Erics BIBber Blog

De buitenkant:
De combinatie van de vuurrode titel met de coverfoto straalt een zekere mate van erotiek uit. De omslag past perfect bij het verhaal en zal zeker jong adolecenten nieuwsgierig naar het boek doen grijpen.

De achterflap:
Bij geluk sta je zelden stil. En ach, kennen we het niet allemaal, dat benauwende gevoel dat ook Iris Bruweel af en toe bekruipt? Alsof je thuis geen lucht meer krijgt. En plots, die frisse wind. Dirk Janssens. Knap, charmant. Een womanizer, ongetwijfeld. Maar o zo anders dan Bert, haar sofaman met zijn eeuwige pindanootjes en zijn beginnende buikje. En het is ook zo verdomd lang geleden dat ze zich nog zó heeft gevoeld. Zo helemaal vrouw. Tot in de topjes van haar tenen.
In een hotel worden alle remmen losgegooid. Voor hem, het zoveelste avontuurtje. Met duidelijke spelregels. Voor haar, de rand van de afgrond, want de broeierige lust die haar lijf verteert, doet ook haar hart ontvlammen. Alsof ze valt, tuimelt. Peilloos diep. Ze wil meer. Proeven, strelen, bijten, likken of gewoon: een glimp van hem opvangen. Ze blijft hopen. Tegen beter weten in. En om zijn hart te veroveren gaat ze ver, heel ver. Wat begon als een vrijblijvende affaire ontaardt in een obsessie waar rede geen vat meer op heeft en waarbij slachtoffers onvermijdelijk lijken.


De binnenkant:
De uit Mechelen afkomstige, naar de Belgische hoofdstad uitgeweken, Luc Deflo leverde in 1999 met Naakte zielen zijn spannend debuut at. Het was het eerste deel van de reeks met onderzoeksrechter Bosmans en speurder Deleu die nog altijd springlevend is want de meest recente aflevering, Pitbull, sleepte verleden jaar nog de Hercule Poirotprijs in de wacht. Tussendoor publiceerde hij ook de trilogie rond de in kindermisdrijven gespecialiseerde Cel 5 en bij tijd en wijlen schudt hij losstaande thrillers uit zijn pen. Met Lust bewijst de auteur dat hij tien jaar na zijn debuut nog niets aan gedrevenheid als misdaadauteur ingeboet heeft en dat de inspiratie nog volop aanwezig is.

Lust is het verhaal van Iris Bruweel en Dirk Janssens. Beiden zitten vast in het keurslijf van hun respectievelijke huwelijken. Tijdens hun eerste ontmoeting bloeit er iets moois en hoewel op voorhand duidelijke afspraken wordengemaakt dat hun relatie niets meer kan en zal inhouden dan occasionele vrijblijvende seks, slaagt Iris er niet in Dirk uit haar hoofd te zetten. Ze wil hem tot elke prijs voor haar winnen, maar Dirk van zijn kant kan een stalkende scharrel missen als kiespijn...

Het gegeven doet onmiddellijk denken aan de, in het boek ook aangehaalde, film Fatal attraction uit 1987 met Michael Douglas en Glenn Close in de hoofdrollen. Maar in Lust is niet wraak maar liefde en passie de oorzaak van de spanningen tussen de hoofdrolspelers. En gelukkig voor de realisme, escaleert hun gedrag ook niet zo fel.

Eigenlijk ligt Lust erg in de lijn van het werk van Patrick De Bruyn: gewone mensen die, zowel door verkeerde beslissingen als door factoren buiten hun wil om, in een nauwlijks of niet te stoppen negatieve spiraal terecht komen en zo hun ondergang tegemoet gaan.

Deflo houdt er stevig de vaart in: zesenegentig hoofdstukken op een totaal van driehonderdzesentwintig bladzijden zorgen niet alleen voor veel blanco oppervlaktes maar ook voor een grote leessnelheid. Ook het feit dat de auteur zich louter beperkt tot het vertellen van zijn verhaal en zeer weinig zijsprongen maakt draagt bij tot de grote vlotheid waarmee het verhaal verslonden wordt.

De plot is, hoewel tamelijk rechtlijnig, niet slecht gevonden en goed uitgewerkt om in een atypische, zeer goed gevonden en al even bevredigende, ontknoping te eindigen waarin de doden er toch nog in slagen hun wil op te leggen aan de levenden. Het einde is dan ook, zoals het hoort in de erotiek, het hoogtepunt van Lust. Maar om de vergelijking door te trekken moet ook gezegd worden dat het voorspel wat van te lange duur is: Deflo gebruikt net iets teveel bladzijden om de obsessie van Iris voor Dirk uit te schrijven, waardoor op een gegeven moment langdradigheid dreigt.

Met Lust levert Deflo een degelijke overspelthriller af die erin slaagt niet in het ordinaire te vervallen, maar tevens ook niet te romantisch uit te hoek te komen. De auteur is erin gelukt zijn evenwicht op deze slappe koord te bewaren waardoor het boek best aangenaam leesvoer is. Maar toch is het verhaal niet sterk genoeg om uit te groeien tot een klassieker.

De score: 5/10