25-08-11
CAMILLERI Andrea - De bloedakker
De eerste zin:
Hij werd wakker van een hard, aanhoudend gebons op de voordeur
De korte inhoud
Commissaris Montalbano, een van de beroemdste speurders uit de hedendaagse misdaadliteratuur, krijgt te maken met een gruwelijke, mysterieuze moordzaak. Op een kleiveldje net buiten het plaatsje Vigàta wordt na een hevige regenbui een plastic zak aangetroffen met daarin het lichaam van een man. Hij is om het leven gebracht met een nekschot, onherkenbaar verminkt en in precies dertig stukken gezaagd. Wie is hij en waarom is hij vermoord?
Op het eerste gezicht lijkt het om een typische maffiamoord te gaan, maar Montalbano voelt dat er meer aan de hand is. De zaak vertoont opvallend veel overeenkomsten met het Bijbelverhaal van Judas. Die kreeg voor het verraden van Jezus dertig zilverlingen betaald, die na zijn zelfmoord werden gebruikt om het land van een pottenbakker te kopen, dat zou dienen als begraafplaats voor vreemdelingen. Montalbano moet enorme risico’s nemen om zichzelf en zijn collega’s te redden van het besmettelijke verraad rond het kleiveld.
Het volledige rapport
Andrea Camilleri werd in 1925 geboren in het Siciliaanse havenstadje Porto Empedocle. Al tijdens zijn studies schreef hij poëzie en kortverhalen, maar zijn eerste publicatie zag pas in 1978 het levenslicht. Die eerste stappen in de wereld van het boek waren geen groot succes, want na een tweede publicatie werd het meer dan tien jaar stil rond de auteur. Pas in 1992 blies de ondertussen naar Rome uitgeweken man zijn schrijverschap nieuw leven in met Het jachtseizoen dat wel opgemerkt en gesmaakt werd. In 1994 introduceerde hij in De vorm van Water zijn vaste personage Salvo Montalbano, inspecteur bij de politie in Vigàta, een fictief plaatsje op Sicilië, dat zo erg lijkt op Camilleri’s geboorteplaats, dat de Siciliaanse stad in 2003 haar naam officieel wijzigde in Porto Empedocle Vigàta. De reeks bestaat, naast een groot aantal kortverhalen en enkele novelles, uit zeventien boeken en wordt ondanks de hoge leeftijd van de immens populaire auteur nog jaarlijks uitgebreid.
De bloedakker vloeide al in 2008 uit zijn pen, maar is pas nu in Nederlandse editie verschenen. Hierin wordt na een hevige regenbui op een kleiveld buiten de stad een zak aangetroffen met daarin het in dertig stukken gezaagde lichaam van een onbekende man. Salvo Montalbano heeft niet alleen de handen vol met het onderzoek naar deze moord, die op het eerste zicht gepleegd werd door maffiosi, maar moet daarnaast ook nog eens rekening houden met collega’s die net dit moment uitgekozen hebben om hun ontevredenheid kenbaar te maken.
Andrea Camilleri houdt er een bijzonder luchtige vertelstijl op na wat resulteert in een verhaal dat enorm snel wegleest. De bloedakker wordt hierdoor een ideaal tussendoortje. Maar de auteur moet wel waken over de conversaties in het boek, want deze zijn soms op het randje van het debiele af.
Voor de lezer – zoals ondergetekende – voor wie De bloedakker een eerste kennismaking betekent met Italiës populairste commissaris, bevat het boek veel te weinig achtergrondinformatie over de vaste personages, waardoor er een aantal vragen onbeantwoord blijven. De belangrijkste is wellicht waarom Agatino Catarella zich aan de lopende band bedient van de vreselijkste zinsconstructies en absurde woordkeuzes.
De lichtvoetigheid van vertellen en de humor in het verhaal staan dan weer in schril contrast met de nurkse tobbende hoofdfiguur wiens stemmingswisselingen enkel te neutraliseren zijn met koffie en lekker eten. Andrea Camilleri brengt met Salvo Montalbano de Italiaanse tegenhanger tot leven van Pieter Aspes commissaris Van In of Baantjers De Cock: volkse figuren die weten te genieten van het leven en die tegelijk ouderwetse maar zeer capabele speurders zijn. Kortom personages in wiens gezelschap het ondanks hun grillen aangenaam toeven is.
Wel is er sprake van enige verwaandheid van de kant van de auteur, want hij laat zijn personages meermaals boeken ter hand nemen uit zijn eigen bibliografie, wat vreemd overkomt
Qua plot is het verhaal best goed opgezet en geloofwaardig uitgewerkt, maar sommige van de onderzoeksstappen van de commissaris kunnen enige kunstmatige geconstrueerdheid niet verbergen. Maar het blijft te allen tijde genietbaar.
De bloedakker is een typisch boek om mee te nemen op vakantie: licht verteerbaar, vlot lezend en amusant.
Het definitieve verdict: 5/10
27-11-08
CACOPARDO Domenico - De zaak Gaetano Chillè
Motivatie van de keuze:
Crimezone is er bij deze verantwoordelijk voor dat ik voor het eerst iets ga lezen van een Italiaanse auteur. De donkere cover straalt alvast een geheimzinnig sfeertje uit.
De achterflap:.
In Letojanni, een slaperig stadje vlakbij Messina, hebben de mensen nog respect voor de hogergeplaatsten. Er gebeurt nooit iets tot Gaetano Chillè zijn rentmeester Talìo doodschiet. Een ongeluk en niet anders. Toch kan het dossier niet meteen afgelegd worden omdat het gerucht gaat dat Chillè en de weduwe van Talìo een verhouding hebben. De carabinieri krijgen opdracht een onderzoek in te stellen om de gemoederen te sussen.
Tot ergernis vande notabelen stellen luitenant Ruggeri en brigadier Capellaro werkelijk een onderzoek in, en dat is niet de bedoeling.
De in 1936 in het noorden van Italië geboren Domenico Cacopardo bracht zijn kinderjaren door op Sicilië, waar de roots van zijn vader lagen. Zijn moeder komt uit een familie die aan de wieg stond van de PSI, de Italiaanse socialistische partij. Al tijdens zijn studies rechten schreef hij stukken voor verschillende kranten en tijdschriften. Na zijn studies koos hij voor een carrière als advocaat, en later werd hij politiek actief waar hem de titel ‘consigliere di stato‘, minister van staat, toegekend werd. Momenteel verblijft hij in Parma.
Vooraleer hij zijn eerste roman publiceerde, werden er al verschillende van zijn dichtbundels op de markt gebracht. In 1999 debuteerde hij als romancier met De zaak Gaetano Chillè, dat nu, bijna tien jaar later, naar het Nederlands vertaald werd, en sindsdien verscheen bijna jaarlijks een nieuwe roman van zijn hand.
In dit boek wordt de lezer geconfronteerd met de gevolgen van het neerschieten van rentmeester Talìo door zijn baas cavaliere Chillè. Hoewel de omstandigheden verdacht lijken, stelt de plaatselijke magistratuur alles in het werk om de zaak zo vlug mogelijk als een ongeluk te klasseren. Maar als blijkt dat de cavaliere een relatie heeft met de vrouw van de neergeschoten rentmeester, stellen de carabinieri een grondig onderzoek in. En dat is zeer tegen de zin van de lokale notabelen, die besluiten er een machtsstrijd van te maken.
Domenico Cacopardo heeft veel van zijn persoonlijke geschiedenis in dit verhaal dat zich situeert tussen 1910 en 1923 verwerkt. Niet alleen is de plaats van de gebeurtenissen Letojanni, aan de oostkust van Sicilië waar zijn vader vandaan kwam, maar ook speelt de politiek en de opkomst van het socialisme in Italië een een rol in het geheel.
In zeer korte, vlotlezende hoofdstukken doet hij het relaas van de feiten, als daar zijn klassejustitie, overspel, machtsmisbruik en vriendjespolitiek, in een onopgesmukte, bijna emotieloze stijl tegen een historisch waarheidsgetrouwe achtergrond. Het lijkt dan ook een kapitale inschattingsfout van de uitgever om dit boek uit te brengen onder het label van een Italiaanse thriller, zoals we op de omslag kunnen lezen, want als er een ding ontbreekt in het boek, dan is het spanning. Het doelpubliek moet dan ook niet gezocht worden onder de liefhebbers van het spannende boek, maar onder de adepten van de moderne geschiedenis en politiek, die door de realische beschrijvingen van de tijdgeest waarschijnlijk wel hun nieuwsgierigheid bevredigd zien.
De vrijblijvende, neutrale vertelstijl, die men ook terugvindt in documentaires, komt natuurlijk wel de geloofwaardigheid van dit boek ten goede, maar is tegelijk verantwoordelijk voor het creëren van een onoverbrugbare afstand tussen het verhaal en de lezer.
De zaak Gaetano Chillè boeit bij momenten wel maar beklijft nooit.
Mijn score: 4/10
19:48 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: italie, 4, vertaald, cacopardo_domenico | 
Facebook |