12-12-12

JAHN Ryan David - Zelfkant

jrdz.jpg

De eerste zin:
De ochtend van de dag waarop Simon voor het eerst iemand vermoordde voelde doodgewoon.

De korte inhoud
Wanneer einzelgänger Simon Johnson in het donker wordt aangevallen in zijn vervallen flat in LA, weet hij dat hij of moet terugvechten, of vermoord zal worden. Hij vecht, en wanneer hij na afloop het licht aandoet, realiseert Simon zich twee dingen, 1: zijn aanvaller is dood; 2: de man die daar dood op de grond ligt, lijkt als twee druppels water op hem. In de dagen die volgen zal Simons eenzame leven er totaal anders uit gaan zien. Hij besluit het leven van de man die nu onder veertig liter ijs in zijn badkuip ligt te gaan leiden en geeft zich uit voor Jeremy Shackleford, (schijnbaar) gelukkig getrouwd wiskundeleraar. Het lukt hem iedereen erin te luizen, Shacklefords collega’s en zelfs zijn mooie vrouw. Wanneer er echter mysterieuze boodschappen op de muren van Simons flat verschijnen, realiseert hij zich dat het afschudden van zijn eigen identiteit lastiger is dan hij zich had voorgesteld. Wanneer de verschillen tussen de levens van de beide mannen steeds duidelijker worden en het ijs begint te smelten, stapelen de gebeurtenissen zich op een steeds catastrofalere manier op.


Het volledige rapport
Deze Amerikaanse auteur, die naar eigen zeggen maar tot zijn zestiende op de schoolbanken vertoefde, zag zijn spannend debuut in 2010 bekroond met een Britse First Blood Dagger. Het boek, dat gebaseerd is op een oude spraakmakende echte moord in New York verscheen een jaar later in een Nederlandse editie onder de titel De gloed van geweld. Zijn tweede boek Zelfkant, dat zuivere fictie is, situeert hij aan de andere kant van de Verenigde Staten, in Los Angeles.


Daar woont en werkt grijze muis Simon Johnson. Als hij op een nacht wordt aangevallen, vermoordt hij de insluiper, om nadien vast te stellen dat die wel erg veel gelijkenissen vertoont met zichzelf. In een opwelling besluit hij de identiteit van zijn slachtoffer, Jeremy Shackleford, over te nemen, wat hem in het begin gemakkelijk afgaat. Maar later blijkt zijn alter ego een diepduistere kant te bezitten waardoor hij zijn persoonsverwisseling ten zeerste betreurt.

Ryan Jahn bedient zich van een klinische, afstandelijke en docerende vertelstijl, wat een afstand creëert tussen boek en lezer. Een gegeven dat nooit als positief kan ervaren worden bij een psychologische roman, waarbij inleving in het hoofdpersonage een voorwaarde is tot een geslaagd boek. Het verhaal leest weliswaar vlot weg, maar betrokkenheid is er amper.

De opmerkzame lezer stelt al snel vast dat er rare dingen gebeuren in het boek. In het begin wakkert dat de nieuwsgierigheid wat aan, maar al snel transformeert dat gevoel zich in verontwaardiging: doden worden weer levend; dingen verplaatsen zich als vanzelf of verdwijnen volledig en zonder verklaring. En dat terwijl Zelfkant niets te zien heeft met bovennatuurlijke fenomenen.

De auteur probeert een en ander nog wel recht te trekken, maar hij kan niet verbergen dat hij de kunst van het uitwerken van een waterdicht plot nog lang niet machtig is. Door de onmogelijke opzet van het verhaal is dit boek een sneltrein naar een op zijn minst ontgoochelde en op zijn ergst een bedrogen lezer. Het is moeilijk hier dieper op in te gaan zonder essentiële informatie vrij te geven, maar laat me het vergelijken met iemand die zonder het te beseffen even zelfmoord pleegt en dan verder gaat met zijn leven!?!?

Het cliché indachtig dat het tweede boek altijd het moeilijkste is om te schrijven en het feit dat Jahns derde, nog niet in Nederlandse vertaling verschenen werk The dispatcher zich dit jaar bij de laatste acht kanshebbers schaarde voor de Dagger voor het beste spannende boek, zal Ryan David Jahn nog wel een herexamen verdienen. Maar Zelfkant was wellicht de ontgoocheling van het jaar. En toch is er iets dat mij influistert dat de liefhebbers van S.J. Watsons Voor ik ga slapen ook dit boek kunnen appreciëren.

Het definitieve verdict: 3/10

Geschreven in opdracht van Crimezone.nl

EOB.JPG


11:24 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jahn_ryan_david, vertaald, usa, 3, drama, psychologisch, alleenstaand |  Facebook |