12-05-11
WHITE Michael - De moordkunstenaar

De eerste zin:
Luidkeels gillend rende ze over straat.
De korte inhoud.
In al zijn jaren bij de politie is inspecteur Jack Pendragon nog nooit geconfronteerd met zo’n gruwelijke reeks moorden. De lichamen van de slachtoffers zijn op verschrikkelijke wijze verminkt en vervolgens zo gepositioneerd dat ze verwijzen naar werken van beroemde surrealistische schilders.
Om de zaken nog ingewikkelder te maken, lijkt er een verband te zijn tussen deze moorden en een serie onopgeloste moorden in Londen in 1880 (sic), namelijk die van Jack the ripper. Pendragon is vastbesloten de zaak op te lossen, maar zijn tegenstander is niet alleen gevaarlijk, hij is ook bijzonder intelligent en laat geen sporen achter.
Een bloedstollende race tegen de klok begint…
Het volledige rapport..
De uit Groot-Brittannië afkomstige auteur Michael White week uit naar Australië waar hij zich vestigde in Sydney. Na in de eerste helft van de jaren tachtig een tijdje in de muziekwereld vertoefd te hebben, doceerde hij een aantal jaar wetenschappen, om zich daarna volledig op het schrijven toe te leggen. Hij maakte naam en faam als biograaf. Zo zette hij het leven van o.a. Asimov, Machiavelli, Tolkien, Da Vinci, Einstein, Stephen Hawking en Darwin op papier.
Tijdens het schijven van Newtons biografie ontstond al het idee om zich ook eens te wagen aan fictie maar het duur nog bijna een decennium vooraleer hij in 2006 zijn spannend debuut maakte met Equinox. De moordkunstenaar is al het vierde spannende boek dat onder zijn eigen naam verschijnt, - hij schrijft onder het pseudoniem Sam Fisher ook nog verhalen in de reeks E-Force, een moderne versie van Thunderbirds, de BBC poppenserie uit de jaren zestig.
In De moordkunstenaar hernieuwen we onze kennismaking met rechercheur Jack Pendragon uit De Borgia-ring, die een reeks gruwelijke moorden op zijn boterham krijgt, die allen lijken geïnspireerd door wereldberoemde surrealistische schilderijen. Het spreekt voor zich dat deze sadist zo snel mogelijk een halt toegeroepen moet worden, maar hoe begin je eraan als er op de plaatsen delict amper een bruikbaar spoor gevonden wordt…
Michael White pakt de lezer meteen bij het nekvel door uit te pakken met een sterk en fascinerend begin waarin alles moet wijken voor het schokeffect. Gelukkig vergeet de auteur niet verder in het verhaal onder meer zijn personages van een degelijke achtergrond te voorzien, zodat de noodzakelijke diepgang ook bereikt wordt.
De moordkunstenaar is van hoog niveau tot op het moment dat hij met een tweede verhaallijn aanvangt die zich afspeelt in 1888, en waaruit een link moet blijken tussen de moorden van Jack the Ripper en de kunstmoorden die Pendragon onderzoekt. Een link die zo ver gezocht is dat de magie van het verhaal uiteenspat als een zeepbel. Michael White had er veel beter aan gedaan voor de moordkunstenaar enkel de hedendaagse verhaallijn te gebruiken. En zijn visie op de man Jack the Ripper en diens beweegredenen meer uit te werken tot een op zichzelf staand boek, waardoor er veel meer kracht zou van uitgaan dan nu het geval is.
De twee verhaallijnen staan als ying en yang tegenover elkaar, maar in plaats complementair te zijn, neutraliseren ze elkaar, waar door geloofwaardigheid, echtheid spanning en mijn gevoel over het boek elkaar halverwege ontmoeten en het potentieel dat, getuige het sterke begin, in De moordkunstenaar aanwezig is, niet volledig tot ontplooiing komt. Zo ook het feit dat er wel erg veel politie aanwezig is in de Londense wijk Whitechapel, waar de auteur zijn verhaal laat afspelen en dat het oplossen van deze aartsmoeilijke puzzel slechts acht dagen in beslag neemt voor de nodige vraagtekens.
Toch is De moordkunstenaar zeker geen slecht boek. Maar het had veel beter gekund.
Het definitieve verdict: 6/10
21:12 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: white_michael, vertaald, groot-brittannie, creme_de_la_crime, historisch, kunst, policier, seriemoordenaar, whodunit, alleenstaand |
Facebook |
23-03-07
WHITE Michael - Equinox

Motivatie van de keuze:
Dit boek trok onmiddellijk mijn aandacht: zowel de titel als de omslag maakten mij nieuwsgierig naar het verhaal. En als de uitgever het boek al bij verschijnen uitroept tot thriller van het jaar, moet deze titel op waarheid getoetst worden.
De achterflap:
De Engelse universiteitsstad Oxford wordt opgeschrikt door de brute moord op een jonge studente. Na de vondst van haar levenloze lichaam valt het intieme etentje van thrillerauteur Laura Niven en politiefotograaf Philip Bainbridge in het water. Ze spoedden zich naar de plaats delict. Het beeld dat Philip op de gevoelige plaat moet vastleggen is huiveringwekkend. Het hart van het slachtoffer is met chirurgische precisie uit het lichaam verwijderd. Op de lege plek glinstert een oude gouden munt.
Vierentwintig uur later vindt de politie opnieuw een lichaam van een vermoorde studente. Nu zijn de hersenen verwijderd. In de schedel van het meisje blinkt een oude zilveren munt.
Geholpen door Philip en hun dochter Johanna bijt Laura zich in de zaak vast en ontdenkt dat er in de rijke historie van Oxford vaker moorden gepleegd zijn met dezelfde gruwelijke details. Heden en verleden komen bij elkaar als de link wordt gelegd naar het17de-eeuwse Oxford, de geheime occulte kant van de beroemde wetenschapper Isaac Newton en zijn verbeten speurtocht naar het eeuwige leven...
Bespreking :
De in Australië wonende Brit Michael White verdiende zijn sporen in de literaire wereld vooral als biograaf. Zo publiceerde hij al werken over onder andere Isaac Asimov, Machiavelli, Tolkien, Leonardo Da Vinci, Einstein, Stephen Hawkin, Darwin en Newton.
En vooral die laatste, Isaac Newton, moet indruk gemaakt hebben op de schrijver, want hij krijgt ook een hoofdrol toebedeeld in White’s fictiedebuut Equinox.
Equinox begint als een doorsnee thriller over seriemoordenaars: de politie van Oxford vindt de verminkte lijken van jonge vrouwen, en weinig of geen sporen van de dader. Maar al snel blijkt er meer aan de hand te zijn, want bij elk slachtoffer werd een orgaan verwijderd en een muntstuk in de wond achtergelaten. Laura Niven, een Amerikaanse misdaadjournaliste en thrillerauteur, die in Oxford research aan het doen is voor haar volgende roman, kan haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en start ook een onderzoek naar de moorden. Zij ziet een verband tussen de de moorden en de astrologie, en vindt gegevens die erop wijzen dat in de loop van de geschiedenis al meermaals soortgelijke moorden gepleegd werden in en rond Oxford. Bij een van de vroegere reeks moorden wordt Isaac Newton genoemd: de briljante wetenschapper, die blijkbaar ook een donkere kant had en zich in zijn vrije tijd toelegde op de alchemie, of de zoektocht naar absolute rijkdom, totale kennis en het eeuwige leven.
Het verhaal wordt verteld in twee verhaallijnen die veel parallellen met elkaar vertonen: In de belangrijkste van de twee, die zich in het heden afspeelt, gaat Laura op zoek naar het motief achter de recente moorden. in de andere volgen we, op het einde van de 17de eeuw, Newton in zijn zoektocht naar absolute kennis. Alhoewel deze laatste het boek een extra dimensie en diepgang geeft, komt de plot toch zeer rechtlijning rechtlijnig over. Laura’s onderzoek vordert sneller dan iemand maar voor mogelijk kan houden, en kent praktisch geen enkel doodlopend spoor of noemenswaardige tegenslag. Hierdoor wordt ze bijna een soort supervrouw, wat de, over het algemeen, hoge geloofwaardigheid van het verhaal toch niet altijd ten goede komt.
Maar dat Michael White kan schrijven staat buiten kijf, want hij slaagt erin zijn personages goed uit te werken en tegelijkertijd het boek, dat geen moment van verveling kent, enorm vlot te laten lezen. Al had hier of daar een rustpunt geen kwaad gekund. Want het gemak waarmee het leest, gecombineerd met de rechtlijnigheid van de plot resulteren in een gevoel dat het verhaal soms te snel vooruit gaat.
Equinox is niet de thriller van het jaar geworden, zoals de uitgever ons wil laten geloven, maar toch een goed geschreven, spannend, verhaal dat boven de middelmaat uitstijgt en zijn plaats in de boekenkast verdient.
Mijn score: 7/10

17:34 Gepost door Eric Diepvens | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: white_michael, vertaald |
Facebook |





