Erics BIBber Blog

Motivatie van de keuze:
Een Preston & Child koop ik blindelings, maar gezien de middelmatigheid van de vorige boeken, blijft het toch met een bang hart afwachten of het deze keer genieten of ergeren wordt.

De achterflap:
Pendergast en zijn beschermelinge Constance bezoeken het Tibetaanse klooster waar hij in de boeddhistische leer is ingewijd, op zoek naar zielenrust voor haar. Daar blijkt een ongekend gevaarlijk kunstvoorwerp gestolen te zijn, dat de monniken generaties lang met hun leven hebben verdedigd.
Ze zijn wanhopig.

Pendergast beluit het op te sporen, al weet hij er maar bitter weinig van. Ook de monniken kunnen hem niet wijzer maken: ze hebben er nooit een blik op geworpen, want alleen al ernaar kijken zou de ongekende krachten ervan ontketenen.

De speurtocht brengt Pendergast en Constance naar de Britannia, ’s werelds grootste en meest luxueuze oceaanstomer ooit – en leidt tot een Atlantische oversteek die strak staat van de spanning en onverwacht gevaar. En ...is Pendergasts tweelingbroer en aartsvijand nu echt dood?

Bespreking:
Douglas Preston studeerde Engelse literatuur en begon zijn professionele loopbaan als redacteur bij het American Museum of Natural History in New York, waar hij het schopte tot directeur van de dienst publicaties. In 1986 gooide hij zijn leven om en trok naar Santa Fe om voltijds schrijver te worden. Zo publiceerde hij tal van boeken over de geschiedenis van het Amerikaanse Zuidwesten. Momenteel woont hij met zijn vrouw en drie kinderen aan de Amerikaanse kust in de staat Maine.

De een jaar jongere Lincoln Child resideert -, samen met zijn vrouw en dochter, in New Jersey. Tijdens zijn studies onwikkelde hij de liefde voor woorden waardoor hij in 1979 nadat hij afstudeerde onmiddellijk Minnesota verliet en richting New York trok om een job te zoeken in de uitgeverswereld. Hij begon als redactie-assistent en werkte zich langzaam maar zeker omhoog. Tot hij in 1987 het roer volledig omgooide en de wereld van de informatica indook als programmeur en systeemanalist. De zin om te schrijven keerde weer en een paar jaar later legde ook hij zich voltijds op het schrijven toe.

Toen Preston, tijdens zijn jaren in het museum, werkte aan een boek over dinosauriërs kreeg hij van de uitgeverij een redacteur toegewezen die luisterde naar de naam Lincoln Child. Tijdens een rondleiding door het museum merkte Child al de mogelijkheden op voor een spannend boek dat zich daar zou afspelen. Jaren later was dat idee uitgegroeid tot Relic / De vloek van het oerwoud dat in 1995 uitgegeven en in 1997 verfilmd werd. Het begin van een rare samenwerking die, ondanks het feit dat ze beiden ook solo boeken publiceren, nog altijd doorgaat. Beiden wonen namelijk vijfhonderd kilometer uit elkaar en schijven hun boeken gebruikmakend van alle technologische middelen om die afstand te overbruggen.

Het helse rad is al het twaafde boek dat ze als duo publiceerden en het achtste waarin FBI agent Aloysius Pendergast een rol toebedeeld kreeg. Hoewel er enkele verwijzingen zijn naar wat vroeger in de reeks gebeurde, kan het toch zeer makkelijk als een alleenstaand boek gelezen worden.

Als Pendergast en zijn nicht Constance Greene in een Tibetaans boeddhistenklooster op bezinning zijn wordt hun hulp ingreroepen bij het opsporen van een verdwenen kunstvoorwerp dat een belangrijke religieuze waarde heeft voor de monniken.
De zoektocht voert het duo de halve aardbol over, tot op de Britannia: de grootste oceaanstomer ter wereld.

Na elf boeken weet de lezer al dat het schrijversduo de kunst van het vertellen wel beheerst. Ook nu is deze, in alle aspecten klassieke, Pendergast weer een plezier om te lezen. Met een vlotte pen brengen ze de lezer naar zeer origineel gekozen locaties.
Deze locaties -  van een klooster in de Himalaya over China, Venetië en Londen tot op een luxueuze miniwereld die zo’n schip voor de transatlantische vaart is - en de manier waarop ze uitgetekend worden, vormen dan ook het absolute hoogtepunt van Het helse rad.

Verder zijn ze er uitzonderlijk goed in geslaagd een mysteriueze sluier om het verhaal te wikkelen waardoor de lezer lang weinig of geen idee heeft van de aard van het gestolen kunstvoorwerp noch van de krachten die het uitstraalt. Preston & Child zijn er perfect in geslaagd om de honger om verder te lezen op niveau te houden en zelfs aan te wakkeren.

Toch is het niet allemaal rozengeur en maneschijn – voor zover dat al van toepassing kan zijn bij spannende boeken. Want het verhaal zelf stelt eigenlijk niet zo heel veel voor en de bagage van het hoofdpersonage – zowel zijn onwereldse kennis over duizend en een onderwerpen, zijn invloed en overredingskracht, als het uitgebreide instrumentaruim dat hij schijnbaar altijd bij zich draagt – maken van hem toch een ietwat onrealistisch personage. Hoewel moet gezegd worden dat het deze keer minder storend was dan in sommige van de eerder verschenen boeken.

Met Het helse rad hebben de auteurs vakwerk afgeleverd. Puttend uit hun ervaring en routine zorgen ze ervoor dat het boek voldoet aan de verwachtingen van hun trouw publiek, maar anderzijds zijn ze er toch niet in geslaagd om te verbazen. Het helse rad is goed, maar kan absoluut niet tippen aan hun beste boeken. Maar ondanks het feit dat er wat sleet op de formule lijkt te komen, zijn ze toch al volop bezig te werken aan een nieuwe episode van de Pendergast-reeks.

Mijn score: 6/10