25-04-08
RUSSELL Craig - De kleur van verraad
Craig Russell is een van de schrijvers die ik probeer te volgen. Ik zeg wel probeer, want hoewel dit nog altijd zijn meest recente werk is in het Nederlands, dateert het toch al van vorig jaar. Het was dus hoog tijd dat ik eraan ging beginnen, want waarschijnlijk ligt zijn nieuwste binnen niet al te lange tijd in de boekhandel.
De achterflap:
Met doorgesneden keel en gescalpeerd ligt milieuactivist Hauser in zijn badkuip. Zijn met rode verf gekleurde haardos ligt even verderop. Een buurman betrapt een vrouw die bezig is de plaats delict grondig schoon te maken. Ze wordt in hechtenis genomen en verhoord.
Hoofdinspecteur Jan Fabel leidt het onderzoek naar deze op het eerste gezicht eenvoudige moord. Wanneer na enkele dagen opnieuw iemand wordt vermoord én gescalpeerd, moet Fabel de vrouw echter laten gaan. Kort daarna wordt een derde lijk gevonden van ‘de Hamburgse Haarsnijder’, zoals de moordenaar door de pers inmiddels wordt genoemd. Het spoor loopt wederom dood. Wat hebben de slachtoffers gemeen?
Terwijl de druk op Fabel en zijn team toeneemt, doemt een zaak uit het verleden op. Een zaak waarbij berdeeldheid binnen de Rote Armee Fraktion een dodelijke rol speelde. Is rood de kleur van verraad?
Bespreking:
De Schotse auteur Craig Russell heeft een ideale manier gevonden om zijn liefde voor het Duits en Duitsland te kanaliseren: hij heeft ondertussen al een volledige dagtaak aan het schrijven van thrillers die zich afspelen in Hamburg, de stad waaraan hij zijn hart verloor
De kleur van verraad is al het derde boek in de serie met hoofdinspecteur Fabel en zijn team in de hoofdrol. En zoals het een echte reeks betaamt, wordt er, zowel op privé als op professioneel gebied, regelmatig verwezen naar gebeurtenissen uit de eerdere delen. Het is dan ook aan te raden om al de boeken in de jusite volgorde te lezen: eerst Adelaarsbloed; daarna Broeder Grimm; en dan pas dit werk.
In De kleur van verraad wordt Hamburg andermaal opgeschrikt door een meedogenloze moordenaar die zijn slachtoffers scalpeert. In hun jacht op deze crimineel moeten Fabel en zijn team alle zeilen bijzetten want de dader lijkt goed op de hoogte van forensische praktijken en laat weinig tot geen sporen achter op de plaatsen waar hij toeslaat. En buiten het feit dat de slachtoffers van de Hamburgse haarsnijder mannen zijn van middelbare leeftijd zijn, lijken er enkel zeer losse banden te bestaan tussen die mannen onderling. Fabel is ervan overtuigd dat als hij een duidelijk verband tussen deze slachtoffers kan aantonen, hij de dader op een presenteerblaadje aangereikt zal krijgen.
Alle vertrouwde elementen waarvan de auteur zich in zijn vorige twee boeken bediende zijn ook deze keer weer van de partij. Zo zijn ook ditmaal de beweegredenen van de moordenaar weer geïnspireerd op een cocktail van Europese geschiedenis en mythologie.
Natuurlijk besteed Craig Russel meer meer dan voldoende aandacht aan de persoonlijke beslommeringen van zijn personages, en de huizenjacht van Fabel is dan ook een uitgelezen excuus om de stad Hamburg nog eens extra in de schijnwerpers te plaatsen.
Dat de auteur kan vertellen als de beste was al geweten uit zijn vorige veralen, maar hij kan toch niet verhullen dat het plot deze keer toch wel wat magertjes uitgevallen is.Komt daar nog bij dat een groot deel van de spanning veel te vroeg in het boek weggenomen wordt, omdat al wel zeer snel de drijfveren van de dader kenbaar maakt. Dan is het voor de lezer enkel nog wachten tot er een naam op de dader kan geplakt worden.
De kleur van verraad is dan ook voorlopig het minste sterke deel uit de reeks, maar het blijft desondanks toch nog een zeer goed te pruimen boek.
Mijn score: 7/10
17:12 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: russell_craig, 7, vertaald, groot-brittannie | 
Facebook |
26-12-06
RUSSELL Craig - Broeder Grimm
Motivatie van de keuze:
Na de aangename kennismaking met het debuut van deze auteur, wou ik absoluut ook zijn tweede boek lezen. En zo geschiede..
De achterflap:
Hamburg wordt opgeschrikt door een moordenaar die de sprookjes van de gebroeders Grimm op een wel heel lugubere manier interpreteert.
Op verschillende plaatsen in de stad worden lijken gevonden, waarbij de plaats delict een scène is uit een sprookje en de slachtoffers teksten uit of verwijzingen naar het sprookje in hun handen hebben.
Tegelijkertijd ontstaat in de literaire pers de nodige beroering. Een jonge Duitse schrijver heeft een roman gepubliceerd in de vorm van een dagboek van de gebroeders Grimm. Hij suggereert daarin dat een van de broeders een kindermoordenaar was. Na de derde ‘sprookjesmoord’ stort ook de sensatiepers zich op de moorden van Broeder Grimm, zoals de moordenaar intussen wordt genoemd.
Terwijl hoofdinspecteur Fabel en zijn mensen naarstig op zoek gaan naar aanknopingspunten, worden ze langzaam meegezogen in de geheimzinnige wereld van legenden en volksverhalen, die echter geenszins een sprookjesachtig einde kennen...
Bespreking:
Broeder Grimm neemt de draad negen maanden na het einde van het vorig boek, Adelaarsbloed, op. Het Hamburgse rechercheteam, onder leiding van hoofdinspecteur Jan Fabel, likt nog steeds de wonden die aan het eind het vorige onderzoek toegebracht werden wanneer er aan de oever van de Elbe het levenloze lichaam van een tienermeisje wordt aangetroffen. Al snel blijkt dat het niet bij één slachtoffer blijft, en op al de lichamen worden aanwijzingen gevonden die verwijzen naar de sprookjes die de gebroeders Grimm bijna tweehonderd jaar geleden verzamelden. Ondertussen ontstaat er in de Duitse pers beroering om het boek Die Märchenstrasse van Gerhard Weiss. In dit fictieve reisdagboek van broeders Grimm, wordt Jacob afgeschilderd als een moordenaar die al de verhalen die hij en zijn broer verzamelen uitbeeldt in een moordscène. Fabel gelooft niet in een toeval en in de hoop de oplossing voor de moorden te vinden, verdiept hij zich in het werk. Ondertussen gaat de moordenaar steeds driester te werk...
Vermits Broeder Grimm chronologische aansluit op het vorige boek en ook veel verwijzingen ernaar bevat, is het aan te raden om Adelaarsbloed gelezen te hebben vooraleer aan dit werk te beginnen. En als je zover bent wacht je een briljant uitgewerkte thriller met de sprookjes van Grimm in een schitterende hoofdrol. Russell heeft fantastisch werk geleverd met het uitwerken van de magistraal opgezette plot.
Jammer genoeg zijn er ook een aantal minder sterke punten aan deze roman: Om te beginnen de schrijfstijl. Deze is niet geëvolueerd sinds het vorig boek en blijft vrij moeilijk om lezen, waardoor het de lezer quasi onmogelijk gemaakt wordt om in het verhaal gezogen te worden. Er is zo veel concentratie nodig om te lezen dat lezer en verhaal nooit samensmelten tot één geheel. Het is evenwel best mogelijk dat dit aan de vertaling te wijten is.
Ook is het spijtig vast te stellen dat gemakkelijk verifieerbare feiten niet geheel nauwkeurig weergegeven worden. Hierdoor wordt er geknabbeld aan de geloofwaardigheid van het geheel. Als voorbeeld zal ik meegeven dat zogenaamde XYY-mannen in het boek voorgesteld worden als enorm grote personen, terwijl ze in werkelijkheid gemiddeld – amper - zeven centimeter groter zijn dan de gewone XY- mannen.
Maar al bij al is dit een goede thriller en een waardige opvolger van Adelaarsbloed. Verhaal-technisch is Craig Russell enorm geëvolueerd en laat hij bij momenten flitsen van briljant schrijverschap zien. Een top auteur in wording.
Mijn score: 8/10
18:27 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: russell_craig, vertaald, creme_de_la_crime | Facebook |
09-11-06
RUSSELL Craig - Adelaarsbloed
Motivatie van de keuze:
De achterflap:
Het e-mail-bericht was gericht aan inspecteur Fabel.
’Tijd is een vreemd begrip, vindt u niet? Ik schrijf dit en u leest dit en we delen hetzelfde moment. Toch, als ik dit schrijf, hoofdinspecteur, slaapt u en leeft mijn volgende slachtoffer nog, en als u dit leest, is ze allang dood. Zo duurt onze dans voort.’
Bij het eerste slachtoffer waren de longen eruit gerukt. Wanneer dezelfde gruwelijke, rituele methode ook gebruikt wordt bij de tweede moord, is het duidelijk dat er een seriemoordenaar aan het werk is. Maar er is geen enkel direct en overtuigend bewijs dat de twee moordzaken met elkaar verbindt. Behalve het uitdagende e-mailtje aan hoofdinspecteur Jan Fabel.
Fabel doet wanhopige pogingen om de zaak op te lossen voordat er meer slachtoffers vallen. Maar hij ontdekt tijdens het onderzoek meer tegenstrijdigheden dan verbanden, en hoe dieper hij graaft, hoe meer vragen hij oproept.
Hoe kan hij een moordenaar stoppen die geen enkel spoor achterlaat, wiens slachtoffers bijna opzettelijk willekeurig lijken te zijn en wiens motieven teruggrijpen naar de diepste en donkerste kanten van de menselijke ziel?
Bespreking:
Een seriemoordenaar heeft de Hamburgse politie in zijn ban. Na elke moord, waarbij hij zijn slachtoffers gruwelijk verminkt, stuurt de dader een cryptisch mailtje naar hoofdinspecteur van de politie Jan Fabel. Al snel wordt de aard van de verminking herkend als een vorm van offeren, die oorspronkelijk afkomstig is van de Noormannen.
Naarmate Fabel en zijn team vorderen met hun onderzoek, komen er als maar meer feiten, die het daglicht niet kunnen verdragen, aan de oppervlakte. Maar sporen die naar de moordenaar zelf moeten leiden lijken onvindbaar.
Het is bijna niet te geloven dat dit een debuut is, want het geheel straalt zeer veel maturiteit uit. Het verhaal is intelligent opgebouwd waardoor de lezer geïntrigeerd blijft, en dat is nodig, want echt vlot lezen deed het boek niet. Maar deze volwassen, degelijke, bij momenten zelfs trage vertelstijl, zorgt ervoor dat het verhaal goed tot zijn recht komt. Het is zeker geen tussendoortje.
Het hoofdpersonage is een zeer geloofwaardig en sympathiek karakter, die een beetje aan Baantjers De Cock doet denken, al is zijn achtergrond, als gescheiden vader van een dochter, toch wel cliché te noemen. Ook de andere personages zijn geloofwaardig, maar sommigen van hen mochten iets dieper uitgewerkt zijn.
En dan is er nog het perfecte gebruik van de locaties: je voelt de liefde van de auteur voor de stad op bijna elke bladzijde. In dit boek is de locatie zelf ook een personage, en de auteur gaat zelf nog verder door zijn dankbetuiging te beëindigen met de zin: “En natuurlijk, als dit boek een held heeft, is dat niet een persoon maar een stad ... Hamburg!”
Mijn score: 9/10
18:05 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (1) | Email dit | Tags: russell_craig, vertaald, creme_de_la_crime | Facebook |