02-05-10
GOEKEN Paul - Camouflage
De eerste alinea
Het heeft iets onwezenlijks: een op het oog compleet verlaten straat die gevuld wordt met stadsgeluiden. Niets of niemand snoert Madrid de mond, weet hij. Ook geen bommelding.
De korte inhoud:
Op het moment dat de Spaanse regering druk lobbyt om Marokko bij de Europese Unie te krijgen, ontploft er een bom in een winkelcentrum op het eiland Gran Canaria, waarbij tientallen doden vallen. De hulp van de Spaanse geheime dienst wordt ingeroepen. Al snel blijkt dat de gruweldaad het werk is van een aan Al-Qaeda gelieerde Marokkaanse terroristenbeweging.
Alfonso Silva, de leider van Nueve, de elite-eenheid van de geheime dienst, moet alles op alles zetten om een volgende aanslag te voorkomen. Geholpen door een fanatieke club duikers, wordt geprobeerd een groot gevaar af te wenden...
Het volledige rapport:
Paul Goeken was in een vroeger leven duikinstructeur in Nederland. Op een gegeven moment namen hij en zijn vrouw de beslissing om hun geboortegrond te verlaten en te emigreren naar het Spaanse toeristische eilandje Gran Canaria. Ze baten daar samen een souvenirwinkeltje uit en Paul vond er de rust en de tijd om met het schrijven van spannende verhalen te beginnen. In 2002 debuteerde hij met Hammerhead, en zijn meest recente werk, De oversteek, is ondertussen al twee jaartjes oud. Camouflage, uit 2004, was zijn derde boek, maar het is de eerste episode in de reeks met Nueve commandant Alfonso Silva en zijn decipelen.
Hierin tekent de auteur een groots opgezet decor op het internationale politieke vlak uit om zijn verhaal tegen te projecteren: Spanje probeert op de Europese voorgrond te treden door de paden te effenen om de onderhandelingen betreffende de Marokkaanse toetreding tot de Europese Unie te kunnen opstarten en snel probleemloos af te ronden. Maar natuurlijk heeft dit plan ook tegenstanders, en zij lijken het geweld niet te schuwen: een bomaanslag in toeristische gebied resulteert in tientallen doden en er worden nog meer acties aangekondigd door een Marokkaanse terroristische groepering. De elite-eenheid van de Spaanse geheime dienst, onder leiding van de onkreukbare Alsonso Silva, wordt ingeschakeld om verdere aanslagen te verijdelen. Dit markeert het begin van een race tegen de klok die bij momenten zelfs zeer persoonlijk wordt.
De auteur kan zijn achtergrond niet verloochenen en trouw aan zijn concept zit ook dit boek weer vol onderwateractie. Maar ook op het droge wordt er veelvuldig een robbertje gevochten. Het moge duidelijk zijn: Camouflage is, doordat het tot de nok toe gevuld is met actie, een verhaal geworden in pure Hollywood traditie.
Actie die ook nog eens zeer onderhoudend beschreven wordt. Maar het gaat compleet fout met de stukken die de verschillende scenes met elkaar moeten verbinden: Er is totaal geen samenhang te bespeuren in het boek. Paul Goeken is in het bezit van alle benodigde stukken om een mooi werk te bouwen, maar de wijze waarop hij zijn verhaal construeert zorgt ervoor dat de lijm niet plakt en het boek uiteen valt in een aantal losse fragmenten en verhaallijnen die nooit samenkomen of zelfs gewoon uit de lucht komen te vallen.
En dat is best jammer, want zijn personages zijn figuren waar de lezer zich zich grag mee vereenzelvigt: mensen van vlees en bloed die, als het erop aankomt het hart op de goede plaats hebben. Ook zijn de gebruikte locaties en de duikwereld markant en interessant genoeg om een lezer te binden
Paul Goeken heeft al eerder bewezen dat hij buiten de belopen paden regelmatig opportuniteiten ziet voor interessante verhalen. Alleen met het uitschrijven van zijn ideeën tot volwaardige boeken loopt het in zijn carrière nogal eens mis. Ook met zijn derde boek Camouflage is het spijtig genoeg niet anders.
Het definitieve verdict: 4/10
10:41 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: politiek, nederland, 4, nederlandstalig, goeken_paul, terrorisme, serie, religieus | 
Facebook |
27-02-08
GOEKEN Paul - De oversteek
Dit Crimezone recensie-exemplaar werd mij, met een perfecte timing, door de postbode bezorgd, zodat het rechtstreeks uit de verpakking naar mijn nachtkastje kon verhuisen om er quasi direct in te beginnen lezen. Ik ken van deze schrijver enkel zijn vroegste werken, die mij niet konden overtuigen. Maar nu ben ik natuurlijk benieuwd of, en,in welke mate, de auteur ondertussen geëvolueerd is.
De achterflap:
Voorjaar 2008. Duizenden Afrikaanse bootvluchtelingen overspoelen dagelijks de Canarische Eilanden, Madeira, Lampedusa en Malta. Via Spanje trekt een deel van hen door naar Frankrijk, Duitsland, Nederland en Engeland.
Wanneer overal de ovangcentra verstopt dreigen te raken, stellen de Europese regeringen een crisisteam samen. Namens Spanje wordt Alfonso Silva gevraagd zitting te nemen.Carmen Marrero, Silva’s rechterhand bij de elite-eenheid Nueve, krijgt intussen de opdracht de binnenlandse praktijk het hoofd te bieden. In het hele land nemen bendes bootvluchtelingen de onderwereld over. En het blijft niet bij Spanje.
Algauw blijkt dat de vluchtelingenstroom vanuit Afrika wordt aangestuurd. Het team van Nueve staat voor zijn moeilijkste opdracht tot nu toe: de strijd aanbinden met een onzichtbare vijand, die het Westen in een ijzeren greep houdt.
Bespreking:
Paul Goeken verruilde jaren geleden zijn leven als duikinstructeur in Nederland voor het uitbaten van een souvenirwinkel op het Spaanse eiland Gran Canaria. En hij begon met het schrijven van spannende verhalen. In 2002 verscheen zijn debuut Hammerhead, en nu is, met De oversteek, zijn zesde boek verschenen, met net als in zijn drie vorige werken Alfonso Silva in de hoofdrol.
In dit boek belicht de auteur de problematiek van de immer groeiende stroom bootvluchtelingen, die moedeloos het zwarte continent proberen om te ruilen voor een leven in Europa, dat voor hen het beloofde land met de onbeperkte mogelijkheden is. Als op een gegeven moment de stroom zo groot wordt dat Europa de opvang niet meer kan bolwerken, besluit het Europese parlement dat er dringend maatregelen moeten genomen worden om de Afrikanen te ontmoedigen om hun geboortegrond te verlaten. Dat er geen eenstemmigheid is over de wijze waarop dit moet gebeuren spreekt als vanzelf.
In dezelfde periode worden in Spanje een aantal uitbaters van nachtclubs hardhandig overtuigd om hun zaak over te geven aan een nieuwe speler, die zijn plaats in de onderwereld wil veroveren. Dat deze geheimzinnige organisatie veelvuldig gebruikt maakt van negroïde vechtjassen, zet alleen maar meer druk op de commissie die oplossingen moet zoeken om de immigratiestroom te laten opdrogen.
De oversteek is een boek geworden dat zeer moeilijk neer te leggen is. Het slaagt erin te intrigeren van de eerste bladzijden en door de weldoordachte opbouw blijft de lezer gefascineerd tot diep in het verhaal. Enkel de laatste pakweg veertig bladzijden slaagt de auteur er niet meer in om het hoge kwaliteitsniveau te blijven aanhouden, omdat hij het grootse opzet van het verhaal opeens niet meer meester kan blijven. Die laatste pagina’s moest er nog zoveel verteld worden om tot een mooi afgerond verhaal te komen waardoor de schrijver zich genoodzaakt zag om de details achterwege te laten en zich moest beperken tot de grote lijnen en algemeenheden. Deze misrekening is dan ook de enige reden waarom dit werk de maximumscore misloopt.Een paar verhaallijntjes minder hadden ongetwijfeld geen kwaad gekund.
Het kan niet anders of Paul Goeken heeft enorm veel tijd gestoken in de research voor dit boek, want hij weidt, als een volleerd docent op een zeer geloofwaardige wijze, uit over talloze zeer uiteenlopende onderwerpen, zonder dat het ook maar de minste nadelige invloed op het verhaal te hebben. Vakwerk
De niet-terugkerende personages, die in dit boek de grote bijrollen toebedeeld kregen worden treffend geportretteerd. Vooral de wijze waarop Pierre Diouf, een van die vluchtelingen, beschreven wordt is van een uitzonderlijk hoog niveau. Het naïeve optimisme van die man straalt zelfs af op de lezer.
Met dit boek bewijst Paul Goeken dat hij uit het juiste hout gesneden is om een groot auteur te worden. Bij deze moge gezegd zijn dat hij van schrijvende duiker ondertussen is opgeklommen en geëvolueerd naar de status van duikend schrijver. De oversteek zou dan ook verplichte lectuur moet zijn voor eenieder die graag spannende boeken leest die meer bieden dan het gewone detective- of politie-onderzoek maar de zoveelste moordenaar.
Mijn score: 8/10
21:00 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: goeken_paul, nederlandstalig, 8 | Facebook |
19-10-07
GOEKEN Paul - Dodelijke stijging
Motivatie van de keuze:
Deze ligt al lang op de stapel, en na zijn wat teleurstellende debuut, Hammerhead, was het meer dan hoog tijd om deze auteur een tweede kans te geven.
De achterflap:
Voor de Italiaanse kust komt zonder aanwijsbare reden een groep ervaren duikers om het leven. Hetzelfde gebeurt in Zuid-Frankrijk. De paniek in de duikwereld slaat toe als blijkt dat het om doelbewuste aanslagen gaat. Jens Hamann, een ervaren PADI-instructeur, bindt de strijd aan en gaat op jacht naar de dader.
Ondertussen wordt een nieuwe aanslag voorbereid. Maar waar? Welk populair duiksportgebied is nu aan de beurt?
Het is aan Jens om in het brein van de dader te kruipen om zodoende een volgende, dodelijke aanslag te voorkomen.
Bespreking:
In dit – na zijn debuut Hammerhead - tweede boek, blijft de auteur trouw aan zijn onderwerp en locatie: de onderwaterwereld in de warme Europese zoutwatergebieden. Als kort na elkaar twee duikincidenten in de Middellandse Zee het leven kosten aan tientallen mensen, stelt PADI, ‘s werelds grootste duikorganisie, de Zwitser Jens Hamann aan om de ongevallen te onderzoeken. Al snel komt hij tot de conclusie dat er kwaad opzet in het spel is en dat iemand PADI, en bij uitbreiding het sportduiken in het algemeen, in een kwaad daglicht wil stellen. Nu blijft rest er slechts één vraag: hoe de dader stoppen vooraleer hij weer toeslaat?
Dodelijke stijging is klassiek opgebouwd in drie delen: de inleiding laat ons niet alleen kennis maken met de personages en hun drijfveren, maar verraadt ook de passie van de auteur voor het duiken want hij beschrijft de kleurenpracht van het leven onder de zeespiegel op zo’n beeldende en overtuigende wijze dat de lezer onmiddellijk zin heeft om zich aan te melden bij de dichtst bijgelegen duikclub. Deze prelude beslaat meer dan eenderde van het boek, en dat is –ondanks dat het aangenaam lezen is - toch wel wat aan de lange kant om de basis van een verhaal te leggen.
Dan volgt het middenstuk waarin op geloofwaardige wijze de handelingen van de dader beschreven worden en in het laatste stuk krijgen we de ontknoping, die verrassend verloopt en boordevol actie zit.
Het plot is de eenvoud zelve en daar mocht wat meer aandacht aan besteed zijn, want nu valt het wat mager uit. En op het eind van het boek blijven er een paar vragen onbeantwoord, ondanks dat er voor elk van de hoofdpersonages een stukje voorzien is waarin hun leven na het boek bondig beschreven wordt.
Die personages worden allen voorzien van hun geschiedenis, maar echt diep uitgewerkt zijn ze niet. Toch verdient de auteur een pluim voor het werk dat hij zich getroost heeft om de cirkel mooi rond te krijgen wat betreft de relaties van de personages onderling.
Al meer dan bij zijn debuut laat Paul Goeken staaltjes zien van zijn schrijfkunst, maar om een echt goed spannend boek te schrijven zal hij voor de dag moeten komen met een sterker plot, want meer dan een thriller is Dodelijke stijging vooral één grote reclamespot voor het sportduiken.
Mijn score: 6/10
19:07 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: goeken_paul, nederlandstalig | Facebook |
29-08-06
GOEKEN Paul - Hammerhead
Motivatie van de keuze:
Een van de Crimezone forum bezoekers is Paul Goeken, een naar Gran Canaria uitgeweken Nederlander, die daar een souvenirwinkel uitbaat en schrijft. Toen ik zijn debuut voor een prikje op de kop kon tikken heb ik geen moment getwijfeld, en nu ben ik toe aan mijn eerste kennismaking met zijn werk.
De achterflap:
Een duikersechtpaar ziet in de Costa Ricaanse wateren een enorme groep haaien aan zich voorbijtrekken. Twee Braziliaanse broers zijn aan het vissen als een onvorrstelbaar grote groep haaien de koers van hun schip kruist. Een ontmoeting met dramatische gevolgen
Meldingen over grote scholen hamerhaaien die als een militaire colonne op weg lijken te zijn naar een bepaalde plaats, komen terecht bij haaienexpert Ethan Cohen.
Om mysterieuze redenen blijken de haaien onderweg naar Gran Canaria en maken de zee rondom het eiland onveilig. Het plaatselijk bestuur en de Spaanse overheid zien zich genoodzaakt maatregelen te nemen om te voorkomen dat de haaien een economische ramp voor het eiland gaan betekenen.
Cohen wordt gevraagd om samen met een internationaal team van deskundigen te zoeken nat een oplossing. Maar een groep mensen met hele andere belangen zortg ervoor dat Cohen gedwarsboomd wordt.
Het eiland lijkt af te stevenen op een regelrechte ramp...
Bespreking:
Ethan Cohen, een authoriteit inzake het gedrag van haaien, is nog volop bezig met het verwerken van de dood van zijn zoontje, als er een aantal meldingen over waarnemingen van grote gemengde scholen haaien op zijn bureau belanden. In eerste instantie twijfelt hij, ondanks de de betrouwbaarheid van de bronnen, aan deze vaststellingen. Maar als hij een tijd later gevraagd wordt om, aan het hoofd van een team deskundigen, een verklaring en een oplossing te zoeken voor een enorme groep haaien die rond Gran Canaria de zee onveilig maken, blijken die waarnemingen toch waarheidsgetrouw te zijn.
Eenmaal het onderzoek gestart, krijgt het team alle mogelijke medewerking van de Spaanse overheid, maar verschillende instanties proberen de haaien voor publicitaire en andere doeleinden te gebruiken.
De cover van dit boek roept ontegensprekelijk associaties op met Jaws, één van de meest spannende films die ik ooit mocht aanschouwen. En dus worden mijn verwachtingen ook hooggespannen.
Dit boek begint vrij sterk, met een mooi beschreven duikscene, gevolgd door een degelijke karakterschets van het hoofdpersonage, maar daarna zakt het niveau danig, en bij momenten werd het voor mij zelfs verwarrend.
Ook vond ik het boek niet vlot lezen, want ik kwam niet verder dan sessies van max 30 blz. Dit kwam mede door de soms ingewikkelde zinsconstructies, die misschien wel goed tot zijn recht komen in korte teksten, maar die het lezen van het boek zo’n inspannende ervaring maakten.
En het einde was ook al een tegenvaller. Het deed me direct terugdenken aan het einde van Jos Pierreux zijn Het trio dat iets te vieren had.
Jaws slaagde er, op zijn eentje, in mij op het puntje van mijn stoel te laten zitten, maar deze duizenden soortgenoten konden mij amper in beroering brengen. Jammer, want het plot had zeker potentieel, maar de uitwerking ervan kwam mij rommelig over. Maar dit boek is een debuut, en dat maakt dat de schrijver nog veel ruimte heeft om te groeien en te perfectioneren.
Mijn score: 4/10
18:17 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: nederlandstalig, goeken_paul, 4 | Facebook |