Erics BIBber Blog

Motivatie van de keuze:
Dit boek kwam tevoorschijn uit een pakketje van Crimezone. Het opschrift literaire thriller belooft al niet veel goeds, maar wie weet is dit de uitzondering.Ook de schrijver is geen referentie vermits dit een spannend debuut blijkt te zijn. Verstand op nul en lezen maar...

De achterflap:
Paul Fonteyn zit al drie jaar in een tbs-kliniek. Hij heeft bewust aangestuurd op tbs om een lange gevangenisstraf te ontlopen. Het ziet ernaar uit dat hij zijn tweelingbroer Peter om het leven heeft gebracht... Maar wat is er werkelijk voorgevallen tussen de twee broers?

Bespreking:
De Nederlander Joost Heyink was lang als wetenschappelijk onderzoeker verbonden aan de universiteit van Groningen, maar is nu al een tijdje voltijds schrijver. Zo publiceerde hij al een tiental jeugdboeken. Hij woont met zijn vrouw en zoon in Zuidwolde. Proefverlof is zijn eerst boek voor de volwassenenmarkt

TBS-ers blijken populaire hoofdpersonages in het Nederlandse spannende boek van 2008. Na Simone Van der Vlugt (Blauw water) en Marion Pauw (Daglicht) is er nu dus Proefverlof van Joost Heyink. Hierin volgen we Paul Fonteyn, die na een moord er alles aan gedaan heeft om toch maar ontoerekinginsvatbaar verklaard te worden met als enige betrachting  het ontlopen van een levenslange gevangenisstraf door een aanzienlijk kortere internering in een TBS-instelling. Daar heeft hij alle tijd om zijn verleden op een rijtje te zetten en zijn toekomst uit te stippelen.

Doordat ongeveer vijfentachtig procent van het boek zich afspeelt binnen de muren van de psychiatrische instelling – enkel tijdens de laatste veertig bladzijden worden er andere horizonten opgezocht – is dit een statisch verhaal geworden. Gelukkig gunt de auteur ons op tijd en stond ook eens een blik in het hoofd van Paul waardoor we de voorgeschiedenis van het hoofdpersonage wat beter zouden moeten leren kennen. Maar veel wijzer dan de slechte relatie met zijn tweelingbroer Peter, waarbij zowat de enige communicatie tussen de twee bestaat uit het elkaar op puberale wijze zo zwaar mogelijk voor schut zetten; en grote hoeveelheden drank die verzet worden, wordt de lezer niet, waardoor er absoluut geen band ontstaat tussen lezer en hoofdpersonage.

Hoewel ik natuurlijk geen ervaringsdeskundige ben, wordt het leven binnen de instelling nogal ongeloofwaardig en comfortabel voorgesteld. Het hoofdpersonage leeft er als een koning – hij brouwt zelfs zijn eigen appelwijn – en slaagt er zonder enig probleem in al zijn therapeuten in te palmen en om de tuin te leiden. Ondertussen probeert de auteur de lezer warm te maken voor de geheimzinnige missie van Paul: de drijfveer waarom hij zo snel mogelijk terug op vrije voeten gesteld wil worden.

Ondanks een moord en een moordenaar voelt Proefverlof nooit aan als een spannende boek. Zelfs het atypische, en dus toch wat verrassende einde kan daar niets aan veranderen. Dit is geen voer voor de thrillerliefhebber.

Mijn score: 4/10