaap kost, omdat ik, door 449 blz spanning en 1 blad romantiek, het niet kon dichtslaan, éénmaal ik erin begon.

Mijn score: 8/10

NEVILLE Katherine - De acht

Motivatie van de keuze:

Na een eerste keuze gemaakt te hebben uit de voordeelbonnen van de "De maand van het spannende boek", gaf de beoordeling van dit boek op Crimezone.nl de doorslag.

De achterflap:
Er is een mysterie ouder dan een millennium. Er is een puzzel die de briljantste geesten uit de geschiedenis heeft getart. Er is een spel gespeeld door beroemden en beruchten, door kunstenaars en politici, wiskundigen en musici, filosofen en nonnen. Er is een oeroude formule voor macht zo groot dat de idee ervan eenieder die ervan hoorde bezeten maakte. Het is de formule, het spel, het geheim van de Acht.

New York, winter 1972:
Sinistere krachten manipuleren computerexpert Catherine Velis om haar probleemoplossend vermogen in te zetten bij de speurtocht naar een legendarisch schaakspel dat ooit van Karel de Grote was en sinds de Franse Revolutie vermist wordt. Verbannen naar Algerije door haar gewetenloze bazen en aangetrokken door de enigmatische Russische grootmeester Solarin, vertrekt Cat om de grootste schat aller tijden te vinden. Velen gingen haar voor...

Zuid-Frankrijk, lente 1790:
Mireille de Remy en haar nicht Valentine zijn novices in de abdij van Montglane. Terwijl Frankrijk in vlammen opgaat, branden de twee meisjes van verlangen om het kloosterleven te ontvluchten - en hun kans is nabij. In de abdij bevindt zich een mysterie dat afkomstig is van Karel de Grote. Wie zich ervan meester maakt kan beschikken over grenzeloze macht. Om misbruik te voorkomen, moet het uit de abdij gesmokkeld worden.

Bespreking:

Dit was weer eens een boek zoals ik het graag heb: meer dan de helft van het boek zit je je af te vragen "What the f*** is going on?". Het is eigenlijk een verhaal over de zoektocht naar macht, en de gevolgen hiervan voor toevallige getuigen. Dit gegeven werd gegoten in 2 verhaallijnen waarvan eentje er zich afspeelt in de jaren 70 en één op het einde van de 18° eeuw.

Dit laatste draadje is het avontuurlijke verhaal van één van de hoofdpersonages, prachtig getekend tegen een woelige achtergrond van de nasleep van de Franse revolutie, waarin een massa historische personen in mindere of meerdere mate figureren. Dit kan alleen maar het resultaat zijn van een diepgaande research.

De recente verhaallijn, is het de mysterieuze zoektocht van het andere hoofdpersonage naar de bedoeling van een aantal gebeurtenissen in haar omgeving.

Naar het einde toe smelten beide verhaallijnen subtiel en magistraal in elkaar, met een onverwacht einde.

Het boek las als een trein en kon mij boeien tot op't einde. Een aanrader dus.

Mijn score: 8/10

CRICHTON Michael - Staat van angst

Motivatie van de keuze:

Dit is één van mijn favoriete auteurs, dus als er een nieuw boek verschijnt, ligt het op mijn nachtkastje.

De achterflap:
Ze liegen tegen u...

In Parijs sterft een wetenschapper na een experiment, verricht voor een beeldschone vrouw.
In de jungle van Maleisië verwerft een mysterieuze koper de dodelijke cavitatietechnologie.
In Vancouver wordt een miniduikboot geleast voor gebruik in de buurt van Nieuw-Guinea.
En in Tokio probeert een agent van de geheime dienst te vatten wat dat allemaal betekent...

Zo begint Michael Crichtons provocerende nieuwe thriller, een schoolvoorbeeld van zijn unieke vermogen lezers met een combinatie van wetenschap en spanning op verrassende nieuwe ideeën te brengen.

Bespreking:

Wow. Dit is wel een boek dat je aan het denken zet. In't kort: een groot sponser van milieu-organisaties vermoed dat zijn geld niet goed gebruikt wordt, ensceneert zijn verdwijning en gaat op onderzoek uit.

In het begin zijn de hoofdpersonages gegreven milieuwerkers, en worden de milieuorganisaties en hun werking zeer positief beschreven. Ook wordt de theorie van de opwarming van de aarde ondersteund met massa's gegevens en grafieken.

Naarmate het verhaal vordert, laat de schrijver twijfels binnendruppen: zijn de gegevens wel echt? Zijn ze representatief? Hij haalt dan beetje bij beetje gegevens boven die de veelgebruikte argumenten in verband met het broeikaseffect counteren en tegenspreken.

Als dan blijkt dat de mileuorganisaties rampen willen veroorzaken om zo meer aandacht te krijgen in de media en dus meer geld gestort te krijgen is het hek helemaal van de dam. De milieuorganisaties worden afgeschilderd als grote geldconsumerende bedrijven die eigenlijk niets meer met milieubeheer of -beschreming te maken hebben, maar die moeten zorgen dat alle hun advocaten, kantoorgebouwen en andere rekeningen op tijd betaald worden.

Op het einde van het verhaal, dat zeer de moeite waard is, en niet zo saai is als het hierboven lijkt, bleef ik met een gevoel van "Wat is nu eigenlijk het standpunt van de schrijver?". Blijkbaar had Micheal Crichton dit voorzien ,want dan volgt een uiteenzetting waarin hij zijn standpunten uiteenzet.

Ook indrukwekkend is de 22 bladzijden lange lijst van de bronnen van zijn in het boek gebruikte gegevens, en de literatuur die hij doorworstelde ter voorbereiding van dit boek.

Kortom weer een Crichton die zeer zeker voldoet aan de verwachtigen. Een prachtige mix van feiten en fictie.

Mijn score: 8/10

Het geweten van de misdaadauteur

Wat volgt?

Nu aan't lezen :

Populaire tags

Zoek

Recente commentaren

Meer thrillers

Archieven

02-04-08

07-02-08

29-01-08

14-01-08

03-01-08

21-12-07

10-09-07

21-08-07

15-08-07

24-05-07

09-03-07

19-02-07

19-01-07

26-12-06

06-12-06

09-11-06

07-10-06

01-09-06

19-07-06

13-07-06

20-06-06

08-06-06

01-04-06

21-03-06

04-03-06