Erics BIBber Blog

Motivatie van de keuze:
Dat ik dit boek, dat pas in januari volgend jaar in Nederlandse vertaling in de boekhandels te verkrijgen zal zijn, nu al kon lezen is te danken aan het Crimezone forum. Daar werd een nieuw initiatief opgestart waarin geïnteresseerden manuscripten kunnen lezen en becommentariëren, zodat tegelijk met het verschijnen van het werk een leesverslag op de site geplaatst zal worden. Het is wel raar gevoel om een manuscript, dat eigelijk niets meer is dan een printout op A4tjes, te lezen, zonder cover of flaptekst.

De achterflap:
Charley Webb is een aantrekkelijke alleenstaande moeder die voor de Palm Beach Post een wekelijkse populaire en controversiële column schrijft. Al jaren slaagt ze erin alle kritiek van recensenten, buren en familie probleemloos van zich al te laten glijden. Maar als ze een brief ontvangt van Jill Rohmer, een jonge vrouw die de doodstraf kreeg voor de moord op drie jonge kinderen, raakt ze stilaan emotioneel betrokken. Jill vraagt Charley haar biografie te schrijven waarin ze een aantal aanvullende verklaringen belooft af te leggen, die tijdens haar proces niet boven water kwamen. Charley grijpt deze kans gretig met beide handen en begint met haar ontdekkingstocht door het wereld van deze zwaar beschadigde vrouw.
Ondertussen begint ze ook anoniem verzonden haatmails te ontvangen, waarin het leven van haar kinderen bedreigd wordt. Terwijl Charley alles in het werk stelt om haar kinderen te beschermen begint ze ook waarde van goede buren, vrienden en familie te ontdekken. Zeker wanneer het erop begint te lijken dat haar sociaal netwerk haar enige hoop is om levend uit dit avontuur te komen.
(vrije vertaling van de teaser op Joy Fieldings website)

Bespreking:
De in 1945 geboren Canadese schrijfster Joy fielding schrijft al van in haar kinderjaren, maar tijdens haar universiteitsjaren besliste ze om actrice te worden. Nadat ze in 1966 afstudeerde in Engelse literatuur, trok ze naar Los Angeles om voluit de acteerkaart te trekken. Na een aantal jaren keert ze definitief terug naar Toronto, waar ze zich, naast het figureren in reclamespots, weer begint te  concentreren op het schrijven. Momenteel woont ze afwisselend in Toronto en Palm Beach, Florida.

Haar eerste publicatie dateert al van 1972, maar dit werk en de twee volgende vindt de schrijfster zelf niet goed genoeg meer om nog aan te bevelen. Dodelijke ambitie is ondertussen al haar twintigste boek.

In Dodelijke ambitie volgen we de alleenstaande moeder Charlotte ‘Charley’ Webb die in haar wekelijkse krantencolumn haar dagelijkse beslommeringen neerschrijft. Hierdoor leeft ze op voet van oorlog met zowel haar buren en naaste familie, die met de regelmaat van de klok lijdend voorwerp zijn in haar journalistieke stukjes. Op een dag vraagt Jill Rohmer, een voor drievoudige moord ter dood veroordeelde jonge vrouw of Charley haar verhaal in boekvorm wil gieten. De journaliste gaat gretig akkoord. Op quasi hetzelfde moment begin Charlotte ook haatmail te ontvangen waarin haar kinderen bedreigd worden.

Dodelijke ambitie is een zeer onderhoudend verhaal over de dagelijkse beslommeringen van een alleenstaande werkende moeder. In een zeer vlotte stijl gidst de auteur de lezer langs zowat alle mogelijke perikelen die een eenoudergezin kunnen overkomen. Maar jammer genoeg zit de doorsnee thrillerlezer hier niet op te wachten.

En Joy Fielding heeft daarom maar geprobeerd er een spannende verhaallijn tussen te vlechten. Maar dat is niet echt een succesvol idee gebleken, want op een kleine opleving in de laatste veertig bladzijden na, is er weinig of niets opwindends aan het verhaal te beleven, dat ook nog eens een uitmond in een dader die beantwoordt aan alle chichés uit het vak. Wel is het herkenbaar, bij momenten grappig en meestal boeiend.

Is het een dipje of zou Joy Fielding, nu ze bijna de pensioengerechtigde leeftijd bereikt heeft, begonnen zijn aan een gernewijziging. Feit is dat, met een vrolijke en overwegend rose cover errond, het sappig vertelde verhaal zijn plaats waarschijnlijk wel zal vinden tussen de chicklit, maar de liefhebbers van het spannende boek laten Dodelijke ambitie beter in de rekken staan.

Mijn score: 5/10