01-04-06

LONGWORTH Gay - De kleur van jaloezie

 

 

Motivatie van de keuze:
Dit is weer een opgelegd werk, in het kader van de Crimezone crimeclub, waar we 5 keer per jaar een boek ter discussie voorgeschoteld krijgen. Nu viel de keuze dus op het derde boek van deze schrijfster.

De acherflap:
Tegenwoordig wil iedereen een ster zijn – een idol. Duizenden jongelui beschikken over het uiterlijk, de kleding, de haarstijl, de drugs, het zelfvertrouwen en de winnaarsmentaliteit die een ster kenmerkt. Het enige wat ze missen is talent.”

Heeft een moordenaar het voorzien op deze zogenaamde ‘aanstormende’ beroemdheden? Er hebben enkele gruwelijke moorden plaatsgevonden en het grote publiek en de media kijken gefascineerd toe – zodat sterven een geweldige carrièrekans kan betekenen voor degenen die echt wanhopig graag beroemd willen zijn.

Voor inspecteur Jessie Driver, die hiermee haar eerste moordonderzoek leidt, lijkt de zaak echter haar carrière eerder te schaden en haar zelfs persoonlijk in gevaar te brengen. Ondanks haar intelligentie, haar knappe uiterlijk en haar strakke leren broek, raakt Jessie in de problemen. Haar seksistische collega’s proberen haar te vernachelen, ze valt als een blok voor een van de voornaamste verdachten en haar ingevingen leiden tot niets.

Zal de verwrongen geest van een psychopatische moordenaar haar de baas zijn? Of zullen de genadeloze roddelpers en de televisie-betweters haar voor zijn?


Bespreking:
Het hoofdpersonage, Jessie Driver, is een jonge, competente, ambitieuze, rechercheur bij de Londense politie. Zij wordt, onder impuls van een oudere, afgunstige, collega Mark Ward bij wijze van plagerij, erop uit gestuurd als een skelet gevonden wordt op de, aan de getijdestroom onderhevige, oevers van de Theems. Jessie is verontwaardigd dat ze hiervoor de baan opgestuurd wordt, en besluit alles volgens het boekje te doen, en alle mogelijke bijstand te vragen die ze maar kan krijgen: rivierpolitie, helicopters, pathologen, enz. En als dan blijkt dat dit een mogelijke moordzaak is, begint de jacht op de dader.

Het onderzoek brengt haar in de kringen van schrijvers, acteurs, presentatoren en kunstenaars die de roddelblaadjes vullen, feestjes afschuimen en alles in het werk stellen om toch maar in de belangstelling te blijven.
Terwijl de het ene na het andere slachtoffer valt, probeert Jessie het verband te vinden tussen de verschillende moorden, om zo de moordenaar te kunnen vatten.

Dit boek heeft een goed uitgewerkt plot en elk personage heeft zijn of haar rol in het verhaal. En maar niet tegenstaande dat het boek zeer geschreven is in een vlot lezende stijl, ben ik er niet in geslaagd om meer dan 30 bladzijden te lezen zonder het boek eens opzij te leggen. Ik kan niet echt verklaren waarom, maar ik moest af en toe het boek eens dichtslaan.
In de eerste helft van het verhaal vond ik de overdaad aan referenties een beetje storen, vooral omdat een groot deel van deze referenties onbekend zijn voor de Nederlandstalige lezer: al die titels van de Britse equivalenten van onze “Dag Allemaal’en, “Privé’s en talkshows van hetzelfde niveau.
Ook vind ik dat de schrijfster de gemeenschap van bekende mensen nogal negatief voorstelt. Blijkbaar zijn het allemaal egoïsten, die alleen maar willen gespot worden, die eigenbelang als het hoogste goed handeren, en die meer van sexuele partner wisselen dan ik van ondergoed.

Toch moet ik zeggen dat ik het boek zeer gesmaakt heb, in die mate zelfs dat als ik n
og een paar “literaire thrillers van dit niveau in mijn handen krijg, ik mijn mening over dit subgenre alsoluut zal moeten herzien.
Ik ga niet voor de boekhandel kamperen om hetvolgende Jessie Driver-boek absoluut niet te missen, maar anderzijds zal ik het zeker meenmen als ik er toevallig eens bij uitloop, want het hoofdpersonage, en de situering in een grootstad, bieden zeker perspectieven voor nog een aantal goede verhalen.

Mijn score: 7/10

 

 

11:53 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: vertaald, longworth_gay, creme_de_la_crime, 7 |  Facebook |