Erics BIBber Blog

Motivatie van de keuze:
In het Museum voor natuurwetenschappen te Brussel loopt nog tot begin september een tijdelijke expositie over alle aspecten van een moordonderzoek. Als fanatiek thrillerlezer en –kijker, kon ik niet anders dan daar eens een kijkje te gaan nemen. En dus trokken mijn vrouw en ik vandaag richting hoofdstad.

De folder:
Dinsdagochtend: de directeur van het museum is dood aangetroffen in zijn bureau. Wat is er gebeurd? De deskundigen van de Technische en Wetenschappelijke Politie komen langs. Ze treffen verschillende aanwijzingen aan: patroonhuls, bloedsporen, textielvezels, vingerafdrukken...

Onderzoek nu zelf ook grondig de plaats van de misdaad. Ga naar de laboratoria waar de sporen geanalyseerd worden en zoek uit bij wie ze passen. Beluister de ondervraging van de verdachten. Lukt het je de moordenaar(s) te ontmaskeren? Over schuld en onschuld heeft de rechter het laatste woord.

Maak kennis met de boeiende en veelzijdige wetenschap van de criminalistiek, die steunt op moderne technieken, waarin zowel chemie, biologie en fysica als tandheelkunde, ballistiek en entomologie aan bod komen.


Bespreking:
Bij het betreden van de expositieruimte, sta je direct op de plaats delict, waar je met je eigen ogen de situatie kan opnemen. Eenmaal alle details bekeken, kan je op zoek gaan naar de dader, door te struinen langs verschillende standjes die elk een ander aspect van het technische moordonderzoek belichten, als daar zijn: forensische genees- en tandheelkunde, sporenonderzoek, ballistiek, forensische entomologie en getuigenverhoren.

De tentoonstelling heeft voor vrijwel elke leeftijdsgroep iets te bieden: voor de kinderen zijn er doe-activiteiten zoals Dokter Bibber, doolhoven in de vorm van vingerafdrukken, robotfoto’s tekenen, ... De oudere kinderen en volwassenen worden bij de standjes, door middel van tekstpanelen en voorwerpen geïnformeerd over de werkwijze en eigenaardigheden van elk aspect van het onderzoek. En dan is er natuurlijk nog de zoektocht naar de dader waarin je je , zonder het echt te beseffen, fanatiek laat meeslepen.

Helaas is er ook één groot minpunt: de expositie is niet voorzien op zijn succes: bij verschillende standjes is het drummen geblazen. Vooral deze over vingerafdrukken, ballistiek en getuigenverhoor vormen onaangename knelpunten. Ook is het geluid van het multimedia-aspect van de tentoonstelling, niet opgewassen tegen het rumoer van de bezoekers. En het – toch wel origineel gevonden – scorebord, waarop je door een draai aan een wieltje de vermoedelijke dader van uw keuze kenbaar kan maken, alsook de vermoedens van de bezoekers die u voorgingen kan spiegelen, verliest zijn nut door de aantrekkingskracht die de wieltjes op de aanwezige kinderen uitoefenen. Doordat de kinderen constant aan deze wieltjes zitten te draaien, verliest het statistische gegeven al zijn waarde. Dit alles zorgt ervoor dat ik de tentoonstelling lichtjes opgefokt verliet, en dat kan de bedoeling niet geweest zijn. Gelukkig zijn er nog de vaste exposieruimtes van het museum om terug tot rust te komen.

Oh ja, zowel mijn vrouw als ik wezen een andere verdachte aan dan degene die door de openbare aanklager in beschuldiging gesteld werd. En dit doordat we beiden, onafhankelijk van elkaar, dezelfde foute conclusie trokken bij één aspect van het onderzoek: de ballistiek.

Mijn score: 7/10