11-04-08
LONDERSELE - De vernietiging van Einstein
Toen ik van de uitgever een persoonlijke uitnodiging in de bus kreeg voor de boekvoorstelling, wou ik kost wat kost het boek gelezen hebben vooraleer het evenementje zou plaats vinden. Dit exemplaar heb ik op de kop kunnen tikken via Crimezone, en ik heb de laatste van Craig Russel, waarin al enkele bladzijden ver was, even terzijde geschoven om dit boekje met voorrang te verslinden.
De acherflap:
Maart 1933. Aan boord van De Belgenland, op weg van Amerika naar Duitsland, verneemt Albert Einstein dat Hitler het land regeert en dat zijn bezittingen in beslag zijn genomen. Einstein komt aan in Antwerpen en verklaart geen voet meer in Duitsland te zullen zetten zolang de nazi’s aan de macht zijn. Koningin Elisabeth en koning Albert I staan achter hem. Einstein gaat in De Haan wonen.
De nazi’s willen de beroemdste jood ter wereld en koning Albert uit de weg ruimen. Dat door een Duitser laten doen is slechte propaganda. Ze zoeken Belgische medestanders die de klus willen klaren. De Joodse vluchteling David Weinberg krijgt lucht van het moordplan en zet zijn nieuwe toekomst op het spel.
Bespreking:
De Oostvlaming Roel Richelieu Van Londersele zit al ettelijke jaren in het vak: maar waar hij begon als dichter en romanschrijver, publiceert hij de laatste jaren enkel nog spannende boeken. Hiervoor korte hij zijn naam in tot Londersele.
Na Onzichtbaar en Het laatste lijk, twee rasechte detectives, gooit de auteur nu het roer volledig om en tovert hij met De vernietiging van Einstein een literaire thriller uit zijn pen.
Begin 1933 is in Duitsland het nazisme volop aan het opkomen. De partij wint de verkiezingen en Adolf Hilter wordt bondskanselier Terugkerend uit Amerika, verneemt Einstein dit nieuws op volle zee, en hij besluit onmiddellijk om Duitsland te mijden. Zo komt hij terecht aan de Belgische kust; meerbepaald in De Haan, waar hij de evolutie in zijn vaderland met weerzin en vol ongeloof op de voet volgt.
De Duitser machthebbers willen Einstein, die zich openbaar tegen de nazi’s keert, het zwijgen opleggen, maar willer er zelf hun handen niet aan vuil maken. Zij nemen contact op met Werner Baetens, het hoofd van een Antwerpse groepering van nazi symphatisanten, en vragen hem de moord voor te bereiden en uit te voeren.
Het eerste wat opvalt aan De vernietiging van Eindstein, is dat de stijlvolle voorkant door slechts hondernegentig bladzijden gescheiden is van de overvolle achterflap. De auteur houdt blijkbaar van deze dunne boekjes, van zijn eerder verschenen spannende boeken flirten ook met de tweehonderd bladzijden grens.
In een eenvoudige, zeer vlot weglezende stijl loodst Londersele de lezer door het verhaal dat, meer dan een thriller, eigenlijk een mooie schets is van het tijdsbeeld van hoe in Antwerpen, in volle recessie, de opkomst van het nationaalsocialisme beleefd werd. Londersele heeft wel wat research moeten plegen om de lezer te kunnen vergasten op de talloze feitjes en faits divers waarmee hij vooral in het begin van het verhaal kwistig in het rond strooit. Het is een originele manier om het verhaal in de tijd te situeren.
Het grote nadeel van zulke op historische feiten gebaseerde verhalen is dat de afloop eigenlijk al gekend is vooraleer er ook maar een enkele letter gelezen hebt. Echt spannend wordt het dus nooit, maar toch laat je je als lezer graag meeslepen door de avonturen van deze doodgewone mensen die zich al bijna de helden van Duitsland wanen.
De echte thrillerfanaat laat De vernietiging van Einstein dan ook beter links liggen om zich een ontgoocheling te besparen, maar de lezer die bereid is zich open te stellen voor verhalen op- of zelfs net over - de rand van het spannende gerne kan zich met dit sympathieke werk verzekeren van een paar uur aangenaam en lichtvoetig leesplezier. Behorende tot de laatste groep kan ik alleen maar vaststellen dat Londersele mij aangenaam heeft verrast.
Mijn score: 7/10
22:44 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (2) | Email dit | Tags: londersele, 7, belgie, nederlandstalig | 
Facebook |
13-04-06
LONDERSELE - Het laatste lijk
Motivatie van de keuze:
Deze schrijver, die ook proza publiceert onder zijn volledige naam “Roel Richelieu Van Londersele” en in 2003 tot stadsdichter van Gent gekozen werd, kende ik nog niet. Tot op de site van de Vlaamse misdaadauteurs een uitnodiging gepubliceerd werd om de voorstelling van dit boek bij te wonen. Ook dat was nieuw voor mij. Ik heb deze voorstelling bijgewoond en daar dan ook het boek maar aangeschaft, en laten signeren. En een gekocht boek moet natuurlijk ook gelezen worden.
De acherflap:
De Wilde, Vereeckens ex-partner, wordt neergeschoten. De Gentse politie staat op zijn kop.
Er is een Italiaanse huurdoder neergestreken in Gent. Hij is onverbiddelijk en noemt zichzelf Capote. Heeft hij iets te maken met het lot van De Wilde of met de dood van een invloedrijk politicus?
Als vereecken een andere louche zaak probeert op te lossen, stuit hij op Capone. Deze bruut gaat plots omzichtig te werk. Wie heeft hem in de hand, wie trekt er echt aan de touwtjes? Vereecken graaft en komt terecht in een politiek web, waar grote belangen op het spel staan en mensenlevens niets waard zijn. Hij doet het weer solo en neemt grote risico's. Maar als hij zelf in de gevangenis belandt, is er maar één uitweg: tegen zijn zin het vuile werk doen van de politie.
Bespreking:
"Het laatste lijk" is de opvolger van "Onzichtbaar". Ze hebben beide Dirk Vereecken als hoofdpersonage.
Vereecken, een egocentrische bullebak die zijn weg aan het zoeken is in de maatschappij nadat hij het politiekorps vaarwel zei, komt aan de kost door klusjes aan te nemen als privé-detective. Op een dag wordt hij in contact gebracht met een man die mysterieuze pamfletten in zijn brievenbus vond. Quasi op hetzelfde moment belooft hij zijn, net neergeschoten ex-partner bij de politie Guido De Wilde, te zullen wreken. Zich veelvuldig als politie-agent voerdoend, begint Vereecken aan zijn one-man onderzoek en al vrij snel blijkt dat beide zaken in de richting van dezelfde personen wijzen.
In zijn poging om de dader op te pakken, ziet hij zich verplicht een verregaande samenwerking aan te gaan met zijn ex-collega’s.
Dit boek is zeer rechtlijnig opgezet. Dat komt natuurlijk de leesbaarheid en de spanning ten goede, maar de amper 202 bladzijden laten weinig plaats open voor randinformatie, diepgaande gedachtengangen, nevenplots en de uitwerking van de personages. Enkel van de situatie van Vereecken wordt een tipje van de sluier opgeligt. En dat tipje is dan ook nog vrij cliché: de gescheiden (ex-)rechercheur die geen tijd had voor zijn gezin en nu, tevergeefs, een poging doet om zijn dochter wat meer te zien. Ook de locatie – de stad Gent – wordt niet ten volle benut. Buiten het opsommen van een aantal straatnamen, geeft het geen meerwaarde en zou het verhaal zich eender waar kunnen afspelen.
Ook de geloofwaardigheid laat wat te wensen over: het gemak waar mee “Goede dag, Politie Gent” deuren opent is verbazingwekkend, alsook het feit dat zo goed als elke beslissing die het hoofdpersonage maakt leidt tot vorderingen in zijn onderzoek.
Uit het verhaal denk ik te kunnen uitmaken dat Londersele opkijkt naar Deflo, want daar neigt de gebruikte stijl erg naartoe. Jammer genoeg wordt zijn het niveau niet gehaald.
”Het laatste lijk”werd gewogen en (letterlijk en figuurlijk) te licht bevonden. Volgende keer beter.
Mijn score: 5/10
19:42 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: nederlandstalig, londersele, 5 | Facebook |