07-05-11

CASEY Jane - Spoorloos

 

cjs.jpg

 

De eerste zin:
Ik lig op een kriebelende plaid in de tuin en doe alsof ik lees.

De korte inhoud
.
Als klein meisje maakte Sarah Finch en drama mee: op een dag kwam haar broertje Charlie niet meer terug nadat hij buiten was gaan spelen. Sarah was de laatste die hem had gezien en wat er met Charlie is gebeurd, is een mysterie gebleven. Die onzekerheid heeft het gezin verscheurd. Nu, zestien jaar later, is Sarah lerares. Uit schuldgevoel woont ze nog steeds bij haar moeder. Die heeft het verlies van Charlie nooit kunnen verwerken en is aan de drank geraakt. De kamer van haar verdwenen zoon is onveranderd en dient als gedenkplaats.
Als een van Sarahs leerlingen, de twaalfjarige Jenny, niet op school komt opdagen, zet de politie een massale zoektocht op touw. Maar het is Sarah die tijdens het joggen het lijk van haar leerling vindt. Ze verleent haar medewerking aan het politieonderzoek, maar is Sarah getuige, slachtoffer of verdachte? Want is het niet erg toevallig dat ze betrokken is bij de verdwijning van twee kinderen?

Het volledige rapport..
Jane Casey is geboren en getogen in de Ierse hoofdstad Dublin. Na studies Engels in Oxford en Engels-Ierse literatuur in Dublin, volgde ze haar man, een advocaat naar Londen. Ze werkt als redacteur bij een uitgeverij.

Maar blijkbaar heeft ze nog massa’s vrije tijd, want in 2010 verschenen er twee boeken van haar hand en nummer drie staat gepland voor halfweg 2011. Een dik jaar geleden debuteerde ze met Spoorloos, een boek waarmee ze de Crimezone publieksprijs voor het beste debuut in de wacht sleepte.

In het boek, dat in de ik-vorm geschreven werd, wordt lerares Sarah Finch geconfronteerd met de verdwijning van een van haar leerlingen. Als Sarah tijdens een rondje joggen op het levenloze lichaam stuit van Jenny, voelt ze zich erg gepakt, want zestien jaar geleden verdween ook haar broertje Charlie, waarvan men tot op heden nog geen enkel teken van leven mocht ontvangen. Omdat ze aan de lijve ondervond wat de impact is van zo’n gebeurtenis op een gezin, trekt ze zelf op onderzoek uit, waarbij ze contact onderhoudt met de plaatselijke politie. Maar die ziet haar niet alleen als een goede hulp, maar als ook als een potentiële dader die uit is op erkenning…

Naast de hoofdlijn van het verhaal waarin het onderzoek naar de moord op Jenny centraal staat, besteedt Jane Casey ook veel aandacht aan de verdwijning van Charlie en de gevolgen voor het gezin Finch. Het moge duidelijk zijn, Spoorloos is gefundenes fressen voor de vrouwelijke liefhebbers van het spannende boek en vist in dezelfde vijver als onder andere Vermist van Arlene Hunt en Rode aarde van Nellie Mandel.

Met Spoorloos levert deze debutante een degelijk werkstuk af dat zeer onderhoudend is en waarin voldoende verrassende wendingen zitten, waarvan sommige echter te snel kunnen doorprikt worden door de gevorderde thrillerlezers.

Spoorloos is een meer dan behoorlijk debuut. Deze psychologische thriller met een vleugje actie is daarom een verdiende laureaat van de Crimezones publieksprijs. Jane Casey levert een mooi visitekaartje af.

Het definitieve verdict: 7/10

EOB.JPG


08-06-08

HUNT Arlene - Vermist

 

 hav

Motivatie van de keuze:
Dit is weer een recensie-exemplaar van Crimezone. De combinatie van titel en coverfoto maken al direct duidelijk waarover het boek zal handelen. En ik mag me voor de zoveelste keer dit jaar weer eens verlekkeren op een kennismaking met een voor mijn onbekende auteur.

De achterflap:
1980: Waarschijnlijk dood. Dat is wat iedereen dacht toen Katie Jones, een kleine blonde peuter, van het strand verdween op een mooie zomerdag.

2006: Een jonge blonde vrouw schiet een man neer en daarna richt ze het pistool op zichzelf.

De vrouw is Katie Jones. Haar verschijning roept allerlei vragen op en niet alleen bij haar familie... Waar was ze al die tijd? Wie nam haar jaren geleden mee? En waarom schoot ze een gepensioneerde huisarts neer?
Het detective duo, John Quingley en Sarah Kenny, zijn al gauw verwikkeld in een van hun meest gecompliceerde zaken ooit. Ze doen er alles aan om de ware toedracht te achterhalen. Ze gaan zo op in hun opdracht dat ze niet door hebben dat ze in de gaten worden gehouden. Iemand uit Sarah’s verleden wacht op het juiste moment om toe te slaan...


Bespreking:
De 34 jaar jonge Ierse Arlene Hunt woont met haar man, dochter, hond en katten in Dublin, waar ze ook haar verhalen laat afspelen. Ze is het levende bewijs dat schrijvers geen duffe mensen hoeven te zijn die al koffie slurpend achter de schrijftafel hangen, want deze uit het milieu gestapte prostituee liep vorig jaar liep haar eerste marathon.

Met Vermist levert ze haar vierde boek af, maar het is pas het eerste dat is uitgebracht in een Nederlandse vertaling. Hoewel het al het derde deel is waarin de detectives opgevoerd worden, kan het zonder problemen worden gelezen zonder enige voorkennis. Natuurlijk blijft de lezer wel achter met een aantal vraagtekens over het duistere verleden van Sarah, dat mogelijk wat raakpunten heeft met haar eigen verleden.

Als blijkt dat een jonge vrouw die net een man neergeschoten heeft en daarna zelfmoord probeert te plegen, de zesentwintig jaar geleden verdwenen en doodgewaande Katie Jones is, worden bij haar moeder en broer oude wonden terug opengereten, en stapelen de vragen zich op.
De broer schakelt het locale detectivebureau QuicK in om het verleden van Katie uit te pluizen in de hoop zo te weten te komen wat zijn zus overkomen is. Detectives John Quingley en Sarah Kenny bijten zich vast in de zaak en stoten op een organisatie die het geweld niet schuwt. Als dan Sarah ook nog eens ingehaald wordt door haar eigen dubieuze verleden, wordt het haar bijna teveel en kan ze zich maar amper staande houden.

Arlene Hunt bewijst dat ze weet hoe ze een spannend verhaal moet opbouwen: doe geheimzinnig; zorg voor dreigend onheil; voeg een scheutje humor toe; gebruik personages met een verleden en bovenal ontwerp een goede verhaallijn. Als al die ingrediënten dan ook nog eens, keurig gemixed, op papier gezet worden in een zeer vlot lezende schrijfstijl, kan er maar weining meer misgaan.

De twee sterkste punten van Vermist zijn zonder twijfel de plot en het detectiveduo. De plot, die slechts uiteengetrokken is in twee verhaallijnen, staat als een huis. Zelfs al kan de lezer delen van de oplossing makkelijk voor zich zien, toch ontplooit het verhaal zich op een dusdanige wijze dat de verveling op geen enkele moment ook maar de minste kans krijgt om de kop op te steken. Niet alleen boeit het boek van de eerste tot de laatste bladzijde, het blijft de bijna hele tijd ook bijzonder geloofwaardig. Dit zou echt wel eens kunnen gebeuren of gebeurd zijn.

En dan zijn er de twee detectives: als ex-verliefden hangt er nog altijd een vleugje romantische spanning tussen de twee, die echter elkaar professioneel perfect aanvullen tot in hun snedige conversaties toe. John is de veruit het kleurrijkst. “Eerst doen, dan denken” lijkt zijn motto te zijn, en het mag dan ook niet verbazen dat hij regelmatig eens tegen een vuist of erger aanloopt. Het personage heeft wat weg van een bijgeschaafde Pat Somers uit de boeken van Bavo Dhooge.

Vermist is een werk dat door zijn inhoud van verdwenen kinderen; tegengewerkte liefde en sterke familiebanden vooral door de vrouwelijke liefhebbers van het spannende boek fel geapprecieerd zal worden. Maar de mannelijke exemplaren moeten zeker niet schreeuwend weglopen, want ook zij zullen plezier kunnen beleven aan dit verhaal dat ver boven de middelmaat uitsteekt.Het smaakt zelfs naar meer.

Mijn score: 7/10
EOB

 

12:02 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: hunt_arlene, 7, vertaald, ierland |  Facebook |