Erics BIBber Blog

Motivatie van de keuze:
In mijn voornemen om alle winnaars van prijzen voor het spannende boek, die uitgereikt worden in Vlaanderen en Nederland, te lezen, is het nu de beurt aan dit boek. Deze grote winnaar van 2005 werd beloond met de "Gouden strop" (beste Nederlandstalige spannende boek) en de "Hercule Poirot prijs" (beste Vlaamse misdaadroman). Het is de eerste maal sinds het ontstaan van soortgelijke prijzen, in 1986, dat een boek twee keer als winnaar uit de bus komt.

De achterflap:
De oorlog had overal de rot in gestoken. We waren allemaal iemands slachtoffer geworden. Allemaal iemands moordenaar.

1919: een man wordt vermoord en niemand lijkt om hem te treuren.

1919: een vrouwelijke dokter bijt zich in de moord vast en iedereen houdt haar in de gaten.

1919: een man zonder benen zit voor het raam en ziet alles wat in het dorp gebeurt.

Op een hete augustusdag wordt een oorlogsveteraan met ingeslagen schedel gevonden. Als Sara Sondervorst, de dorpsarts, een poging doet om de moordenaar te vinden, blijkt al snel dat de dode man de perfecte 'haatverzamelaar' was. Vrouwengek, vechtjas en laffe soldaat... Kortom: niet een man die veel tranen verdient. Zeker niet in de ogen van Sara's ex-verloofde, een verminkte officier, die het niet kan laten om Sara's geheimen een voor een bloot te leggen.

Bespreking:
In deze tweevoudige prijswinnaar - de Gouden strop en de Hercule Poirot prijs - onderzoeken de vrijgevochen, geëmancipeerde dorpsdokter Sara Sondervorst en de plaatselijke veldwachter Guy Van de Cauter de moord op een weinig geliefd dorpsgenoot, Julien de Wever. Tijdens hun zoektocht passeren de meest markante bewoners van dit, in het Hageland gesitueerde plaatsje de revue, en al snel blijkt dat de Eerste Wereldoorlog, die een jaar geleden eindigde, nog bij veel van de personages niet verteerd is. Vrijwel iedereen draagt nog de sporen ervan: van lichamelijke of psychische handicaps tot duistere geheimen van collaboratie, moord en verkrachting.

Het boek, dat zeer vlot leest, is geschreven in een stijl die erg aanleunt bij deze van de typische Vlaamse boerenfilm van 20 jaar geleden. U kent ze wel: "Het gezin Van Paemel", "De witte van Zichem" en andere "Hard labeur"'s,: direct, met korte zinnen, weinig beschrijvend en met een onverbloemd taalgebruik.
Wat ik ook markant vond, was het dubbele gebruik van de ik-vorm: sommige hoofdstukken zijn geschreven met Sarah als de ik-vorm, terwijl in andere hoofdstukken haar verloofde Alexander het ik-personage is. Dit draagt niet bij tot de inleving in het boek, omdat het soms pas na een halve tot een hele pagina duidelijk werd wie nu eigenlijk de "ik" was.

Dit boek is ideaal voer om de eeuwige discussie van het predikaat "literaire thriller" draaiende te houden. En ik vind dat eigenlijk geen van beide woorden op de cover hadden mogen staan, want literair is het door zijn schrijfstijl absoluut niet, en veel spanning heb ik ook niet mogen ervaren.
Het is een "whodunit", maar het gaat hoofdzakelijk niet, zoals je zou verwachten, over de moordenaar, maar meer over wie wie zwanger maakte.

Als dit boek twee prijzen mag in ontvangst nemen, zijn er maar twee mogelijkheden: ofwel was 2005 een zeer zwak jaar voor het Nederlandstalige spannende boek; ofwel ken ik niets van deze materie. Voor het gemak zal ik, met het nodige voorbehoud, maar aannemen dat het het laatste is.
Voor mij was dit boek een tegenvaller.

Mijn score: 3/10