11-05-08
THIJSSEN Felix - Het diepe water

Motivatie van de keuze:
Dit is een van de weinige boeken die plaatsje veroverd heeft in beide lijsten waarvan ik de boeken blindelings aankoop. Dit boek werd zowel gelauwerd met een prijs alsook kreeg het een maximumscore toebedeeld op Crimezone. Nu ik na een aantal recentie-exemplaren gelezen te hebben eindelijk nog eens een boek uit de eigen collectie kon ter hand nemen was de keuze snel gemaakt. Ook de intrigerende cover bepaalde mee de keuze voor dit boek.
De achterflap:
Francines vader is bezeten van de droom een jacht te kopen en samen met zijn dochter de wereld over te zeilen. Maar in de loop der jaren ziet Francine die droom veranderen in een nachtmerrie. Ze zullen het nodige geld nooit bij elkaar krijgen.
Alles grijpt Francien aan om iets te verdienen. Ze brengt zelfs gestolen auto's naar Duitsland. En daarna krijgt ze een nog lucratiever klusje - simpel en zonder risico's. Maar drie dronken mannen verpesten alles.
Bespreking:
De ondertussen al vijfenzeventig jarige Felix Thijssen kan het schrijven niet laten. De naar de Franse Cevennen geëmigreerde Nederlander begon met in de jaren zeventig met het schrijven en vertalen van science-fiction verhalen, maar richtte zich na een tijdje meer op het spannende boek. In dit gerne heeft hij twee series gecreeerd : de ene rond de gangster Charlie Mann en een andere rond de privé-detective Max Winter. Cleopatra, het eerste boek uit de Max Winter reeks werd bekroond met de Gouden Strop.
Het uit 2006 daterende werk Het diepe water valt buiten de hierboven genoemde reeksen, hoewel de auteur het niet kon laten om de detective helemaal uit het boek te houden, en hem laat opdraven in een kleine gastrol. Het Genootschap van Vlaamse Misdaadauteurs lauwerde in datzelfde jaar dit boek met de Diamanten Kogel; de prijs voor het beste Nederlandstalige misdaadboek.
In Het diepe water volgen we Francine Kallas, een jongedame die net als haar vader, haar weg vindt in de kleine krminaliteit, om hun gezamelijke droom – het ruime sop kiezen op een eigen zeiljacht - te kunnen verwezenlijken. Als ze ,zonder het zelf te weten, medeplichtig wordt aan ontvoering met dodelijke afloop en haar vader wordt opgepakt als verdachte, stelt ze alles in het werk om de onschuld van haar vader proberen te bewijzen, wat natuurlijk niet van een leien dakje loopt.
Het begin van het verhaal vertoont grote gelijkenissen met Het gruwelhuis van Franck Thilliez, maar daarna evolueert het verhaal in een totaal andere richting naar het gerne boeken dat ook door Patrick De Bruyn geschreven wordt, waarbij de progingen om goed te doen het hoofdpersonage in steeds grotere moeilijkheden brengt.
Het verhaal wordt verteld in een zeer volwassen aandoende stijl die neigt naar het literaire, waarbij veel aandacht wordt besteed aan de uitwerking van het hoofdpersonage en haar relatie met haar vader; zodat haar gedragingen en beslissingen goed gemotiveerd zijn. Het nadeel van zulk een schrijfstijl is dat er veel wordt ingeboet aan spanning, maar toch slaagt de auteur er glansrijk in de aandacht van de lezer vast te houden tot helemaal op het einde van het boek.
Het diepe water is typische prijswinnaar, want de laatste jaren hebben de jury’s van de verschillende spannende prijzen de tendens om de literaire kwaliteiten beter te appreciëren dan een spannende plotverloop. Daarom zullen de liefhebbers van het echt spannende boek hier minder plezier aan beleven dan de adepten van de immens populaire literaire thriller. Maar alles bij elkaar beschouwd heeft Felix Thijssen een zeer goed boek bij elkaar geschreven dat de bekroning echt wel waard is.
Mijn score: 7/10

17:07 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: thijssen_felix, nederlandstalig, nederland, prijswinnaar, creme_de_la_crime, 7 |
Facebook |
04-08-07
THIJSSEN Felix - Cleopatra

Motivatie van de keuze:
Jaren geleden las ik Koud vuur, en dat was een ware ontdekking. Toch is deze auteur, wat mij betreft blijkbaar weer in de vergetelheid geraakt. Tot nu, dus. Want .met deze prijswinnaar hernieuw ik mijn kennismaking met Felix Thijssen.
De achterflap:
Van wie is het geraamte dat door een bulldozer wordt blootgewoeld naast het statige huis van de voormalig minister van buitenlandse zaken? Volgens de officiële lezing is zijn echtgenote Cleopatra in 1980 omgekomen bij een vliegramp. Maar twee jaar na die ramp kreeg haar dochtertje een ansichtkaart met de toren van Pisa erop, en ze is er nog steeds rotsvast van overtuigd dat de kaart van haar moeder kwam. En er verdween nog iemand spoorloos in 1980: Cleopatra’s beste vriendin.
Voor speurder Max Winter krijgt het raadsel Cleopatra weldra groteske proporties. Financiële manipulaties, corruptie, bigamie, chantage, overspel, hebzucht en wraak vormen een chaotisch landschap van misdadige varianten en menselijke ondeugden dat Max Winter tegenkomt op zijn weg naar de moordenaar.
Bespreking:
Bij werken in de tuin van voormalig minister van buitenlandse zaken Jozef Cleveringa komt een skelet aan de oppervlakte. Niemand lijkt te weten hoe het er ooit terecht kwam en aan wie het toebehoorde. De dochter van Jozef beweert dat het haar moeder is, maar het is algemeen geweten dat Cleopatra Cleveringa het leven heeft gelaten in een vliegtuigcrash. Privé-detective Max Winter wordt op de zaak gezet en tijdens zijn zoektocht, met als doel de identificatie van het skelet en ontmaskering van de moordenaar, stuit hij op verscheidene feiten die het daglicht niet kunnen verdragen.
Cleopatra is het eerste boek in een voorlopige reeks van acht met Max Winter in de hoofdrol. De titels van deze reeks bestaan telkens uit enkel maar een vrouwennaam. Dit werk werd in 1999 bekroond met de Gouden strop, de prijs voor het beste origineel Nederlandstalige spannende boek.
Qua thematiek beweegt Felix Thijssen zich in hetzelfde straatje als Rene Appel. Beiden hebben ze een uitgesproken voorkeur ontwikkeld om hun verhalen te laten afspelen in of rond, al dan niet verscheurde, families, en de spanning op te bouwen vanuit de de relaties tussen de familieleden onderling. Maar ook kan in dit boek een vleugje Tomas Ross terug gevonden worden, want de hoofdfiguur Max Winter doet wel wat denken aan het personage Engelbert King, de detective die uit Ross’ pen ontsproot.
De twee grootste troeven van dit boek zijn de vaart waarin het verhaal zich ontrolt voor de ogen van de lezer en de professionele opzet van het plot. En ze zijn ook nodig, want probeer een verhaal maar eens boeiend te houden als de vermoedens omtrent zowel slachtoffer als dader al vrij vroeg gesuggereerd worden. Maar deze kaap wordt met glans gerond, want de beschrijving van de weg die afgelegd wordt om achter de beweegredenen van de dader te komen en tegelijk ook nog enige bewijslast te verzamelen resulteert in een vlotlezend en geloofwaardig werk. Wel had het boek enkele tientallen bladzijden dikker mogen zijn, want soms komt MaxWinter wel erg snel tot bepaalde conclusies. Nu moet de lezer niet altijd bij het handje genomen worden, maar hier en daar hadden een paar zinnen meer wonderen kunnen verrichten.
Een speciale vermelding is ook op zijn plaats voor het vleugje humor dat soms in de gesprekken verweven werd. Perfect gedoseerd en telkens net goed voor een kleine glimlach.
Om de geloofwaardigheid van het geheel te vervolledigen, zijn de hoofdpersonages voorzien van een degelijke achtergrond. Maar sommige figuren, meestal de medewerkers van de detective, worden direct in de strijd gegooid, en pas later en met mondjesmaat voorgesteld. Waarschijnlijk komen hun levensverhalen nog wel aan bod in een van de volgende delen van de reeks.
Cleopatra is een prettige leeservaring geworden, die door de goed getypeerde vaste personages naar meer smaakt. En diezelfde drang naar het volgende boek uit de reeks wordt gevoed door het gevoel dat het beste nog moet komen, want er zijn nog groeimogelijkheden te over voor deze sympathieke detective.
Mijn score: 6/10

07:14 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: thijssen_felix, nederlandstalig, prijswinnaar |
Facebook |





