Erics BIBber Blog

De buitenkant:
Hoewel opvallend van kleur, is dit geen cover die aanzet om het boek op te pakken. Het moeraslandschap van Florida, en de oranje schijn van het zonlicht dat door de bomen schiet bevat te weinig elementen om te intrigeren.
De achterzijde is stylistisch wat beter en bevat alle verwachte informatie over zowel boek als auteur, maar het kleurgebruik is al even twijfelachtig.

De achterflap:
Elena Estes heeft voor haar roekeloosheid een hoge prijs betaald: niet alleen verloor ze haar baan bij de politie van Miami, maar haar eigenzinnige gedrag kostte ook nog het leven van een politieman. Teruggetrokken leeft ze nu op een ranch in Florida, met haar paarden als enig gezelschap.
Dan krijgt ze onverwacht bezoek. De vroegwijze, twaalfjarige Molly Seabright vermoedt dat Erin, haar oudere stiefzus, iets ergs is overkomen. Erin, achttien jaar en een onruststookster, werkt als stalknecht bij een manege. Maar al enkele dagen is er geen teken meer van haar vernomen. Molly vraagt Elena het verdwenen meisje op te sporen.
Al spoedig raakt Elena verwikkeld in een uiterst gevaarlijk wereldje, bevolkt door de superrijken en lieden die geen enkel mededogen kennen – een wereld gedreven door macht, drugs en nietsontziende manipulatie. Elena gaat op onderzoek uit om te achterhalen wat er met Erin is gebeurd, vóór het te laat is...


Bespreking:
De in 2009 vijftig geworden schrijfster Tami Hoag werd geboren in Iowa, groeide op in Minnesota en verdeelt haar tijd nu over Los Angeles en Palm Beach County, Florida, waar ze een vaste, fanatieke en succesvolle deelneemster is aan de jaarlijkse dressuurwedstrijden.

Net als onder andere Tess Gerritsen begon ze haar loopbaan als auteur met het schrijven van romantisch getinte verhalen waarvan ze er tussen 1988 en 1994 zeventien uit haar pen liet vloeien. In 1995 trad ze, met Gekidnapd toe tot het contingent misdaadauteurs. Ondertussen heeft ze al tien spannende boeken op haar palmares staan en worden deze gepubliceerd in meer dan twintig talen.

Dubbelspel is op de Nederlandstalige markt voorlopig nog een op zichzelf staand boek, maar het hoofdpersonage zal wel terugkeren in het volgende werk van haar dat naar het Nederlands zal vertaald worden en wat dan de opvolger van De laatste engel zal moeten worden. Het is gesitueerd in de wereld van de paardensport die zijn winters hoogtepunt kent in Palm Beach County, Arizona. Men kan moeilijk beweren dat Tami Hoag niet weet waarover ze schrijft.

De, na een mislukte operatie, onslagen rechercheur Elena Estes leeft teruggetrokken op een manege waar ze haar – zowel fysieke als psychische - wonden likt als ze gecontacteerd wordt door de twaalfjarige Molly Seabright, die haar vraagt de verdwijning van haar net meerderjarige stiefzus Erin te onderzoeken. Elena neemt de zaak aan maar stuit overal op onverschilligheid. Maar hoe dieper ze graaft, hoe meer vreemde zaken ze opmerkt. Houden deze allen verband met elkaar? Samen met de plaatselijke rechercheur James Landry begint ze, met gevaar voor eigen leven, alle rafels uit elkaar te halen, in een poging Erin Seabright terug te vinden.

Net zoals Dick Francis kent ook Tami Hoag de wereld van de paardensport uit de eerste hand. Ze slaagt er moeiteloos in het megacircus te beschrijven en neemt als een volleerd gids de lezers bij de hand met haar beschrijvingen van deze microcultuur, waarin de superrijken hun paarden toevertrouwen aan vet betaalde trainers en veel belovende handelaars, terwijl illegale immigranten ingezet worden om het vuile werk op te knappen. Een wereld dus waar rijk en arm wel heel dicht bij elkaar zitten en waar het vele geld dat erin omgaat garant staat voor bedrog en afgunst en die malafide personen aantrekt zoals vliegen naar een brandende kaars toefladderen. Maar in haar haast om deze microcosmos te openbaren voor de lezer, en in een beweging door ook nog alle personages voor te stellen, komt Dubbelspel zeer traag op snelheid. Het vraagt zelfs een beetje doorzettingsvermogen om het boek niet meteen dicht te klappen.

De belangrijkste beweegreden om op dat moment toch maar door te lezen zijn de personages die de auteur op papier uittekent: op een enkele uitzondering na zijn het allemaal zeer complexe personages, die getekend door hun eigen geschiedenis door het leven gaan en er toch maar proberen het beste van te maken. Geen grijze muizen, maar allen karakters die aanspreken en emoties losweken.

Pas veel later komt de vaststelling dat er een meesterlijk plot verstopt zit onder al die langdradigheid. De auteur bedelft haar lezers onder massas’s verdachtmakingen en complottheorieën. Maar hoewel dit ingewikkeld kluwen van verhaallijnen er nog in slaagt de waardering van Dubbelspel nog flink in de hoogte te jagen, is het op dat moment al te laat om er nog een meesterwerk van te maken. Zo is het ook jammer dat Tami Hoag er niet helemaal in geslaagd is om de ontknoping volledig aan het oog van de lezer te onttrekken tot in de finale, maar toch is deze nog verrassend genoeg om met een positief gevoel afscheid te nemen van Dubbelspel, als ze helemaal aan het eind haar verleden als vrouwelijk romancier niet kan verloochenen en nog een rose gekleurd happy end serveert als dessert net voor het finale orgelpunt.

Met Dubbelspel toont Tami Hoag vooral belofte naar meer. Ze laat glimpen zien van haar mogelijkheden die haar bij de top van de misdaadauteurs zouden kunnen brengen, maar moet vooral nog leren doseren, want hoewel mensen eerst in slaap wiegen en dan laten schrikken in het echte leven gegarandeerd werkt, bestaat het gevaar dat een aantal lezers niet zoveel geduld hebben en het boek, onterecht trouwens, wegleggen, waardoor ze niet meer gewekt kunnen worden.

Mijn score: 7/10