21-12-11
CLANCY Tom & TELEP Peter - De ogen van de vijand
De openingszin:
Een verduisterd schip is een verdoemd schip, dacht Moore.
De korte inhoud
CIA-agent en ex-Navy SEAL Maxwell Moore werkt al jarenlang undercover in Afghanistan en Pakistan, op jacht naar terroristen van Al Qaida. Onverwachts wordt hij teruggeroepen naar de Verenigde Staten. In het diepste geheim is een groep specialisten van verschillende Amerikaanse agentschappen – FBI, DEA, ATF en US border Control – geformeerd die een levensgevaarlijke dreiging onschadelijk moet zien te maken. Op satellietfoto’s valt namelijk te zien dat twee van Amerika’s grootste vijanden de handen ineen hebben geslagen: de taliban en het Juarez-drugskartel uit Mexico.
Voor Moore en zijn nieuwe collega’s begint een jacht op een vijand die even machtig als meedogenloos is. Het Juarez-kartel vecht even ten zuiden van de Amerikaanse grens een keiharde oorlog uit met een rivaliserend syndicaat met als inzet de export van drugs naar de Verenigde Staten. De ambitieuze en uiterst wrede Dante Corrales gaat voorop in de strijd tegen de Amerikaanse grenspolitie en de DEA aan de ene kant, en de concurrentie aan de andere kant. Maar Corrales is slechts een uitvoerder en de grote vraag voor Moore en de zijnen is: wie is de werkelijke topman van het drugskartel? En waaruit bestaat de samenwerking tussen de taliban en de Mexicanen precies, gaat het alleen om de invoer van drugs of gaat het mogelijk om een nog groter gevaar?
Het volledige rapport
Met, naast een tiental non-fictie werken, meer dan vijftig titels in vijf verschillende reeksen, was de Amerikaanse succesauteur Tom Clancy dit jaar aan iets nieuws toe. Samen met de ervaren, maar in ons taalgebied nobele onbekende coauteur Peter Telep wordt nog maar eens een nieuwe serie opgestart. Ditmaal met CIA-agent Maxwell Moore, die zijn sporen al verdiende bij de Navy Seals.
In het eerste deel, dat de titel De ogen van de vijand meekreeg, wordt het hoofdpersonage uit zijn vertrouwde werkgebied in Pakistan weggeroepen om in Mexico een mogelijke connectie tussen de Taliban en de Mexicaanse drugsmaffia te onderzoeken. Tegelijkertijd willen zowat alle Amerikaanse drieletterwoorddiensten het hoofd van het machtigste drugskartel van hun zuiderbuur identificeren en neutraliseren.
Wie er nu nog aan twijfelt dat dit een boek vol actie is, zal snel overtuigd worden, want nog voor de eerste dertig bladzijden omgeslagen zijn, werden al twee schepen en een hotel opgeblazen. En dan volgen er nog meer dan vierhonderdvijftig pagina’s groots opgezette internationale actie waarbij de kogels zowat constant in het rond vliegen. Kortom De ogen van de vijand is weer een schoolvoorbeeld van een Hollywoodfilm op papier.
Er worden een massa personages geïntroduceerd, waarvan het de moeite niet waard is hun namen te onthouden want de meerderheid ervan verwordt meestal vroeger dan later tot kanonnenvoer. Met deze overvloed aan gewapende confrontaties en afrekeningen willen Tom Clancy en Peter Teleb de lezers bij de keel grijpen en overdonderen. Maar in plaats van deze laatsten met open mond van bewondering en verbazing achter te laten, verliezen de auteurs hun publiek na de zoveelste schietpartij op rij.
Niet alleen wordt in De ogen van de vijand overdreven met de actie, maar het wordt echt te bont als gevangenisdirecteurs hun gevangen eropuit sturen om te gaan afrekenen met een concurrerend kartel of als hele pelotons militairen zonder medeweten van hun hiërarchische oversten, gebruikmakend van helikopters en andere voertuigen op eigen houtje missies gaan uitvoeren. “Trop is teveel,” zei een Belgisch ex-premier ooit en dit boek is daar een prachtig voorbeeld van.
Als daarnaast ook nog eens teveel zaken zomaar uit de lucht komen vallen en er net iets teveel infiltranten allerhande opereren, is er maar een conclusie mogelijk: totaal ongeloofwaardig.
Ik kan De ogen van de vijand dan ook alleen maar aanraden aan hen die zich met het verstand op nul door een boek kunnen werken, en denk met weemoed terug aan hoe de eerste reeks van Tom Clancy, met Jack Ryan in de hoofdrol, destijds een kwalitatieve trendsetter was. Het is amper te bevatten dat beide reeksen uit hetzelfde hoofd ontsproten zijn.
Het definitieve verdict: 4/10 
19:53 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: clancy_tom, telep_peter, vertaald, usa, 4, actie, maffia, spionage, terrorisme, serie | 
Facebook |
29-06-08
CLANCY Tom - De jacht op de Red October
Toen na het openmaken van een door Crimezone verstuurd pakketje dit boek te voorschijn kwam, was er eerst een vlaag van ontgoocheling: een boek van bijna vijfentwintig jaar oud. En dan nog wel eentje dat ik al eens gelezen had en waarvan ik de film ook al een paar keer gezien had. Maar anderzijds was dat alles al weer zo lang geleden dat ik er buiten het hoofdthema niet veel meer van weet. Even het geheugen opfrissen dan maar.
De achterflap:
De Red October, een Russische onderzeeër boordevol zeer geavanceerde apparatuur, bevindt zich op de bodem van de oceaan. Gezagvoerder Marko Ramius koestert een persoonlijke wrok tegen de Russische autoriteiten en is bereid zijn leven én dat van zijn elitebemanning op het spel te zetten om zijn ontsnapping naar Amerika te realiseren. Hij heeft de vlucht tot in de kleinste details uitgedacht.
De Amerikanen, die maar al te bereid zijn de Red October hun veilige wateren binnen te loodsen, zetten de agressieve commandant van de Dallas in, Bart Mancuso. De Russen zien de ontsnapping van Ramius als hoogverraad en sturen Viktor Tupolev, eens zijn meest toegewijde leerling, achter hem aan.
Achttien dagen duurt de zenuwslopende jacht over de bodem van de oceaan. Achttien dagen waarin jagers en prooi volledig van de buitenwereld zijn afgesneden..
Bespreking:
Tom Clancy behoeft geen voorstelling meer, denk ik. Deze erg op zijn privacy gesteld Amerikaan die vooral hoge toppen scheerde met zijn Jack Ryan serie, vergooide zijn goede reputatie als auteur door zijn naam te verbinden aan verschillende reeksen van mindere kwaliteit, zoals daar zijn Op-center; Power plays en Netforce.
De jacht op de Red October is het boek waar het in 1984 allemaal mee begon en is – net zoals een aantal andere boeken uit de reeks met Jack Ryan in de hoofdrol – niet alleen een literair succes, maar ook een blockbuster op het witte doek. Ter gelegenheid van hun 140-jarig bestaan heeft uitgeverij Bruna deze moderne klassieker terug op de markt gebracht, in een scherp geprijsde gebonden uitgave voorzien van een leeslint.
In het boek volgen we de Russische duikbootbevelhebber Marko Ramius, die tijdens de maagdentocht van een nieuwe, geavanceerde, duikboot zijn vaarorders negeert en koers zet naar de Verenigde Staten van Amerika, om daar een nieuw leven te beginnen. Zijn koerswijziging blijft niet onopgemerkt, en als zijn bedoelingen bekend raken, wordt zowat de halve Russische vloot de Atlantische oceaan opgestuurd om kost wat kost te voorkomen dat Red October in handen van het Westen valt. Zo’n massale onaangekondigde beweging van schepen valt natuurlijk ook op bij de Amerikaanse marine. Een hoog spel op drie fronten – politiek; spionage en militair – kan beginnen, want de Amerikanen willen de kans om een moderne duikboot van de tegenstander eens binnenste buiten te keren niet laten ontglippen...
Deze verzekeringsmakelaar moet of een natuurtalent zijn, of heel lang aan dit boek gewerkt hebben, want er is zeer weinig op te merken aan dit debuut. De schrijfstijl komt zeer volwassen over voor een eersteling, wat het leesplezier enkel maar ten goede komt.
Ook over de uitwerking van het verhaal is amper iets op te merken. Enkel de motivatie van Marko Ramius om zijn duikboot richting aartsvijand Amerika te sturen is wat aan de magere kant, maar dat is spijkers zoeken op laag water. In dit – op een paar secretaresses na – van vrouwelijke personages verstoken boek laat Tom Clancy de lezer op een zeer geloofwaardige wijze kennis maken met de werking van de inlichtingendiensten, en hun politieke entourage, ten tijde van de koude oorlog.
Nu, vierentwintig jaar na het verschijnen van de eerste druk, heeft de tijd het boek jammer genoeg een beetje ingehaald. Ondertussen is de machtige wereldmacht, die de USSR toendertijd was, verbrokkeld waardoor ze heden ten dage niet meer de hoofdrol speelt die haar in het boek toebedeeld werd. Maar toch kan de iets oudere lezer zich nog met een ongelooflijk gemak inleven in deze degelijke en spannende spionage- en actieroman uit vervlogen tijden. Voor de jonge lezer ligt dit waarschijnlijk iets moeilijker.
Tot slot wil ik nog een lans breken voor het leeslint, dat tegenwoordig in praktisch geen enkel boek meer terug te vinden is, maar toch zo handig is in gebruik. Wat een gemak dat er deze keer eens geen gesukkel was met bladwijzers die uit boeken vallen zodat men niet meer weet waar men gebleven was; of bladwijzers die tijdens het lezen steevast verdwijnen. Bij deze: uitgevers, voorzie elk boek alsjeblieft terug van dit kleinood dat het lezersleven zoveel makkelijker maakt.
De jacht op deRed October is stilaan op weg – als hij het nog niet is, tenminste - uit te groeien tot een klassieker. En klassiekers moet iedereen in huis hebben en liefst ook nog gelezen hebben. Sommige van deze werken zijn zware, bijna niet door te komen, dobbers, maar dat is allerminst het geval met Tom Clancy’s debuut. Hier ga je veel plezier aan beleven terwijl je meegesleept wordt in een van de spannendste onderwateravonturen die ooit op de markt verschenen zijn.
Mijn score: 9/10
23:30 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: usa, 9, vertaald, clancy_tom | Facebook |