Erics BIBber Blog

De eerste zin:
Clint Wilson dacht: als mijn leven een film is, waar is de popcorn?.

De korte inhoud
Benny Benito is dé ster van Hollywood, de man die in dé filmhit gestalte gaf aan de seriemoordenaar Scrabble Man. Maar Benny wil zich voortaan toeleggen op komedies. Foutje. Zijn laatste prent bracht nul komma nul op en nu zijn een paar mensen kwaad, zeg maar pissed. Zoals zijn vrouw Sandy, die aanpapt met Benny’s agent Carlos. Of zoals Yuri The Fury, een Russische investeerder van de recente miskleun.
Tot overmaat van ramp wordt Benny ook nog eens gegijzeld door twee mannen met eigen filmplannen. Clint Wilson wil met zijn zwarte buddy Cody duidelijk maken dat hij als twee druppels water op Benny Benito lijkt en als lookalike  heel wat klusjes kan opknappen. Benny moet de rol van zijn leven spelen om zijn leven te redden. Ondertussen heeft ook de echte Scrabble Man weer inspiratie gevonden om te gaan moorden….


Het volledige rapport..
De in 1973 geboren Gentse broodschrijver Bavo Dhooge publiceerde zijn eerste boek Spaghetti in 2001 en een jaar later zag zijn spannend debuut SMAK het daglicht. Vandaag, amper tien jaar later prijken er zestig titels op zijn biografie: Naast de befaamde titels die steevast beginnen met de letter S, zitten er ook verhalen in opdracht en onder pseudoniem uitgebrachte werken tussen voor jong en oud.

Zijn jongste spruit luistert naar de naam Scrabble man en is het derde boek in Los Angeles-reeks die geen terugkerende hoofdpersonages kent maar de locatie als bindende factor heeft. Hierin heeft filmster op retour Benny Benito een slechte dag, want niet alleen is zijn vrouw hem liever kwijt dan rijk, maar wordt hij ook nog eens belaagd door een vermeende lookalike en een ontevreden investeerder. Misschien een raar gegeven voor een spannend boek, maar ondertussen is het algemeen geweten dat Bavo Dhooge de Vlaamse papieren Quentin Tarantino is, die geen enkel absurd gegeven uit de weg gaat.

Scrabble man is een tweeslachtig boek geworden, waarvan de breuk zich ongeveer net in de helft van het verhaal voordoet. In het begin ligt de focus zo goed als volledig op Clint Wilson, een man die uit bed gestapt is met het waanidee dat hij sprekend op het hoofdpersonage lijkt, en zijn diensten als stand-in gaat aanbieden bij Benny. Dit gegeven overschrijdt de grenzen van de geloofwaardigheid, zeker omdat iedereen meteen een andere acteur in de arme man herkent. De auteur lijkt even te hervallen in het euvel van Sioux Blues, zijn vorige boek: het uitmelken van een te compact thema tot de proporties van een volledige roman. Maar ver voorbij het punt waarop lezers al lang berusten in – en sommigen wellicht al afhaken door - het feit dat Bavo Dhooge deze keer wel echt de bal mis geslagen heeft, herpakt deze laatste zich door de andere personages, en in het bijzonder de Russische gangster Yuri op de voorgrond te laten treden. Vanaf dat moment krijgt het verhaal een nieuw elan en wat volgt behoort tot het beste wat er ooit uit de pen van deze Gentse auteur gevloeid kwam. Op slag wordt deze deurenkomedie een hoorn des overvloeds van geslaagd absurdisme gecombineerd met totaal onverwachte wendingen Hij slaagt er zelfs bijna in de volhardende lezer het lamentabele begin te laten vergeten, wat echt als een huzarenstukje mag beschouwd worden.

Het is algemeen geweten dat humor in de literatuur en met name humor in combinatie met spanning een zeer moeilijke – indien niet de moeilijkste – tak van het schrijven is. En nadat Toni Coppers het roer omgooide blijft Bavo Dhooge zich als enige Vlaamse auteur vastbijten in het genre. En met succes, ondanks de dip die Scrabble man vertoont. Een score van vier voor de eerste helft en het maximum voor de tweede komt op een gemiddelde van zeven voor het totaal.

Het definitieve verdict: 7/10

De eerste alinea:
De Gentse Feesten waren begonnen. Ik woon in Gent en ik ben een feestbeest, maar dit feest was niet voor mij. Ik had nog minder zin om te feesten dan een garnaal in een tomate crevette. Mijn leven op zich was al één groot feest, zo hield ik mij voor. Meer bepaald een galadiner waarop iedereen was uitgenodigd, maar waar de tafels leeg bleven en de band vals speelde. Je hoefde geen smoking te dragen, gewoon geen bloed op je kin was al voldoende. Een cadeau hoefde ook niet, als je maar geen kopstoten of knoterperen meebracht. Voor mijn part mochten die hele Gentse Feesten door een tsunami weggespoeld worden; dat zou pas een feest geweest zijn.

De korte inhoud
Gentse Feesten. Veel zin heeft privédetective Pat Somers niet om zich in het feestgedruis en het eeuwigdurende nachtleven te storten. Toch heeft hij een zware kater. In het Jim Rose Circus werd na een voorstelling een afgehakte mannenhand gevonden. Een uit de hand gelopen act met kettingzagen? Maar wat doet de badge van Somers dan vlak bij de hand? En waar is de rest van het lijk naartoe?
De Gentse speurneus heeft twee dagen om zich in de lugubere freakshow te verdiepen en zijn eigen hachje te redden. Alle spots zijn op hem gericht. Spektakel verzekerd met Somers in de ban van de mysterieuze ogen van een sexy zigeunerin. Volgt er ook applaus aan het einde van deze act?.


Het volledige rapport
Voordat de Gentse professionele auteur Bavo Dhooge erkenning kreeg voor zijn werk bij wijze van maximumscores in de Vrij Nederland Detective- en Thrillergids en de bekroning van Stiletto Libretto met de Diamanten kogel had hij bij uitgeverij Davidsfonds als een reeks achter de kiezen met de detective Patrick ‘Pat’ Somers als hoofdpersonage.

In Showtime, het laatste deel van die serie worden er tijdens de Genste feesten op verschillende locaties lichaamsdelen gevonden telkens vergezeld van een spoor dat rechtstreeks naar Pat Somers lijkt te wijzen. De detective krijgt achtenveertig uur om het mysterie op te lossen en zijn onschuld onomstotelijk te bewijzen.

Het verhaal dat in de eerste persoon enkelvoud verteld wordt vanuit het perspectief van het hoofdpersonage brengt de lezer langs enkele van de markantste attracties die deelnamen aan het jaarlijkse tiendaagse volksfeest van Gent, editie 2005.

Meer dan op de speurtocht naar de dader staat in dit boek humor centraal. Het was al een belangrijk ingrediënt van de serie, maar Showtime wordt overvol gestouwd met oneliners en flauwe grapjes, waardoor de lezer er niet alleen een indigestie aan overhoudt, maar waardoor vooral het hoofdpersonage van zijn voetstuk dondert en verwordt tot de flauwe plezante nonkel, waarvan er in elke familie wel een exemplaar aanwezig is.

Door het verstoorde evenwicht tussen humor en spanning haalt Showtime niet het niveau van de voorgaande verhalen uit de reeks waardoor de serie eindigt in mineur, wat toch wel jammer is. Showtime is het boek teveel, zo blijkt. Het is natuurlijk ook best mogelijk dat ondergetekende de formule ontgroeid is in de vier jaar die voorbij gingen sinds Star door zijn handen ging.

Het definitieve verdict: 4/10

De buitenkant:
De cover, de gewapende crimineel die rondhangt in de donkere steegjes, zou best een scene uit het boek kunnen zijn en geeft de sfeer van het verhaal mooi weer. Wel vind ik de keuze van de plaatsing de de kleur van de tekst – de auteursnaam uitgezonderd – een beetje verbazend.

De achterflap:
Jimmy Hendricks is niet Jimmy Hendrix. Jimmy is wel een kleine crimineel die een nieuw leven wil beginnen. Waarom niet als schrijver? Al met al zal Wally, zijn celgenoot die in de California State Prison in Corcoran bruutweg werd vermoord, niet veel meer hebben aan de memoires die hij heeft geschreven. Maar wanneer Jimmy het boek onder het pseudoniem John C. Hickels laat verschijnen, beginnen de problemen pas. In het werk wordt immers een boekje opengedaan over een paar personages die helaas echt bestaan. Zoals ene meedogenloze wapenhandelaar, een ex-flik die op eigen houtje verder opereert en een vent die graag signeert met een... stiletto. Tot overmaat van ramp blijkt het boek een succes te zijn, onder meer door toedoen van Sonja, die voor de krant werkt. Jimmy leert al snel de leuze: geen woorden, maar daden. Zeker wanneer Roland Knox, de tweederangsoplichter voor wie hij vroeger werkte, zich ook in het verhaal mengt en de spookschrijver dreigt te ontmaskeren...


De binnenkant:
Geboren en getogen Gentenaar Bavo Dhooge was op weg om de Vlaamse Federer of Nadal te worden. Maar hij besloot zijn tennisracket te ruilen voor een pen en zich op het schrijven toe te leggen. Na zijn studies aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten werkte hij als copywriter, journalist en recensent.

In die tijd begon hij ook aan zijn eerste boek Spaghetti en zijn eerste spannende boek, met de ondertussen legendarische detective Pat Somers, volgde al snel. Als het pakje van Superman nog nog niet bestond, had het moeten uitgevonden worden voor Bavo Dhooge, want deze S-man, publuceerde in zijn nog niet zo lange loopbaan al meer dan dertig boeken waarvan de titels telkens weer met diezelfde letter S beginnen.
Ondertussen is deze auteur voltijds schrijver en leeft hij van zijn pen. Hiervoor publiceert hij werken in verschillende genres, van kinderboeken en spannende boeken, over science fiction en documentaires tot scenario’s voor films en televisieseries toe. Hij woont, samen met zijn vrouw en hun zoon, nog altijd in de Gentse rand.

In zijn nieuwste creatie Stiletto libretto maken we kennis met Jimmy Hendricks, een kleine crimineel, die na een verblijf in de gevangenis, een boek publiceert waarvan het manuscript zowat uit de hemel kwam vallen. Maar als blijkt dat het verhaal geen fictie is, maar het levensverhaal van een wapenhandelaar, begint Jimmy voor zijn leven te vrezen en wordt hij zelf hoofdpersonage in de thriller waarin zijn bestaan snel getransformeerd wordt.

Als je aan eender welke liefhebber van het spannende vraagt zonder na te denken iets te associëren met de naam Bavo Dhooge, is de kans groot dat het antwoord Pat Somers zal luiden. Deze figuur, de Ludovic Cruchot van Vlaanderen, die met zijn bijna doldwaze avonturen de naam van de auteur groot maakte, is helaas niet meer. Maar zijn fans mogen ophouden zich in medelijden te hullen en moeten meteen weer naar de boekhandel hollen om zich Stiletto Libretto aan te schaffen. Met dit boek, dat zich afspeelt in Los Angeles, onttrekt de auteur zijn komische spannende boeken aan de schaduw van het Gentse belfort, waarin Somers gevangen zat en opent hij de deur naar mogelijk internationale erkenning voor zijn talent als verteller-humorist – of is het humorist-verteller?

In zijn typische, zeer luchtige stijl van schrijven vermengt hij allerlei soorten humor. Gaande van de kleine knipoog – die hij creëert door gewone situaties een beetje uit te vergroten in he absude, over satire tot aan de pure slapstick, terwijl hij er dan ook nog eens in slaagt een degelijk uitgewerkt spannend verhaal te vertellen. En door veelvuldig gebruik te maken van referenties naar andere boeken en films toont de auteur zijn belezenheid.

Natuurlijk speelt geloofwaardigheid in dit subgenre een ondergeschikte rol, maar Bavo Dhooge is er weer in geslaagd een aantal fantastische figuren uit zijn mouw te schudden, die zo zijn weggelopen uit tekenfilms. Wat te denken van de ecologische wapenhandelaar of de harde crimineel die wegsmelt bij zijn zoontje.

Stiletto libretto, dat is opgehangen aan een persiflage op de wereld van schrijvers en uitgevers is een vreemde eend in de bijt. Daar waar het gros van de misdaadboeken de lezer zover willen krijgen dat ze op het puntje van hun stoel komen te zitten, heeft dit boek net de omgekeerde uitwerking: de lezer zal met een glimlach, genietend achteroverhangen in zijn zetel. Met dit ontspannende spannende boek levert Bavo Dhooge een fraai staaltje proza af dat ik iedereen wil aanraden.

De score: 7/10