Erics BIBber Blog

 

Motivatie van de keuze:
Verleden week, op de Antwerpse boekenbeurs, wees Jos Pierreux mij nog op een recente rage in de misdaadliteratuur, namelijk de “true crime”. En wat vind ik tussen mijn eerste pakketje boeken dat ik voor Crimezone zal bespreken? Een boek uit de reeks “Waar gebeurd”. Hoewel ik mijn vragen heb bij dit soort boeken, ben ik toch benieuwd naar de inhoud.

De achterflap:
Het internet is in heel korte tijd een integraal onderdeel geworden van het leven van vrijwel iedereen waar ook ter wereld – en daartoe behoren helaas ook de ergste criminelen. Niet alleen wij profiteren van de mogelijkheden van het net, ook seriemoordenaars, seksmisdadigers en psychopaten hebben toegang tot de digitale snelweg. Als het ware vanuit hun slaapkamer kunnen deze internetcriminelen in het diepste geheim aan hun misdaden werken.
De auteurs van Internetmoorden nemen u mee op een bloedstollende reis door de achterbuurten van het net. Maak kennis met de man die zijn perverse obsessie uitleefde in de moord op de lerares Jane Longhurst. Lees over Suzy Gonzales, die het net gebruikte om een zelfmoordmethode te vinden. En huiver bij het bizarre verhaal van kannibaal Armin Meiwes, die zijn slachtoffers via het internet op het spoor kwam. Dit is de zwarte kant van het web – wees voorzichtig bij het klikken.


Bespreking:

Aan de hand van 14 cases uit de hele wereld wordt een vrij volledig overzicht gegeven van de uiteenlopende mogelijkheden waarop potentiële moordenaars het internet in hun voordeel kunnen gebruiken. En deze diversiteit is dan meteen ook het meest positieve aan dit boek.

Een goed “true crime” werk staat of valt met de research en de daaruit voortvloeiende achtergrondinformatie die je als lezer voorgeschoteld krijgt, zodat je een inzicht krijgt in de psychologie van dader of slachtoffer, al naar gelang het perspectief van de schrijver. Maar ondanks de kredietbrieven van de van auteurs, een wereldvermaard criminoloog en een redacteur van een criminologisch tijdschrift, overheerst, op een paar uitzonderingen na, het gevoel dat dit boek weinig meer is dan een samenraapsel van internetpublicaties, overgoten met een belerend toontje. Even surfen op de elektronische snelweg bracht snel aan het licht dat een van de teksten quasi letterlijk van het net geplukt werd, en in een paar andere gevallen bleek de informatie niet volledig. Dit laatste kan natuurlijk te wijten zijn aan de ouderdom van het originele werk, maar dat had moeten opgevangen worden door misdaadverslaggever John van den Heuvel, die als redacteur van de Nederlandse vertaling op de cover prijkt.

Tot slot wil ik nog de belangrijkste conclusie van het boek meegeven, want het kan niet genoeg benadrukt worden: “Let op bij het bezoeken van fora en chatrooms, want je weet nooit of de andere wel is voor wie hij, of zij, zich uitgeeft.” Wie weet wordt het leven van een lezer gered.

Mijn score: 4/10