06-03-11

KELLERMAN Jonathan - Sluitend bewijs


kjsb.jpg


De openingszin:
Het was een baan van niks, maar Doyle verdiende ermee.

De korte inhoud

In een half afgebouwde villa in een rijke buurt van Los Angeles stuit een bewaker op de lichamen van een jong stel. Ze liggen verstrengeld in een levenloze omhelzing. Rechercheur Moordzaken Milo Sturgis – door de wol geverfd – is toch geschokt bij de aanblik van de twee doden.
Hij ziet het werk van een verknipte moordenaar. Met de hulp van psycholoog Alex Delaware gaat Milo vastberaden achter iedere aanwijzing aan, maar plotseling gaat het onderzoek een heel andere richting uit…


Het volledige rapport
De in New York geboren Jonathan Kellerman groeide op in Los Angeles, waar hij de peetvader is van de Kellerman-clan, want net als hijzelf schrijven ook zijn vrouw Faye Kellerman en zijn oudste zoon Jesse Kellerman spannende boeken. Benieuwd of de drie dochters van het gezin ook nog zullen volgen…

Net als Alex Delaware, het hoofdpersonage in het gros van zijn boeken, is Jonathan Kellerman kinderpsycholoog, een beroep dat hij al een hele tijd niet meer uitoefent, want hij leeft al jaren van zijn pen. Met zijn debuut Breekpunt sleepte hij in 1986 de Edgar Allen Poe debuutprijs in de wacht. Sluitend bewijs is al het achtentwintigste spannende boek van zijn hand en het vierentwintigste waarin Alex Deware de plak zwaait. Daarnaast publiceerde hij ook nog een paar kinderboeken, non-fictie. Ook zijn er enkele werken die hij samen met zijn vrouw Faye schreef op de markt te vinden.

Sluitend bewijs begint met de vondst van twee lijken in een ruwbouw van een poepsjieke villa die al een paar jaar staat te verkommeren. De levenloze lichamen, die in een erotische houding met elkaar verstrengeld zijn, blijken slachtoffers van een misdaad te zijn, want de man is neergeschoten en de vrouw werd gewurgd. Rechercheur Milo Sturgis, bijgestaan door Alex Delaware, staat voor de moeilijke opdracht om dader, motief en een sluitende bewijsvoering te vinden. Zijn zoektocht brengt hem zowel in contact met de rijksten der aarden als met extreme groene jongens. Maar moeten de daders daar wel gezocht worden?

In Sluitend bewijs is Alex Delaware wel aanwezig in zowat elke scene, maar zijn inbreng is deze keer tot een absoluut minimum terug gebracht, zodat Milo Sturgis eigenlijk moet beschouwd worden al het echte hoofdpersonage. Dit impliceert eveneens dat het verhaal uitgegroeid is tot een rasechte policier en dat de psychologische insteek waarmee de auteur bekendheid verwierf zo goed als afwezig is. De lezer gaat zich zelfs afvragen waarom Milo constant vergezeld is van Alex.

Dit boek bewijst dat Jonathan Kellerman een volwaardige professionele auteur is, want er is eigenlijk weinig of niets op aan te merken: gebruik makend van een robuuste stijl verhaalt hij een degelijk geconstrueerde plot tot een onderhoudend geheel dat volgens de regels van de kunst pas als de auteur het echt wil de dader prijs geeft.
Maar er ontbreekt slecht een ingrediënt om het boek van gewoon goed op te waarderen tot een uitstekend niveau. En dat is gevoel. Heel het boek door slaat er geen vonk over en blijft er een bijna onoverbrugbare afstand tussen boek en lezer.

Sluitend bewijs benadert vanuit technisch oogpunt de perfectie, maar blijft gevoelsmatig onder het vriespunt steken.

Het definitieve verdict: 6/10

EOB.JPG


19:55 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: kellerman_jonathan, vertaald, usa, 6, policier, whodunit, serie |  Facebook |

04-03-06

KELLERMAN Jonathan - Noodgreep

Motivatie van de keuze:
Dit is het laatste crimeclub discussieboek van dit jaar.
Het is mijn eerste boek van deze schrijver.

De achterflap:
Sinds de vijfentwintigjarige Lucy Lowell jurylid is geweest bij een proces tegen een seriemoordenaar, wordt ze gekweld door een telkens terugkerende nachtmerrie waarin een kind iets geheimzinnigs en angstaanjagends ziet. Als deze nachtmerrie ook overdag Lucy's leven gaat beheersen maken kinderpsycholoog Alex Delaware en rechercheur Milo Sturgis zich grote zorgen.

Ze vermoeden dat Lucy's nachtmerrie geen gewone angstdroom is, maar de harde werkelijkheid.


Bespreking:
Een jonge vrouw, Lucy Lowell, krijgt, nadat ze als jurilid deelnam aan een proces van een seriemoordenaar, een terugkerende nachtmerrie. Ze wordt door rechercheur Milo Sturgis, die ze kende van op het proces, voorgesteld aan de kinderpsycholoog Alex Delaware. Hij vermoedt dat er een grond van waarheid in de droom zit, en trekt op onderzoek uit.
Dit boek vertoont qua stijl en indeling een grote gelijkenis met het vorige boek dat ik las. Hier ook een zeer vlot lezende schrijfstijl,  een vrij rechtlijnige verhaallijn en de vrij verrassende ontknoping in de laatste pagina's.
Dat dit ook een deel is uit een reeks met dezelfde hoofdpersonages, maakt dat de karakters niet echt meer uitgediept worden. Ik ga er maar van uit dat dit in de eerdere boeken al gebeurd is. aangenaam was ook dat er quasi niet naar vorige verhalen wordt verwezen, zodat het boek - zoals ik nu deed - makkelijk op zichzelf kan gelezen worden.
Alhoewel het boek een plezier was om te lezen, stel ik mij toch een aantal  vragen:
* Waarom zou je als volwassene naar een kinderpsycholoog gaan?
* Alex gelooft stellig dat de droom waar is, maar als het hem uitkomt komt er steevast een "misschien herinner je dat niet juist".
* Hoe krijg je een politieagent, al is het je vriend, zo ver dat hij hand- en spandiensten gaat leveren voor uw privé-onderzoek?
* Waarom gaat een psycholoog op onderzoek, terwijl de rechercheur aan de kant blijft staan?
Ook vond ik het karakter, en vooral het taalgebruik, van Lucy's vader een beetje te grof. Dit personage was echt niet geloofwaardig, en stoorde mij zelfs.
Laat deze kritische noot echter geen reden zijn om dit boek ter hand te nemen en het zelf eens te lezen.

 Mijn score: 6/10

14:29 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: vertaald, kellerman_jonathan, 6 |  Facebook |